Tag: Stanowisko KK

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” domaga się zniesienia zakazu łączenia funkcji członka zarządu zakładowej organizacji związkowej lub innego organu zakładowej organizacji związkowej z funkcją członka rady nadzorczej wybranego przez pracowników, który został utrzymany w projekcie ustawy o zmianie ustawy o zasadach zarządzania mieniem państwowym oraz niektórych innych ustaw.

Związek  niejednokrotnie wskazywał, iż przepis ten stanowi przykład ograniczenia praw z powodu  pełnienia funkcji związkowych w zakładzie. Niewłaściwym jest  zarzut używany w uzasadnieniu, że łączenie tych funkcji może rodzić konflikt interesów. Związki zawodowe są aktywnym i odpowiedzialnym uczestnikiem życia przedsiębiorstwa.
Z mocy ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, związki zawodowe  odpowiadają za sprawowanie kontroli nad przestrzeganiem przepisów o czasie pracy oraz bhp.

 Pracownik, będący członkiem rady nadzorczej, bez względu na to czy jest członkiem zarządu zakładowej organizacji, czy takiej funkcji nie pełni, podlega odpowiedzialności jako  członek rady nadzorczej, oraz jako pracownik. Pracownik, przyjmujący na siebie obowiązki członka rady nadzorczej, ponosi odpowiedzialność odszkodowawczą wobec spółki za szkody wyrządzone swoim działaniem lub zaniechaniem sprzecznym z prawem lub umowami spółki.

Prawo wyboru przedstawiciela do rady nadzorczej zostało nadane pracownikom na mocy art. 11 ustawy z 30 sierpnia 1996 roku o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw. Natomiast art.13 tejże ustawy formułował pewne ograniczenia dla członków rad nadzorczych, jednak jedynie jednoosobowych spółek skarbu państwa. Zapisy art. 13 ustawy o komercjalizacji zostały przeniesione do ustawy o zasadach zarządzania mieniem w sposób nieprawidłowy, ponieważ zakaz łączenia funkcji został rozszerzony na wszystkie spółki, nie tylko jednoosobowe spółki skarbu państwa.

Jednocześnie należy podkreślić, iż przedstawiciel pracowników w radzie nadzorczej jest wybierany bezpośrednio przez  pracowników. Wynik tych wyborów powinien być uszanowany przez przedstawicieli skarbu państwa. Pracownicy sami oceniają wiedzę merytoryczną kandydatów i oceniają, kto z nich będzie najlepiej sprawował swoją funkcję. Działacze związkowi podnoszą swoje kwalifikacje poprzez m.in udział w szkoleniach,  podczas negocjacji  z  zarządem oraz analizę  dokumentów ekonomicznych, co wpływa pozytywnie  na jakość sprawowanej funkcji członka rady nadzorczej.

Mając powyższe na uwadze wnosimy o wykreślenie z ustawy o zasadach zarządzania mieniem państwowym oraz niektórych innych ustaw zakazu łączenia funkcji członka zarządu zakładowej organizacji związkowej lub innego organu zakładowej organizacji związkowej z funkcją członka rady nadzorczej wybranego przez pracowników.

omisja Krajowa NSZZ „Solidarność” niezmiennie stoi na stanowisku, że zgodnie z projektem komitetu obywatelskiego inicjatywy ustawodawczej ograniczenia handlu w niedzielę, którego „Solidarność” jest częścią, ograniczenie ma dotyczyć wszystkich niedziel. Jest to spójne z deklaracjami Prawa i Sprawiedliwości z ostatniej kampanii wyborczej o oddaniu niedzieli pracownikom oraz wcześniejszymi działaniami tej partii, która jako ugrupowanie opozycyjne kilka lat temu zgłosiła swój własny projekt poselski, zakładający zakaz handlu we wszystkie niedziele.

Komisja Krajowa oczekuje wywiązania się przez Prawo i Sprawiedliwość ze swoich deklaracji uznając kompromisowe propozycje ustanowienia tylko części niedziel wolnych od handlu za kompromitację a nie kompromis. Jest jeszcze czas, aby przed tą kompromitacją się uchronić. Tu szczególnie polecamy Prawu i Sprawiedliwości wsłuchanie się w jednoznaczny głos Konferencji Episkopatu Polski.

Jeszcze raz przypominamy! Niedziela jest ustawowym dniem wolnym od pracy i celem ustawy ograniczenia handlu w niedzielę jest przede wszystkim ograniczenie pracy ponad miliona pracowników branży handlowej. Większość z nich stanowią kobiety, które w imię wolności i wygody większości obywateli, zamiast ten dzień spędzać z rodziną, zmuszane są do pracy. To nieludzkie i sprzeczne z duchem Porozumień Sierpniowych, na które tak chętnie powołuje się wielu polityków Zjednoczonej Prawicy, Warto jednak pamiętać, że wtedy postulowano o wolne soboty, a dzisiaj musimy walczyć o wolne niedziele.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” składa serdeczne podziękowania wszystkim ludziom dobrej woli, a w szczególny sposób członkom Związku, którzy wzięli udział w akacjach niesienia pomocy osobom dotkniętym największymi od lat nawałnicami jakie miały miejsce na Pomorzu oraz w innych częściach kraju, w sierpniu bieżącego roku.

            Komisja Krajowa dziękuje m.in. strażakom, energetykom, wolontariuszom, którzy w chwili próby pokazali, czym jest prawdziwa solidarność.

31 sierpnia 1982 roku, mieszkańcy Lubina wyszli na ulice swego miasta, aby uczcić drugą rocznicę powstania Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” i zaprotestować przeciw wprowadzeniu stanu wojennego. Pokojowa manifestacja spotkała się z brutalna akcją milicji i ZOMO. Od kul zginęli wówczas Michał Adamowicz, Mieczysław Poźniak i Andrzej Trajkowski, a kilkanaście osób zostało rannych.

Dziś w przededniu 35. rocznicy tej zbrodni Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” składa hołd wszystkim, którzy w tamtym czasie odważyli się, nie bacząc na zagrożenie, stanąć w obronie internowanych, w obronie zdelegalizowanego Związku, w obronie wartości, które ten Związek reprezentuje.

Żyjąc dziś w wolnym i suwerennym kraju winni jesteśmy wdzięczność i pamięć ofiarom wszystkich dramatycznych wydarzeń sprzed 1989 roku. To ich poświęcenie zbudowało fundament niepodległej Ojczyzny. Nigdy o nich nie zapomnimy! 

Cześć i chwała bohaterom.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wyraża swoje głębokie oburzenie w związku z uchwaleniem przez parlament ustawy o minimalnym wynagrodzeniu zasadniczym w służbie zdrowia jedynie dla pracowników medycznych.

            Nieprzyjęcie zgłoszonych przez NSZZ „Solidarność” poprawek, które miały na celu objęcie działaniem ustawy WSZYSTKICH ZATRUDNIONYCH w opiece zdrowotnej, stanowi rażące naruszenie prawa pracy w placówkach służby zdrowia, wprowadza skrajne nierówności społeczne w tych jednostkach, konfliktuje pracowników oraz niestety, będzie skutkować zerwaniem dialogu w tej branży.

 NSZZ „Solidarność” nie popiera ustawy w takim kształcie.

Nie będzie zgody Związku na niszczenie Państwowej Inspekcji Sanitarnej i przenoszenie badania żywności do kompetencji Ministra Rolnictwa. Polityka rządu w tym obszarze prowadzi wprost do zagrożenia bezpieczeństwa państwa.

Komisja Krajowa oświadcza, iż udzieli wszelkiej pomocy i wsparcia strukturom branżowym służby zdrowia w prowadzonych działaniach i akcjach protestacyjnych.

NSZZ „Solidarność” stanowczo sprzeciwia się skrajnie nieodpowiedzialnym pomysłom Ministra Zdrowia – Konstantego Radzwiłła – wprowadzenia usług komercyjnych do szpitali publicznych.

Nie zgadzamy się, by zdrowie było towarem a pacjent był kwalifikowany do leczenia przez zawartość portfela.

Żądamy natychmiastowego wycofania z dalszego procedowania tego szkodliwego projektu, tworzącego nierówność w dostępie do ochrony zdrowia.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” podejmie wszelkie działania prawem dozwolone dla ochrony konstytucyjnego prawa równego dostępu do opieki zdrowotnej.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” z niepokojem obserwuje działania zarządów spółek energetycznych.

Kontynuowane projekty restrukturyzacyjne, przy jednoczesnym braku konstruktywnego dialogu doprowadziły do prób wdrożenia dalszej centralizacji zarządzania spółkami energetycznymi, oraz kolejnej drastycznej redukcji zatrudnienia. Jaskrawym przykładem takich działań jest program przedstawiony w PGE Dystrybucja S.A.

Mimo obietnic walki z „umowami śmieciowymi” w dalszym ciągu kontynuowana jest ta patologiczna forma zatrudnienia. Tylko w grupie Enea S.A. na umowach śmieciowych zatrudnionych jest ok.600 osób.

Wdrożenie tych pomysłów prowadzi  do zagrożenia bezpieczeństwa energetycznego, a tym samym odbije się na kondycji całej gospodarki. Dodatkowo wpłynie to na dalszą marginalizację naszych Małych Ojczyzn.

Stoi to w sprzeczności z expose Pani Premier Beaty Szydło oraz  programem gospodarczym prezentowanym przez Premiera Morawieckiego.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wesprze wszystkie przewidziane prawem działania w celu obrony członków Związku przed utratą zatrudnienia.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wyraża zaniepokojenie brakiem postępów w pracach legislacyjnych nad obywatelskim projektem ustawy o ograniczeniu handlu w niedziele (druk nr 870).

Od października 2016 roku, czyli od pierwszego czytania obywatelskiego projektu ustawy o ograniczeniu handlu w niedziele, minęło już 9 miesięcy. W tym czasie odbyło się zaledwie jedno posiedzenia podkomisji stałej do spraw rynku pracy Komisji Polityki Społecznej i Rodziny poświęcone projektowi. Przebieg prac komisji nie wskazuje na to, aby ustawa o ograniczeniu  handlu w niedziele miała szanse wejść w życie w najbliższym czasie.

Już w trakcie zbierania podpisów pod obywatelskim projektem ustawy jej przeciwnicy, czyli przede wszystkim wielkie, zagraniczne sieci handlowe, rozpoczęły  szeroką kampanię medialną mającą zdyskredytować ideę ograniczenia handlu w niedziele w oczach społeczeństwa. Po pierwszym czytaniu projektu te działania oparte na manipulacji, i dezinformacji jeszcze przybrały na sile. Każdy miesiąc zwłoki w pracach nad uchwaleniem ustawy to okazja do kolejnych propagandowych ataków.

Z rosnącym zaniepokojeniem obserwujemy również, coraz częściej pojawiające się propozycję polityków ekipy rządzącej dotyczące zmian w projekcie ustawy, które w naszej ocenie całkowicie wypaczyłyby jej sens. Wśród nich należy wymienić m.in. koncepcję wprowadzenia zaledwie dwóch niedziel w miesiącu wolnych od handlu, delegowanie decyzyjności w tej kwestii na samorządy, czy też wprowadzenie możliwości handlu
w niedziele do godziny 13.00.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” z całą mocą podkreśla, że nie odstąpi od postulatu ograniczenia handlu w niedziele, w kształcie zaprezentowanym w obywatelskim projekcie ustawy. Pod tymi rozwiązaniami podpisało się ponad pół miliona obywateli, te rozwiązania znalazły poparcie wśród związków zawodowych, organizacji zrzeszające pracodawców z branży handlowej oraz stowarzyszeń i organizacji społecznych, które weszły w skład Komitetu inicjatywy ustawodawczej.

            Wzywamy rząd RP oraz parlamentarzystów do zintensyfikowania prac nad zaproponowanym obywatelskim projektem ustawy i przyjęcia zaproponowanych w nim rozwiązań.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” podtrzymuje propozycje wyrażone Decyzją Prezydium KK  nr 67/17 w sprawie   wzrostu w 2018 wynagrodzeń w gospodarce narodowej, w tym  państwowej  sferze budżetowej, minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz emerytur
i rent z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, na następującym poziomie:

–    nominalny wzrost wynagrodzeń w gospodarce narodowej powinien wynosić nie mniej niż 5,8%;

–    wzrost wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej powinien wynosić nie mniej niż 11,2%;

–    wzrost minimalnego wynagrodzenia za pracę powinien wynosić nie mniej niż 8%;

–    wskaźnik waloryzacji emerytur i rent powinien wynosić nie mniej niż średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług w 2017 roku zwiększony o co najmniej 50% realnego wzrostu przeciętnego wynagrodzenia za pracę w roku 2017.

Na negatywną ocenę zasługuje propozycja Rady Ministrów  wzrostu wynagrodzenia minimalnego w 2018 r  do kwoty 2080 zł. Wobec planowanego w Wieloletnim  Planie Finansowym  wzrostu przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w wysokości 4,7% , relacja minimalnego wynagrodzenia w przyszłym roku do przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej  będzie wynosić 46,84%. Oznacza to , że będzie  ona niższa  niż  w roku poprzednim, co jest sprzeczne z celem stopniowego, zgodnego z tempem wzrostu gospodarczego, osiągnięciem  minimalnego wynagrodzenia w wysokości 50% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej .

Nie do zaakceptowania  jest  propozycja  pozostawienia na niezmienionym poziomie  kwoty bazowej w zakresie wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej Określenie średniorocznego wskaźnika wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej w wysokości 100,0% oznacza kontynuację trwającego od 2009 roku zamrożenia wynagrodzeń w administracji państwowej.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” domaga się rozwiązań systemowych w zakresie waloryzacji najniższych świadczeń emerytalno-rentowych, których wypracowanie zapewniało Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w poprzednim roku. Zaniechanie tych działań prowadzi do stałego spadku realnych przychodów najuboższych świadczeniobiorców, którzy stanowią grupę społeczną, która nie odczuwa wzrostu gospodarki.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” sprzeciwia się propozycjom zmian w zakresie warunków odbywania kontroli u pracodawcy przez Państwową Inspekcję Pracy (dalej PIP) w zakresie w jakim ograniczają one możliwość skutecznego przeprowadzania kontroli PIP
u pracodawcy. Wręcz przeciwnie. Doświadczenia zdobyte podczas prowadzonych przez „Solidarność” akcji tzw. „Żółtych kartek” oraz „13 zł… i nie kombinuj!” pokazują, że PIP potrzebuje dalszego wzmocnienia oraz nowych narzędzi. Będzie to odpowiadało ratyfikowanym przez Polskę umowom międzynarodowym, w szczególności Konwencji nr 81 dotyczącej inspekcji pracy w przemyśle i handlu, przyjętą w Genewie dnia 11 lipca 1947 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 72, poz. 450), która reguluje zasady i tryb przeprowadzania tego typu kontroli.

Przede wszystkim konieczne jest wzmocnienie możliwości kontroli przez PIP bez uprzedniego zawiadomienia kontrolowanego przedsiębiorcy, uprawnienie do przeprowadzenia kontroli pod ewentualną nieobecność kontrolowanego, brak ograniczeń związanych z już trwającą kontrolą przedsiębiorcy przez inny organ kontroli oraz brak wyznaczonych przez ustawę limitów czasu trwania kontroli.

Jednocześnie konieczne jest uprawnienie dla PIP do stosowania administracyjnego nakazu zmiany umowy cywilno-prawnej na umowę kodeksową, od której pracodawca mógłby się odwołać do sądu pracy. A więc odwrotnie jak to ma miejsce obecnie. Taki mechanizm znacząco ograniczy powszechny w Polsce proceder „śmieciowego” zatrudniania.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” stanowczo sprzeciwiaja się wprowadzaniu do polskiego porządku prawnego rozwiązań przewidzianych w projekcie ustawy o Komisji Wspólnej Rządu i Przedsiębiorców oraz Rzeczniku Przedsiębiorców (UD 197), gdzie proponuje się możliwość wstrzymania kontroli u przedsiębiorcy, nawet na okres 6 miesięcy, w przypadku gdy Rzecznik poweźmie uzasadnione podejrzenie naruszenia przepisów prawa w toku tej kontroli. W ocenie Związku, ta procedura może być wykorzystywana, m.in. w celu unikania kontroli PIP przez pracodawców.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” pragnie podkreślić, iż nie może wyrazić zgody na postanowienia, których wprowadzenie będzie skutkować przede wszystkim ograniczeniem skuteczności kontroli, które mają na celu eliminowanie patologii w zatrudnieniu. Przewidywane zmiany legislacyjne mogą doprowadzić do paraliżu PIP, co negatywnie wpłynie na jakość zatrudnienia w Polsce. Pragniemy przypomnieć, iż łamanie przepisów prawa pracy przez przedsiębiorców będących pracodawcami stanowi element nieuczciwej konkurencji, co uderza także w przedsiębiorców uczciwych i rzetelnych.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” podtrzymuje negatywne stanowisko w sprawie powołania Komisji Wspólnej Rządu i Przedsiębiorców oraz Rzecznika Przedsiębiorców,  wyrażone w decyzji Prezydium Komisji Krajowej nr 30/17 z dnia 22 marca 2017 r. do projektów ustaw z pakietu „Konstytucji Biznesu”. Przypominamy o deklaracji Pana Mateusza Morawieckiego, Wiceprezesa Rady Ministrów, Ministra Rozwoju i Finansów, złożonej podczas posiedzenia Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” w dniu 1 marca 2017 r., o wycofaniu się Rządu z propozycji powołania Komisji.

Nadrzędnym zadaniem Państwa  powinno być wspieranie dialogu trójstronnego w Polsce. Taka formuła zapewnia zrównoważony, oparty na pokoju społecznym wzrost gospodarczy, co jest celem m.in. Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju. Powołanie Komisji  oraz Rzecznika wywoła zupełnie odmienny efekt.

Utworzenie Komisji  oraz Rzecznika  stanowi zagrożenie dla trójstronnego dialogu społecznego w Polsce, ponieważ ich celem jest wzmocnienie praw pracodawców, którzy  zostaną   uprzywilejowani względem strony związkowej.  Ponadto  zakres przedmiotowy objęty działaniem Komisji jak i Rzecznika mieści się w zakresie działania Rady Dialogu Społecznego.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”  negatywnie ocenia sposób prowadzenia prac nad projektami ustaw z pakietu „Konstytucja Biznesu”. W ocenie Związku, podczas  prowadzenia prac nad Pakietem, dochodzi do uchybień proceduralnych polegających głównie na wadliwym  trybie konsultacji społecznych. W szczególności,  nieumieszczenia opinii  NSZZ „Solidarność” w ogólnodostępnej tabeli uwag przed rozpoczęciem prac komisji uzgodnieniowej. Zwracamy uwagę na fakt, że tabela uwag wraz z odniesieniem się do nich autora projektu powinna zostać opublikowana co najmniej na 7 dni przed konferencją uzgodnieniową.

Komisja Krajowa wzywa do takiego procedowania Pakietu, by zachowana została zasada transparentności procesu legislacyjnego. Komisja Krajowa apeluje o stosowanie gwarantowanych standardów prowadzenia prac legislacyjnych. 

Komisja Krajowa Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” z oburzeniem i rozczarowaniem przyjmuje informację na temat, tak zawartości merytorycznej jak i pominięciu NSZZ „Solidarność” z obowiązkowej konsultacji projektu „ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy”, autorstwa Ministra Rozwoju i Finansów.

Uznajemy za niedopuszczalne ograniczanie ustawowych praw NSZZ „Solidarność”, określonych ustawą o związkach zawodowych, a w szczególności jej art. 19, jako przedstawiciela zatrudnionych, do wyrażenia opinii na temat projektowanych zmian w systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustalania składki na Fundusz Pracy. Odbieramy ten fakt jako próbę utrudniania działalności związkowi zawodowemu, penalizowanego art. 35 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych.

Niestety fakt ograniczania uprawnień NSZZ „Solidarność” nie jest odosobnionym, a wręcz należy stwierdzić, że jest to stosowana praktyka, kolejno przez Ministrów: Spraw Zagranicznych, Sprawiedliwości, Nauki i Szkolnictwa Wyższego czy Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

            Nie do zaakceptowania dla NSZZ „Solidarność” jest próba wprowadzenia dalszych ulg w opłacaniu składek na fundusz ubezpieczeń społecznych przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą. Takie rozwiązania, z pozoru korzystne dla prowadzących taką działalność, są szkodliwe dla samych zainteresowanych, negatywnie wpływając na wysokość ich przyszłych świadczeń, szkodliwe dla Funduszu Ubezpieczeń Społecznych pogłębiając deficyt systemu, dla pozostałych ubezpieczonych i podatników zwiększając ich odpowiedzialność za utrzymanie systemu. W sposób szczególny wpłyną negatywnie na „porządkowany” rynek pracy, ponownie tworząc sprzyjające warunki do powstawania patologii w samozatrudnieniu.

Wbrew zapowiedzi twórców projektu, nie mają one charakteru społecznego, a wręcz odwrotnie powodują dalsze nierówności społeczne. Osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą, których roczne przychody nie przekraczają 30 krotności miesięcznego minimalnego wynagrodzenia, bez względu na poziom kosztów uzyskania przychodu będą opłacać składki w wysokości dwukrotnie niższej niż osoby zatrudnione na umowę o pracę.

Rozwiązania takie stoją w sprzeczności z zasadą równości podlegania ubezpieczeniu społecznego, zawartej w art. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.

Domagamy się od rządu RP wycofania się z tych szkodliwych i nieprzemyślanych rozwiązań.

Oczekujemy bezwzględnego realizowania art. 19 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych przez wszystkie organy państwa, a w szczególności przez właściwych Ministrów.

ws. dalszego procedowania drugiego pakietu klimatycznego przez Unię Europejską

            Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” w ślad za Stanowiskiem nr 9 XXVIII KZD
ws. nowelizacji dyrektywy o handlu emisjami (ETS) z dnia 24-25 listopada 2016 r. wzywa Rząd RP do sformułowania jak najszybciej strategii Polski w zakresie polityki klimatycznej. Celem opracowania strategii będzie przygotowanie Polski do przeprowadzenia renegocjacji polityki klimatycznej Unii Europejskiej. Apelujemy do Rządu o skoordynowanie w tej sprawie działań strony rządowej i działań organizacji pozarządowych, w tym związków zawodowych tak, aby procedowany w UE pakiet klimatyczny nie spowodował zahamowania rozwoju polskiej gospodarki oraz likwidacji energochłonnych branż przemysłu w Polsce.

Uważamy ingerencję UE poprzez politykę klimatyczną za zbyt daleko idącą
w kształtowanie polityki energetycznej poszczególnych państw członkowskich.

Stoimy na stanowisku, że dyrektywę EU ETS należy przyjmować jednogłośnie,
bo od niej zależy bezpieczeństwo energetyczne krajów członkowskich; system większościowy byłby naruszeniem traktatów. Mix energetyczny powinny samodzielnie ustalać poszczególne państwa członkowskie w oparciu przede wszystkim o posiadane na swoim terytorium zasoby paliw, dbając tym samym o bezpieczeństwo energetyczne państw członkowskich oraz UE jako całości. Działania te pozwolą państwom UE powstrzymać likwidację miejsc pracy w przemyśle. NSZZ „Solidarność” deklaruje udział w pracach w tym zakresie.

Integralną częścią stanowiska jest uzasadnienie.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wyraża zaniepokojenie brakiem realizacji zapowiadanej wielokrotnie przez premier RP regulacji ustawowej, dotyczącej wzrostu wynagrodzeń dla pracowników ochrony zdrowia. Wdrożenie tej ustawy jest konieczne w celu powstrzymania dalszej emigracji zarobkowej oraz narastających protestów społecznych
w szpitalach i przychodniach,

NSZZ „Solidarność” wielokrotnie zwracał uwagę na rażące dysproporcje w zarobkach pracowników szpitali i przychodni. Problem narastał latami, a przedwyborcza decyzja rządu PO – PSL przyznająca podwyżki tylko jednej grupie zawodowej, zaostrzyła konflikty
i pogłębiła różnice wynagrodzeń – przykładem jest sytuacja w ratownictwie medycznym – gdzie ratownik i pielęgniarka wykonujący te same zadania mają drastycznie zróżnicowane wynagrodzenie.

            NSZZ „Solidarność” oczekuje nie tylko wyrównania tych dysproporcji, ale uchwalenia ustawy, która określi minimalne wynagrodzenie pracownika w poszczególnych grupach zawodowych, obejmując swoim działaniem wszystkich zatrudnionych w ochronie zdrowia. Nie ma i nie będzie zgody NSZZ Solidarność na incydentalne porozumienia płacowe i dalsze dzielenie środowiska. Sprawa wynagrodzeń wymaga trwałego i systemowego rozwiązania.

      Liczne zmiany i reformy zapowiadane przez ministerstwo zdrowia, w większości społecznie oczekiwane, wymagają zabezpieczenia praw pracowniczych.

Nie będzie zgody NSZZ „Solidarność” na likwidację NFZ bez wprowadzenia ustawowych gwarancji kontynuacji zatrudnienia pracowników w nowych, podmiotach przejmujących dotychczasowe działania tej instytucji.

W zakresie zapowiadanych przekształceń w Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Związek zajął jednoznacznie negatywne stanowisko wyrażone w Decyzji Prezydium KK nr 117/16 z 10 sierpnia 2016 r. Domagamy się jego uwzględnienia w projektowanych przez rząd  zmianach.

 Priorytetem jest i musi pozostać bezpieczeństwo zdrowotne obywateli a nie interesy lobby producentów żywności.

KK NSZZ „Solidarność” stanowczo podkreśla, że w zmianach ustrojowych rola państwa jest wiodąca. Uwzględniając skutki społeczne zmian rząd powinien przygotować je w rzetelnym, a nie pozorowanym dialogu z reprezentatywnymi organizacjami pracodawców i pracobiorców. NSZZ Solidarność ostrzega że przeciąganie w czasie kluczowych dla środowiska decyzji i nie uwzględnienie uwag partnerów społecznych doprowadzić może do radykalizacji nastrojów społecznych w ochronie zdrowia.

Wprowadzana przez rząd waloryzacja świadczeń emerytalnych i rentowych mija się z oczekiwaniami i potrzebami środowiska emerytów i rencistów. Nadal obserwujemy jak biedni biednieją szybciej, a bogaci szybciej się bogacą. Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” oczekuje od Rządu Pani Premier Beaty Szydło podjęcia niezwłocznych działań w sprawie korekty sposobu waloryzacji emerytur i rent, tak by zahamować proces wpychania polskich emerytów w sferę ubóstwa. Reforma polskiego systemu z 1999 r oparta była na fałszywych założeniach społeczno­ekonomicznych i doprowadziła do sytuacji, w której poziom najniższych świadczeń emerytalnych nie wystarcza na zaspokojenie nawet najbardziej elementarnych potrzeb ludzi starszych.

            Dzisiejsze pokolenie polskich emerytów to generacja ludzi dotknięta skutkami niesprawiedliwej społecznie transformacji ustrojowej, która dziś negatywnie wpływa na, ekonomiczne podstawy ich życia. Teraz z racji swego wieku i odpowiedniego zabezpieczenia socjalnego nie mogą dłużej czekać na zmiany niewydolnego systemu. Komisja Krajowa oczekuje, że „dobre zmiany” zapowiadane przez Prawo i Sprawiedliwość wkrótce także będą dotyczyły materialnych podstaw życia emerytów i rencistów.

            Dlatego domagamy się od Rządu RP systemowej waloryzacji najniższych świadczeń emerytalno-rentowych w taki sposób, by zapewniała ona utrzymanie ich siły nabywczej, uwzględniając przy tym wzrost gospodarki krajowej. 

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” z niepokojem obserwuje wydarzenia ostatnich tygodni rozgrywające się w Sejmie RP oraz w stolicy i innych miastach kraju.

            Narracja opozycji, która sama nazywa siebie opozycją totalną, ma na celu stworzenie wrażenia totalnego chaosu w kraju. Metoda ta obliczona jest na wywołanie konfrontacji społecznej, paraliżu państwa a w konsekwencji na przejęcie władzy. Ten sposób działania niemający nic wspólnego z demokracją i niszczący kulturę polityczną, niezbędną do funkcjonowania demokratycznych instytucji, nie może być akceptowany.  

Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”, zbudowany na zasadach demokratycznych w oparciu o szeroko rozumiane wartości zawarte w katolickiej nauce społecznej, wśród statutowych celów wskazuje między innymi „szerzenie zasad demokracji i występowanie w obronie uniwersalnych wartości” oraz „kształtowanie aktywnej postawy działania dla dobra Ojczyzny”.

Kierując się powyższymi zasadami, Związek nie może być bierny w tej sytuacji.
Nie chodzi nam o obronę tej czy innej partii politycznej, ale o obronę podstawowych zasad społeczeństwa i państwa demokratycznego.

Ponadto każdy obywatel powinien mieć w pamięci antypracownicze i antyspołeczne decyzje poprzedniej władzy a dzisiejszej opozycji. Wydłużenie wieku emerytalnego, zlekceważenie dwóch milionów podpisów pod wnioskiem o referendum w tej sprawie, zamrożenie podstawy dochodu wolnego od podatku, zamrożenie wskaźnika naliczenia odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, wielokrotną liberalizację Kodeksu pracy itp., nie mogą być przez nas zapomniane.   

Zrealizowanie przez obecną ekipę rządzącą wielu z postulatów związkowych i społecznych stanowi nadzieję na dalsze kontynuowanie prospołecznej polityki państwa.

Dążenie twórców polityki antyspołecznej do władzy, stanowi zagrożenie powrotem do tamtych, antypracowniczych rozwiązań.

NSZZ „Solidarność”, biorąc pod uwagę informację o możliwym porozumieniu sił parlamentarnych zmierzającym do zakończenia kryzysu sejmowego uważa, że należy powstrzymać się od czynnych działań i dać szansę na powrót do normalności.

            NSZZ „Solidarność” apeluje o uszanowanie zasad demokracji konstytucyjnej i zaprzestanie totalnej opozycji wobec decyzji polskiego społeczeństwa wyrażonej przy urnach wyborczych. Niezależnie od powyższego każde naruszenie tych zasad, zmierzające do paraliżu funkcjonowania państwa, spotka się ze zdecydowaną reakcją Związku.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” z wielkim niepokojem obserwuje przebieg procesów legislacyjnych dotyczących branż podległych Ministerstwu Środowiska. Przedkładane do konsultacji projekty aktów prawnych skrajnie odbiegają od treści tych, które są wnoszone do parlamentu. Szczególnie zostało to uwidocznione w nowelizowanych ustawach Prawo Wodne oraz Prawo Łowieckie.

            Komisja Krajowa oczekuje realizacji Porozumienia Pracowniczego z dnia 5 maja 2016 roku, zawartego z Ministrem Środowiska przez Krajowy Sekretariat Zasobów Naturalnych Ochrony Środowiska i Leśnictwa NSZZ „Solidarność”.

            Komisja Krajowa domaga się od Rządu RP powstrzymania destrukcji branż zarządzających strategicznymi zasobami naturalnymi Polski.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” w 35. rocznicę wprowadzenia stanu wojennego wyraża głęboki szacunek i uznanie wszystkim, którzy w tym dramatycznym czasie podjęli się nierównej walki w obronie wolności, podstawowych praw pracowniczych
i ludzkich. Wielu z nich zapłaciło za to życiem, zdrowiem, swoją karierą i przymusową emigracją. Wielu do dzisiaj ponosi negatywne konsekwencje represji (zdrowotne
i materialne), którym byli poddani przez komunistyczny reżim. Inaczej niż to ma się
w stosunku do ich oprawców, pobierających od wolnej i demokratycznej Polski wysokie wynagrodzenia.

W tym kontekście procedowana obecnie ustawa, która zakłada między innymi odebranie komunistycznym oprawcom wysokich emerytur, jest pierwszą realną próbą naprawienia tej wielkiej niesprawiedliwości. Za nią muszą iść kolejne decyzje, w tym między innymi wobec prokuratorów, sędziów oraz tych, którzy odpowiadają za wprowadzenie stanu wojennego. Domagamy się również odebrania stopni wojskowych i milicyjnych takim osobom jak generałowie Jaruzelski i Kiszczak.

Mamy świadomość długu państwa polskiego wobec ofiar stanu wojennego. Dlatego
w imię prawdy i elementarnej sprawiedliwości domagamy się od polskiego wymiaru sprawiedliwości bardziej zdecydowanego ścigania i osądzenia winnych oraz naprawienia krzywd wobec osób, którym zawdzięczamy wolną i niepodległą Ojczyznę.

Jednocześnie Komisja Krajowa przypomina, że 13 grudnia jest dniem, w którym składamy hołd ofiarom stanu wojennego. Dlatego też apelujemy, aby nie wykorzystywać tej daty do bieżącej walki politycznej.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” gorąco popiera projekt ustawy o zmianie ustawy o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych oraz niektórych innych ustaw, złożony do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej przez Senat RP.

Projekt wychodzi naprzeciw oczekiwaniom szeregu osób zaliczanych do szeroko rozumianej opozycji antykomunistycznej. Dotychczasowa ustawa nie spełniła oczekiwań tych osób, szczególnie co do wysokości środków przeznaczonych na pomoc oraz co do kryteriów jej przyznawania.  Świadczenia, uzależnione od progów dochodowych,  nie mają charakteru autonomicznego lecz są uzupełniające do współczesnej sytuacji materialnej, zatem mają charakter pomocy socjalnej. Nie obejmują uszczerbku spowodowanego różnego rodzaju represjami, w tym nieobjętego postępowaniem odszkodowawczym, np. zaniżonych emerytur bądź wynagrodzeń.

Poza zmianami związanymi z zakresem pomocy udzielanej działaczom opozycji i osobom represjonowanym, projekt zmienia definicję osoby represjonowanej, obejmując nią osoby represjonowane w okresie od 1 stycznia 1956 r. do dnia 31 lipca 1990 r. , stwierdzając jednocześnie, że represyjne działania wobec opozycjonistów mogły mieć charakter niejawny. Dotyczy to w szczególności osób, którym uniemożliwiano awans zawodowy za działalność opozycyjną oraz tych, którzy za tę działalność byli z pracy wyrzuceni.   

            Komisja Krajowa  NSZZ „Solidarność” zwraca się do Sejmu RP o przyjęcie projektu złożonego przez Senat i jak najszybsze uchwalenie zmian do ustawy o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych oraz niektórych innych ustaw dla dobra tych, którzy o wolną Polskę walczyli nie zważając na grożące im represje.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” z ogromnym niepokojem obserwuje dotychczasowe  działania przedstawicieli rządu RP dotyczące ewentualnego przyjęcia umowy CETA (ang. Comprehensive Economic and Trade Agreement) w obecnym kształcie. Za całkowicie niedopuszczalne uważamy wdrożenie tak kontrowersyjnego dokumentu bez przeprowadzenia wcześniej jakiejkolwiek publicznej debaty na temat konsekwencji tej decyzji.

            Treść umowy CETA została opracowana bez udziału rządów czy parlamentów państw członkowskich UE, a więc z pominięciem instytucji posiadających demokratyczny mandat oraz poddanych społecznej kontroli obywateli. Brak transparentności podczas prac nad treścią umowy stanowi pogwałcenie elementarnych zasad demokracji.

            CETA jest przedstawiana przez zwolenników umowy jako dokument mający na celu liberalizację handlu i współpracy gospodarczej pomiędzy Unią Europejska a Kanadą. Owa liberalizacja ma teoretycznie przynieść wzrost gospodarczy wszystkim krajom-sygnatariuszom umowy. Jednak pod hasłami wzajemnego otwarcia rynków, zniesienia barier i deregulacji, kryją się konkretne zapisy prawne, które w opinii wielu ekspertów prowadzą do tego, że na rynku pracy, w przemyśle, handlu, usługach, a nawet w służbie zdrowia czy
w edukacji  decyzje  będą należały nie do demokratycznych władz państwa narodowego, lecz do wielkich korporacji. Umowa zmierza do zwiększenia uprawnień międzynarodowych korporacji kosztem ograniczenia praw pracowniczych, konsumenckich i obywatelskich mieszkańców UE oraz Kanady. CETA narusza też w sposób oczywisty suwerenność państw-sygnatariuszy w dziedzinie stanowienia prawa oraz ochrony interesu  publicznego. 

            CETA poprzez mechanizm ICS (ang. Investment Court System, czyli ponadpaństwowy sąd arbitrażowy do rozwiązywania konfliktów korporacje-państwo), daje korporacjom możliwość zaskarżenia praktycznie jakiejkolwiek wewnątrzkrajowej lub wewnątrzwspólnotowej regulacji prawnej, jeśli w ocenie korporacji zagraża ona jej spodziewanym zyskom. Co warte szczególnego podkreślenia, pozwy te będą rozstrzygane przez zewnętrzne trybunały arbitrażowe, czyli z pominięciem systemu sądowniczego funkcjonującego zarówno na poziomie poszczególnych krajów, jak i Unii Europejskiej.
Z kolei poprzez zawarty w umowie mechanizm „współpracy regulacyjnej” korporacje zyskają prawo do bezpośredniego uczestniczenia w procesie stanowienia prawa zarówno na poziomie poszczególnych krajów, jak i Unii Europejskiej.

            Przyjęcie umowy niesie ze sobą również ogromne ryzyko zalania polskiego rynku przez tanią, genetycznie modyfikowaną żywność z Kanady oraz innymi produktami spożywczymi wątpliwej jakości, których obecnie nie można importować do Polski. Kanada jest jednym z trzech największych producentów żywności modyfikowanej genetycznie na świecie. Prawo obecnie obowiązujące w Polsce chroni konsumentów przed taką żywnością. Tania, niskiej jakości żywność z Kanady zagraża  polskiemu rolnictwu, całemu przemysłowi spożywczemu oraz przede wszystkim polskim konsumentom.

            Wielu ekspertów wśród konsekwencji przyjęcia umowy CETA wymienia również wymuszoną przez korporacje konieczność prywatyzacji wszelkich usług publicznych takich jak m.in. edukacja, ochrona zdrowia czy transport publiczny. Jak wynika chociażby z opublikowanych we wrześniu 2016 roku badań amerykańskiego Uniwersytetu Tufts, na skutek przyjęcia CETA Unia Europejska utraci 200 tys. miejsc pracy, a średnie płace pracowników znacząco spadną.

            W ocenie Komisji Krajowej argument, według którego zgoda na obowiązywanie zapisów umowy CETA będzie miała jedynie charakter tymczasowy, w żaden sposób nie rozwiązuje problemu. Nawet okresowe obowiązywanie w naszym kraju opisanych powyżej niebezpiecznych instrumentów zapisanych w umowie CETA, może przynieść nieodwracalne szkody dla polskiej gospodarki oraz polskich obywateli.,

            W związku z powyższym Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” stanowczo sprzeciwia się podpisaniu umowy CETA w obecnym kształcie oraz domaga się od rządu RP podjęcia wszelkich działań zmierzających do zablokowania przyjęcia tej umowy, przeprowadzenia publicznej debaty, przedstawienia przewidywanych korzyści i zagrożeń dla Polski i jej obywateli przed podjęciem ostatecznej decyzji dotyczącej jej ratyfikacji.