Aktywność zawodowa 50+ w Anglii: raport o nierównościach, zdrowiu i ageizmie

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” w partnerstwie ze Społeczną Akademią Nauk realizuje projekt „Zdrowi i aktywni w pracy-wsparcie aktywności zawodowej osób starszych”. Informacje o projekcie można znaleźć tutaj. W jego ramach śledzimy także rozwiązania związane z aktywnym starzeniem pojawiające się w innych państwach. Śledzimy także debaty i dyskusje toczące się wokół tego tematu.

Wielka Brytania: „The State of Ageing 2025”  raport Centre for Ageing Better o barierach i warunkach aktywności zawodowej osób 50+.

Co raport akcentuje. „The State of Ageing 2025” to przekrojowy raport oparty na danych publicznych, który pokazuje, jak w Anglii wygląda starzenie się populacji w tym wątek pracy i aktywności zawodowej. W części poświęconej pracy raport mocno eksponuje, że utrzymanie aktywności po 50. roku życia zależy nie tylko od indywidualnych decyzji, lecz od układu barier: stanu zdrowia, nierówności społeczno-ekonomicznych, płci i pochodzenia etnicznego, a także ageizmu (w rekrutacji i miejscu pracy).

Wniosek: system wsparcia zatrudnienia działa gorzej dla 50+. Raport zwraca uwagę, że brytyjskie programy wsparcia w powrocie na rynek pracy (np. Work and Health Programme) osiągają wyraźnie słabsze rezultaty dla osób 50+ niż dla młodszych, a różnica ta rośnie wraz z wiekiem. To ważny punkt polityczny: jeśli państwo oczekuje dłuższej aktywności zawodowej, musi równolegle przebudować instrumenty „aktywizacyjne”, tak aby nie były one projektowane domyślnie pod osoby młodsze (inny profil zdrowotny, inna mobilność, inne bariery opiekuńcze).

Tło krajowe: rynek pracy i zdrowie jako bariera aktywności 50–64

W debacie brytyjskiej bardzo mocno wybrzmiewa związek między aktywnością zawodową a zdrowiem. Rządowe statystyki pokazują, że w 2025 r. w grupie 50–64 było ok. 3,5 mln osób ekonomicznie nieaktywnych; najczęściej wskazywaną przyczyną była kategoria „choroba” lub „trwała niezdolność do pracy” (ok. 44,7% nieaktywnych w tym wieku), dalej „emerytura” (ok. 29,2%) i obowiązki domowe/opiekuńcze. Te proporcje dobrze tłumaczą, dlaczego „wydłużanie pracy” w UK jest dziś dyskutowane przede wszystkim jako problem zdrowia w pracy i zdolności do pracy, a nie tylko wieku emerytalnego.

Wnioski dla aktywnego starzenia: nie tylko „pracuj dłużej”, ale „pracuj dłużej w warunkach możliwych”

W warstwie praktycznej raport (i towarzysząca mu debata) prowadzi do pytania o standardy pracy w późniejszym wieku: elastyczność czasu pracy, adaptacje stanowisk, zarządzanie ryzykami zdrowotnymi, sensowną ścieżkę zmiany zadań oraz realną ochronę przed dyskryminacją wiekową. Innymi słowy: w centrum nie stoi sama zachęta do dłuższej aktywności, tylko warunki, które sprawiają, że ta aktywność jest możliwa bez „zużywania zdrowia” szybciej, niż system (i pracodawcy) potrafią je chronić i odbudowywać.

#FunduszeUE

bs