Tag: Stanowisko KK

W 40 rocznicę wydarzeń Radomskiego Czerwca ’76 Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” pragnie złożyć hołd bohaterskim robotnikom Radomia, Ursusa i Płocka za ich wkład w walkę z komunistycznym reżimem.

         25 czerwca 1976 roku robotnicy największych radomskich zakładów, a także robotnicy Płocka i Ursusa opuścili stanowiska pracy. Na ulicach tych miast protestowało dwadzieścia tysięcy ludzi dając wyraz swemu niezadowoleniu z warunków życia, niesprawiedliwego systemu wynagradzania i wysokich kosztów utrzymania.

Podobnie jak  robotnicy w Poznaniu w 1956 roku czy na Wybrzeżu w 1970 roku spotkali się z brutalnymi aresztowaniami, „ścieżkami zdrowia”, drakońskimi wyrokami sądów, pozbawieniem środków do życia, trwającymi długie lata prześladowaniami. Wielu
z nich za swój protest zapłaciło utratą życia, zdrowia. Za swoje bohaterstwo
i błogosławieństwo dla protestujących robotników Radomia życiem zapłacił ks. Roman Kotlarz.

            Dziś, z perspektywy 40  lat, widzimy, że protesty te były potrzebne, że ofiary poniesione przez bohaterów Radomskiego Czerwca ’76 nie były daremne. 

Radomski Czerwiec ’76 był jednym z przystanków na drodze naszego kraju
do odzyskania suwerenności i niepodległości.

Dziękujemy uczestnikom tamtych wydarzeń za odważną  walkę o godność polskich robotników, o uczciwość w życiu społecznym, o prawo do  bezpiecznego życia we własnej ojczyźnie.

Dziękujemy członkom Komitetu Obrony Robotników, Ruchu Obrony Praw Człowieka
i Obywatela, Kościołowi oraz innym osobom, które kierując się solidarnością nie wahały się spieszyć z pomocą prześladowanym i ich rodzinom, którzy wspierali ich materialnie
i duchowo, którzy bronili ich przed komunistycznym wymiarem „sprawiedliwości”. 

28 czerwca 1956 roku na ulice Poznania wyszedł 100-tysięczny tłum. Do robotników Cegielskiego, ZNTK, MPK przyłączali się pracownicy innych zakładów oraz mieszkańcy miasta. Żądali wolności, chleba i sprawiedliwości oraz poszanowania prawa do publicznego wyrażania przekonań religijnych.   

Władza skierowała przeciw nim karabiny i czołgi. Miasto zostało spacyfikowane. Uczestników powstania poddano surowym represjom. Byli aresztowani, skazywani
w haniebnych wyrokach, przez długie lata szykanowani przez służbę bezpieczeństwa, pozbawiani pracy, wyrzucani z uczelni. 

Krwawo stłumione powstanie i ofiara najwyższa – ofiara życia, którą na ołtarzu niepodległej Rzeczypospolitej złożyli pomordowani z rozkazu totalitarnego reżimu, nie poszła na marne. Przyniosła zwycięstwo moralne, które odbiło się szerokim echem w Polsce i poza granicami naszego kraju. Przelana na ulicach Poznania krew była zasiewem wolności.

Z tego pierwszego zrywu wzięły początek następne: Wybrzeże – 1970, Radom – 1976
 i wreszcie robotnicy Lublina, Gdańska, Szczecina, Jastrzębia, a za nimi cała Polska powiedzieli – dość bezprawia. Chcemy Wolności! Poznański Czerwiec 1956 r. był początkiem narodzin „Solidarności”.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” składa hołd bohaterskim robotnikom Poznania, którzy jako pierwsi w powojennej Polsce wystąpili przeciwko komunistycznej władzy.
Ich odwaga i patriotyzm zaowocował po latach upadkiem systemu komunistycznego
i niepodległością Narodu.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” podtrzymuje stanowisko Związku określonew  decyzji Prezydium Komisji Krajowej nr 3/2016 z dnia 5 stycznia 2016 roku w sprawie opinii o prezydenckim projekcie ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz niektórych innych ustaw, jak również w stanowisku z dnia 18 lutego 2016 r., reprezentatywnych Central Związków Zawodowych stanowiących stronę związków zawodowych Rady Dialogu Społecznego, w sprawie przedmiotowego projektu.

Przywrócenie powszechnego wieku emerytalnego wynoszącego 60 lat dla kobiet  oraz 65 lat dla mężczyzn wychodzi naprzeciw oczekiwaniom społecznym, jak również zmierza do wypełnienia zobowiązań wynikających z umowy programowej, zawartej pomiędzy kandydatem na prezydenta Andrzejem Dudą a Komisją Krajową NSZZ „Solidarność” w dniu 5 maja 2015 roku.

Oczekujemy jednocześnie, że podczas prowadzonych prac parlamentarnych zostanie on uzupełniony o dodatkową możliwość skorzystania z prawa do emerytury bez względu na osiągnięty wiek życia, uzależnionej od stażu pracy – liczonego według okresów opłacania składek na ubezpieczenie społeczne, niezależnie od formy zatrudnienia. Postulujemy wprowadzenie dla osób legitymujących się: kobiety trzydziestopięcioletnimi, a mężczyźni czterdziestoletnimi okresami składkowymi, możliwości skorzystania z prawa do emerytury, bez konieczności spełnienia innych warunków.

Wnosimy do Rządu RP o uwzględnienie tych rozwiązań w stanowisku rządu do prezydenckiego projektu ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz niektórych innych ustaw.

Wyrażamy jednocześnie gotowość do podjęcia konstruktywnych i merytorycznych rozmów w tych kwestiach, jak również w sprawie rozwiązań systemowych dla funkcjonowania systemu ubezpieczeń społecznych.

Mija czterdzieści pięć lat od masakry bezbronnej ludności Wybrzeża. W grudniu 1970 roku, na rozkaz władz partii, nazywającej siebie robotniczą, użyto broni przeciw robotnikom, którzy pragnęli jedynie upomnieć się o godne życie dla siebie i swoich rodzin.  

Winni tej zbrodni nigdy nie zostali i już nie zostaną ukarani. Stanisław Kociołek, ówczesny wicepremier i Wojciech Jaruzelski wówczas minister obrony narodowej, odpowiedzialni za krwawą pacyfikację strajków robotniczych w Szczecinie, Gdyni, Gdańsku i Elblągu, odeszli nie odpowiedziawszy za swoje haniebne decyzje. 

Bezkarność sprawców tamtych wydarzeń  była przyzwoleniem  na kolejną krwawą w swych skutkach decyzję o pacyfikacji strajków górniczych w grudniu 1981 roku.

NSZZ „Solidarność” oddaje hołd wszystkim poległym, pokrzywdzonym i ich rodzinom. Nigdy nie zapomnimy, że również dzięki ich poświęceniu, ich ofierze żyjemy dziś w wolnej Polsce, tę wolność musimy mądrze zagospodarować, jesteśmy im to winni.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” z oburzeniem przyjmuje wiadomość o uhonorowaniu Pana Pedro Pereira da Silva – dyrektora operacyjnego Grupy Jeronimo Martins (właściciela sieci Biedronka) Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.

Order przyznany przez Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego panu Pedro Pereira da Silva nadawany jest cudzoziemcom i obywatelom polskim stale zamieszkałym za granicą, którzy swą działalnością wnieśli wybitny wkład we współpracę międzynarodową oraz współpracę łączącą Rzeczpospolitą Polską z innym państwami i narodami. Order – jak uzasadniono w komunikacie MSZ – miał zostać przyznany za wkład w rozwój gospodarczy Polski, tworzenie miejsc pracy, zaangażowanie firmy w działalność społeczną i charytatywną oraz znaczący wkład w rozwój stosunków handlowych między Polską, a Portugalią.

Powszechnie wiadomo, że podnoszony w uzasadnieniu wkład w rozwój gospodarczy Polski, od samego początku funkcjonowania sieci Biedronka w Polsce, oparty był na nieograniczonej ekspansji sieci, wypieraniu z rynku rodzimych przedsiębiorstw, łamaniu praw pracowniczych, zmuszaniu do pracy ponad siły i w niebezpiecznych warunkach, a w konsekwencji naruszaniu niezbywalnej godności pracowników. Sieć Biedronka stała się niechlubnym przykładem wyzysku pracowniczego. Od początku istnienia w sieci Biedronka ograniczane były również prawa związków zawodowych. Do dziś sytuacja ta nie zmieniła się. Na przestrzeni ostatnich kilku lat sieć dyskryminowała pracowników z powodu przynależności do związków zawodowych, co zostało udowodnione prawomocnymi wyrokami sadowymi. Dialog z pracodawcą nie istnieje, a spotkania mają charakter incydentalny i nie powodują zmian w warunkach świadczenia pracy. 

Mając na uwadze rażącą rozbieżność między faktycznymi antypracowniczymi i antyzwiązkowymi działaniami sieci Biedronka, a uzasadnieniem przyznania tak wysokiego państwowego odznaczenia dyrektorowi operacyjnemu firmy, Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wyraża pogląd, że w oparciu o Art. 36. Pkt. 1. Ustawy z dnia 16 października 1992 r. o orderach i odznaczeniach należałoby rozważyć możliwość odebrania Orderu Panu Pedro Pereira da Silva.       

ws. Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność potępia ostatnie decyzje Ministra Zdrowia, gwarantujące wzrost wynagrodzenia dla jednej tylko grupy zawodowej, wywołując tym samym uzasadnione protesty środowiska medycznego, konfliktując pracowników i tworząc napięcia społeczne w placówkach zdrowia, tym bardziej, że towarzyszy im łamanie prawa. Analiza Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. oraz Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej prowadzi do wniosku, że przepisy wskazanych rozporządzeń zawierają dyspozycje, w świetle, których jedynym podmiotem reprezentującym stronę pracowniczą, uprawnionym do zawarcia porozumienia, którego treścią ma być kwestia podziału środków na wynagrodzenia pielęgniarek i położnych, będzie związek zawodowy, który zrzesza wyłącznie pielęgniarki i położne. Taka reguła wyklucza z prowadzenia uzgodnień wszystkie inne związki zawodowe działające u danego świadczeniodawcy, który z punktu widzenia prawa pracy jest pracodawcą, bez względu na fakt czy są to związki reprezentatywne, czy zrzeszają największą liczbę pracowników.  Zdaniem Komisji Krajowej naruszają one zasadę równości wyrażoną w Konstytucji. Wręcz dyskryminują członków innych związków zawodowych.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” zwraca uwagę, że już na etapie konsultacji obu projektów rozporządzeń, Prezydium Komisji Krajowej w swoich opiniach skierowanych do Ministra Zdrowia wskazywało na wadliwość przedmiotowych przepisów.

Niezrozumiałe zachowanie Ministra Zdrowia zmusiło nas do powiadomienia Prokuratora Generalnego o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przez Ministra Zdrowia Mariana Zembalę przestępstwa określonego w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. zagrożonego karą grzywny lub karą ograniczenia wolności, jak również złożenia do Trybunału Konstytucyjnego wniosku o zbadanie zgodności wskazanych przepisów
z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej.

Nasz Związek również zrzesza wiele pielęgniarek i położnych, których niskie wynagrodzenia wymagają podwyżek. Nigdy jednak nie będzie naszej zgody na pomijanie innych pracowników w imię czyichś partykularnych interesów. Służba zdrowia, wspólnie pracująca na rzecz pacjenta, musi stanowić kolektyw – nie ma w niej miejsca na rywalizację.

Dlatego jednoznacznie negatywnie oceniamy działania Zarządu Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych, który w sposób świadomy prowadzi do rozbicia współpracy personelu medycznego, w tajemnicy układając się z Ministrem Zdrowia.

NSZZ „Solidarność” działając na rzecz wszystkich pracowników domaga się:

·        wzrostu wynagrodzeń dla wszystkich pracowników zatrudnionych w opiece zdrowotnej zapewnionego w trwałych rozwiązaniach systemowych

·        zerwania z plagą umów śmieciowych oraz zaprzestania wymuszania na pracownikach zawierania umów cywilnoprawnych bądź samozatrudnienia

·        systematycznego zwiększania nakładów finansowych na opiekę zdrowotną ze środków publicznych

·        zaprzestania dalszej komercjalizacji i prywatyzacji sektora ochrony zdrowia.

           Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” uznaje atak tygodnika „Newsweek” na przewodniczącego Związku Piotra Dudę jako atak na cały Związek.

           Członkowie Komisji Krajowej wyrażają swoje całkowite poparcie i solidarność ze swoim przewodniczącym.

W 1980 roku, po 35 latach życia w kraju totalitarnego reżimu, rządzonym przez partię, która jedynie z nazwy była robotniczą, ludzie powiedzieli dość! Dość niskich zarobków, stania w kolejkach, braku mieszkań, przedszkoli, złej służby zdrowia, braku perspektyw i niszczenia godności. Ruszyła lawina protestów, której nie dało się już zatrzymać.  Pierwotne podłoże ekonomiczne strajków dało podwaliny pod żądania związane z brakiem wolności, przemocą władzy wobec obywateli, walką o godność i prawa obywatelskie. Jedność strajkujących, ich nieustępliwość zmusiła rząd PRL do podpisania porozumień w Szczecinie, Gdańsku, Jastrzębiu, których efektem było utworzenie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”.

W 35. rocznicę tych wydarzeń, Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” składa wyrazy szacunku i podziękowania wszystkim, którzy w 1980 roku podnieśli głowy, mieli odwagę przeciwstawić się wszechwładzy komunistycznego reżimu. Upomnieć się o to, aby być gospodarzami we własnym kraju.

Składamy hołd tym, którzy za przynależność do Związku zapłacili najwyższą cenę – życia. Także tym, którzy byli represjonowani, więzieni, zmuszeni do emigracji. Dziękujemy wszystkim bezimiennym ludziom „Solidarności”, trwającym przy swoich przekonaniach i pozostającym niezłomnymi nawet w obliczu represji. Dzięki nim „Solidarność" powstała i trwa.

To dzięki nim wszystkim od ponad 25 lat cieszymy się wolnością. Jednak nadal musimy walczyć o poszanowanie podstawowych praw pracowniczych, związkowych, obywatelskich. O prawo do godności. Do bezpieczeństwa ekonomicznego i socjalnego. Dla zbyt wielu Polaków, przemiany, które zmieniły oblicze nie tylko naszego kraju, ale również Europy i świata – nie spełniły ich oczekiwań. Dla zbyt wielu wolność, znaczy bieda, samotność
i ubóstwo.

Dla Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” ciągle aktualne jest wyzwanie budowy Polski, która będzie domem dla wszystkich jej mieszkańców, w którym panuje solidarność, sprawiedliwość i wzajemna troska o dobro wspólne. By wolność, której fundamentem stał się Sierpień 80 była prawdziwą wolnością dla wszystkich jej obywateli, postulaty tamtego sierpnia muszą pozostać dla nas ideowym drogowskazem
i naszym kredo.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność" nie zgadza się na obniżenie poziomu  bezpieczeństwa pasażerów, pracowników obsługi linii lotniczych, pracowników lotnisk oraz ludności cywilnej zamieszkującej i pracującej w pobliżu lotnisk zlokalizowanych w Polsce, poprzez zdjęcie z zarządzającego lotniskiem:

–        obowiązku zapewnienia udzielenia niezbędnej pomocy medycznej na lotniskach;

–        zobowiązania do zorganizowania i utrzymania systemu ratownictwa i ochrony przeciwpożarowej lotnisk,

założone w projekcie ustawy „o zmianie ustawy – Prawo lotnicze oraz niektórych innych ustaw (projekt z dnia 7.05.2015 r.)”.           

            Tworzenie warunków do outsourcingowania bezpieczeństwa lotniskowego, niezbędnej pomocy medycznej oraz profesjonalnego, szybko działającego ratownictwa przeciwpożarowego, spowoduje rozmycie odpowiedzialności za podstawowe warunki bezpiecznego lotnictwa cywilnego a tym samym jej obniżenia.

            Bezpieczeństwo pasażerów, szybka profesjonalna pomoc medyczna, sprawne ratownictwo w obliczu katastrof lotniczych oraz profilaktyczna ochrona przeciwpożarowa lotnisk muszą być priorytetami dla ustawodawcy a nie, jak to ujęto w uzasadnieniu do projektu, „minimalizowania obciążeń dla podmiotów gospodarczych”.

            Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” żąda od projektodawów, tj. Urzędu Lotnictwa Cywilnego oraz Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju, wycofania się z tych szkodliwych propozycji.

Decyzja ogłoszona przez prezydenta Bronisława Komorowskiego o wyborze konsorcjum Airbus Helicopters, jako dostawcy śmigłowców dla polskiej armii jest niedopuszczalna i będzie skutkowała poważnymi problemami wielu polskich firm z branży lotniczej i zbrojeniowej.

Zdecydowano o zakupie najdroższej oferty, co spowoduje nie tylko zmniejszenie zakontraktowanych maszyn, ale też będzie wiązało się z wyższymi kosztami eksploatacji przy ich użytkowaniu. Dlatego należy uznać, że przy rozstrzyganiu przetargu zdecydowały względy pozamerytoryczne. Mówiąc wprost – jest to decyzja polityczna.

Nie do przyjęcia jest sytuacja, gdzie kilkanaście miliardów zł polskiego podatnika zamiast wspierać firmy funkcjonujące w Polsce i zatrudniające polskich pracowników, będzie wyprowadzone do zagranicznych koncernów i to w sytuacji, gdy odrzucone oferty były co najmniej porównywalne z francuskim oferentem.

Takie działanie jest sprzeczne z polską racją stanu.

Stanowisko do użytku służbowego

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” żąda od Minister Infrastruktury
i Rozwoju wycofania autopoprawki z dnia 30 marca 2015 do projektu ustawyo komercjalizacji i prywatyzacji Przedsiębiorstwa Państwowego „Porty Lotnicze”.

            Zaproponowane w autopoprawce zmiany zmierzają do odebrania pracownikom prawa do nieodpłatnego nabycia akcji oraz prawa do wyboru pracowników do rady nadzorczej
w sytuacji, gdy Skarb Państwa przestaje być jedynym akcjonariuszem spółki. Stanowi to bezprecedensowy wyłom w przepisach dotyczących przekształceń własnościowych oraz stanowi nieuzasadnioną dyskryminację pracowników „Portów Lotniczych”. Przepisy dotyczące partycypacji pracowniczej z powodzeniem funkcjonują w polskim prawie od 25 lat. Są również obecne w prawodawstwie większości krajów unijnych. Autopoprawka stanowi więc krok wstecz w procesie tworzenia społeczeństwa demokratycznego.

            Nieakceptowalny jest fakt wprowadzania tak istotnych poprawek do projektu już po przeprowadzeniu całego procesu konsultacji społecznych. Pogłębia to atmosferę braku zaufania strony społecznej, co do intencji rządu.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” rekomenduje przyjęcie nowych rozwiązań prawnych w zakresie dialogu społecznego, określonych w projekcie ustawy o Radzie Dialogu Społecznego oraz innych instytucjach dialogu społecznego, w wersji z dnia 21 marca 2015 r.

Jednocześnie Komisja Krajowa będzie dążyć do wprowadzenia zmiany modelu kompetencji stanowiących Rady Dialogu Społecznego, określonych w innych aktach prawnych oraz do pełnej niezależności organizacyjnej i finansowej Rady.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” z oburzeniem przyjmuje wypowiedzenie przez pracodawcę zakładowego układu zbiorowego pracy w przedsiębiorstwie Poczta Polska SA. Sposób w jaki  to nastąpiło – bez prób podjęcia jakiegokolwiek wcześniejszego dialogu ze związkami zawodowymi – jest przykładem drastycznego naruszenia standardów dialogu społecznego.

Wypowiedzenie układu zbiorowego, podpisanego po trudnych negocjacjach  zaledwie 4 lata wcześniej, stanowi uderzenie w uprawnienia ponad 80 tysięcy pracowników Poczty Polskiej. Należy ten fakt uznać również za  jawną prowokację wobec związków zawodowych, gdyż realna jest perspektywa wszczęcia sporów zbiorowych ze wszelkimi tego konsekwencjami. W rezultacie sytuacja w przedsiębiorstwie, stojącym wobec wyzwania zmian własnościowych, może ulec daleko idącej destabilizacji.

Komisja Krajowa udziela pełnego wsparcia Komisji Międzyzakładowej Pracowników Poczty NSZZ „Solidarność” w jej działaniach na rzecz obrony praw pracowniczych oraz oczekuje od Ministra Administracji i Cyfryzacji jako reprezentanta Skarbu Państwa –  jedynego akcjonariusza Poczty Polskiej SA –  doprowadzenia  do cofnięcia przez zarząd spółki wypowiedzenia układu zbiorowego oraz nakłonienia  go do powrotu na drogę dialogu z organizacjami związkowymi.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” stanowczo protestuje przeciwko zamrożeniu płac w oświacie na okres kilku kolejnych lat.

Od 2012 roku wynagrodzenia nauczycieli pozostają na niezmienionym poziomie. W tym samym czasie, na skutek zmian w prawie oświatowym, znacznie zwiększono zakres zadań i obowiązków, a tym samym odpowiedzialności nauczycieli. Jednocześnie ustawowo zobowiązano naszą grupę zawodową do nieodpłatnego świadczenia pracy w wymiarze 1 lub 2 godzin tygodniowo (tzw. godziny karciane).

Przypominamy, że minimalne stawki wynagrodzenia zasadniczego, ustalane na szczeblu ministerstwa, są głównym składnikiem średniego wynagrodzenia nauczycieli. Stanowią one przeciętnie proporcję wynoszącą niespełna 2/3 w ogólnej strukturze wynagrodzenia pracowników pedagogicznych. Kolejny rok z rzędu równoważenie finansów publicznych odbywa się kosztem pracowników oświaty.

W związku z powyższym Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” stanowczo żąda, aby w pracach nad budżetem państwa na 2015 rok zabezpieczyć środki w wysokości 9% na podwyżkę wynagrodzeń nauczycieli, która obowiązywać będzie od 1 stycznia 2015 roku. Byłoby to także spełnieniem obietnicy danej kilka lat temu przez Premiera RP.

Protestujemy przeciwko projektom szkodliwych zmian w ustawie – Karta Nauczyciela i w ustawie o systemie oświaty, które niekorzystnie wpłyną na całe środowisko oświatowe.

W przypadku braku pozytywnej reakcji ze strony rządu Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” podejmie przewidziane prawem działania protestacyjne, włącznie z wykorzystaniem ustawy o rozwiązywaniu sporów zbiorowych.

Komisja Krajowa NSZZ Solidarność wyraża głębokie zaniepokojenie kierunkiem polityki płacowej rządu w odniesieniu do pracowników państwowej sfery budżetowej. Z założeń budżetu państwa na rok 2015 wynika, że po raz kolejny mogą oni zostać  pozbawieni wzrostu swoich wynagrodzeń.

Zwracamy uwagę, iż w czerwcu br. Rada Unii Europejskiej zawiesiła wobec Polski procedurę nadmiernego deficytu, której wprowadzenie w 2009 r. leżało u podstaw decyzji rządu dotyczącej zamrożenia płac w sferze budżetowej. Oznacza to, że dalsze odmawianie podnoszenia wynagrodzeń nie jest uzasadnione przesłankami makroekonomicznymi lecz zaczyna mieć znamiona działań dyskryminacyjnych.  Ponad pół miliona polskich obywateli oraz ich rodzin stało się zakładnikami polityki rządu  w sytuacji gdy od kilku lat następuje wzrost realnych wynagrodzeń  w całej gospodarce. Jest to tym bardziej naganne, że dotyka m.in. tych grup pracowników, które państwo polskie wbrew ratyfikowanym przez siebie konwencjom MOP wciąż pozbawia prawa do podejmowania akcji zbiorowych w obronie swoich interesów.

Obecna polityka płacowa rządu ma skutki dewastacyjne dla stabilności istotnych obszarów funkcjonowania państwa. Trudne do społecznej akceptacji są próby pozyskiwania środków na wzrost wynagrodzeń indywidualnych, poprzez oszczędności wynikające z mechanicznej redukcji zatrudnienia. Ma to niewiele wspólnego z racjonalizacją zatrudnienia, lecz przyczynia się raczej do nadmiernego obciążania obowiązkami pozostałych pracowników oraz do wypychania z rynku pracy osób starszych, co stoi w jaskrawej sprzeczności z priorytetami promowanego przez rząd programu „Solidarność pokoleń”. O potencjalnie negatywnych skutkach utrzymywania zamrożenia wynagrodzeń w służbie cywilnej alarmuje w swojej uchwale z dnia 6 maja 2014 r. Rada Służby Cywilnej.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wzywa rząd RP do dokonania takiej weryfikacji założeń budżetowych na rok 2015, by średnioroczny wskaźnik wzrostu wynagrodzeń dla pracowników państwowej sfery budżetowej wyniósł co najmniej 9%, zgodnie ze wspólną propozycją trzech reprezentatywnych central związkowych.  Jest to wezwanie wystosowane w duchu dialogu. Jednakże w przypadku braku reakcji rządu, NSZZ „Solidarność” rozważy wszelkie dostępne środki, które pomogą pracownikom sfery budżetowej w walce o ich słuszne prawa, a także  przyczynią się do zwrócenia uwagi krajowej i europejskiej opinii publicznej na obecną patologiczną sytuację.

W 34. rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych Komisja Krajowa Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” dziękuje wszystkim, dzięki którym „Solidarność” powstała, przetrwała stan wojenny i trwa do dzisiaj, kontynuując walkę o prawa pracownicze i wrażliwą społecznie Polskę.

Sierpniowe postulaty są nadal aktualne i mimo przeżywanych obecnie trudności, mimo antyspołecznej, antypracowniczej i antyzwiązkowej postawy rządu Związek istnieje i realizuje swój najważniejszy cel, jakim jest obrona godności  ludzi pracy.

Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność” zburzył powojenny porządek w Europie, po wielu latach totalitarnego zniewolenia umożliwił powrót naszej Ojczyzny do rodziny wolnych, demokratycznych państw.

Dzięki solidarności milionów Polaków wydarzenia sprzed 34 lat stały się jedną z najpiękniejszych kart historii Polski.

Po 34 latach,  na potrzeby bieżącej polityki, sprawujący władzę w Polsce próbują pisać historię naszego kraju na nowo. Próbują wymazać fakt, że do zmian doprowadziły strajki milionów pracowników w zakładach pracy, którzy byli członkami Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Próbują zatrzeć w pamięci Polaków, że do pierwszych wolnych wyborów w czerwcu 1989 r. doprowadziła fala strajków pracowników zrzeszonych w zdelegalizowanej wówczas „Solidarności”, że zmiany ustrojowe nie byłyby możliwe bez „Solidarności”.

Ale my, ludzie „Solidarności” pamiętamy komu zawdzięczamy wolną Polskę. Dlatego będziemy robić wszystko, aby 21 sierpniowych postulatów nie było tylko napisami na historycznych tablicach.

NSZZ „Solidarność” z wielkim zaniepokojeniem śledzi coraz bardziej dramatyczną sytuację na Ukrainie, której bezpośrednią przyczyną było krwawe stłumienie pokojowych protestów społecznych po wstrzymaniu przez ówczesne władze Ukrainy procesu integracji z Unią Europejską.

Dzisiaj naród Ukraiński jest w katastrofalnej sytuacji gospodarczej i społecznej. Stał się obiektem niczym niesprowokowanej agresji Rosji, która dokonuje się na oczach całego świata.

NSZZ „Solidarność”, którego pokojowa rewolucja przyczyniła się do odzyskania wolność wielu narodów, w tym Ukrainy, z całą mocą potępia działania rządzonej przez Władimira Putina Rosji, które są pogwałceniem wszelkich międzynarodowych norm prawa.

W tym kontekście Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” krytycznie ocenia stanowisko Międzynarodowej Konfederacji Związków Zawodowych przyjęte 10 marca br. w Brukseli, podczas spotkania Paneuropejskiej Rady Regionalnej, które nawet jednym słowem nie odnosi się do rosyjskiej agresji. Żaden głos wolnego świata dotyczący sytuacji na Ukrainie nie może pomijać tego faktu.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” apeluje do MKZZ o rewizję tego stanowiska, bo w obecnej postaci wypacza prawdziwą sytuację na Ukrainie i zamiast wspierać walczący o suwerenność naród ukraiński, zdecydowanie go osłabia.

Wzywamy przywódców krajów wolnego świata do podjęcia szybkich i stanowczych działań w celu powstrzymania agresywnych poczynań władców Rosji. Przykład takich działań, przynoszących wolność od zakłamania i zniewolenia komunistycznego dał w czasach zrywu Solidarności prezydent Stanów Zjednoczonych – Ronald Reagan.

NSZZ „Solidarność” deklaruje dalszą możliwą pomoc materialną i rzeczową dla Ukrainy oraz pełne wsparcie dla jej europejskich aspiracji.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” z wielkim zaniepokojeniem ocenia zamiar obciążenia Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe daniną w wysokości 1,6 mld zł w latach 2014 i 2015 oraz podatkiem od przychodów, począwszy od 2016 roku, w wysokości 2 %, na mocy projektu  zmiany ustawy o lasach, przyjętego przez Radę Ministrów.

Zakładane wielkości obciążeń zagrażają zdolności funkcjonowania Lasów Państwowych na zasadach samowystarczalności finansowej, a także właściwego mu funkcjonowaniu tego podmiotu w gospodarce narodowej oraz mogą skutkować utratą tysięcy miejsc pracy w leśnictwie.

W pracach nad nowelizacją ustawy o lasach nie był dochowany warunek przeprowadzenia konsultacji społecznych w odniesieniu do projektu założeń lub projektu ustawy, wyczerpującej wszelkie znamiona ustawy podatkowej  –  przed ich skierowaniem do zaopiniowania przez Stały Komitet Rady Ministrów.

Ponadto projekt został skierowany pod obrady Stałego Komitetu Rady Ministrów bez uzgodnień międzyresortowych, przeprowadzonych choćby w trybie obiegowym, oraz przy istotnym naruszeniu Regulaminu pracy Rady Ministrów. Nie został też poprzedzony analizą finansowo – gospodarczą Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

Komisja Krajowa w pełni popiera działania Krajowego Sekretariatu Zasobów Naturalnych Ochrony Środowiska i Leśnictwa NSZZ „Solidarność” i wzywa Parlament Rzeczypospolitej Polskiej do odrzucenia tego projektu.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” obradująca  w dniach 28 – 29 stycznia 2014 r. w Szczecinie, po zapoznaniu się z sytuacją społeczno-gospodarczą województwa zachodniopomorskiego wyraża swoje oburzenie brakiem dialogu społecznego i brakiem reakcji władz na postulaty zgłaszane przez stronę społeczną. NSZZ „Solidarność” domaga się realizacji postulatów krajowych i regionalnych zgłoszonych 6 grudnia 2013 r.:

• opracowania i wdrożenia Specjalnego Programu Gospodarczego dla województwa zachodniopomorskiego, który przyczyni się do ożywienia gospodarczego, przeciwdziałania bezrobociu i tworzenia nowych miejsc pracy,
• rewitalizacji przemysłu stoczniowego, zachowania podmiotowości ZCH Police, Zespołu Elektrowni Dolna Odra i PKP Cargo S.A. Zachodniopomorskiego Zakładu w Szczecinie; Zachodniopomorskiego Zakładu Przewozów Regionalnych i Szczecińskiej Stoczni Remontowej „Gryfia”.

Rozwiązanie tych problemów ma kluczowe znaczenie dla stabilizacji społecznej i gospodarczej województwa. Szczególnie bulwersujący jest fakt, niepodejmowania rozmów z rolnikami, którzy od kilkunastu dni okupują Agencję Nieruchomości Rolnych w Szczecinie w oczekiwaniu na spotkanie z Stanisławem Kalembą, Ministrem Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” oświadcza, że w przypadku braku rzetelnego dialogu nakierowanego na rzeczywiste rozwiązywanie problemów, ogłosi akcję protestacyjną w obronie województwa zachodniopomorskiego.