Uchwała KK nr 26 ws. wniosku do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności art. 150 § 3 pkt 2 Kodeksu pracy z Konwencją Międzynarodowej Organizacji Pracy Nr 135

Działając na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 Konstytucji RP Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” reprezentowana, zgodnie z decyzją Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” nr 119/11 ws. upoważnienia do składania oświadczeń woli w imieniu NSZZ „Solidarność”,  przez:

1)     Piotra Dudę – Przewodniczącego Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”

2)     Bogdana Bisia – Zastępcę Przewodniczącego Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” wnosi o zbadanie zgodności

– art. 150 § 3 pkt 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.)

– z art. 1, art. 2 ust. 1 i art. 4 Konwencji  Nr 135 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej ochrony przedstawicieli pracowników w przedsiębiorstwach i przyznania im ułatwień (Dz. U. z 1977 r. Nr 39, poz. 178).

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” upoważnia Marcina Zielenieckiego do reprezentowania Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Stanowisko KK nr 8/2013 ws. skrócenie obecnej kadencji Sejmu

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” serdecznie dziękuje wszystkim członkom i sympatykom Związku za aktywny udział we wrześniowych Dniach Protestu. Podczas największej manifestacji ostatnich lat pokazaliśmy odwagę, determinację, siłę. Mimo ogromnej mobilizacji związkowców z trzech reprezentatywnych central rząd nie zmienił swojego stosunku do obywateli. Tym samym nasze hasło „Dość lekceważenia społeczeństwa”  jest nadal aktualne.

NSZZ „Solidarność” nie uchyla się od rozmów, ale – co wielokrotnie podkreślaliśmy – nie zgadzamy się na dotychczasową ich formę. Ze strony rządu nie padły żadne propozycje dotyczące zarówno zmiany formuły dialogu, jak i postulatów stanowiących podstawę wrześniowych protestów.

Wyraźnie widać, że obecny antypracowniczy, antyspołeczny, antyzwiązkowy rząd nie zmieni swojego sposobu działania. Jedyną szansą na realizację naszych postulatów jest zmiana układu politycznego.

Wzywamy Sejm Rzeczypospolitej do podjęcia uchwały o skróceniu obecnej kadencji.  Chcemy, aby obywatele poczuli się gospodarzami we własnym kraju.

NSZZ „Solidarność” rozpoczął zbieranie podpisów pod obywatelskim wnioskiem o samorozwiązanie się Sejmu. Wzywamy do mobilizacji wszystkich, którym leży na sercu dobro naszej Ojczyzny. Musimy zebrać taką liczbę podpisów, która uświadomi rządzącym, że społeczeństwo nie akceptuje ich działań.

Stanowisko KK nr 7/2013 w 33. rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych i 25. rocznicę strajków o „Solidarność”

Powstanie „Solidarności” wpisało się w narodową tradycję walki o niepodległy byt, o godność i sprawiedliwość. Sierpień 1980 roku był kolejnym etapem zmagań narodu polskiego o przywrócenie ładu ustrojowego i społecznego w Ojczyźnie.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”  składa  hołd wszystkim, którzy od 1980 r. nie bacząc na groźbę represji walczyli o prawdę, wolność i niezależność.

Z ich  uporu  narodził się nasz Związek.  Nie ma pierwszej i drugiej Solidarności jak głoszą ci, którzy wykorzystali Solidarność do budowania swojej politycznej i finansowej kariery, a teraz chcieliby ją usunąć na margines życia społecznego.

Jest nadal ta sama Solidarność zarówno w sensie prawnym, jak i międzyludzkim. Ci sami ludzie, którzy tworzyli ją w czasach, gdy sprzeciw wobec komunistycznego reżimu wymagał odwagi wspólnie z nowym pokoleniem Polaków kontynuują jej przesłanie wynikające z niezrealizowanych postulatów Polskiego Sierpnia 1980.

Historia zatoczyła koło. Dzisiaj za przynależność do „Solidarności” pracownicy są zastraszani i szykanowani, a inicjatorzy tworzenia  Związku dyscyplinarnie zwalniani z pracy.

Dlatego sierpniowe postulaty nadal pozostają aktualne i walka o poszanowanie podstawowych praw pracowniczych, związkowych a obywatelskich jest dla NSZZ „Solidarność” wielkim zadaniem i zobowiązaniem.

Stanowisko KK nr 26/2013 w 33. rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych i 25. rocznicę strajków o „Solidarność”

Powstanie „Solidarności” wpisało się w narodową tradycję walki o niepodległy byt, o godność i sprawiedliwość. Sierpień 1980 roku był kolejnym etapem zmagań narodu polskiego o przywrócenie ładu ustrojowego i społecznego w Ojczyźnie.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”  składa  hołd wszystkim, którzy od 1980 r. nie bacząc na groźbę represji walczyli o prawdę, wolność i niezależność.

Z ich  uporu  narodził się nasz Związek.  Nie ma pierwszej i drugiej Solidarności jak głoszą ci, którzy wykorzystali Solidarność do budowania swojej politycznej i finansowej kariery, a teraz chcieliby ją usunąć na margines życia społecznego.

Jest nadal ta sama Solidarność zarówno w sensie prawnym, jak i międzyludzkim. Ci sami ludzie, którzy tworzyli ją w czasach, gdy sprzeciw wobec komunistycznego reżimu wymagał odwagi wspólnie z nowym pokoleniem Polaków kontynuują jej przesłanie wynikające z niezrealizowanych postulatów Polskiego Sierpnia 1980.

Historia zatoczyła koło. Dzisiaj za przynależność do „Solidarności” pracownicy są zastraszani i szykanowani, a inicjatorzy tworzenia  Związku dyscyplinarnie zwalniani z pracy.

Dlatego sierpniowe postulaty nadal pozostają aktualne i walka o poszanowanie podstawowych praw pracowniczych, związkowych a obywatelskich jest dla NSZZ „Solidarność” wielkim zadaniem i zobowiązaniem.

Uchwała KK nr 25/2013 ws. wniosku do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności art. 19 ust. 3 ustawy o rozwiązywaniu sporów zbiorowych z Konstytucją

Działając na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 Konstytucji RP, Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” reprezentowana, zgodnie z decyzją Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” nr 119/11 ws. upoważnienia do składania oświadczeń woli w imieniu NSZZ „Solidarność”, przez:

  • Piotra Dudę – Przewodniczącego Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”
  • Bogdana Bisia – Zastępcę Przewodniczącego Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”

wnosi o zbadanie zgodności art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych (Dz. U., Nr 55, poz. 236 ze zm.):

  1. z art. 31 ust. 3 Konstytucji – w zakresie ograniczenia prawa do strajku pracowników zatrudnionych w organach władzy państwowej, administracji rządowej i samorządowej, sądach i prokuraturze,
  2. z art. 59 ust. 3 Konstytucji – w zakresie ograniczenia prawa do strajku dla pracowników zatrudnionych w organach władzy państwowej, administracji rządowej i samorządowej, sądach i prokuraturze,
  3. z art. 59 ust. 4 Konstytucji – w zakresie zgodności z art. 2 oraz 11 konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy nr 87 dotyczącej wolności związkowej i ochrony praw związkowych (Dz. U. z 1958 r. Nr 29, poz. 125) i art. 1 ust. 2 oraz art. 9 konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy nr 151 dotyczącej ochrony prawa organizowania się i procedury określania warunków zatrudnienia w służbie publicznej z dnia 27 czerwca 1978 r., ratyfikowanej przez Polskę dnia 12 lipca 1982 r. (Dz. U.
    z 1994 r. Nr 22, poz. 78),
  4. z art. 59 ust. 4 Konstytucji – w zakresie zgodności z art. 11 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z 4 listopada 1950 r. ratyfikowanej przez Polskę dnia 19 stycznia 1993 r., (Dz. U. Nr 61, poz. 284-285, dalej: EKPC.).

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” upoważnia Annę Redę do reprezentowania Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Uchwała KK nr 24/2013 ws. stwierdzenia nieważności uchwał III Sprawozdawczego Zebrania Delegatów NSZZ „Solidarność” Zakładowej Organizacji Koordynacyjnej w PGNiG S.A.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” działając na podstawie  § 61 ust. 2 Statutu NSZZ „Solidarność” w zw. z par. 3 ust.1 pkt 2 Uchwały KK 13/10 stwierdza nieważność uchwał nr 1/2012, 2/2012, 3/2012, 4/2012 III Sprawozdawczego Zebrania Delegatów NSZZ „Solidarność” Zakładowej Organizacji Koordynacyjnej w PGNiG SA. z powodu sprzeczności z postanowieniami prawa związkowego określonych w Uchwale KK 17/08 ws. zasad rejestracji i wyrejestrowania branżowych jednostek organizacyjnych.

Uchwała KK nr 23/2013 ws. zobowiązania do udziału w Ogólnopolskich Dniach Protestu

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” działając na podstawie § 60 ust. 1 pkt 1 oraz § 15 pkt 2 i 4 Statutu NSZZ „Solidarność” zobowiązuje członków Związku pełniących z wyboru funkcje w jednostkach organizacyjnych Związku do uczestnictwa w ogłoszonych na dni 11 – 14 września br.  Ogólnopolskich Dniach Protestu.

Uchwała KK nr 22/2013 ws. stwierdzenia nieważności uchwał i decyzji podjętych z naruszeniem Statutu NSZZ „Solidarność” oraz innych aktów prawa wewnątrzzwiązkowego

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, działając na podstawie § 61 ust. 1 Statutu  NSZZ „Solidarność” oraz uchwały nr 6 XXIII Krajowego Zjazdu Delegatów postanawia, co następuje:

§ 1

Ilekroć w uchwale jest mowa o Statucie, należy przez to rozumieć obowiązujący Statut NSZZ „Solidarność”.

§ 2

  1. Uchwały i decyzje wydawane przez władze danej jednostki organizacyjnej Związku nie mogą być sprzeczne z postanowieniami Statutu oraz aktami prawnymi, o których mowa w § 60 ust. 1 pkt. 1 Statutu, wydanymi przez władze stanowiące i wykonawcze nadrzędnych jednostek organizacyjnych Związku.
  2. Uchwały i decyzje podjęte z naruszeniem postanowień Statutu oraz innych aktów prawa wewnątrzzwiązkowego są nieważne.

§ 3

  1. Nieważność uchwał lub decyzji wymienionych w § 2 ust. 1  stwierdza odpowiednio:

1)   właściwy miejscowo zarząd regionu –  wobec uchwał i decyzji podjętych przez władze organizacji zakładowych, międzyzakładowych i niższych jednostek organizacyjnych tych organizacji, o których mowa w § 19 ust. 7 oraz innych jednostek organizacyjnych Związku zarejestrowanych w tym regionie;

2)   Komisja Krajowa –  wobec uchwał i decyzji podjętych przez władze regionu, krajowej sekcji i sekretariatu branżowego oraz innych jednostek organizacyjnych Związku zarejestrowanych przez Komisję Krajową.

    2. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1 nie mogą być scedowane na prezydium władzy wykonawczej wymienionej w ust.1 pkt. 1 i 2.

§ 4

  1. Zarząd regionu podejmuje uchwałę w sprawie stwierdzenia  nieważności  uchwał lub decyzji, o których mowa w § 3 ust.1 pkt.1 :

1)   z inicjatywy własnej;

2)   na wniosek regionalnej komisji rewizyjnej lub władzy jednostki organizacyjnej Związku zarejestrowanej w regionie;

3)    na wniosek członków Związku składających wniosek za pośrednictwem  regionalnej  komisji rewizyjnej.

§ 5

  1. Komisja Krajowa podejmuje uchwałę w sprawie stwierdzenia nieważności uchwał lub decyzji,  o których mowa w § 3 ust.1 pkt.2 :

1)   z inicjatywy własnej;

2)   na wniosek Krajowej Komisji Rewizyjnej lub władzy jednostki organizacyjnej Związku zarejestrowanej przez Komisję Krajową;

3)   na wniosek władzy jednostki organizacyjnej Związku, o której mowa w § 3 ust.1 pkt.1 lub członków Związku składających wniosek za pośrednictwem Krajowej Komisji Rewizyjnej.

§ 6

Wniosek w sprawie stwierdzenia nieważności, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz § 5 ust. 1 pkt 2 i 3 powinien zawierać:

1)      oznaczenie wnioskodawcy;

2)      oznaczenie organu, do którego kierowany jest wniosek;

3)       treść zarzutu wraz z uzasadnieniem zawierającym wskazanie aktu prawa wewnątrzzwiązkowego, który kwestionowana decyzja lub uchwała narusza.

§ 7

Zarząd regionu lub odpowiednio Komisja Krajowa ma obowiązek powiadomić władzę jednostki organizacyjnej Związku, w stosunku do której uchwały lub decyzji zostało wszczęte postępowanie w sprawie nieważności o terminie posiedzenia, na którym będzie podejmowana uchwała w tej sprawie.

§ 8

  1. Po rozpoznaniu sprawy w kwestii nieważności, o której mowa w § 2 zarząd regionu lub odpowiednio Komisja Krajowa podejmuje uchwałę stwierdzającą nieważność lub odmawiającą stwierdzenia nieważności.
  2. Uchwałę, o której mowa w ust. 1 zarząd regionu lub odpowiednio Komisja Krajowa podejmuje na najbliższym posiedzeniu po otrzymaniu wniosku w tej sprawie.
  3. Uchwała, o której mowa w ust. 1 zawiera uzasadnienie. W uzasadnieniu należy podać, czym kierował się zarząd regionu lub odpowiednio Komisja Krajowa podejmując uchwałę w sprawie nieważności oraz dlaczego zarzuty zawarte we wniosku lub przyjęte z inicjatywy własnej uznane zostały za zasadne albo niezasadne.

§ 9

  1. Od uchwały zarządu regionu, o której mowa w § 4 ust. 1, przysługuje prawo odwołania do Komisji Krajowej, w terminie nie dłuższym niż 7 dni od momentu doręczenia wymienionej wyżej uchwały wraz z uzasadnieniem. Komisja Krajowa ma obowiązek rozpatrzyć to odwołanie na najbliższym swoim posiedzeniu. Uchwała Komisji Krajowej jest ostateczna.
  2. Od uchwały Komisji Krajowej, o której mowa w § 5 ust.1, przysługuje prawo odwołania do Komisji Krajowej, w terminie nie dłuższym niż 7 dni od momentu doręczenia wymienionej wyżej uchwały. Komisja Krajowa po rozpoznaniu na najbliższym swoim posiedzeniu  odwołania podejmuje uchwałę o utrzymaniu w mocy zaskarżonej uchwały większością ponad połowy głosów wszystkich uprawnionych do głosowania. Uchwała Komisji Krajowej jest ostateczna.
  3. Odwołanie, o którym mowa w ust. 1 i 2 powinno zawierać:

1)      oznaczenie wnioskodawcy;

2)      oznaczenie organu, do którego kierowany jest wniosek;

3)      treść zarzutu wraz z uzasadnieniem.

§ 10

Uchwała lub decyzja sprzeczna z postanowieniami Statutu oraz aktami prawnymi, o których mowa w § 60 ust. 1 pkt. 1 Statutu, wydanymi przez władze stanowiące i wykonawcze jednostek organizacyjnych Związku traci moc z chwilą podjęcia prawomocnej  uchwały stwierdzającej jej nieważność.

§ 11

1. Uchwała wchodzi w życie z dniem jej podjęcia.

2. Traci moc Uchwała KK nr 13/10.

Uchwała KK nr 21a/2013 ws. zasad oraz sposobów głosowania przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” działając na podstawie § 60 ust. 2 oraz § 61 ust. 2 Statutu NSZZ „Solidarność”, postanawia co następuje.

Postanowienia ogólne

§ 1

1. Dla władz wykonawczych w rozumieniu § 34 ust. 3 Statutu NSZZ „Solidarność” dopuszcza się możliwość głosowania przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość, zwane dalej e-głosowaniem.

2. Możliwość głosowania przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość przysługuje także prezydiom władz wykonawczych, o których mowa w ust. 1. Ilekroć w niniejszej uchwale mowa jest o władzy wykonawczej, należy przez to rozumieć także ich prezydia.

§ 2

1. Władza wykonawcza w drodze uchwały może określić rodzaj spraw, w których przyjęcie aktów prawnych, w rozumieniu § 60 ust. 1 Statutu następuje w drodze e-głosowania. W uchwale takiej wskazuje się osobę odpowiedzialną za zorganizowanie oraz prawidłowe przeprowadzenie e-głosowania (e-sekretarz).

2. Niedopuszczalne jest podejmowanie aktów prawnych w drodze e-głosowania w sprawach, w których Statut przewiduje obligatoryjną formę głosowania tajnego oraz w sprawie uchwalenia budżetu.

§ 3

E-głosowanie dopuszczalne jest przy użyciu następujących środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość: poczty elektronicznej, wideokonferencji, e-urny – Informatycznego Systemu do Głosowania Tajnego.

§ 4

1. W przypadku przyjęcia przez władzę wykonawczą, uchwały o której mowa w § 2 ust. 1 członkowie wchodzący w skład tej władzy składają w formie pisemnej oświadczenia e-sekretarzowi zawierające informacje, w zależności od wybranych metod e-głosowania, niezbędne do jego przeprowadzenia tj.: adres poczty elektronicznej danego członka władzy wykonawczej, oznaczenie w używanym komunikatorze umożliwiającym przeprowadzenie wideokonferencji (np. skype). Wzór oświadczenia stanowi załącznik nr 1 do niniejszej uchwały.

2. Członek władzy wykonawczej jest zobowiązany do aktualizacji wskazanego wyżej oświadczenia w przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 1. Do chwili przekazania aktualizacji e-sekretarzowi wszelkie komunikaty przesłane zgodnie z danymi wskazanymi w oświadczeniu uważa się za skutecznie złożone.

E-głosowanie przy pomocy poczty elektronicznej

§ 5

1. E-sekretarz, w ramach przeprowadzenia e-głosowania:

a) przygotowuje treść projektu aktu prawnego, który ma zostać przyjęty w drodze e-głosowania,

b) rozsyła go na adresy podane w oświadczeniu, o którym mowa w § 4 ust. 1, wskazując w temacie wiadomości przedmiot e-głosowania oraz termin na oddanie głosu (w drodze wiadomości zwrotnej o treści ZA, PRZECIW lub WSTRZYMUJĘ SIĘ),

c) po upływie terminu na oddanie głosu, lub po wcześniejszym oddaniu wszystkich głosów, sporządza w formie pisemnej protokół z przeprowadzonego e-głosowania zawierający co najmniej treść przesłanego do głosowania aktu prawnego, wykaz uczestników głosowania, wynik e-głosowania z informacją o rodzaju głosu oddanego przez poszczególnych uczestników e-głosowania oraz podpis e-sekretarza; nieoddanie głosu w wyznaczonym terminie jest równoznaczne z brakiem udziału w głosowaniu,

d) rozsyła protokół, o którym mowa w pkt c) członkom władzy wykonawczej.

2. Przesłane wiadomości zawierające głosy e-sekretarz jest obowiązany przechowywać do najbliższego posiedzenia władzy wykonawczej, podczas którego każdy z członków władzy wykonawczej ma prawo zapoznać się z tymi wiadomościami.

3. Na najbliższym posiedzeniu władzy wykonawczej, protokół, o którym mowa w § 5 ust.1 pkt d) podpisują pozostali członkowie władzy wykonawczej, którzy brali udział w e-głosowaniu.

E-głosowanie przy pomocy wideokonferencji

§ 6

1. E-sekretarz, w ramach przeprowadzenia e-głosowania:

a) powiadamia członków władzy wykonawczej o terminie rozpoczęcia wideokonferencji ze wskazaniem komunikatora umożliwiającego wideokonferencję, w miarę możliwości przesyłając na podane adresy poczty elektronicznej projekt aktu prawnego,

b) po połączeniu się w ramach wideokonferencji odbywa się dyskusja nad projektem oraz głosowanie, z którego e-sekretarz sporządza protokół zawierający co najmniej treść aktu prawnego, wykaz uczestników głosowania, wynik e-głosowania z informacją o rodzaju głosu oddanego przez poszczególnych uczestników e-glosowania oraz podpis e-sekretarza;

2. Na najbliższym posiedzeniu władzy wykonawczej protokół, o którym mowa w § 6 ust.1 pkt b) podpisują pozostali członkowie władzy wykonawczej, którzy brali udział w e-głosowaniu.

E-głosowanie przy pomocy e-urny

§ 7

W celu przeprowadzenia e-głosowania za pomocą e-urny e-sekretarz rejestruje się w aplikacji dostarczonej na stronie internetowej http://www.solidarnosc.org.pl.

§ 8

1. E-sekretarz, w ramach przeprowadzenia e-głosowania:

a) wprowadza głosowanie do systemu podając numer e-głosowania, jego temat oraz listę adresów poczty elektronicznej uczestników głosowania, którym rozesłane zostaną tzw. tokeny (wirtualne karty do głosowania w formie cyfrowo-literowego identyfikatora),

b) rozpoczyna głosowanie poprzez rozesłanie do uczestników przy pomocy systemu email

z numerem e-głosowania, jego tematem, tokenem oraz linkiem do strony gdzie można wziąć udział w głosowaniu.

2. Uczestnicy logują się do strony www za pomocą nr głosowania i tokena (link do strony może być zawarty w mailu od prowadzącego).

3. Uczestnicy oddają głos:, ZA, PRZECIW, WSTRZYMUJĘ SIĘ, zaznaczając odpowiednie pola na stronie.

4. Zakończenie głosowania następuje po oddaniu wszystkich głosów, lub po upłynięciu określonego czasu ustalonego przez prowadzącego. Nieoddanie głosu w wyznaczonym terminie jest równoznaczne z brakiem udziału w głosowaniu.

5. Prowadzący otrzymuje wygenerowany przez system protokół z e-głosowania zawierający jego numer, temat, listę z przyporządkowanym oddanym głosem do tokenu oraz podsumowanie głosowania zawierające liczbę głosów ZA, PRZECIW oraz WSTRZYMUJĄCYCH SIĘ.

6. Prowadzący podpisuje protokół.

Stanowisko KK nr 6/2013 ws. Polskiej Żeglugi Bałtyckiej

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” popiera działania Komisji Międzyzakładowej NSZZ „Solidarność” przy Polskiej Żegludze Bałtyckiej S.A., sprzeciwiającej się  sprzedaży firmy bez  zabezpieczenia dla pracowników w postaci  Pakietu Socjalnego przygotowanego przez Związek. Polska Żegluga Bałtycka S.A. nie jest firmą przynoszącą straty. Pomimo braku pomocy ze strony właściciela, którym jest Skarb Państwa, firma ma stabilną sytuację finansową. W tym kontekście niezrozumiałe jest, że przedstawiciele Inwestora, którym jest niemiecka firma Polen Sweden Line Gmbh, odrzucili wszystkie propozycje związkowców nawet te,  dotyczące minimalnych gwarancji pracowniczych. Związek nie może zgodzić się na sprzedaż firmy obcemu kapitałowi bez zabezpieczenia zatrudnionych w niej polskich pracowników.