Tag: Stanowisko KK

Stanowisko KK nr 4/26 ws. wypowiadania Zakładowych Układów Zbiorowych Pracy w spółkach Grupy PKP CARGO

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wyraża stanowczy sprzeciw wobec działań polegających na wypowiadaniu Zakładowych Układów Zbiorowych Pracy obowiązujących w spółkach Grupy PKP CARGO.

Układy zbiorowe pracy stanowią fundament dialogu społecznego, stabilności zatrudnienia oraz bezpieczeństwa socjalnego pracowników. Są one wynikiem wieloletnich negocjacji pomiędzy pracodawcą a reprezentacją pracowników i stanowią jeden z podstawowych instrumentów realizacji konstytucyjnej zasady dialogu społecznego.

Szczególne zaniepokojenie budzi fakt, że działania zmierzające do ograniczenia lub likwidacji obowiązujących układów zbiorowych prowadzone są w okresie, gdy zarówno Unia Europejska, jak i polski ustawodawca podejmują działania zmierzające do zwiększenia znaczenia rokowań zbiorowych oraz rozszerzenia zasięgu układów zbiorowych pracy. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2041 wskazuje wprost, że państwa członkowskie powinny promować rokowania zbiorowe oraz wzmacniać zdolność partnerów społecznych do prowadzenia negocjacji zbiorowych. Dyrektywa podkreśla również konieczność ochrony przedstawicieli pracowników i organizacji związkowych uczestniczących w procesie rokowań.

W świetle art. 4 Dyrektywy 2022/2041 państwa członkowskie zobowiązane są do podejmowania działań prowadzących do zwiększania zasięgu rokowań zbiorowych, a nie do ich ograniczania. Polska, jako kraj o stosunkowo niskim poziomie objęcia pracowników układami zbiorowymi, została zobowiązana do opracowania planu wspierania rokowań zbiorowych.

W naszej ocenie wypowiadanie układów zbiorowych pracy w spółkach Grupy PKP CARGO pozostaje w sprzeczności z duchem i celami polityki społecznej Unii Europejskiej oraz osłabia mechanizmy dialogu społecznego, które powinny być rozwijane i wzmacniane.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wzywa właściciela Spółek Grupy PKP  oraz Zarządy Spółek Grupy PKP CARGO do:

  1. wycofania wypowiedzeń Zakładowych Układów Zbiorowych Pracy,
  2. podjęcia rzeczywistych negocjacji ze stroną społeczną,
  3. poszukiwania rozwiązań naprawczych z poszanowaniem praw pracowniczych,
  4. prowadzenia dialogu zgodnie ze standardami wynikającymi z prawa krajowego oraz prawa Unii Europejskiej.

NSZZ „Solidarność” jest zawsze gotowa do prowadzenia rokowań w celu wypracowania porozumień służących pracownikom i przedsiębiorcom.

Stanowisko KK nr 3/26 ws. wypowiedzenia Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Przedsiębiorstw Przemysłu Obronnego i Lotniczego

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” w pełni popiera stanowisko Krajowej Sekcji Przemysłu Lotniczego NSZZ „Solidarność” z dn. 30.05.2026r., wyrażające sprzeciw wobec decyzji wypowiedzenia Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy (PUZP) z dnia 20 września 1996 r., dokonanego przez Związek Pracodawców Przedsiębiorstw Przemysłu Obronnego i Lotniczego w dniu 15 maja 2026 r.

Cytując to stanowisko Komisja Krajowa potwierdza, że „decyzja ta burzy wypracowany przez lata kompromis społeczny oraz uderza bezpośrednio w stabilność warunków pracy i płacy tysięcy zatrudnionych pracowników. Ponadzakładowy układ stanowił gwarancję pokoju społecznego oraz równego traktowania w branży.

Wypowiedzenie PUZP w obecnej sytuacji skutkować będzie:

  • Obniżeniem standardów: zagrożenie demontażem wyższych niż ustawowe norm ochrony pracowników.
  • Nierówną konkurencją: ryzyko stosowania dumpingu socjalnego przez poszczególnych pracodawców.
  • Niezadowoleniem społecznym: wzrost napięć i sporów zbiorowych w zakładach pracy.

Szczególnie niepokojący jest fakt, że decyzja ta zapada w niezwykle trudnym i wymagającym momencie geopolitycznym. Obecna sytuacja zmusza nas wszystkich do wzmożonej odpowiedzialności, która wymaga solidarnego, wspólnego działania na rzecz wzmocnienia obronności oraz odporności kraju.”

Na szczególne podkreślenie zasługuje fakt, że decyzja o wypowiedzeniu PUZP stoi w sprzeczności z celem wdrożenia przez Polskę Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2041 w sprawie adekwatnych wynagrodzeń minimalnych oraz uchwalonej niedawno przez polski parlament Ustawy o Układach Zbiorowych Pracy i Porozumieniach Zbiorowych (Dz.U. 2025 poz. 1661), których celem jest promowanie Układów Zbiorowych Pracy, a nie ich likwidacja.

Dlatego Komisja Krajowa z całą mocą apeluje do Zarządu Związku Pracodawców Przedsiębiorstw Przemysłu Obronnego i Lotniczego o rewizję swojej decyzji i wycofanie oświadczenia o wypowiedzeniu PUZP. Apelujemy o pilne wyznaczenie terminu spotkania reprezentantów obu stron. Chcemy wierzyć, że szybka reakcja Zarządu pozwoli uniknąć niepotrzebnej eskalacji działań.

 

Stanowisko KK nr 2/26 ws. protestu głodowego pracowników Inowrocławskich Kopalni Soli SOLINO S.A. oraz postulatów dotyczących ochrony strategicznych interesów państwa

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wyraża pełne poparcie dla protestu głodowego podjętego przez pracowników Inowrocławskich Kopalni Soli SOLINO S.A. w Inowrocławiu oraz dla przedstawionych przez nich postulatów.

Protest ten nie jest wyłącznie sporem pracowniczym ani lokalnym konfliktem społecznym. Jest wołaniem o odpowiedzialność państwa za zasoby, infrastrukturę i kompetencje mające fundamentalne znaczenie dla bezpieczeństwa surowcowego, przemysłowego i energetycznego Rzeczypospolitej Polskiej. W ocenie Komisji Krajowej mamy do czynienia z sytuacją, w której dalsza bierność władz publicznych może doprowadzić do nieodwracalnej utraty potencjału strategicznego regionu i całego państwa.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” podziela stanowisko pracowników, że kompleks sodowo-solny oraz infrastruktura związana z eksploatacją złóż soli i budową podziemnych magazynów kawernowych nie mogą być traktowane wyłącznie przez pryzmat doraźnego rachunku ekonomicznego. Są to aktywa o znaczeniu strategicznym, powiązane bezpośrednio z bezpieczeństwem energetycznym państwa, stabilnością rynku paliw i gazu, ciągłością dostaw nośników energii, a także z utrzymaniem miejsc pracy oraz unikalnych kompetencji technologicznych.

Z pełną odpowiedzialnością stwierdzamy, że postulaty pracowników Solino S.A. są uzasadnione społecznie, gospodarczo i państwowo.

Komisja Krajowa podkreśla, że ochrona miejsc pracy w Solino S.A. nie może być oddzielana od ochrony interesu publicznego. Likwidacja kompetencji pracowniczych, technologicznych i wydobywczych w obszarze gospodarki solnej i magazynowej oznaczałaby osłabienie zdolności państwa do prowadzenia samodzielnej polityki surowcowej i energetycznej. Państwo, które traci kontrolę nad strategiczną infrastrukturą i złożami, traci jednocześnie realne instrumenty zapewnienia bezpieczeństwa swoim obywatelom.

W naszej ocenie obowiązkiem władz jest niezwłoczne podjęcie działań osłonowych, naprawczych i systemowych. Dotyczy to zarówno ochrony majątku o znaczeniu strategicznym, jak i zabezpieczenia zatrudnienia, utrzymania ciągłości technologicznej oraz powstrzymania procesów degradacyjnych, które mogą mieć skutki nieodwracalne.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” apeluje do Prezesa Rady Ministrów, Ministra Energii oraz właściwych organów państwa o natychmiastowe podjęcie rozmów ze stroną społeczną i przedstawienie wiążącego planu działań. Nie oczekujemy deklaracji o charakterze wizerunkowym, lecz decyzji o charakterze ustrojowym, właścicielskim, inwestycyjnym i ochronnym, odpowiadających randze zagrożenia.

Deklarujemy pełne wsparcie dla działań podejmowanych przez pracowników oraz reprezentującą ich stronę związkową. Nie pozostawimy samych ludzi, którzy upominają się nie tylko o swoje miejsca pracy, ale również o bezpieczeństwo państwa i interes narodowy.

W przypadku braku niezwłocznej reakcji strony rządowej oraz dalszego ignorowania zgłaszanych zagrożeń, Komisja Krajowa jest gotowa do podjęcia działań statutowych.

Wyrażamy solidarność z pracownikami Inowrocławskich Kopalni Soli SOLINO S.A. i popieramy ich walkę o miejsca pracy, o przyszłość regionu oraz o zachowanie strategicznych zdolności państwa polskiego.

Stanowisko KK nr 6/25 ws. dramatycznej sytuacji społeczno-gospodarczej w Polsce i powołania Sztabu Akcji Protestacyjnej

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium
  1. W związku z dramatycznie pogarszającą się sytuacją społeczno-gospodarczą w Polsce oraz brakiem jakiegokolwiek realnego dialogu społecznego ze strony rządu, Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” podejmuje decyzję o rozpoczęciu przygotowań do ogólnokrajowej akcji protestacyjnej oraz o powołaniu Sztabu Akcji Protestacyjnej.
  2. Narastająca fala zwolnień grupowych w wielu branżach, upadłości przedsiębiorstw oraz gwałtowne pogorszenie warunków pracy w kluczowych sektorach gospodarki to bezpośredni skutek systematycznego ignorowania głosu pracowników prezentowanego systematycznie przez NSZZ „Solidarność”. Należy jednoznacznie podkreślić, że do obecnego kryzysu zaufania społecznego doprowadził rząd, trwale lekceważąc sygnały płynące z zakładów pracy, nie reagując na narastające problemy, forsując rozwiązania pogłębiające kryzys w polskiej gospodarce, stanowiący zagrożenie dla wielu tysięcy pracowników. Polityka obecnego rządu, od chwili jego powołania w dniu 13 grudnia 2023 roku, destabilizuje rynek pracy, osłabia pozycję pracowników i podważa bezpieczeństwo państwa poprzez ignorowanie skomplikowanej sytuacji w wielu strategicznych przedsiębiorstwach. Ciągłe odrzucanie przez rząd dialogu społecznego stanowi poważne zagrożenie dla stabilności gospodarczej i społecznej Polski.
  3. Wzywamy rząd do natychmiastowego podjęcia uczciwych i merytorycznych negocjacji w celu realizacji poniższych postulatów, a także do rozpoczęcia realnych rozmów branżowych, regionalnych i zakładowych w sprawach kluczowych dla poszczególnych miejsc pracy i sektorów polskiej gospodarki. Brak reakcji oraz dalsze procedowanie rozwiązań sprzecznych z interesem pracowników będzie jednoznacznym potwierdzeniem braku wiarygodności rządu.
  4. Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” przedstawia postulaty, których spełnienie jest warunkiem zatrzymania akcji protestacyjnej Związku. Żądamy:
    • Zahamowania zwolnień grupowych w wielu branżach, w tym w sektorze publicznym i wprowadzenia rozwiązań gwarantujących ochronę miejsc pracy;
    • Natychmiastowego wycofania się z praktyki wypowiadania układów zbiorowych pracy w spółkach Skarbu Państwa oraz wygaszania praw pracowniczych pod pretekstem tzw. „reform”; ewentualnie: „działań naprawczych”;
    • Jednoznacznego odrzucenia przez Polskę destrukcyjnej polityki klimatycznej prowadzonej przez komisje europejska, w tym: Fit for 55 oraz systemów ETS i ETS2, dodatkowo pozbawionych naukowego uzasadnienia, prowadzących do upadku polskiego przemysłu, likwidacji tysięcy miejsc pracy i ubóstwa polskich pracowników;
    • Zapewnienia skutecznego wsparcia przedsiębiorstwom w branżach kluczowych dla bezpieczeństwa energetycznego i przemysłowego kraju, m.in. w górnictwie, energetyce czy branży metalowej, a także wielu innych branżach, zagrożonych polityką klimatyczną UE;
    • Rozsądnego gospodarowania zasobami naturalnymi kraju, w tym prowadzenia sprawdzonej przez wiele lat, popartej wiedzą naukową gospodarki leśnej zapewniającej bezpieczną dostępność terenów leśnych dla obywateli i zabezpieczającej dostawy strategicznego surowca dla branży drzewnej;
    • Zapewnienia systemowych rozwiązań wypracowanych w rzetelnym dialogu społecznym nie tylko dla pracowników tej branży ale także w celu poprawy dostępności świadczeń medycznych dla pacjentów;
    • Żądamy kompleksowej reformy finansowania i organizacji edukacji i nauki- zwiększenia nakładów do poziomu europejskiego. Domagamy się wstrzymania chaotycznych, niekonsultowanych zmian podstaw programowych, likwidacji przedmiotów i arbitralnych modyfikacji podstaw, a także rezygnacji z ideologicznych rozwiązań, które obniżają jakość kształcenia i przeciążają nauczycieli;
    • Zagwarantowania niezwłocznej i realnej waloryzacji wynagrodzeń w sektorze finansów publicznych, opartej na faktycznych kosztach ponoszonych przez pracowników, a nie na oderwanych od rzeczywistości prognozach rządowych;
    • Przywrócenia realnego dialogu społecznego na poziomie krajowym, regionalnym, branżowym i zakładowym; zakończenia praktyki jednostronnego narzucania rozwiązań oraz przywrócenia rzeczywistej roli Rady Dialogu Społecznego;
    • Rozsądnego stymulowania rozwoju gospodarczego kraju poprzez m.in., realne przywrócenie i przyśpieszenie realizacji  inwestycji strategicznych takich jak Centralny Port Komunikacyjny, elektrownie atomowe, rozbudowę sieci naftowych i gazowych, portu kontenerowego w Świnoujściu i żeglowności Odry. Takie działania wygenerują nowe miejsca pracy i pobudzą polski przemysł, co przełoży się na zwiększenie zasobności państwa i jego obywateli;
    • Wstrzymania wdrażania ustaw i rozporządzeń uderzających w bezpieczeństwo ekonomiczne polskich pracowników i ich rodzin, w tym działań podnoszących koszty życia i pracy;
    • Realizacji szybkiej rozbudowy polskiej armii, z wykorzystaniem polskiego potencjału produkcyjnego oraz praktycznej realizacji kontraktów na jej uzbrojenie.
    • Ochrony polskiego rolnictwa przed skutkami zaakceptowanej przez rząd Donalda Tuska umowy UE-Mercosur oraz umowy UE-Ukraina;
    • Zabezpieczenie interesów polskich przedsiębiorstw i zapewnienie bezpieczeństwa kraju w kształtującej się obecnie sytuacji międzynarodowej zmierzającej do zakończenie wojny w Ukrainie.
  5. Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wzywa jednocześnie wszystkie organizacje związkowe do bezwzględnego włączenia się w akcje organizowane przez władze krajowe, regionalne i branżowe NSZZ „Solidarność”
  6. Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” oświadcza, że w przypadku ignorowania postulatów Związku podjęte zostaną zdecydowane, ogólnokrajowe, branżowe, regionalne i zakładowe działania protestacyjne. Jednocześnie upoważnia Sztab Akcji Protestacyjnej do opracowania harmonogramu protestów i jego wdrożenia, jeśli rząd nadal będzie unikał rzeczywistego i konstruktywnego dialogu społecznego, a postulaty Związku pozostaną bez satysfakcjonujących rozwiązań.

 

Stanowisko KK nr 5/25 ws. pamięci o Ofiarach stanu wojennego w 44. Rocznicę jego wprowadzenia

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Pierwszą ofiarą śmiertelną stanu wojennego w Polsce był Tadeusz Kostecki. W wyniku pacyfikacji strajku w Politechnice Wrocławskiej zmarł 15 grudnia 1981 r. W dniu następnym dokonano zbrodni na 9 górnikach kopalni Wujek, a 17 grudnia 1981 r. dwudziestoletni Antoni Browarczyk w centrum Gdańska, wracając z zajęć po praktykach szkolnych, został śmiertelnie postrzelony w głowę przez milicjanta, nie odzyskawszy przytomności zmarł 23 grudnia 1981 r.

Stan wojenny trwał 586 dni. Do jego zniesienia 22 lipca 1983 r. ponad 100 osób zostało zamordowanych. W czasie stanu wojennego internowano około 10 tysięcy osób, wyrzucono z pracy 56 tysięcy osób, osądzono przed sądami i kolegiami około 160 tysięcy osób. Do tego należy doliczyć niepoliczone tysiące złamanych karier zawodowych, wymuszonych emigracji, rozbitych rodzin, a także cofnięcie cywilizacyjne i gospodarcze Polski.

W tym kontekście należy przypomnieć, że niemal jedenaście lat wcześniej w następstwie rozkazów komunistów, odpowiednio: Władysława Gomułki, Józefa Cyrankiewicza, Wojciecha Jaruzelskiego, Kazimierza Świtały, Stanisława Kociołka i innych im podobnych, w całym grudniu 1970 roku zostało zamordowanych 45 osób, rannych zostało ponad 1165 osób, a około 3000 osób zostało aresztowanych i pobitych.

Do dnia dzisiejszego bilans tych krzywd nie został wyrównany. Jak wielu komunistów i ich potomków zostało faktycznymi beneficjentami zmian po 1989 r., co więcej bezczelnie wpychając się na najwyższe urzędy w Polsce, powołują się na zasady demokratycznego państwa prawa.

Brak rozliczeń z oprawcami stał się normą w historii powojennej naszej Ojczyzny. Przywołując słowa bł. Kardynała Stefana Wyszyńskiego powtarzamy z całą mocą: „Należy wybaczyć, ale nie zapomnieć”.

Wybaczyliśmy, ale czy mamy zapomnieć o 6 mln zamordowanych, o zrównanej niemal z ziemią Ojczyźnie? Czy mamy zapomnieć, że Rosjanie kazali nam pamiętać, że to oni nas „wyzwolili”, czy mamy też zapomnieć, że rodzimi komuniści przez lata byli współrealizatorami zbrodniczego systemu w Polsce?

W 44. Rocznicę tego haniebnego wydarzenia, kiedy Polak kierowany przez komunistycznych namiestników stanął przeciwko Polakowi oddajemy cześć wszystkim Ofiarom represji oraz wzywamy Rodaków do podjęcia wysiłku, aby zapanowały w Polsce prawdziwe wartości, sprawiedliwość, prawo i solidarność.

 

Stanowisko KK nr 4/25 ws. działań Zarządu ENEA S.A. i powołania Komitetu Protestacyjno-Strajkowego przez Organizacje Związkowe GK ENEA

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” stwierdza, co następuje:
1. Decyzja Zarządu ENEA S.A. z dnia 18 września 2025 r. dotyczącą wypowiedzenia Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy (ZUZP) zawartego w 1996 r., który – z wszystkimi późniejszymi zmianami – stanowi dotychczas podstawę stabilnych warunków pracy, płacy i świadczeń socjalnych w Grupie Kapitałowej ENEA, została podjęta z naruszeniem zasad dobrej woli i bez poszanowania interesów strony pracowniczej.
2. Wyrażamy stanowczy sprzeciw wobec działań Zarządu ENEA, które obejmują:
a) wypowiedzenie ZUZP, bez prowadzenia rzeczywistego dialogu ze stroną społeczną, co stanowi bezsporne naruszenie zobowiązań wynikających z obowiązującej umowy społecznej;
b) odwołanie przedstawicieli pracowników z Zarządów i Rad Nadzorczych spółek zależnych, co w sposób rażący narusza konstytucyjne prawo pracowników do partycypacji w zarządzaniu i zostało dokonane wbrew zobowiązaniom Zarządu w przedmiotowej sprawie;
c) wydzielenie departamentu sprzedaży z ENEA S.A. bez zawarcia umowy transferowej zabezpieczającej prawa pracowników, co spowoduje pogorszenie warunków ich zatrudnienia.
3. Działania Zarządu GK ENEA godzą w istotę dialogu społecznego, świadczą o braku poszanowania praw pracowniczych i naruszają poczucie bezpieczeństwa zatrudnienia tysięcy pracowników GK ENEA. Działania na taką skalę prowadzą do destabilizacji GK ENEA i konfliktu społecznego.

W związku z tym Komisja Krajowa popiera powołanie przez organizacje związkowe GK ENEA Komitetu Protestacyjno – Strajkowego.
Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” domaga się od władz GK ENEA:

– natychmiastowego wycofania wypowiedzenia ZUZP;
– przywrócenia partycypacji pracowników w zarządzaniu, poprzez udział przedstawicieli pracowników w Zarządach i Radach Nadzorczych spółek zależnych, na zasadach wynikających z wcześniej obowiązujących w GK ENEA przepisów;
– przywrócenie przedstawicieli pracowników do Zarządów i Rad Nadzorczych spółek zależnych;
– zawarcie umowy transferowej w przypadku wydzielenia departamentu sprzedaży lub innych działań restrukturyzacyjnych gwarantującej bezpieczne, stabilne i godziwe warunki zatrudnienia pracowników;
– prowadzenia wszelkich zmian w GK ENEA w sposób realizujący zobowiązania wzajemne wynikające z wewnątrzzakładowych źródeł prawa pracy, w tym porozumień oraz umowy społecznej, poprzez uprzednie zawieranie porozumień oraz dokonywanie uzgodnień i konsultacji ze Stroną Związkową, a nie podejmowanie jednostronnych działań przez Zarząd GK ENEA;
– wprowadzanie ewentualnych zmian w GK ENEA w oparciu o dialog i porozumienie, a nie o jednostronne działania Zarządu.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” deklaruje gotowość wsparcia działań Komitetu Protestacyjno – Strajkowego oraz do udziału w działaniach solidarnościowych w obronie praw pracowników ENEA.

Stanowisko KK nr 3/25 ws. przyjętego przez Sejm projektu ustawy obniżającej składkę zdrowotną dla przedsiębiorców

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wyraża stanowczy sprzeciw wobec próby wprowadzenia przez rząd niższej składki zdrowotnej dla przedsiębiorców. Skandalem jest fakt, że w ubiegłym tygodniu pomysł ten poparła większość posłów Sejmu RP. Parlamentarzyści, którzy powinni być głosem obywateli, zagłosowali za nowelizacją, która wprost uderza w ponad 10 milionów Polaków zatrudnionych na umowie o pracę.

Oburzający jest nie tylko fakt, iż wedle nowych przepisów wyższą składkę zdrowotną będą płacili zatrudnieni na umowę o pracę niż przedsiębiorcy osiągający o wiele wyższe dochody. Nie do przyjęcia jest także to, że jeśli przepisy przegłosowane przez Sejm wejdą w życie, do NFZ nie wpłynie minimum 4 mld 700 mln złotych, a ta kwota może się jeszcze zwiększyć, ponieważ pracownicy będą zmuszani do przechodzenia z etatów na samozatrudnienie. Takie działanie rządu prowadzi do zapaści systemu służby zdrowia, która już obecnie jest w katastrofalnej sytuacji.

Skutkiem przegłosowanych w ubiegłym tygodniu zmian jest także promocja umów śmieciowych i samozatrudnienia.

To powrót do antypracowniczej polityki lat 2008-2014, kiedy prawo pracy było bezpodstawnie liberalizowane i wypaczane. Dziś widzimy tę samą tendencję. Rządowe rozwiązania wspierają patologie na rynku pracy i zachęcają do korzystania ze śmieciowych form zatrudnienia.

Za taką sytuację zapłacą sami pracownicy. Zapłacą podwójnie – płacąc wyższą niż przedsiębiorcy składkę zdrowotną, ale także zapłacą swoim własnym zdrowiem korzystając w przyszłości z nisko opłacanej, źle działającej służby zdrowia.

Co więcej, nowelizacja nie została poddana konsultacjom ze związkami zawodowymi, nie procedowano jej również w ramach Rady Dialogu Społecznego, w skład której wchodzi przecież piętnastu ministrów obecnego rządu, w tym Minister Zdrowia Izabela Leszczyna oraz Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Agnieszka Dziemianowicz-Bąk.

Dziwi nas fakt, że obie Panie Minister popierają taki stan rzeczy i działają wbrew misji, do której zostały powołane obejmując ministerialną tekę.

Nie możemy w tej sytuacji milczeć. Dlatego stanowczo żądamy, aby Senat odrzucił w całości tę złą nowelizację, za którą zapłacą polscy pracownicy.

Stanowisko KK nr 2/25 ws. uczczenia 80. rocznicy męczeńskiej śmierci bł. Natalii Tułasiewicz, patronki polskich nauczycieli, zamordowanej w obozie Ravensbrück

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

W 45. rocznicę powstania Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” składa hołd błogosławionej Natalii Tułasiewicz, nauczycielce, patriotce, emisariuszce polskiego państwa podziemnego, która poniosła męczeńską śmierć w niemieckim obozie koncentracyjnym Ravensbrück 31 marca 1945 roku.

Bł. Natalia Tułasiewicz, będąc wzorem niezłomnej postawy, oddania bliźnim i miłości do Ojczyzny, pozostaje inspiracją dla kolejnych pokoleń Polaków, a w szczególności dla nauczycieli, którym patronuje. Jej życie i heroiczna śmierć przypominają o niezłomności ducha polskiego narodu oraz o wartościach, które przyświecały również ruchowi „Solidarność” – prawdzie, wolności, godności człowieka i solidarności międzyludzkiej.

W rocznicę Jej męczeństwa wzywamy do upamiętnienia tej wybitnej postaci poprzez uroczystości, modlitwę i refleksję nad dziedzictwem, które pozostawiła. Niech pamięć o bł. Natalii Tułasiewicz będzie dla nas wszystkich zobowiązaniem do pielęgnowania wartości, za które oddała życie.

Stanowisko KK nr 1/25 ws. sytuacji w Spółce Grupa Azoty

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” stanowczo sprzeciwia się działaniom Zarządu Grupy Azoty S.A. w Tarnowie i pozostałych Zarządów Grupy Azoty: Zakładów Azotowych „Puławy” S.A., Zakładów Chemicznych „Police” S.A., Zakładów Azotowych Kędzierzyn S.A. oraz Kopalni i Zakładów Chemicznych Siarki „Siarkopol” S.A., a mianowicie:

  1. podjęciu uchwały z dnia 15.01.2025 r. w sprawie wyrażenia zgody na uruchomienie procesu połączenia spółek branży serwisowo-projektowej Grupy Kapitałowej Grupa Azoty z pominięciem jakichkolwiek uzgodnień i negocjacji ze związkami zawodowymi, oraz bez przedstawienia uzasadnienia ekonomiczno-finansowego tej decyzji,
  2. procesowi restrukturyzacji segmentowej, która spowoduje nieprzewidziane koszty w rozliczeniach między-segmentowych, związanych z przekazywaniem surowców do produkcji, półproduktów i wyrobów gotowych,
  3. destrukcyjnej polityce redukcji zatrudnienia i niespotykanej wcześniej na taką skalę fali odejść doświadczonych pracowników spowodowanych dramatycznie niskimi zarobkami. Taka sytuacja powstała przez cięcia i zawieszenia finansowych składników ZUZP-y,
  4. braku prawdziwego dialogu społecznego,
  5. ratowania Grupy Azoty wyłącznie kosztem pracowników.

Negatywne działania podejmowane przez ww. Zarządy dotyczą około 15 tys. pracowników Grupy Azoty, w wyniku których z pracy zostało zwolnionych lub odeszło już ponad 1200 osób. Zapowiadane są przez pracodawcę dalsze cięcia i kontynuacja restrukturyzacji, która może doprowadzić do upadku wielu zakładów pracy w Grupie Azoty i do rozpoczęcia niekontrolowanych niepokojów.

Komisja Krajowa wzywa Donalda Tuska Premiera RP i ministrów odpowiedzialnych za przemysł chemiczny, w tym Jakuba Jaworowskiego Ministra Aktywów Państwowych, do działań i wsparcia w procesie wyjścia z kryzysu oraz zaprzestania przerzucania odpowiedzialności na pracowników. To nie pracownicy doprowadzili Spółkę do obecnej sytuacji. Za problemy branży chemicznej odpowiada w głównej mierze chora, unijna polityka klimatyczna i jej elementy tj. Zielony Ład, Programy ETS, które to programy drastycznie zwiększają koszty energii oraz napływ rosyjskiego nawozu i wywołanie przez Rosję wojny na Ukrainie.

 

 

Stanowisko KK nr 7/24 ws. likwidacji 1800 miejsc pracy w Polsce

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wyraża zdecydowany sprzeciw wobec zapowiedzi zwolnienia 1800 pracowników w zakładach BEKO POLAND MANUFACTURING sp. z o.o. oraz wspiera wszelkie działania Organizacji Zakładowych NSZZ „Solidarność” w tych zakładach w celu wycofania tej decyzji. Należy pamiętać, że skutki zamknięcia dwóch fabryk chłodziarek w Polsce, we Wrocławiu i w Łodzi, nie ograniczą się do likwidacji 1800 miejsc pracy, ale będą skutkować kolejnymi zwolnieniami w zakładach produkujących dla tych fabryk różne elementy i akcesoria.

Zdaniem Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” sytuacja w BEKO POLAND MANUFACTURING sp. z o.o. ma swoje korzenie w tzw. Zielonym Ładzie, którego Rząd Polski jest gorącym zwolennikiem.

Jedną z podstawowych zasad w biznesie jest przewidywalność. Wprowadzenie tzw. Zielonego Ładu generuje wysoki stopień niepewności nie tylko w kwestii cen energii, ale w ogóle stabilności jej wytwarzania. Dodatkowo różne koszty generowane przez Zielony Ład skłoniły koncern do wycofania się z Europy. Zapowiedź BEKO ws. likwidacji fabryk w Polsce i pozostawienie produkcji we Włoszech wydaje się mieć uzasadnienie w stosunku władz włoskich do Zielonego Ładu. Zapowiedź Włochów o wystąpieniu z wnioskiem o rewizję Zielonego Ładu i utrzymaniem produkcji samochodów z silnikami spalinowymi jest tego potwierdzeniem.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” zwraca się do Rządu RP oraz władz regionalnych Łodzi i Dolnego Śląska o podjęcie wszelkich działań prowadzących do zmiany decyzji koncernu BEKO dotyczącej likwidacji 1800 miejsc pracy w Polsce.