Zakładowy Układ Zbiorowy Pracy dla Pracowników Muzeum Narodowego w Poznaniu

Zakładowy Układ Zbiorowy Pracy dla Pracowników Muzeum Narodowego w Poznaniu został zawarty 29 czerwca 2001 r. na czas nieokreślony i uzupełnia uregulowanie powszechnie obowiązujące. Pracownicy Muzeum Narodowego stanowią szczególną kategorię zawodową, ponieważ łączą obowiązki administracyjne i organizacyjne z misją ochrony dziedzictwa kulturowego, odpowiedzialnością za bezcenne zbiory oraz działalnością edukacyjną i naukową – co wymaga od nich wysokich kwalifikacji, rzetelności i poczucia odpowiedzialności społecznej. Mają do nich zastosowania przepisy ustawy o muzeach oraz ustawa o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

W  Muzeum Narodowym w Poznaniu zatrudnia się pracowników:

1. działalności podstawowej, na stanowiskach muzealników, konserwatorów, dokumentalistów i renowatorów,

2. działalności uzupełniającej działalność podstawową, na stanowiskach bibliotekarzy i archiwistów,

3. administracyjnych,

4. działalności uzupełniającej działalność podstawową w obszarze wydawnictw, organizacji wystaw i realizacji projektów muzealnych, komunikacji oraz strategii,

5. sprawujących funkcje kierownicze,

6. wewnętrznej służby ochrony,

7. technicznych i obsługi.

Z postanowień Układu wynika, że może zostać on rozwiązany zgodnie przepisami kodeksu pracy z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia. W Układzie postanowiono, że strony układu zobowiązują się do sprawiedliwego i obiektywnego rozstrzygania wątpliwości z poszanowaniem jego postanowień oraz wspólnego interesu pracowników i pracodawcy. Pracodawca ma obowiązek zapoznać pracowników z treścią układu oraz udzielać wyjaśnień w sprawach z nim związanych.

Strony układu uznają konieczność wielopłaszczyznowych działań na rzecz pracowników Muzeum i starań zmierzających do uzyskania ujednoliconych rozwiązań systemowych.

Z Układu wynika też, że pracodawca powinien dysponować dokumentami (informacjami) pozwalającymi na udokumentowanie przebiegu pracy zawodowej każdego pracownika. W szczególności pracodawca może ustalić – w uzgodnieniu ze związkiem zawodowym – zasady przeprowadzania w zakładzie pracy ocen kwalifikacyjnych. Przyjęte w zasadach kryteria, powinny gwarantować wszechstronność, bezstronność, instancyjność (możliwość odwołania się od oceny) i udział związków zawodowych.

Układ określa zasady wynagradzania i przyznawania dodatków. Pracownikom przysługuje dodatek funkcyjny (dla osób na stanowiskach kierowniczych), dodatek za wysługę lat, dodatek za pracę w warunkach szkodliwych, uciążliwych lub niebezpiecznych oraz dodatek za pracę w porze nocnej. Przewidziano także dodatki za stopnie naukowe –za stopień doktora i za stopień doktora habilitowanego – oraz dodatek za odpowiedzialność materialną. Pracownicy Straży Muzealnej sprawujący opiekę nad psami otrzymują także dodatek.

Na podstawie postanowień Układu możliwe jest również przyznanie pracownikowi dodatku specjalnego za wykonywanie dodatkowych zadań. W Układzie zostało zapisane, że kwoty dodatków podlegają waloryzacji. W ramach środków na wynagrodzenia mogą być tworzone fundusze premiowe oraz fundusze nagród. Pracownikom przysługują również nagrody jubileuszowe oraz odprawy emerytalno-rentowe, a po przepracowaniu co najmniej 30 lat – jednorazowa odprawa w wysokości sześciomiesięcznego wynagrodzenia.

Układ przewiduje szczególną ochronę pracowników, którym do uzyskania uprawnień emerytalnych pozostały nie więcej niż dwa lata. Pracodawca może przyznać im podwyżkę wynagrodzenia zasadniczego do najwyższego poziomu w danej kategorii zaszeregowania, pod warunkiem zmiany umowy na czas określony dwóch lat oraz nienagannego wykonywania obowiązków.

Zgodnie z postanowieniami Układu – czas pracy wynosi przeciętnie 40 godzin tygodniowo w pięciodniowym tygodniu pracy i nie może przekraczać 8 godzin na dobę w trzymiesięcznym okresie rozliczeniowym. W przypadku niektórych stanowisk możliwe jest stosowanie systemu równoważnego z wydłużeniem dobowego wymiaru czasu pracy do 11 godzin, przy zachowaniu przeciętnej normy tygodniowej. W Straży Muzealnej dopuszcza się pracę do 24 godzin na dobę za pisemną zgodą pracownika. W niektórych pracowniach konserwatorskich czas pracy nie może przekraczać 6 godzin na dobę i 30 godzin tygodniowo. W jednostkach pracujących w niedziele i święta pracodawca ma obowiązek sporządzać miesięczne harmonogramy pracy i przekazywać je pracownikom z co najmniej 14-dniowym wyprzedzeniem.

Układ reguluje również kwestie działalności związkowej. Pracodawca zobowiązany jest do udostępnienia związkom zawodowym pomieszczeń i środków technicznych niezbędnych do prowadzenia działalności. Pracownik ma prawo do zwolnienia z pracy z zachowaniem wynagrodzenia w celu wykonania doraźnych czynności wynikających z funkcji związkowej, jeśli nie mogą być one wykonane w czasie wolnym. Strony Układu zobowiązują się do działania zgodnie z przepisami Kodeksu pracy oraz innymi obowiązującymi aktami prawnymi.

arc


#FunduszeUE