Uchwała KK nr 24/17 ws. zmiany Uchwały KK nr 17/08 ws. zasad rejestracji i wyrejestrowywania oraz funkcjonowania branżowych jednostek organizacyjnych Związku

§ 1

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” postanawia wprowadzić następujące zmiany
w Uchwale KK nr 17/08 ws. zasad rejestracji i wyrejestrowywania oraz funkcjonowania branżowych jednostek organizacyjnych Związku:

1.     w § 3 wyrażenia „§ 28 ust. 1, 2 i 4 oraz § 29 ust. 4 Statutu” zastąpić wyrażeniem                „§ 28 ust. 1 i 2 oraz § 29 ust. 3 Statutu”;

2.     w § 8 ust. 1 wyrażenie „§ 29 ust. 4 Statutu” zastąpić wyrażeniem „§ 29 ust. 3 Statutu”;

3.     w § 10 ust. 6 wyrażenie „§ 29 ust. 2, 3 i 4 Statutu” zastąpić wyrażeniem „§ 29 ust. 2 i 3 Statutu”;

4.     w § 10 ust. 6 p. 3) wyrażenie „§ 29 ust. 4 p. 2 Statutu” zastąpić wyrażeniem „§ 29 ust. 3 Statutu”;

5.     w § 15 p. 3) przywołane dwukrotnie wyrażenie „§ 15” zastąpić wyrażeniem „§ 16”;

6.     w § 18 uchylić zapisy ustępu 2.

 

§ 2

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

 

 

 

 

 

Uchwała KK nr 23/17 ws. interpretacji § 59 Statutu NSZZ „Solidarność”

Komisja Krajowa NSZZ Solidarność działając na podstawie § 61 ust. 2 w związku z § 59 Statutu NSZZ "Solidarność" postanawia, co następuje.

 

Postanowienia ogólne

 

§ 1

 

1.     Posiedzenie ogólnokrajowej władzy stanowiącej Związku, z uwzględnieniem terminów powiadomienia określonych decyzją tej władzy, zwołuje:

1) Komisja Krajowa:

a) z własnej inicjatywy,

b) na wniosek Krajowej Komisji Rewizyjnej,

c) na wniosek, co najmniej 1/5 Delegatów na Krajowy Zjazd Delegatów,

d) na wniosek o zwołanie Krajowego Zjazdu Delegatów, poparty uchwałami, 

    co najmniej 1/3 zarządów regionów.

 

2) w przypadku nieskutecznego upływu terminu zwołania posiedzenia Krajowego Zjazdu Delegatów przez Komisję Krajową, Krajowa Komisja Rewizyjna  jest zobowiązana zwołać niezwłocznie posiedzenie KZD, nie później jednak niż w ciągu 3 miesięcy od dnia upływu
tego terminu. 

 

2.     Posiedzenie władzy stanowiącej danej jednostki organizacyjnej Związku, z wyjątkiem
KZD, zwołuje:

1) władza wykonawcza, tej jednostki:

a)  z własnej inicjatywy,

b)  na wniosek władzy kontrolnej (komisji rewizyjnej) tej jednostki,

c)  na wniosek 1/5 członków władzy stanowiącej tej jednostki;

2) w przypadku nieskutecznego upływu terminu zwołania posiedzenia władzy stanowiącej   przez władzę wykonawczą, o którym mowa w  § 59 ust. 1 Statutu, władza kontrolna jest zobowiązana zwołać niezwłocznie posiedzenie władzy stanowiącej, nie później jednak niż
w ciągu 2 miesięcy od dnia upływu tego terminu. 

3) przy zwoływaniu posiedzeń władzy stanowiącej wszystkich jednostek organizacyjnych    konieczne jest przestrzeganie terminów powiadomień określonych :

a)    w § 10 Uchwały nr 1 XIX KZD, w przypadku posiedzeń wyborczych,

b)   decyzją danej władzy stanowiącej w przypadku innych posiedzeń, a w przypadku braku takiej decyzji, jak dla posiedzeń wyborczych.

 

Wystąpienie o zwołanie posiedzenia władzy stanowiącej

 

§ 2

 

1.     Wniosek o zwołanie posiedzenia władzy stanowiącej musi być złożony na piśmie
i musi określać cel oraz powód, uzasadniający zwołanie posiedzenia.

2.     Wniosek władzy kontrolnej składany jest w formie uchwały, z uwzględnieniem postanowień ust. 1.

3.     Wniosek członków władzy stanowiącej powinien być poparty, przez co najmniej 1/5 członków tej władzy. Poparcie musi być potwierdzone czytelnym podpisem (z imieniem i nazwiskiem) lub podpisem uzupełnionym imieniem i nazwiskiem członka władzy stanowiącej, złożonym:

a)     bezpośrednio pod wnioskiem,

b)     na osobnej karcie, zawierającej informację, że dotyczy poparcia wniosku składanego w trybie § 59 Statutu, o zwołanie posiedzenia władzy stanowiącej, z pełną nazwą organizacji, której dotyczy.

4.     Jeżeli wniosek składany w trybie § 59 Statutu dotyczy odwołania członka/członków władz Związku, musi on być uzupełniony wnioskiem o odwołanie,  odrębnym dla każdego odwoływanego członka władzy, musi być złożony na piśmie wraz z uzasadnieniem i czytelnym podpisem, co najmniej jednego członka władzy stanowiącej.

 

§ 3

 

1.     Liczba 1/5 członków władzy stanowiącej liczona jest na podstawie dokumentacji, posiadanej przez daną jednostkę, na dzień złożenia wniosku według stanu podanego w ostatnim złożonym do jednostki rejestrowej kwestionariuszu informacyjnym wg Uchwały KK nr 14/10 z późn. zm., z uwzględnieniem złożonych rezygnacji i przyjętych nowych członków.

2.     W przypadku uznania liczby złożonych pod wnioskiem podpisów za niewłaściwą, władza wykonawcza musi zwołać posiedzenie, na które zaprasza członków władzy stanowiącej popierających wniosek lub wskazanych przez nich ich przedstawicieli, w celu przedstawienia im dokumentacji potwierdzającej niespełnianie przez wniosek wymogów poparcia przez 1/5 członków władzy stanowiącej. Do członków władzy stanowiącej, którzy nie wzięli udziału w posiedzeniu przesyłana jest odpowiedź na piśmie. Brak zwołania takiego posiedzenia w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku oznacza jego przyjęcie do realizacji.

3.     Od decyzji o uznaniu przez władzę wykonawczą liczby złożonych pod wnioskiem podpisów za niewłaściwą, popierającym wniosek członkom władzy stanowiącej  przysługuje prawo odwołania do organu rejestrowego danej jednostki organizacyjnej. Organ rejestrowy danej jednostki organizacyjnej musi wydać decyzję w terminie 14 dni od daty złożenia odwołania. W przypadku braku decyzji lub uznania odwołania, a tym samym uznania wniosku za spełniający statutowe wymagania, termin określony w § 59 ust.2 Statutu, biegnie od datyzłożenia wniosku.

 

§ 4

 

Liczba 1/3 zarządów regionów liczona jest według rejestru Komisji Krajowej na dzień złożenia wniosku.

 

Terminy zwołania posiedzenia

 

§ 5

 

1.     W przypadku wniosku dotyczącego zwołania posiedzenia władzy stanowiącej organizacji zakładowych, międzyzakładowych, zakładowych organizacji koordynacyjnych oraz organizacji podzakładowych, oddziałowych, wydziałowych i innych wewnętrznych jednostek organizacyjnych, posiedzenie takie musi być zwołane:

a)     w przypadku posiedzenia wyborczego, najpóźniej na 14 dni przed upływem dwumiesięcznego terminu od daty złożenia wniosku;

b)     w przypadku każdego innego posiedzenia, przed upływem terminu powiadomienia określonego decyzją danej władzy stanowiącej, a w przypadku jej braku, w terminie podanym w punkcie a.

 

2.     W przypadku wniosku dotyczącego zwołania posiedzenia władzy stanowiącej ponadzakładowej jednostki organizacyjnej, posiedzenie takie musi być zwołane:

 

a)     w przypadku posiedzenia wyborczego, najpóźniej na 21 dni przed upływem dwumiesięcznego terminu od daty złożenia wniosku,

b)     w przypadku każdego innego posiedzenia, przed upływem terminu powiadomienia określonego decyzją danej władzy stanowiącej, a w przypadku jej braku, w terminie podanym w punkcie a.

 

3.     W przypadku wniosku dotyczącego zwołania posiedzenia krajowej władzy stanowiącej, posiedzenie takie musi być zwołane, najpóźniej na 21 dni przed upływem trzymiesięcznego terminu od daty złożenia wniosku.

 

§ 6.

 

1.     W przypadku braku decyzji władzy wykonawczej w sprawie zwołania posiedzenia władzy stanowiącej, w terminach określonych w § 5, posiedzenie to zwołuje władza kontrolna danej jednostki organizacyjnej.

2.     Władza kontrolna, o której mowa w § 1 ust. 2 lit b) zobowiązana jest zwołać  posiedzenie władzy stanowiącej niezwłocznie, w terminie umożliwiającym jego odbycie nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia bezskutecznego upływu terminu zwołania posiedzenia przez władzę wykonawczą.

3.      Władza kontrolna jednostki organizacyjnej, o której mowa w § 1 ust. 2, może zwrócić się do jednostki rejestrowej danej jednostki organizacyjnej, o pomoc w organizacji posiedzenia, o którym mowa w ust. 2.

4.     Krajowa Komisja Rewizyjna zobowiązana jest zwołać  posiedzenie Krajowego Zjazdy Delegatów w terminie umożliwiającym jego odbycie nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bezskutecznego upływu terminu zwołania posiedzenia przez Komisje Krajową.

 

§ 7.

 

W przypadku niezwołania posiedzenia władzy stanowiącej w trybie § 59 Statutu, przez władzę wykonawczą jak też przez władzę kontrolną danej jednostki organizacyjnej,  w terminie opisanym w § 6 ust. 2, organ rejestrowy jest zobowiązany podjąć uchwałę o zawieszeniu władzy wykonawczej i władzy kontrolnej danej jednostki organizacyjnej, wdrażając tym samym procedurę   § 57 Statutu Związku.

 

§ 8.

 

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

 

 

Stanowisko KK nr 14/17 ws. podziękowania za solidarność

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” składa serdeczne podziękowania wszystkim ludziom dobrej woli, a w szczególny sposób członkom Związku, którzy wzięli udział w akacjach niesienia pomocy osobom dotkniętym największymi od lat nawałnicami jakie miały miejsce na Pomorzu oraz w innych częściach kraju, w sierpniu bieżącego roku.

            Komisja Krajowa dziękuje m.in. strażakom, energetykom, wolontariuszom, którzy w chwili próby pokazali, czym jest prawdziwa solidarność.

 

Stanowisko KK nr 13/17 ws. Zbrodni Lubińskiej

31 sierpnia 1982 roku, mieszkańcy Lubina wyszli na ulice swego miasta, aby uczcić drugą rocznicę powstania Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” i zaprotestować przeciw wprowadzeniu stanu wojennego. Pokojowa manifestacja spotkała się z brutalna akcją milicji i ZOMO. Od kul zginęli wówczas Michał Adamowicz, Mieczysław Poźniak i Andrzej Trajkowski, a kilkanaście osób zostało rannych.

Dziś w przededniu 35. rocznicy tej zbrodni Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” składa hołd wszystkim, którzy w tamtym czasie odważyli się, nie bacząc na zagrożenie, stanąć w obronie internowanych, w obronie zdelegalizowanego Związku, w obronie wartości, które ten Związek reprezentuje.

Żyjąc dziś w wolnym i suwerennym kraju winni jesteśmy wdzięczność i pamięć ofiarom wszystkich dramatycznych wydarzeń sprzed 1989 roku. To ich poświęcenie zbudowało fundament niepodległej Ojczyzny. Nigdy o nich nie zapomnimy! 

Cześć i chwała bohaterom.

 

 

Uchwała KK nr 19/17 ws. prawomocności zebrań jednostek organizacyjnych NSZZ „Solidarność”

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” działając na podstawie § 61 ust.2 Statutu NSZZ „Solidarność stwierdza, że zebrania jednostek organizacyjnych NSZZ „Solidarność” są prawomocne jeżeli bierze w nich udział nie mniej niż połowa uprawnionych do głosowania.

 

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Uchwała KK nr 18/17 ws. Ordynacji wyborczej NSZZ „Solidarność”

 Ordynacja_wyborcza_NSZZ_Solidarno_2017.pdfKomisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, działając na podstawie § 61 ust. 2 Statutu NSZZ „Solidarność” oraz § 11 ust. 3 uchwały nr 1 XIX Krajowego Zjazdu Delegatów, przyjmuje Ordynację Wyborczą NSZZ „Solidarność”, której tekst stanowi załącznik do niniejszej uchwały. Ordynacja ta zawiera reguły wyborcze obowiązujące w Związku z wyjątkiem sesji Krajowego Zjazdu Delegatów.

 

§2

1.       Niniejsza uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

2.       Traci ważność uchwała KK nr 20/2013 ws. Ordynacji wyborczej NSZZ „Solidarność”.

Uchwała KK nr 17/17 ws. zasad oraz sposobów głosowania przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość

Uchwała KK nr 17/17 została zmieniona Uchwałą KK nr 8/20 oraz Uchwałą KK nr 2/21. Tekst jednolity poniżej w załącznikach.

 

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” działając na podstawie § 60 ust. 2 oraz § 61 ust. 2 Statutu NSZZ „Solidarność”, postanawia co następuje.

Postanowienia ogólne

§ 1

  1. Dla władz wykonawczych w rozumieniu § 34 ust. 3 Statutu NSZZ „Solidarność” dopuszcza się możliwość głosowania przy wykorzystaniu  środków  bezpośredniego porozumiewania się na odległość, zwanego dalej e-głosowaniem.
  2. Możliwość głosowania przy wykorzystaniu  środków  bezpośredniego porozumiewania się na odległość przysługuje także prezydiom władz wykonawczych, o których mowa w ust. 1. Ilekroć w niniejszej uchwale mowa jest o władzy wykonawczej, należy przez to rozumieć także ich prezydia.

§ 2

  1. Władza wykonawcza w drodze uchwały może określić rodzaj spraw, w których przyjęcie aktów prawnych, w rozumieniu § 60 ust. 1 Statutu następuje w drodze e-głosowania. W uchwale takiej wskazuje się osobę odpowiedzialną za zorganizowanie oraz prawidłowe przeprowadzenie e-głosowania (e-sekretarz). E-sekretarz powinien być członkiem tej władzy wykonawczej.
  2. Niedopuszczalne jest podejmowanie aktów prawnych w drodze e-głosowania w sprawach, w których Statut przewiduje obligatoryjną formę głosowania tajnego orazw sprawie uchwalenia budżetu.

§ 3

E-głosowanie dopuszczalne jest przy użyciu następujących środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość: poczty elektronicznej, wideokonferencji, telefonu, e-urny – Informatycznego Systemu do Głosowania Tajnego.

§ 4

  1. W przypadku przyjęcia przez władzę wykonawczą, uchwały o której mowa w § 2 ust. 1 członkowie wchodzący w skład tej władzy składają w formie pisemnej oświadczenia e-sekretarzowi zawierające informacje, w zależności od wybranych metod e-głosowania, niezbędne do jego przeprowadzenia tj.: adres poczty elektronicznej danego członka władzy wykonawczej, oznaczenie w używanym komunikatorze umożliwiającym przeprowadzenie wideokonferencji (np. skype). Wzór oświadczenia stanowi załącznik nr 1 do niniejszej uchwały.
  2. Członek władzy wykonawczej jest zobowiązany do aktualizacji wskazanego wyżej oświadczenia w przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 1. Do chwili przekazania aktualizacji e-sekretarzowi wszelkie komunikaty przesłane zgodnie z danymi wskazanymi w oświadczeniu uważa się za skutecznie złożone.

E-głosowanie przy pomocy poczty elektronicznej

§ 5

  1. E-sekretarz, w ramach przeprowadzenia e-głosowania:
  1. przygotowuje treść projektu aktu prawnego, który ma zostać przyjęty w drodze e-głosowania,
  2. rozsyła go na adresy podane w oświadczeniu, o którym mowa w § 4 ust. 1, wskazując w temacie wiadomości przedmiot e-głosowania oraz termin na oddanie głosu (w drodze wiadomości zwrotnej o treści ZA, PRZECIW lub WSTRZYMUJĘ SIĘ),
  3. po upływie terminu na oddanie głosu, lub po wcześniejszym oddaniu wszystkich głosów, sporządza w formie pisemnej protokół z przeprowadzonego e-głosowania zawierający co najmniej treść przesłanego do głosowania aktu prawnego, wykaz uczestników głosowania, wynik e-głosowania z informacją o rodzaju głosu oddanego przez poszczególnych uczestników e-głosowania oraz podpis e-sekretarza; nieoddanie głosów wyznaczonym terminie jest równoznaczne z brakiem udziału w głosowaniu,
  4. rozsyła protokół, o którym mowa w pkt c) członkom władzy wykonawczej.
  1. Przesłane wiadomości zawierające głosy e-sekretarz jest obowiązany przechowywać do najbliższego posiedzenia władzy wykonawczej, podczas którego każdy z członków władzy wykonawczej ma prawo zapoznać się z tymi wiadomościami.
  2. Na najbliższym posiedzeniu władzy wykonawczej, protokół, o którym mowa w § 5 ust.1 pkt d) podpisują pozostali członkowie władzy wykonawczej, którzy brali udział w e-głosowaniu.

E-głosowanie przy pomocy wideokonferencji

§ 6

  1. E-sekretarz, w ramach przeprowadzenia e-głosowania:
  1. powiadamia członków władzy wykonawczej o terminie rozpoczęcia wideokonferencji ze wskazaniem komunikatora umożliwiającego wideokonferencję, w miarę możliwości przesyłając na podane adresy poczty elektronicznej projekt aktu prawnego, 
  2. po połączeniu się w ramach wideokonferencji odbywa się dyskusja nad projektem oraz głosowanie, z którego e-sekretarz sporządza protokół zawierający co najmniej treść aktu prawnego, wykaz uczestników głosowania, wynik e-głosowania z informacją o rodzaju głosu oddanego przez poszczególnych uczestników e-glosowania oraz podpis e-sekretarza;
  1. Na najbliższym posiedzeniu władzy wykonawczej protokół, o którym mowa w § 6 ust.1 pkt b) podpisują pozostali członkowie władzy wykonawczej, którzy brali udział w e-głosowaniu.

E-głosowanie przy pomocy e-urny

§ 7

W celu przeprowadzenia e-głosowania za pomocą e-urny e-sekretarz rejestruje się w aplikacji dostarczonej na stronie internetowej http://www.solidarnosc.org.pl.

§ 8

  1. E-sekretarz, w ramach przeprowadzenia e-głosowania:
  1. wprowadza głosowanie do systemu podając numer e-głosowania, jego temat oraz listę adresów poczty elektronicznej uczestników głosowania, którym rozesłane zostaną tzw. tokeny (wirtualne karty do głosowania w formie cyfrowo-literowego identyfikatora),
  2. rozpoczyna głosowanie poprzez rozesłanie do uczestników przy pomocy systemu email z numerem e-głosowania, jego tematem, tokenem oraz linkiem do strony gdzie można wziąć udział w głosowaniu.
  1. Uczestnicy logują się do strony www za pomocą nr głosowania i tokena (link do strony może być zawarty w mailu od prowadzącego).
  2. Uczestnicy oddają głos:, ZA, PRZECIW, WSTRZYMUJĘ SIĘ, zaznaczając odpowiednie pola na stronie.
  3. Zakończenie głosowania następuje po oddaniu wszystkich głosów, lub po upłynięciu określonego czasu ustalonego przez prowadzącego. Nieoddanie głosu w wyznaczonym terminie jest równoznaczne z brakiem udziału w głosowaniu.
  4. Prowadzący otrzymuje wygenerowany przez system protokół z e-głosowania zawierający jego numer, temat, listę z przyporządkowanym oddanym głosem do tokenu oraz podsumowanie głosowania zawierające liczbę  głosów ZA, PRZECIW oraz WSTRZYMUJĄCYCH SIĘ.
  5. Prowadzący podpisuje protokół.   

§ 9

  1. E-sekretarz, w ramach przeprowadzenia e-głosowania:
  1. przygotowuje treść projektu aktu prawnego, który ma zostać przyjęty w drodze e-głosowania,
  2. rozsyła go na numery telefonów podane w oświadczeniu, o którym mowa w § 4 ust. 1, wskazując w temacie wiadomości przedmiot e-głosowania oraz termin na oddanie głosu i numer telefonu pod którym można głosować – wysyłając jednocześnie SMS informujący o przesłaniu projektu aktu prawnego na e-mail,
  3. oddanie głosu następuje w drodze nadania przez uczestnika głosowania wiadomości tekstowej (SMS) o treści ZA, PRZECIW lub WSTRZYMUJĘ SIĘ,
  4. po upływie terminu na oddanie głosu, lub po wcześniejszym oddaniu wszystkich głosów, sporządza w formie pisemnej protokół (z adnotacją, iż głosowanie nastąpiło przy wykorzystaniu telefonu) z przeprowadzonego e-głosowania, zawierający co najmniej treść przesłanego do głosowania aktu prawnego, wykaz uczestników głosowania, wynik e-głosowania z informacją o rodzaju głosu oddanego przez poszczególnych uczestników e-głosowania oraz podpisem e-sekretarza; nieoddanie głosu w wyznaczonym terminie jest równoznaczne z brakiem udziału w głosowaniu,
  5. rozsyła protokół, o którym mowa w pkt. c) członkom władzy wykonawczej.
  1. Oddanie głosu następuje w drodze nadania przez uczestnika głosowania wiadomości tekstowej (SMS) o treści ZA, PRZECIW lub WSTRZYMUJĘ SIĘ,
  2. Przesłane wiadomości zawierające głosy e-sekretarz jest obowiązany przechowywać do najbliższego posiedzenia władzy wykonawczej, podczas którego każdy z członków władzy wykonawczej ma prawo zapoznać się z tymi wiadomościami,
  3. Na najbliższym posiedzeniu władzy wykonawczej protokół, o którym mowa w ust. 1 pkt c)podpisują pozostali członkowie władzy wykonawczej, którzy brali udział w e-głosowaniu.

§ 10

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Traci moc Uchwała KK 21a/2013

Stanowisko KK nr 12/17 ws. projektu ustawy o minimalnym wynagrodzeniu zasadniczym w służbie zdrowia oraz sytuacji w Państwowej Inspekcji Sanitarnej

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wyraża swoje głębokie oburzenie w związku z uchwaleniem przez parlament ustawy o minimalnym wynagrodzeniu zasadniczym w służbie zdrowia jedynie dla pracowników medycznych.

            Nieprzyjęcie zgłoszonych przez NSZZ „Solidarność” poprawek, które miały na celu objęcie działaniem ustawy WSZYSTKICH ZATRUDNIONYCH w opiece zdrowotnej, stanowi rażące naruszenie prawa pracy w placówkach służby zdrowia, wprowadza skrajne nierówności społeczne w tych jednostkach, konfliktuje pracowników oraz niestety, będzie skutkować zerwaniem dialogu w tej branży.

 NSZZ „Solidarność” nie popiera ustawy w takim kształcie.

Nie będzie zgody Związku na niszczenie Państwowej Inspekcji Sanitarnej i przenoszenie badania żywności do kompetencji Ministra Rolnictwa. Polityka rządu w tym obszarze prowadzi wprost do zagrożenia bezpieczeństwa państwa.

Komisja Krajowa oświadcza, iż udzieli wszelkiej pomocy i wsparcia strukturom branżowym służby zdrowia w prowadzonych działaniach i akcjach protestacyjnych.

 

Stanowisko KK nr 11/17 ws. próby wprowadzenia usług komercyjnych do szpitali publicznych

NSZZ „Solidarność” stanowczo sprzeciwia się skrajnie nieodpowiedzialnym pomysłom Ministra Zdrowia – Konstantego Radzwiłła – wprowadzenia usług komercyjnych do szpitali publicznych.

Nie zgadzamy się, by zdrowie było towarem a pacjent był kwalifikowany do leczenia przez zawartość portfela.

Żądamy natychmiastowego wycofania z dalszego procedowania tego szkodliwego projektu, tworzącego nierówność w dostępie do ochrony zdrowia.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” podejmie wszelkie działania prawem dozwolone dla ochrony konstytucyjnego prawa równego dostępu do opieki zdrowotnej.

Stanowisko KK nr 10/17 ws. sytuacji w branży energetycznej

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” z niepokojem obserwuje działania zarządów spółek energetycznych.

Kontynuowane projekty restrukturyzacyjne, przy jednoczesnym braku konstruktywnego dialogu doprowadziły do prób wdrożenia dalszej centralizacji zarządzania spółkami energetycznymi, oraz kolejnej drastycznej redukcji zatrudnienia. Jaskrawym przykładem takich działań jest program przedstawiony w PGE Dystrybucja S.A.

Mimo obietnic walki z „umowami śmieciowymi” w dalszym ciągu kontynuowana jest ta patologiczna forma zatrudnienia. Tylko w grupie Enea S.A. na umowach śmieciowych zatrudnionych jest ok.600 osób.

Wdrożenie tych pomysłów prowadzi  do zagrożenia bezpieczeństwa energetycznego, a tym samym odbije się na kondycji całej gospodarki. Dodatkowo wpłynie to na dalszą marginalizację naszych Małych Ojczyzn.

Stoi to w sprzeczności z expose Pani Premier Beaty Szydło oraz  programem gospodarczym prezentowanym przez Premiera Morawieckiego.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wesprze wszystkie przewidziane prawem działania w celu obrony członków Związku przed utratą zatrudnienia.

 

Stanowisko KK nr 9/17 ws. projektu ustawy o ograniczeniu handlu w niedziele

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wyraża zaniepokojenie brakiem postępów w pracach legislacyjnych nad obywatelskim projektem ustawy o ograniczeniu handlu w niedziele (druk nr 870).

Od października 2016 roku, czyli od pierwszego czytania obywatelskiego projektu ustawy o ograniczeniu handlu w niedziele, minęło już 9 miesięcy. W tym czasie odbyło się zaledwie jedno posiedzenia podkomisji stałej do spraw rynku pracy Komisji Polityki Społecznej i Rodziny poświęcone projektowi. Przebieg prac komisji nie wskazuje na to, aby ustawa o ograniczeniu  handlu w niedziele miała szanse wejść w życie w najbliższym czasie.

Już w trakcie zbierania podpisów pod obywatelskim projektem ustawy jej przeciwnicy, czyli przede wszystkim wielkie, zagraniczne sieci handlowe, rozpoczęły  szeroką kampanię medialną mającą zdyskredytować ideę ograniczenia handlu w niedziele w oczach społeczeństwa. Po pierwszym czytaniu projektu te działania oparte na manipulacji, i dezinformacji jeszcze przybrały na sile. Każdy miesiąc zwłoki w pracach nad uchwaleniem ustawy to okazja do kolejnych propagandowych ataków.

Z rosnącym zaniepokojeniem obserwujemy również, coraz częściej pojawiające się propozycję polityków ekipy rządzącej dotyczące zmian w projekcie ustawy, które w naszej ocenie całkowicie wypaczyłyby jej sens. Wśród nich należy wymienić m.in. koncepcję wprowadzenia zaledwie dwóch niedziel w miesiącu wolnych od handlu, delegowanie decyzyjności w tej kwestii na samorządy, czy też wprowadzenie możliwości handlu
w niedziele do godziny 13.00.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” z całą mocą podkreśla, że nie odstąpi od postulatu ograniczenia handlu w niedziele, w kształcie zaprezentowanym w obywatelskim projekcie ustawy. Pod tymi rozwiązaniami podpisało się ponad pół miliona obywateli, te rozwiązania znalazły poparcie wśród związków zawodowych, organizacji zrzeszające pracodawców z branży handlowej oraz stowarzyszeń i organizacji społecznych, które weszły w skład Komitetu inicjatywy ustawodawczej.

            Wzywamy rząd RP oraz parlamentarzystów do zintensyfikowania prac nad zaproponowanym obywatelskim projektem ustawy i przyjęcia zaproponowanych w nim rozwiązań.

Stanowisko KK nr 8/17 ws. propozycji wzrostu wynagrodzeń oraz emerytur i rent w 2018 r.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” podtrzymuje propozycje wyrażone Decyzją Prezydium KK  nr 67/17 w sprawie   wzrostu w 2018 wynagrodzeń w gospodarce narodowej, w tym  państwowej  sferze budżetowej, minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz emerytur
i rent z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, na następującym poziomie:

–    nominalny wzrost wynagrodzeń w gospodarce narodowej powinien wynosić nie mniej niż 5,8%;

–    wzrost wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej powinien wynosić nie mniej niż 11,2%;

–    wzrost minimalnego wynagrodzenia za pracę powinien wynosić nie mniej niż 8%;

–    wskaźnik waloryzacji emerytur i rent powinien wynosić nie mniej niż średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług w 2017 roku zwiększony o co najmniej 50% realnego wzrostu przeciętnego wynagrodzenia za pracę w roku 2017.

Na negatywną ocenę zasługuje propozycja Rady Ministrów  wzrostu wynagrodzenia minimalnego w 2018 r  do kwoty 2080 zł. Wobec planowanego w Wieloletnim  Planie Finansowym  wzrostu przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w wysokości 4,7% , relacja minimalnego wynagrodzenia w przyszłym roku do przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej  będzie wynosić 46,84%. Oznacza to , że będzie  ona niższa  niż  w roku poprzednim, co jest sprzeczne z celem stopniowego, zgodnego z tempem wzrostu gospodarczego, osiągnięciem  minimalnego wynagrodzenia w wysokości 50% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej .

Nie do zaakceptowania  jest  propozycja  pozostawienia na niezmienionym poziomie  kwoty bazowej w zakresie wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej Określenie średniorocznego wskaźnika wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej w wysokości 100,0% oznacza kontynuację trwającego od 2009 roku zamrożenia wynagrodzeń w administracji państwowej.

 

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” domaga się rozwiązań systemowych w zakresie waloryzacji najniższych świadczeń emerytalno-rentowych, których wypracowanie zapewniało Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w poprzednim roku. Zaniechanie tych działań prowadzi do stałego spadku realnych przychodów najuboższych świadczeniobiorców, którzy stanowią grupę społeczną, która nie odczuwa wzrostu gospodarki.

Stanowisko KK nr 7/17 ws. proponowanych zmian w zakresie wykonywania obowiązków i uprawnień przez Państwową Inspekcję Pracy

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” sprzeciwia się propozycjom zmian w zakresie warunków odbywania kontroli u pracodawcy przez Państwową Inspekcję Pracy (dalej PIP) w zakresie w jakim ograniczają one możliwość skutecznego przeprowadzania kontroli PIP
u pracodawcy. Wręcz przeciwnie. Doświadczenia zdobyte podczas prowadzonych przez „Solidarność” akcji tzw. „Żółtych kartek” oraz „13 zł… i nie kombinuj!” pokazują, że PIP potrzebuje dalszego wzmocnienia oraz nowych narzędzi. Będzie to odpowiadało ratyfikowanym przez Polskę umowom międzynarodowym, w szczególności Konwencji nr 81 dotyczącej inspekcji pracy w przemyśle i handlu, przyjętą w Genewie dnia 11 lipca 1947 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 72, poz. 450), która reguluje zasady i tryb przeprowadzania tego typu kontroli.

Przede wszystkim konieczne jest wzmocnienie możliwości kontroli przez PIP bez uprzedniego zawiadomienia kontrolowanego przedsiębiorcy, uprawnienie do przeprowadzenia kontroli pod ewentualną nieobecność kontrolowanego, brak ograniczeń związanych z już trwającą kontrolą przedsiębiorcy przez inny organ kontroli oraz brak wyznaczonych przez ustawę limitów czasu trwania kontroli.

Jednocześnie konieczne jest uprawnienie dla PIP do stosowania administracyjnego nakazu zmiany umowy cywilno-prawnej na umowę kodeksową, od której pracodawca mógłby się odwołać do sądu pracy. A więc odwrotnie jak to ma miejsce obecnie. Taki mechanizm znacząco ograniczy powszechny w Polsce proceder „śmieciowego” zatrudniania.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” stanowczo sprzeciwiaja się wprowadzaniu do polskiego porządku prawnego rozwiązań przewidzianych w projekcie ustawy o Komisji Wspólnej Rządu i Przedsiębiorców oraz Rzeczniku Przedsiębiorców (UD 197), gdzie proponuje się możliwość wstrzymania kontroli u przedsiębiorcy, nawet na okres 6 miesięcy, w przypadku gdy Rzecznik poweźmie uzasadnione podejrzenie naruszenia przepisów prawa w toku tej kontroli. W ocenie Związku, ta procedura może być wykorzystywana, m.in. w celu unikania kontroli PIP przez pracodawców.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” pragnie podkreślić, iż nie może wyrazić zgody na postanowienia, których wprowadzenie będzie skutkować przede wszystkim ograniczeniem skuteczności kontroli, które mają na celu eliminowanie patologii w zatrudnieniu. Przewidywane zmiany legislacyjne mogą doprowadzić do paraliżu PIP, co negatywnie wpłynie na jakość zatrudnienia w Polsce. Pragniemy przypomnieć, iż łamanie przepisów prawa pracy przez przedsiębiorców będących pracodawcami stanowi element nieuczciwej konkurencji, co uderza także w przedsiębiorców uczciwych i rzetelnych.

 

Stanowisko KK nr 6/17 ws. procesu konsultowania projektów ustaw z pakietu „Konstytucji Biznesu”

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” podtrzymuje negatywne stanowisko w sprawie powołania Komisji Wspólnej Rządu i Przedsiębiorców oraz Rzecznika Przedsiębiorców,  wyrażone w decyzji Prezydium Komisji Krajowej nr 30/17 z dnia 22 marca 2017 r. do projektów ustaw z pakietu „Konstytucji Biznesu”. Przypominamy o deklaracji Pana Mateusza Morawieckiego, Wiceprezesa Rady Ministrów, Ministra Rozwoju i Finansów, złożonej podczas posiedzenia Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” w dniu 1 marca 2017 r., o wycofaniu się Rządu z propozycji powołania Komisji.

Nadrzędnym zadaniem Państwa  powinno być wspieranie dialogu trójstronnego w Polsce. Taka formuła zapewnia zrównoważony, oparty na pokoju społecznym wzrost gospodarczy, co jest celem m.in. Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju. Powołanie Komisji  oraz Rzecznika wywoła zupełnie odmienny efekt.

Utworzenie Komisji  oraz Rzecznika  stanowi zagrożenie dla trójstronnego dialogu społecznego w Polsce, ponieważ ich celem jest wzmocnienie praw pracodawców, którzy  zostaną   uprzywilejowani względem strony związkowej.  Ponadto  zakres przedmiotowy objęty działaniem Komisji jak i Rzecznika mieści się w zakresie działania Rady Dialogu Społecznego.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”  negatywnie ocenia sposób prowadzenia prac nad projektami ustaw z pakietu „Konstytucja Biznesu”. W ocenie Związku, podczas  prowadzenia prac nad Pakietem, dochodzi do uchybień proceduralnych polegających głównie na wadliwym  trybie konsultacji społecznych. W szczególności,  nieumieszczenia opinii  NSZZ „Solidarność” w ogólnodostępnej tabeli uwag przed rozpoczęciem prac komisji uzgodnieniowej. Zwracamy uwagę na fakt, że tabela uwag wraz z odniesieniem się do nich autora projektu powinna zostać opublikowana co najmniej na 7 dni przed konferencją uzgodnieniową.

Komisja Krajowa wzywa do takiego procedowania Pakietu, by zachowana została zasada transparentności procesu legislacyjnego. Komisja Krajowa apeluje o stosowanie gwarantowanych standardów prowadzenia prac legislacyjnych. 

Stanowisko KK nr 5/17 ws. projektu „ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy”

Komisja Krajowa Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” z oburzeniem i rozczarowaniem przyjmuje informację na temat, tak zawartości merytorycznej jak i pominięciu NSZZ „Solidarność” z obowiązkowej konsultacji projektu „ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy”, autorstwa Ministra Rozwoju i Finansów.

Uznajemy za niedopuszczalne ograniczanie ustawowych praw NSZZ „Solidarność”, określonych ustawą o związkach zawodowych, a w szczególności jej art. 19, jako przedstawiciela zatrudnionych, do wyrażenia opinii na temat projektowanych zmian w systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustalania składki na Fundusz Pracy. Odbieramy ten fakt jako próbę utrudniania działalności związkowi zawodowemu, penalizowanego art. 35 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych.

Niestety fakt ograniczania uprawnień NSZZ „Solidarność” nie jest odosobnionym, a wręcz należy stwierdzić, że jest to stosowana praktyka, kolejno przez Ministrów: Spraw Zagranicznych, Sprawiedliwości, Nauki i Szkolnictwa Wyższego czy Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

            Nie do zaakceptowania dla NSZZ „Solidarność” jest próba wprowadzenia dalszych ulg w opłacaniu składek na fundusz ubezpieczeń społecznych przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą. Takie rozwiązania, z pozoru korzystne dla prowadzących taką działalność, są szkodliwe dla samych zainteresowanych, negatywnie wpływając na wysokość ich przyszłych świadczeń, szkodliwe dla Funduszu Ubezpieczeń Społecznych pogłębiając deficyt systemu, dla pozostałych ubezpieczonych i podatników zwiększając ich odpowiedzialność za utrzymanie systemu. W sposób szczególny wpłyną negatywnie na „porządkowany” rynek pracy, ponownie tworząc sprzyjające warunki do powstawania patologii w samozatrudnieniu.

Wbrew zapowiedzi twórców projektu, nie mają one charakteru społecznego, a wręcz odwrotnie powodują dalsze nierówności społeczne. Osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą, których roczne przychody nie przekraczają 30 krotności miesięcznego minimalnego wynagrodzenia, bez względu na poziom kosztów uzyskania przychodu będą opłacać składki w wysokości dwukrotnie niższej niż osoby zatrudnione na umowę o pracę.

Rozwiązania takie stoją w sprzeczności z zasadą równości podlegania ubezpieczeniu społecznego, zawartej w art. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.

Domagamy się od rządu RP wycofania się z tych szkodliwych i nieprzemyślanych rozwiązań.

Oczekujemy bezwzględnego realizowania art. 19 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych przez wszystkie organy państwa, a w szczególności przez właściwych Ministrów.

 

Stanowisko KK nr 4/17 ws. dalszego procedowania drugiego pakietu klimatycznego przez Unię Europejską4/17

ws. dalszego procedowania drugiego pakietu klimatycznego przez Unię Europejską

 

            Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” w ślad za Stanowiskiem nr 9 XXVIII KZD
ws. nowelizacji dyrektywy o handlu emisjami (ETS) z dnia 24-25 listopada 2016 r. wzywa Rząd RP do sformułowania jak najszybciej strategii Polski w zakresie polityki klimatycznej. Celem opracowania strategii będzie przygotowanie Polski do przeprowadzenia renegocjacji polityki klimatycznej Unii Europejskiej. Apelujemy do Rządu o skoordynowanie w tej sprawie działań strony rządowej i działań organizacji pozarządowych, w tym związków zawodowych tak, aby procedowany w UE pakiet klimatyczny nie spowodował zahamowania rozwoju polskiej gospodarki oraz likwidacji energochłonnych branż przemysłu w Polsce.

Uważamy ingerencję UE poprzez politykę klimatyczną za zbyt daleko idącą
w kształtowanie polityki energetycznej poszczególnych państw członkowskich.

Stoimy na stanowisku, że dyrektywę EU ETS należy przyjmować jednogłośnie,
bo od niej zależy bezpieczeństwo energetyczne krajów członkowskich; system większościowy byłby naruszeniem traktatów. Mix energetyczny powinny samodzielnie ustalać poszczególne państwa członkowskie w oparciu przede wszystkim o posiadane na swoim terytorium zasoby paliw, dbając tym samym o bezpieczeństwo energetyczne państw członkowskich oraz UE jako całości. Działania te pozwolą państwom UE powstrzymać likwidację miejsc pracy w przemyśle. NSZZ „Solidarność” deklaruje udział w pracach w tym zakresie.

 

Integralną częścią stanowiska jest uzasadnienie.

Stanowisko KK nr 3/17 ws. służby zdrowia

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wyraża zaniepokojenie brakiem realizacji zapowiadanej wielokrotnie przez premier RP regulacji ustawowej, dotyczącej wzrostu wynagrodzeń dla pracowników ochrony zdrowia. Wdrożenie tej ustawy jest konieczne w celu powstrzymania dalszej emigracji zarobkowej oraz narastających protestów społecznych
w szpitalach i przychodniach,

NSZZ „Solidarność” wielokrotnie zwracał uwagę na rażące dysproporcje w zarobkach pracowników szpitali i przychodni. Problem narastał latami, a przedwyborcza decyzja rządu PO – PSL przyznająca podwyżki tylko jednej grupie zawodowej, zaostrzyła konflikty
i pogłębiła różnice wynagrodzeń – przykładem jest sytuacja w ratownictwie medycznym – gdzie ratownik i pielęgniarka wykonujący te same zadania mają drastycznie zróżnicowane wynagrodzenie.

            NSZZ „Solidarność” oczekuje nie tylko wyrównania tych dysproporcji, ale uchwalenia ustawy, która określi minimalne wynagrodzenie pracownika w poszczególnych grupach zawodowych, obejmując swoim działaniem wszystkich zatrudnionych w ochronie zdrowia. Nie ma i nie będzie zgody NSZZ Solidarność na incydentalne porozumienia płacowe i dalsze dzielenie środowiska. Sprawa wynagrodzeń wymaga trwałego i systemowego rozwiązania.

      Liczne zmiany i reformy zapowiadane przez ministerstwo zdrowia, w większości społecznie oczekiwane, wymagają zabezpieczenia praw pracowniczych.

Nie będzie zgody NSZZ „Solidarność” na likwidację NFZ bez wprowadzenia ustawowych gwarancji kontynuacji zatrudnienia pracowników w nowych, podmiotach przejmujących dotychczasowe działania tej instytucji.

W zakresie zapowiadanych przekształceń w Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Związek zajął jednoznacznie negatywne stanowisko wyrażone w Decyzji Prezydium KK nr 117/16 z 10 sierpnia 2016 r. Domagamy się jego uwzględnienia w projektowanych przez rząd  zmianach.

 Priorytetem jest i musi pozostać bezpieczeństwo zdrowotne obywateli a nie interesy lobby producentów żywności.

KK NSZZ „Solidarność” stanowczo podkreśla, że w zmianach ustrojowych rola państwa jest wiodąca. Uwzględniając skutki społeczne zmian rząd powinien przygotować je w rzetelnym, a nie pozorowanym dialogu z reprezentatywnymi organizacjami pracodawców i pracobiorców. NSZZ Solidarność ostrzega że przeciąganie w czasie kluczowych dla środowiska decyzji i nie uwzględnienie uwag partnerów społecznych doprowadzić może do radykalizacji nastrojów społecznych w ochronie zdrowia.