Autor: Sekretariat Prezydium

Stanowisko Prezydium KK nr 44/2014 ws. naruszenia prawa pracy przez armatora TT-Line

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” wyraża oburzenie, odnotowując kolejny przypadek naruszenia prawa pracy przez pracodawców z krajów członkowskich Unii Europejskiej, wykorzystujących opieszałość polskich organów państwowych w egzekwowaniu krajowego prawa pracy i ubezpieczeń społecznych oraz właściwych regulacji europejskich.

Niemiecka grupa armatorska TT-Line, pracodawca 80 polskich marynarzy, świadczących od początku stycznia 2014 roku pracę na pokładzie promu m/f „Nils Dacke”, kursującego na trasie Świnoujście – Trelleborg, nie dokonał jak dotąd zgłoszenia swoich pracowników do ubezpieczeń społecznych w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, co oznacza, że  w konsekwencji nie zamierza odprowadzać za nich składek na ubezpieczenie społeczne w ZUS. 

Skoro praca wykonywana jest na statku „Nils Dacke” podnoszącym polską banderę, zatrudnieni tam marynarze podlegają polskim przepisom z zakresu zabezpieczenia społecznego. Powyższe obowiązki wynikają z zastosowania w opisanym przypadku przepisów bezwzględnie obowiązujących z zakresu prawa Unijnego, tj. Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz przepisów prawa polskiego tj. ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.

 Ze smutkiem odnotowujemy, iż polski rząd z niebywałą sprawnością potrafił odebrać Polakom ich oszczędności gromadzone przez lata w OFE, a nie potrafi wyegzekwować od pracodawcy zagranicznego stosowania przepisów z zakresu prawa pracy.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” domaga się natychmiastowej i zdecydowanej reakcji właściwych organów państwa wobec zaistniałej  sytuacji.

 

Decyzja Prezydium KK nr 53/2014 ws. projektu założeń projektu ustawy o zmianie ustawy o usługach płatniczych oraz ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Prezydium KK NSZZ „Solidarność” negatywnie opiniuje rządowy projektzałożeń projektu ustawy o zmianie ustawy o usługach płatniczych oraz ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym z dnia 27 stycznia 2014 r w zakresie uchylenia przepisów, nakładających wymóg ochrony środków pieniężnych i ustanowienia w jego miejsce przepisu wskazującego na możliwość ochrony środków pieniężnych otrzymanych od użytkowników, w celu wykonania transakcji płatniczych przez biuro usług płatniczych. Jest to rozwiązanie, które budzi wątpliwości ze względu na potencjalne ograniczenie ochrony klientów korzystających
z tych usług. Głównie są to emeryci, renciści i osoby o niskich dochodach.

Zmiany zasad funkcjonowania biur usług płatniczych mogą spowodować z jednej strony wzrost niepewności co do bezpiecznego powierzenia usług tego typu biurom,
a jednocześnie brak jest na tym etapie projektowania propozycji, które wskazywałyby, że polityka samych biur usług płatniczych będzie prowadzona z zachowaniem odpowiednich zasad bezpieczeństwa. Obawiamy się także, czy informowanie o posiadaniu lub braku zabezpieczenia przez biura usług płatniczych będzie odpowiednie zważywszy, że klientami biur są najczęściej osoby starsze (emeryci lub renciści). Mamy wątpliwości czy rezygnacja z nadzoru KNF i deregulacja działalności nie przyczyni się do zwiększenia nadużyć.

 

Decyzja Prezydium KK nr 29/2014 ws. projektów rozporządzeń Ministra Pracy i Polityki Społecznej przekazanych do konsultacji pismem z dnia 31.12.2013 r. DRP-VIII-02101-16-18-IS/13

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

            Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” podtrzymuje swoje negatywne stanowisko dotyczące zmian w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zgłoszone dotychczas uwagi dotyczą w części także otrzymanych projektów rozporządzeń Ministra Pracy i Polityki Społecznej tj.:

1.       rozporządzenia w sprawie profilowania pomocy dla bezrobotnego

2.       rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków oraz trybu i sposobów                 prowadzenia usług rynku pracy,

3.       rozporządzenia w sprawie wzoru wniosku o akredytację do prowadzenia                       pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES,

4.       rozporządzenia w sprawie programów specjalnych,

5.       rozporządzenia w sprawie szczegółowego sposobu i trybu przyznania                          środków z Krajowego Funduszu Szkoleniowego,

6.       rozporządzenia w sprawie rad rynku pracy,

7.       rozporządzenia w sprawie dodatku do wynagrodzenia dla pracowników                          publicznych służb zatrudnienia oraz Ochotniczych Hufców Pracy.

              Wymienione powyżej projekty rozporządzeń przygotowano w sposób niestaranny. Zawierają one odesłanie do nieobowiązujących aktów prawnych tj. rozporządzeń Komisji Europejskiej dotyczących pomocy de minimis. Ponadto projekty przedstawiono do konsultacji pomimo tego, że do chwili obecnej nie przygotowano ostatecznego brzmienia projektu ustawy o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niektórych innych ustaw. Zdaniem Prezydium KK projekty aktów wykonawczych z zasady powinny podlegać konsultacjom społecznym dopiero po ustaleniu ostatecznego brzmienia projektu ustawy, która ma stanowić upoważnienie i podstawę do ich wydania. Powyższe jest uzasadnione tym bardziej, że w projekcie rozporządzenia w sprawie profilowania pomocy dla bezrobotnego już na obecnym etapie nie realizuje się upoważnienia w zakresie sposobu postępowania w ramach określonego profilu pomocy. Stanowi to istotną wadę formalnoprawną projektu.

         Odnosząc się szczegółowo do poszczególnych projektów rozporządzeń MPiPS  Prezydium Komisji Krajowej zgłasza następujące uwagi.

1.     Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie profilowania                                pomocy dla bezrobotnego.

W §7 projektu rozporządzenia wskazuje się na trzy profile pomocy bezrobotnym. Tymczasem projekt ustawy zakłada istnienie profilu nie dokonując jakiegokolwiek rozróżnienia w tym zakresie.W pierwszej kolejności wskazać należy, że wprowadzanie tak daleko idącego rozwinięcia przepisów ustawowych jest niedopuszczalne. Następuje w tym przypadku uregulowanie materii ustawowej rozporządzeniem. Niezależnie od powyższego, nawet w samej treści projektu rozporządzenia, nie dookreślono jaki zakres pomocy w danym profilu miałby zostać udzielony bezrobotnemu. Bez takiego dookreślenia nie jest możliwe dokonanie oceny całego omawianego zapisu projektu rozporządzenia, który jest jednym z najistotniejszych jego elementów.

2.     Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie programów                                specjalnych.

Prezydium KK poddaje pod wątpliwość celowość wprowadzenia projektu rozporządzenia w sprawie programów specjalnych, skoro wnioskodawca sam
w ramach oceny skutków stwierdza, że regulacje zawarte w projekcie nie będą miały wpływu na rynek pracy. Ponadto w § 2 pkt 3 projektu nie zobowiązano urzędu pracy do uwzględnienia w ramach analizy sytuacji osób bezrobotnych lub poszukujących pracy, danych zawartych w ppkt od 1 do 7 tego przepisu. Obecne brzmienie stwarza w tym zakresie całkowitą dowolność działania urzędu, co może okazać się bardzo niekorzystne dla beneficjentów, gdyż diagnoza dotycząca sytuacji zawodowej bezrobotnych będzie de facto jedyną podstawą opracowania programu specjalnego.

3.     Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie rad rynku pracy.

Prezydium KK podtrzymuje negatywne uwagi dotyczące funkcjonowania rad rynku pracy zgłoszone w decyzji Prezydium KK nr 140/2013 z 26.03.2013 r.,
w zakresie niezrównoważonego składu osobowego rad, jak również nieprecyzyjnego określenia ich kompetencji zwłaszcza na poziomie powiatu.

4.     Rozporządzenie w sprawie dodatku do wynagrodzenia dla pracowników publicznych           służb zatrudnienia oraz Ochotniczych Hufców Pracy

Prezydium KK zwraca uwagę na nierozwiązany problem dotyczący brzmienia
§ 4 ust. 2 projektu. W ramach przedstawionego projektu wnioskodawca nie przewiduje już katalogu przesłanek wyłączających przesunięcie okresu oceny
w kontekście przyznania dodatku do wynagrodzenia, a w szczególności przesłanki sprawowania funkcji związkowej. W miejsce dotychczasowego zapisu proponuje się natomiast wprowadzenie ogólnego stwierdzenia w postaci braku możliwości podjęcia decyzji przez pracodawcę, co stanowi rozwiązanie stwarzające możliwość nadinterpretacji i nadużyć ze strony pracodawcy. Proponowane brzmienie przepisu stwarza zagrożenie dyskryminacji pracowników ze względu na przynależność związkową, albowiem przesunięcie okresu oceny wynikające
z pełnienia funkcji związkowych może łączyć się ze wstrzymaniem wypłaty dodatku do wynagrodzenia.

           Mając na uwadze powyższe, należy przywrócić katalog przesłanek wykluczających możliwość przesunięcia oceny oraz dodać do nich kolejną przesłankę w postaci wykonywania czynności związanych z pełnieniem funkcji związkowych.

 

Decyzja Prezydium KK nr 28/2014 ws. podpisania wspólnych zaleceń partnerów społecznych dotyczących poprawienia skuteczności działań w odniesieniu do zjawiska stresu związanego z pracą

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” po zapoznaniu się z projektem dokumentu pt.: Zalecenia dotyczące poprawienia skuteczności działań w odniesieniu do zjawiska stresu związanego z pracą, uzupełniające wspólną deklarację partnerów społecznych z dnia 14 listopada 2008 r., wynegocjowanego przez NSZZ „Solidarność”, OPZZ, FZZ, Pracodawców RP, PKPP Lewiatan i ZRP, postanawia zaakceptować jego treść.
W związku z powyższym Prezydium KK upoważnia zespół negocjacyjny w składzie: Janusz Łaznowski, Barbara Surdykowska, Jerzy Wielgus, do podpisania w/w. dokumentu.

 

 

Uchwała KK nr 5/2014 ws. stwierdzenia nieważności Uchwały nr 7 z dnia 11 czerwca 2010 r. WZD NSZZ „Solidarność” Regionu Częstochowskiego

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, działając na podstawie § 61 ust. 2 Statutu NSZZ „Solidarność” w zw. z § 3 ust.1 pkt 2 oraz § 8 ust. 1 Uchwały KK 22/13 ws. stwierdzenia nieważności uchwał i decyzji podjętych z naruszeniem Statutu NSZZ „Solidarność” oraz innych aktów prawa wewnątrzzwiązkowego, po rozpatrzeniu wniosku Regionu Częstochowskiego NSZZ „Solidarność” stwierdza nieważność Uchwały nr 7 z dnia 11 czerwca 2010 r. Walnego Zebrania Delegatów NSZZ „Solidarność” Regionu Częstochowskiego, jako niezgodnej z postanowieniami § 38 ust. 1 Statutu NSZZ „Solidarność”.

 UZASADNIENIE

I. 22 października 2013 r. do Komisji Krajowej wpłynął wniosek Zarządu Regionu Częstochowskiego NSZZ „Solidarność” podpisane przez dwóch jego uprawnionych członków o stwierdzenie nieważności Uchwały nr 7 z dnia 11 czerwca 2010 r. Walnego Zebrania Delegatów NSZZ „Solidarność” Regionu Częstochowskiego jako niezgodnej ze Statutem NSZZ „Solidarność” wskazując w uzasadnieniu na sprzeczność z § 34 ust. 3 pkt Statutu.

II. 11 czerwca 2010 r. Walne Zebranie Delegatów NSZZ „Solidarność” Regionu Częstochowskiego podjęło Uchwałę nr 7 zobowiązującą Przewodniczącego Zarządu Regionu „o comiesięczne” [pisownia oryginalna] spotkania z przewodniczącymi organizacji związkowych w wyznaczonym stałym terminie. Powstaje zatem pytanie czy tego rodzaju zobowiązanie dotyczące członka władzy wykonawczej jakim jest przewodniczący zarządu regionu NSZZ „Solidarność” może być przedmiotem uchwały walnego zebrania delegatów jako władzy stanowiącej w rozumieniu § 34 ust. 2 pkt 3 Statutu ?

III. Przed przejściem do odpowiedzi na powyższe pytanie należy zauważyć, że zgodnie § 34 ust. 3 Statutu władzą wykonawczą organizacji regionalnej jest zarząd regionu a nie przewodniczący zarządu regionu, którego formalny status jest taki sam jak pozostałych członków zarządu regionu (primus inter pares). Ponadto zgodnie z §  38 ust. 1 Statutu władza stanowiąca podejmuje uchwały i decyzje wiążące dla pozostałych władz danej jednostki organizacyjnej Związku oraz wszystkich władz jednostek podrzędnych w zakresie ich właściwości […].  Oznacza to, że walne zebrania delegatów regionu są uprawnione do podejmowania uchwał i decyzji wiążących zarządy regionu rozstrzygające określone kwestie prawne. Kwestionowana Uchwała nr 7 z dnia 11 czerwca 2010 r. Walnego Zebrania Delegatów NSZZ „Solidarność”  Regionu Częstochowskiego dotyczy kwestii czysto faktycznej związanej z bieżącym funkcjonowaniem Przewodniczącego Zarządu Regionu Częstochowskiego, który nie jest władzą wykonawczą w rozumieniu przywołanych wyżej przepisów.  Z tego względu należy powyższą Uchwałę w jej warstwie normatywnej  uznać za niezgodną ze Statutem NSZZ „Solidarność”.

IV. Na marginesie Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” pragnie zauważyć, iż „zobowiązanie”, „obowiązek” czy „powinność”, dotyczące sposobu funkcjonowania np. przewodniczącego zarządu regionu, może zawsze być przedmiotem aktów prawnych wskazanych w § 60 ust. 1 pkt 2 Statutu NSZZ „Solidarność” tj. stanowiska, opinii, apelu jako oświadczeń wyrażających pogląd danej władzy jednostki organizacyjnej Związku w określonej sprawie.

Mając na uwadze wszystkie przedstawione wyżej argumenty, Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” postanowiła jak w uchwale.

Uchwała KK nr 4/2014 ws. zmian w Statucie ECS

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, działając na podstawie § 27 ust. 2 Statutu ECS, nie wyraża zgody na wprowadzenie do Statutu Europejskiego Centrum Solidarności w Gdańsku zmiany polegającej na nadaniu w § 15 ustępowi 1 brzmienia:

„1. Rada Europejskiego Centrum Solidarności wybiera ze swego grona przewodniczącego, jego zastępcę i sekretarza. Rada może również powołać Honorowego Przewodniczącego Rady ECS, który sprawuje funkcję tytularną”.

Uchwała KK nr 3/2014 ws. wyborów delegatów na KZD na kadencję 2014 – 2018

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” postanawia, że:

  1. Podstawą do ustalenia liczby delegatów na Krajowy Zjazd Delegatów przypadającej danemu regionowi w kadencji 2014 – 2018 będzie liczba (średnia arytmetyczna) członków Związku w regionie wyliczona na podstawie liczby, członków Związku w latach 2010, 2011, 2012 i 2013 podanych przez zarząd regionu zgodnie z postanowieniami uchwały KK nr 14/2010.
  2. Weryfikacja deklarowanej liczby członków Związku w regionie, o której mowa w pkt. 1 odbędzie się zgodnie z postanowieniami uchwały nr 6 XIX KZD.
  3. Jeden mandat delegata na Krajowy Zjazd Delegatów w kadencji 2014 – 2018 przypada na każde pełne 2.100 członków Związku w regionie. Do tak wyliczonej liczby delegatów przypadających poszczególnym regionom nie wlicza się mandatów delegatów na KZD przypadających przewodniczącym zarządów regionów, rad krajowych sekretariatów branżowych i Krajowego Sekretariatu Emerytów i Rencistów.
  4. Walne zebrania delegatów regionu muszą przy dokonywaniu wyboru delegatów na Krajowy Zjazd Delegatów określić kolejność miejsc mandatowych tak, by można było – w razie potrzeby – zweryfikować według wymienionych wyżej kryteriów liczbę delegatów przypadającą regionowi.
  5. Wszelkie zobowiązania składkowe wobec Komisji Krajowej i Krajowego Funduszu Strajkowego za lata 2010 – 2013 muszą być wpłacone najpóźniej do 15 marca 2014. Po upływie tego terminu zostaną obliczone – w sposób określony w uchwale nr 6 XIX KZD – kwoty stanowiące podstawę do weryfikacji liczby delegatów na KZD przypadającej poszczególnym regionom.
  6. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Uchwała KK nr 2/2014 ws. interpretacji Statutu oraz zmiany Uchwały nr 9/05

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” działając na podstawie § 61 ust. 2 Statutu NSZZ „Solidarność” dokonuje interpretacji § 19 ust. 8 Statutu NSZZ „Solidarność” oraz na podstawie § 19 ust. 6 Statutu NSZZ „Solidarność” zmiany  Uchwały KK nr 9/05 ws. zasad funkcjonowania zakładowych organizacji koordynacyjnych NSZZ „Solidarność”.

§ 1.

Nie jest możliwe przekształcenie zakładowych organizacji koordynacyjnych, o których mowa w § 19 ust. 6 Statutu NSZZ „Solidarność” w organizacje podzakładowe.

§ 2.

  1. Organizacje zakładowe lub międzyzakładowe, które w wyniku zmiany struktury pracodawcy utworzyły zakładową  organizacje koordynacyjną jednocześnie zachowały nazwę i pozycję w Regionalnym Rejestrze Organizacji Zakładowych, mogą się przekształcić w organizacje podzakładowe.
  2. Powyższe przekształcenie jest dopuszczalne jeżeli w wyniku przekształceń struktury pracodawcy zakładowa organizacja koordynacyjna traci status podstawowej jednostki organizacyjnej Związku.

§ 3.

W § 6 Uchwały KK nr 9/05 dodaje się literę „d” w brzmieniu:

d)   przekształcenia struktury pracodawcy, w wyniku którego zakładowa organizacja koordynacyjna traci status podstawowej jednostki organizacyjnej Związku.

§ 4

  1. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.
  2. Postanowienia niniejszej uchwały stosuje się również do już rozpoczętych a niezakończonych przed dniem wejścia w życie uchwały czynności dotyczących dostosowania struktury Związku podjętych w wyniku zmiany struktury pracodawcy.

Uchwała KK nr 1/2014 ws. terminu i miejsca XXVII KZD

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” postanawia, że XXVII sesja Krajowego Zjazdu Delegatów NSZZ „Solidarność” odbędzie się w terminie od 8 do 9 października 2014 r. w Bielsku-Białej.

Komisja Krajowa zobowiązuje Prezydium KK do zawarcia umowy określającej warunki organizacji Zjazdu, którego koszt zostanie umieszczony w budżecie Komisji Krajowej na 2014 r.

Apel KK nr 4/2014 ws. łamania praw pracowniczych i związkowych przez Lidl Polska

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” stanowczo protestuje przeciwko łamaniu podstawowych praw pracowniczych i związkowych w „Lidl Polska Sklepy Spożywcze sp. z o.o.” sp. k.

W styczniu 2013 roku pracownicy sieci Lidl założyli organizację NSZZ „Solidarność” aby skutecznie upomnieć się o prawa pracownicze. Niestety kierownictwo firmy nie podjęło rzeczywistego dialogu ze stroną pracowniczą. Niemal od początku funkcjonowania „Solidarności” w Lidl Polska, zarząd spółki rozpoczął działania noszące znamiona szykanowania działalności związkowej. W grudniu 2013 roku przewodnicząca oraz wiceprzewodniczący Organizacji Zakładowej NSZZ „Solidarność” otrzymali dyscyplinarne wypowiedzenia z pracy. Jako przyczynę zwolnienia pracodawca podał m.in. udział tych osób w akcjach protestacyjnych, które rzekomo były nielegalne. W Niemczech, skąd pochodzi Lidl, wyrzucanie z pracy działaczy związkowych oraz jawne zwalczanie legalnie działającego związku zawodowego byłoby nie do pomyślenia.

W związku z powyższym Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” rozpoczyna długofalową akcję protestacyjną w celu znormalizowania stosunków pracowniczych w sieci sklepów Lidl. W pierwszym etapie akcji apelujemy do członków NSZZ „Solidarność” o zaniechanie zakupów w tej sieci w lutym br.

Ponadto KK skieruje skargę na działania zarządu Lidl Polska do instytucji międzynarodowych m.in. OECD i MOP.

Stanowisko KK nr 3/2014 ws. Lasów Państwowych

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” z wielkim zaniepokojeniem ocenia zamiar obciążenia Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe daniną w wysokości 1,6 mld zł w latach 2014 i 2015 oraz podatkiem od przychodów, począwszy od 2016 roku, w wysokości 2 %, na mocy projektu  zmiany ustawy o lasach, przyjętego przez Radę Ministrów.

Zakładane wielkości obciążeń zagrażają zdolności funkcjonowania Lasów Państwowych na zasadach samowystarczalności finansowej, a także właściwego mu funkcjonowaniu tego podmiotu w gospodarce narodowej oraz mogą skutkować utratą tysięcy miejsc pracy w leśnictwie.

W pracach nad nowelizacją ustawy o lasach nie był dochowany warunek przeprowadzenia konsultacji społecznych w odniesieniu do projektu założeń lub projektu ustawy, wyczerpującej wszelkie znamiona ustawy podatkowej  –  przed ich skierowaniem do zaopiniowania przez Stały Komitet Rady Ministrów.

Ponadto projekt został skierowany pod obrady Stałego Komitetu Rady Ministrów bez uzgodnień międzyresortowych, przeprowadzonych choćby w trybie obiegowym, oraz przy istotnym naruszeniu Regulaminu pracy Rady Ministrów. Nie został też poprzedzony analizą finansowo – gospodarczą Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

Komisja Krajowa w pełni popiera działania Krajowego Sekretariatu Zasobów Naturalnych Ochrony Środowiska i Leśnictwa NSZZ „Solidarność” i wzywa Parlament Rzeczypospolitej Polskiej do odrzucenia tego projektu.

Stanowisko KK nr 2/2014 ws sytuacji w województwie zachodniopomorskim

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” obradująca  w dniach 28 – 29 stycznia 2014 r. w Szczecinie, po zapoznaniu się z sytuacją społeczno-gospodarczą województwa zachodniopomorskiego wyraża swoje oburzenie brakiem dialogu społecznego i brakiem reakcji władz na postulaty zgłaszane przez stronę społeczną. NSZZ „Solidarność” domaga się realizacji postulatów krajowych i regionalnych zgłoszonych 6 grudnia 2013 r.:

  • opracowania i wdrożenia Specjalnego Programu Gospodarczego dla województwa zachodniopomorskiego, który przyczyni się do ożywienia gospodarczego, przeciwdziałania bezrobociu i tworzenia nowych miejsc pracy,
  • rewitalizacji przemysłu stoczniowego, zachowania podmiotowości ZCH Police, Zespołu Elektrowni Dolna Odra i PKP Cargo S.A. Zachodniopomorskiego Zakładu w Szczecinie; Zachodniopomorskiego Zakładu Przewozów Regionalnych i Szczecińskiej Stoczni Remontowej „Gryfia”.

Rozwiązanie tych problemów ma kluczowe znaczenie dla stabilizacji społecznej i gospodarczej województwa. Szczególnie bulwersujący jest fakt, niepodejmowania rozmów z rolnikami, którzy od kilkunastu dni okupują Agencję Nieruchomości Rolnych w Szczecinie w oczekiwaniu na spotkanie z Stanisławem Kalembą, Ministrem Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” oświadcza, że w przypadku braku rzetelnego dialogu nakierowanego na rzeczywiste rozwiązywanie problemów, ogłosi akcję protestacyjną w obronie województwa zachodniopomorskiego.

Stanowisko KK nr 1/2014 ws. sytuacji w Poczcie Polskiej S.A.

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wyraża stanowczy sprzeciw wobec działań polskiego rządu, dotyczących Poczty Polskiej S.A. Wynik przetargu na usługi pocztowe dla sądów i prokuratur, biorąc pod uwagę jego absurdalność, nasuwa podejrzenie zaistnienia korupcji w niebywałej skali. Przetarg wygrała firma Polska Grupa Pocztowa nie mająca żadnych możliwości zrealizowania zobowiązań wynikających z przetargu. W konsekwencji takiego podejścia do obowiązku nadzoru właścicielskiego, polscy obywatele i organy wymiaru sprawiedliwości zostali pozbawieni rzetelnej obsługi pocztowej. Dostarczanie korespondencji sądów i prokuratur  przez PGP powoduje, że dane wrażliwe polskich obywateli są ciągle narażane na ujawnianie.  Należy podkreślić, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej potwierdził, że jeżeli państwo członkowskie skorzysta z prawa do zastrzeżenia pewnych usług dla operatora wyznaczonego (jak najbardziej obejmuje to prawo doręczenia sądowe), to nie musi nawet stosować reguł udzielania zamówień publicznych. Przepisy dotyczące zamówień publicznych powinny być bowiem stosowane wyłącznie do usług niezastrzeżonych (wyrok TS z dnia 18 grudnia 2007 r., sprawa C-220/06 Asociación Profesional de Empresas de Reparto y Manipulado de Correspondencia v. Administración General del Estado, Zb. Orz. 2007, s. I-12175).

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” potępia trwające od kilku lat zwolnienia pracowników PP SA. Obecny poziom zatrudnienia osiągnął stopień niebezpieczny dla Przedsiębiorstwa. Dalsze bezrefleksyjne stosowanie redukcji zatrudnienia, jako podstawowego sposobu na poprawianie wyniku finansowego, godziłoby w największą wartość Poczty Polskiej – rzetelność i jakość proponowanych obywatelom usług.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” w pełni solidaryzuje się z działaniami struktur Związku oraz pracowników Poczty Polskiej w obronie godności pracy, zdecydowanie sprzeciwia się wprowadzaniu systemu oceny pracowników nazwanego obłudnie „DIALOG” i wzywa  do niezwłocznego odstąpienia od tego społecznie szkodliwego eksperymentu. Aktualnie obowiązujące w Polsce przepisy prawa pracy zawierają wystarczające dla uczciwych pracodawców mechanizmy oceny pracowników według kryteriów odnoszących się do wykonywania zadań i czynności określonych w umowach o pracę oraz w indywidualnych zakresach czynności. Wdrażany obecnie w PP SA system oceny pracowników „DIALOG” odchodzi od tych reguł.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” oczekuje od Rządu RP właściwego i pełnego nadzoru  nad procesami zachodzącymi w PP S.A., firmie strategicznej dla interesu narodowego.

Decyzja Prezydium KK nr 27/2014 ws. wyrażenia zgody na podpisanie Addendum do układu zbiorowego pracy NMS NSZZ „Solidarność” – POL-LEVANT/ ITF TCC CBA

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” wyraża zgodę na podpisanie Addendum do układu zbiorowego pracy NMS NSZZ „Solidarność” – POL-LEVANT/ ITF TCC CBA, dotyczącego:

–          zastąpienia dotychczasowego Aneksu nr 1 nowym Aneksem nr 1a – zmiana nazwy statku z DIVIO na CHODZIEZ;

–          wprowadzenia nowego formularza umowy o pracę zgodnie z wymogami Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy o Pracy na Morzu (MLC), 2006.

Jednocześnie Prezydium KK upoważnia Bogdana Kubiaka oraz Andrzeja Kościka do podpisania  wyżej wymienionego Addendum.

Decyzja Prezydium KK nr 26/2014 ws. wyrażenia zgody na podpisanie układu zbiorowego pracy dla statków: „PAPER STAR” bandery Antiqua & Barbuda numer IMO 8905892 i „PAPER MOON” bandery Antiqua & Barbuda numer IMO 8919855 pomiędzy Krajową Sekcją Morską

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” wyraża zgodę na podpisanie układu zbiorowego pracy dla statków: „PAPER STAR” bandery Antiqua & Barbuda numer IMO 8905892 i „PAPER MOON” bandery Antiqua & Barbuda numer IMO 8919855 pomiędzy Krajową Sekcją Morską Marynarzy i Rybaków NSZZ „Solidarność” a firmą Seatrans Shipmanagement AS, Bergen, Norway w imieniu Cargo Shipping Sp. z o.o.

Jednocześnie Prezydium KK upoważnia Bogdana Kubiaka oraz Andrzeja Kościka do podpisania  wyżej wymienionego układu zbiorowego.

Decyzja Prezydium KK nr 25/2014 ws. wyrażenia zgody na podpisanie ITF Special Agreement dla statków: NORWID bandery maltańskiej numer IMO 9133422, PARANDOWSKI bandery cypryjskiej numer IMO 9432139, SZYMANOWSKI bandery cypryjskiej numer IMO 8821929

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” wyraża zgodę na podpisanie ITF Special Agreement dla statków: NORWID bandery maltańskiej numer IMO 9133422, PARANDOWSKI bandery cypryjskiej numer IMO 9432139, SZYMANOWSKI bandery cypryjskiej numer IMO 8821929, WIENIAWSKI bandery maltańskiej numer IMO 8821931, WŁADYSŁAW ORKAN bandery cypryjskiej numer IMO 9271925, LEOPOLD STAFF bandery cypryjskiej numer IMO 9272228, CHODZIEZ bandery maltańskiej numer IMO 8302301 i ZERAN bandery maltańskiej numer IMO 8302272 potwierdzającego ważność układu zbiorowego pracy na okres: 01.01.2014 – 31.12.2014.

Jednocześnie Prezydium KK upoważnia Bogdana Kubiaka oraz Andrzeja Kościka do podpisania  wyżej wymienionego ITF Special Agreement.

Decyzja Prezydium KK nr 24/2014 ws. wyrażenia zgody na podpisanie Addendum do układu zbiorowego pracy NMS NSZZ „Solidarność” – Chipolbrok/ ITF TCC CBA

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” wyraża zgodę na podpisanie Addendum do układu zbiorowego pracy NMS NSZZ „Solidarność” – Chipolbrok/ ITF TCC CBA, dotyczącego nowego formularza umowy o pracę zgodnie z wymogami Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy o Pracy na Morzu (MLC).

Jednocześnie Prezydium KK upoważnia Bogdana Kubiaka oraz Andrzeja Kościka do podpisania  wyżej wymienionego Addendum.

Decyzja Prezydium KK nr 23/2014 ws. opinii o projekcie z dnia 23 grudnia 2013 r. ustaw o zasadach realizacji programów operacyjnych polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 -2020

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” po zapoznaniu się z przesłanym przez Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju projektem z dnia 23 grudnia 2013 r. ustawy
o zasadach realizacji programów operacyjnych polityki spójności finansowanych
w perspektywie finansowej 2014 -2020 zgłasza następujące uwagi.

1.       Projektowana ustawa jest bardzo istotnym narzędziem prawnym w procesie realizacji programów operacyjnych na lata 2014 – 2020. Jej celem jest określenie zasad realizacji programów operacyjnych, podmiotów uczestniczących w realizacji polityki spójności oraz sposób współpracy między nimi. Dlatego jej treść powinna być spójna z innymi projektami (np. projektem ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju).

2.      Opiniowany projekt nie zawiera wyraźnych odesłań do już obowiązujących nowych unijnych aktów prawnych (np. odesłanie 1) w tytule ustawy czy w tzw. słowniczku ustawy). Zdając sobie sprawę z konieczności przygotowania przez MiR wcześniej projektu ustawy, nie można przy jej ocenie pominąć faktu, że w dniu 17 grudnia 2013 r. został zakończony w UE proces legislacyjny, którego celem było ustanowienie nowych unijnych regulacji prawnych mających dotyczyć zasad programowania, finansowania i realizacji unijnej polityki spójności w latach 2014 – 2020.
W dniu 17 grudnia 2013 r. Rada Unii Europejskiej przyjęła finalnie szereg rozporządzeń unijnych dotyczących tej problematyki. Rozporządzenia te zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 20 grudnia 2013 r. (L 347) i weszły w życie następnego dnia, czyli w dniu 21 grudnia 2013 r.

3.      W art. 2  nie zdefiniowano strategii realizacji zasady partnerstwa.

4.      W art. 5powinien być dodany pkt 12 o  treść: „wytycznych dotyczących strategii realizacji zasady partnerstwa dla wszystkich programów krajowych i regionalnych”.   W art.5 ust. 1  proponujemy wykreślić słowo „może”.

5.       Wątpliwości budzą analizowane razem zapisy ust. 5 i 6 art. 13 projektu. Zgodnie
z treścią ust. 5: „do udziału w pracach komitetu monitorującego krajowy lub regionalny program operacyjny instytucja zarządzająca zaprasza przedstawicieli wszystkich organizacji pracowników i organizacji pracodawców reprezentowanych
w Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i w wojewódzkich komisjach dialogu społecznego”. Dlatego uzasadnionym wydaje się nadanie następującego brzmienia pkt 1) ust 5 art. 13 projektu:„ reprezentatywne organizacje pracowników i pracodawców, o których mowa w ust. 6.

6.       Rozpatrywanie zastrzeżeń powinno być dwuinstancyjne,  a podmiot kontrolujący nie może pełnić funkcji  drugiej instancji.

7.      Art. 25 ust. 6 zbyt ogólnikowy zapis: „niewykonanie wskaźnika w projekcie może stanowić przesłankę do stwierdzenia nieprawidłowości” pozwala na uznanie nieprawidłowości nawet wtedy, gdy osiągnie się wartość wskaźnika np. 99 zamiast planowanej wartości 100 (analogicznie, gdy wartość będzie określona w %).
W konsekwencji pozwala „ukarać” projektodawcę poprzez zastosowanie do wszystkich wydatków projektowych zasady proporcjonalności, co zaskutkuje zwrotem środków wraz z odsetkami. Dlatego zapis ten powinien zawierać konkretniejsze sformułowania np. „widełki ” określające przedział. Inaczej będzie to skutkowało zbyt dużą dowolnością interpretacyjną.

8.       Wskazany w Art.41 ust. 1  termin jest zbyt krótki. Postulujemy wydłużenie terminu co najmniej do 14 dni, natomiast najbardziej optymalnym jest termin 21- dniowy.

9.      Art. 42jest nieprecyzyjny. W tekście nie ma określenia na czym ma polegać etapowość prowadzenia konkursu. Brak definicji, która instytucja i na podstawie jakich kryteriów będzie decydowała o zakwalifikowaniu projektu do kolejnego etapu.

10.  Analizując przepisy Rozdziału 15 dotyczące procedury odwoławczej dodatkowego wyjaśnienia wymaga kwestia wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektu w ramach działania lub priorytetu w przypadku złożenia skutecznego protestu (art. 62 ust. 2 projektu).