Tag: 2015

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, w oparciu o par. 8, pkt 4 Uchwały XXVI KZD ws. zasad funkcjonowania Krajowego Funduszu Strajkowego i regionalnych funduszy strajkowych, występuje do Rady Krajowego Funduszu Strajkowego o uruchomienie środków funduszu w związku z manifestacją pracowników Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, która odbędzie się 4. września 2015 r. w Warszawie.

          Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, na wniosek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji Rzeczpospolitej Polskiej, wyraża zgodę na użycie nazwy i znaku graficznego NSZZ „Solidarność” na publikacji poświęconej działalności i dorobkowi inżynierskiemu Józefa Nowkuńskiego. Publikacja zostanie wydana w związku z odsłonięciem pomnika budowniczego „Magistrali Węglowej”

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, na wniosek Fundacji Atelier Jerszow, wyraża zgodę na użycie nazwy i znaku graficznego NSZZ „Solidarność” podczas wystawy fotograficznej poświęconej NSZZ „Solidarność”, autorstwa Wojciecha Milewskiego i Janusza Balandy-Rydzewskiego, na terenie Ukrainy.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” wnosi następujące uwagi do opiniowanego projektu ustawy o zmianie ustawy – Kodeks karny, ustawy – Kodeks pracy oraz ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

I.    Zmiana treści art. 218 § 1 k.k. w kształcie zaproponowanym w art. 1 pkt 1 projektu poprzez usunięcie znamiona „złośliwości naruszania prawa” niewątpliwie może ułatwić organom postępowania karnego ściganie tego rodzaju czynów zabronionych, albowiem po ewentualnym wejściu w życie proponowanej zmiany penalizowane będzie praktycznie każde, choćby jednorazowe, naruszenie praw pracowniczych.

    Drugą zmianę w postaci zamiany „pracownika” na „osobę wykonującą pracę zarobkową” należy ocenić pozytywnie, ale pod warunkiem dokonania modyfikacji,albowiem osoba wykonująca umowę zlecenia albo umowę o dzieło nie jest osobą wykonującą pracę na podstawie stosunku pracy. Proponujemy wykreślenie zwrotu: „wynikające ze stosunku pracy lub ubezpieczenia społecznego” lub dodanie
np. wyrażenia: „jak i w oparciu o inną podstawę prawną” lub podobny.

II.      Proponowaną zmianę brzmienia art. 220 § k.k. zawartą w art. 1 pkt 2 opiniowanego projektu można ocenić pozytywnie, ponieważ poszerza w stosunku do brzmienia obowiązującego zakres osób objętych ochroną przed narażeniem na niebezpieczeństwo tam wskazane tym przepisem o osoby wykonujące pracę zarobkową.

III.    Kierunek proponowanej zmiany art. 29 § 2 Kodeksu pracy jest zgodny
z oczekiwaniami NSZZ „Solidarność”. Związek od wielu lat wskazuje na patologię, do której prowadzi obecne brzmienie tego przepisu (zawieranie umowy o pracęw razie kontroli z zastrzeżeniem, że jest to pierwszy dzień pracy, pomimo że faktycznie praca była świadczona dużo wcześniej). 

     Jednak Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” przedstawia swoje wątpliwości dotyczące przyjęcia założenia, że umowę o pracę należy podpisać najpóźniej na dzień przed rozpoczęciem pracy, co może powodować zbytnie ograniczenie swobody zawierania umów o pracę. NSZZ „Solidarność” wskazuje, że lepszym rozwiązaniem jest wprowadzenie zasady, iż umowę o pracę zawiera się przed dopuszczeniem pracownika do pracy. Taka konstrukcja pozwala na usunięcie wskazywanej powyżej patologii na rynku pracy, a jednocześnie umożliwia szybkie rozpoczynanie pracy, jeżeli obie strony do tego zmierzają.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” zgłasza poniższe uwagi do projektu rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11.08.2015 w sprawie warunków obniżenia wartości korekt finansowych oraz wydatków poniesionych nieprawidłowo związanych z udzielaniem zamówień.

Projekt wprowadza procentowe wymierzanie korekt, co stanowi rozwiązanie korzystne dla beneficjentów. Racjonalizuje ono wysokość nakładanych korekt, uzależniając ją od charakteru i wagi stwierdzonej nieprawidłowości.

Uwagi szczegółowe dotyczące projektu rozporządzenia:

1.     W §8 zastosowano zbyt ogólny zapis dotyczący możliwości zastosowania niższej niż maksymalna stawki procentowej na podstawie charakteru i wagi nieprawidłowości. Zgodnie z tabelą stawek procentowych w większości przypadków możliwe do zastosowania stawki procentowe mogą zostać zredukowane z 25% do 5%  ze względu na charakter i wagę nieprawidłowości. O tejże redukcji decydują instytucje zarządzające/kontrolujące w sposób dowolny i często subiektywny. Postulujemy wprowadzenie dodatkowych kryteriów w ramach nieprawidłowości, określające warunki po spełnieniu, których konieczne będzie zastosowanie niższych stawek procentowych.

2.     W §12   brakuje wskazania podmiotu/instytucji, która oceniać będzie transgraniczny charakter zamówienia rzutujący na wagę nieprawidłowości indywidualnej.

Uwagi szczegółowe dotyczące załącznika nr 1 do projektu rozporządzenia:

1.     W wierszu nr 1 proponujemy usunięcie zapisu o konieczności przekazania zapytania ofertowego do Urzędu Publikacji Unii Europejskiej (UPUE) w odniesieniu do zamówień powyżej progów w przypadku podmiotów, które nie są zobligowane do stosowania ustawy z dnia 29 stycznia 2004 Prawo zamówień publicznych (Dz.U.2013.907 z późn. zmianami)- dalej: PZP. Podmioty te nie posiadają w swoich strukturach organizacyjnych wyspecjalizowanej komórki zajmującej się zamówieniami publicznymi. Z tego względu nałożenie na takich beneficjentów dodatkowego obowiązku publikacji zapytania w UPUE stanowi kolejne utrudnienie i barierę administracyjną dla osób zarządzających projektem.

2.     W wierszu nr 10 konieczne jest uszczegółowienie jakie zapisy zamawiający musi uwzględnić w zapytaniu ofertowym, aby nie narazić się na korekty finansowe związane z brakiem pełnej informacji o warunkach udziału lub kryteriach oceny ofert
w odniesieniu do podmiotów nie stosujących PZP.

3.     W wierszu nr 11 należy uszczegółowić, co oznacza sformułowanie „właściwości wykonawcy”.    Należy wyjaśnić o jakie właściwości wykonawcy chodzi: o wiarygodność ekonomiczną, techniczną, finansową czy może kryją się pod tym zagadnieniem jeszcze inne kwestie?

4.     W wierszach 14-18 postulujemy wpisanie w puste wiersze ostatniej kolumny wyrażenia „nie dotyczy” w odniesieniu do podmiotów zwolnionych ze stosowania PZP. Poprawi to przejrzystość dokumentu i pozwoli uniknąć wątpliwości interpretacyjnych związanych
z pozostawieniem pustego pola.

5.     W tabeli wystąpił błąd redakcyjny w kolumnie po numerze 24 występuję 27 zamiast 25. Ponadto nazwa  naruszeń w obu wierszach jest identyczna, co nie służy przejrzystości dokumentu.

6.     W wierszu 25 projektodawca zastosował zbyt ogólny zapis dotyczący zapewnienia właściwej ścieżki audytu. Należy dodać przykładowe działania wymagane do  zapewnienia pełnej poprawności np.: zdjęcia, dowody wysłania ofert, zrzuty ekranu itp. Uszczegółowienie tego zapisu dałoby możliwość transparentnego obniżania stawek procentowych w przypadku niespełnienia tylko części z nich.

Prezydium Komisji Krajowej działając na mocy Uchwały KK nr 29/04 skreśla z rejestru Międzyzakładową Komisję Koordynacyjną NSZZ „Solidarność” Real Sp. z o.o. zarejestrowaną pod nr 90 w Krajowym Rejestrze Międzyzakładowych Komisji Koordynacyjnych, w związku z zaprzestaniem działalności.

(do użytku służbowego)

Działając na podstawie § 22 ust. 2 Aktu Założycielskiego Spółki z Ograniczoną Odpowiedzialnością – Umowy „Tysol” Spółka z Ograniczoną Odpowiedzialnością oraz na podstawie Uchwały KK nr 22/12 Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” zatwierdza powierzenie przez Radę Nadzorczą „Tysol” Spółka z Ograniczoną Odpowiedzialnością Krzysztofowi Świątkowi pełnienia obowiązków Redaktora Naczelnego „Tygodnika Solidarność”.

Działając na podstawie § 22 ust. 2 Aktu Założycielskiego Spółki z Ograniczoną Odpowiedzialnością – Umowy „Tysol” Spółka z Ograniczoną Odpowiedzialnością oraz na podstawie Uchwały KK nr 22/12 Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” zatwierdza odwołanie przez Radę Nadzorczą „Tysol” Spółka z Ograniczoną Odpowiedzialnością Jerzego Kłosińskiego ze stanowiska Redaktora Naczelnego „Tygodnika Solidarność”.  

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” podtrzymuje stanowisko reprezentatywnych central związkowych z dnia 25 maja br. ws. propozycji wysokości wskaźników makroekonomicznych oraz z dnia 20 lipca 2015 dotyczące projektu Założeń budżetu państwa na rok 2016, w których postuluje o zapewnienie wzrostu minimalnego wynagrodzenia za pracę o co najmniej 7,4%, tj. do wysokości 1880 złotych.

Zaproponowana przez Radę Ministrów wysokość minimalnego wynagrodzenia w 2016 roku jest niedostateczna. Kolejny rok wydajność pracy pracowników rośnie szybciej niż ich wynagrodzenia. Zarówno statystyki  jak i wypowiedzi ekspertów wskazują na  ten trwający od kilku lat  niekorzystny dla pracowników trend. OECD w swoim raporcie z marca 2014 (OECD Economic Surveys Poland, March 2014) wskazywało, że luka między wzrostem wydajności pracy a wzrostem płac realnych w latach 2002- 2012 wyniosła 20 % .

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” ponawia uwagi zgłoszone we „wspólnym stanowisku reprezentatywnych organizacji związkowych w sprawie założeń projektu budżetu państwa na 2016 rok z dnia 20 lipca br.”, a dotyczące poziomu płac:

„Mimo obecnego, pozytywnego trendu gospodarczego zwracamy uwagę na skalę emigracji zarobkowej Polaków, która negatywnie wpływa na tempo wzrostu PKB. Migracje przynoszą korzyści przede wszystkim krajom przyjmującym. W tej sytuacji „drenaż mózgów” z Polski powoduje podwójną stratę dla naszego kraju i przynosi podwójną korzyść krajom przyjmującym polskich emigrantów. Nasze społeczeństwo ponosi koszt edukacji młodych, którzy opuszczają Polskę, zasilając zagraniczne systemy podatkowe i ubezpieczeń społecznych. Suma przekazanych do Polski środków finansowych, według danych Narodowego Banku Polskiego, wynosi około 4 mld euro rocznie. Obecnie środki te stanowią istotny czynnik determinujący popyt wewnętrzny i wzrost gospodarczy podobnie zresztą, jak środki uzyskiwane z Unii Europejskiej oraz zadłużanie się gospodarstw domowych. Jest on jednak niemożliwy do utrzymania długookresowo. Już teraz część obywateli decyduje się pozostać na stałe za granicą i stopniowo zrywa więzy ekonomiczne łączące ich z Polską, o czym świadczy zmniejszająca się wartość transferów finansowych do Polski.

Polsce cały czas brakuje mocnych czynników prorozwojowych. Bez odpowiedniego poziomu inwestycji ukierunkowanych na przekształcenie gospodarki w bardziej zaawansowaną technologicznie i zdolną wytworzyć produkty o wysokiej wartości dodanej nie będziemy w stanie konkurować na rynkach światowych. Oparcie przewagi rynkowej o niskie koszty pracy w długim okresie skazuje nas na rolę outsidera Europy i jest szkodliwe społecznie, ponieważ prowadzi do niskiego poziomu płac. Będzie to w konsekwencji prowadziło do wpadnięcia naszego kraju w tzw. pułapkę średniego wzrostu. Należy podkreślić, że Polska jest jednym z krajów, w których udział płac w PKB jest wyjątkowo niski. Według danych Eurostat wskaźnik ten wynosił w 2013 roku 37,1%, podczas gdy średnia dla całej Unii wyniosła 47,9%. Oznacza to, że pracownicy w Polsce nie są odpowiednio wynagradzani, a pracodawcy nie dzielą się z nimi zyskami proporcjonalnie do wzrostu wydajności pracy. Uważamy, że Polska nie stanie się krajem innowacyjnym dopóty, dopóki rząd będzie sprzyjał prowadzonej przez przedsiębiorców polityce niskich płac.

Nie tylko związki zawodowe zwracają uwagę na straty, które powoduje wpadnięcie w pułapkę niskich kosztów pracy. Również Komisja Europejska w Sprawozdaniu krajowym – Polska 2015 podkreśla, że oparcie rozwoju na konkurowaniu kosztami pracy stanowi zagrożenie dla możliwości przesunięcia się Polski w górę łańcucha wartości dodanej. W raporcie tym wskazuje się na postępujący od kilkunastu lat znaczny spadek realnych kosztów pracy oraz długofalowy spadek oszczędności gospodarstw domowych, będącym skutkiem zasysania przez sektor przedsiębiorstw powstających w ten sposób oszczędności”.

Konsekwencją polityki niskich płac, w tym zaniżonej płacy minimalnej oraz rozpowszechnienia umów śmieciowych, a także niedostosowanej polityki mieszkaniowej jest znikoma regionalna i zawodowa mobilność pracowników na terenie Polski oraz wysoki poziom emigracji zarobkowej.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” pozytywnie opiniuje senacki projekt(druk nr 1008) ustawy o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Projekt zakłada rozszerzenie prawa do ubiegania się o zasiłek dla bezrobotnych wobec osób, które sprawowały opiekę nad niepełnosprawnymi, w związku z czym były wyłączone z rynku pracy. Wypłata zasiłku ma na celu zapewnienie środków utrzymania ww. osób z uwagi na utratę przez nie prawa do świadczeń społecznych spowodowaną ustaniem opieki (śmierć niepełnosprawnego). Przedstawione przez wnioskodawców argumenty są uzasadnione społecznie, natomiast w zakresie ekonomicznym należy dokonać szczegółowej analizy finansowej. Dane o wydatkach na poziomie 68 mln zł nie zostały dostatecznie wykazane w uzasadnieniu projektu, a z uwagi na skutki finansowe ewentualnej zmiany ustawy dla Funduszu Pracy konieczna jest realna ocena. W tym zakresie projekt wymaga uzupełnienia.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” wnosi następujące uwagi do projektu Ministra Pracy i Polityki Społecznej Sprawozdania z realizacji Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na lata 2014-2020” za okres od 1 stycznia do
31 grudnia 2014 r.

Treść opiniowanego projektu Sprawozdania oparta jest na trzech raportach zleconych przez MPiPS specjalistycznej spółce z Warszawy, które zostały zrealizowane w ramach  zadań wynikających z Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie w roku 2014.

Z opisu raportu nr 1 (s.5), wynika że badanie zostało zrealizowane na próbie 3000 osób dorosłych, dobranej losowo i miało charakter retrospektywny.  Niestety większość osób doświadczyła kiedyś w życiu przemocy, zatem prowadzone badania i ich wyniki są trudne do bieżącej oceny zjawiska. Ponadto badania powinny być osadzone w określonym przedziale czasowym, tym bardziej, że były one przeprowadzane już we wcześniejszych latach (2007, 2008, 2010).

W kolejnym badaniu, jak charakteryzuje je raport nr 2, wzięło udział 1210 osób w wieku 11-17 lat, zatem badanie dotyczyło dzieci i młodzieży. W związku z szczególną grupą osób badanych, NSZZ „Solidarność” postuluje o rozszerzenie informacji dotyczącej metodologii badań lub udostępnienie wskazanego raportu.

Najbardziej zaskakujące wydaje się badanie z raportu nr 3, gdyż dotyczyło osób, które zawodowo realizują zalecenia Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie. W ocenie NSZZ „Solidarność” raport dotyczący oceny efektywności systemu przeciwdziałania przemocy przez profesjonalistów jest zbyt ogólny, a najistotniejsze kwestie związane z trudnościami realizacji zadań przez ankietowanych profesjonalistów, zostały potraktowane jedynie pobieżnie.

Na podstawie wyników tych badań sformułowano wnioski dotyczące diagnozy zjawiska przemocy w rodzinie (s.174), z których dowiadujemy się, że odsetek osób stosujących przemoc zmniejszył się o ponad 10% w roku 2014 w stosunku do roku 2007. Niewątpliwie taki spadek powinien cieszyć, ale niestety inne wyniki nie są już tak optymistyczne. Liczba dzieci odebranych rodzicom (s.93) systematycznie rośnie i o ile w roku 2011 było to 474 dzieci, to już w 2014 było to 1359 dzieci. Ponadto NSZZ „Solidarność” zwraca uwagę, że przeprowadzone badania zostały przeprowadzone różnymi metodami, co nie daje w pełni wiarygodnych wyników, a co gorsze, może prowadzić do błędnych wniosków.

Do sprawozdania z badań dołączono również sprawozdanie statystyczne z realizacji Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na lata 2014-2020 za okres od 1 stycznia 2014 do 31 grudnia 2014r., w którym znalazły się dane dotyczące współpracy między resortami w ramach Programu oraz informacje dotyczące działań prowadzonych bezpośrednio na rzecz ofiar przemocy lub ich sprawców. W obu wypadkach nie dokonano porównania danych statystycznych do lat ubiegłych. Taki sposób prezentacji uniemożliwia ocenę objętych statystyką działań.

(do użytku służbowego)