Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” postanawia zawrzeć umowę na uregulowanie stanu prawnego nieruchomości z Kancelarią Adwokacką adwokata Jerzego Kormana w Warszawie oraz Ogólnopolskim Porozumieniem Związków Zawodowych z siedzibą w Warszawie i upoważnia:
1. Z-cę Przewodniczącego/Skarbnika KK NSZZ „Solidarność” Jerzego Jaworskiego,
2. Członka Prezydium KK NSZZ „Solidarność” Henryka Nakoniecznego
do zawarcia umowy zgodnie z treścią określoną w załączniku.
ws. opinii o projekcie rozporządzenia MPiPS zmieniającego rozporządzenie
ws. szczegółowego zakresu informacji zawartych we wniosku marszałka województwa
o określenie warunków zwrotu, odstąpienie od dochodzenia zwrotu lub umorzenie należności FGŚP
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” nie wnosi uwag do projektu rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dn. 26 października 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu informacji zawartych we wniosku marszałka województwa o określenie warunków zwrotu, odstąpienie od dochodzenia zwrotu lub umorzenie należności Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” postuluje o uzupełnienie w programie badań statycznych statystyki publicznej na rok 2017, w dziale 1.21. LUDNOŚĆ PROCESY DEMOGRAFICZNE, o badanie „Trwanie życia w zdrowiu”. Wobec trwającej debaty publicznej o kształcie systemu ubezpieczeń społecznych, dostęp do wspomnianych danych ułatwi rzetelną analizę uwarunkowań ostatecznie zaproponowanych rozwiązań. Jako jedno ze źródeł informacji można wykorzystać statystyki Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczące chorób przewlekłych w poszczególnych kategoriach wieku. Umożliwi to zebranie danych bez konieczności przeprowadzania badań i dodatkowo budowania nowych modeli badawczych.
Jednocześnie Prezydium KK NSZZ „Solidarność” przypomina o konieczności zmodyfikowania metody pomiaru ubóstwa, która uwzględnia koszyki odpowiadające potrzebom określonych typów rodzin/gospodarstw domowych. Dotychczas stosowana metodologia jest niedoskonała i przyczynia się do błędnej analizy problematyki ubóstwa w Polsce. Nowa metodologia powinna zostać opracowana we współpracy z Instytutem Pracy i Spraw Socjalnych oraz Radą Dialogu Społecznego, gwarantując uwzględnienie postulatów zarówno partnerów społecznych jak i środowiska naukowego.
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” negatywnie opiniuje projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej z dnia 29 października 2015. Prezydium KK ponawia uwagi zgłoszone do projektów ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej w latach poprzednich oraz postulaty zawarte w opinii do projektu budżetu państwa na 2016 r. Prezydium KK wskazuje przede wszystkim na trwające od wielu lat, niedopuszczalne praktyki sięgania do środków Funduszu Pracy niezgodnie z jego przeznaczeniem (finansowanie szkoleń, staży, specjalizacji służby zdrowia) oraz zamrażania wysokości odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych.
Uwagi szczegółowe
1. Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” podtrzymuje swoją negatywną opinię w zakresie utrzymania kwoty bazowej dla wynagrodzeń pracowników państwowej sfery budżetowej na niezmienionym poziomie w stosunku do roku ubiegłego. Wieloletnie zaniechanie waloryzacji wynagrodzeń pracowników sfery budżetowej doprowadziło do znacznej (około 30%) deprecjacji ich wartości, co w praktyce oznacza postępujące ubożenie tej grupy pracowników. Przewidziana w budżecie państwa na rok 2016 dodatkowa kwota 2 mld złotych na wynagrodzenia pracowników przyniesie jednorazowy skutek, co nie zmieni tendencji ograniczenia realnej wartości wynagrodzeń. Ponadto, w omawianym projekcie ustawy nie określono jasnych reguł dotyczących rozdysponowania wspomnianej kwoty, co budzi obawy o dużą uznaniowość w sposobie rozdzielania kwot przeznaczonych dla poszczególnych jednostek sfery budżetowej.
Odwołując się do stanowiska trzech reprezentatywnych central związkowych, NSZZ „Solidarność” wnosi o zrewidowanie ustawy budżetowej na rok 2016, tak aby została w niej odzwierciedlona propozycja waloryzacji wynagrodzeń pracowników państwowej sfery budżetowej na poziomie nie niższym niż 10,5% .
2. Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” zdecydowanie negatywnie ocenia zamrożenie wysokości odpisów na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych. Projektodawcy planują, aby wynagrodzenie będące podstawą do wyliczeń odpisu podstawowego na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, stanowiło przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w drugim półroczu 2010 r., ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 5 ust. 7 ustawy. Tak więc, podstawa do wyliczeń odpisu podstawowego na Fundusz w 2016 roku pozostanie na poziomie roku 2011. Prezydium nie widzi również podstaw ustalania w roku2016 odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych dla nauczycieli, o którym mowa w art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 roku – Karta Nauczyciela z zastosowaniem kwoty bazowej obowiązującej w dniu 1 stycznia 2012 r. (art. 13 projektu).Wprowadzenie proponowanych zmian wpłynie również na wysokość świadczenia urlopowego.
Art. 9 projektu powołanej ustawy kolejny rok z rzędu, a więc nie incydentalnie, utrzymuje zasadę naliczania środków na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych dla pracowników uczelni publicznych w wysokości nie większej niż 6,5% planowanych przez uczelnię rocznych wynagrodzeń osobowych z 2013 roku. Przypominamy, że zasada ta miała również zastosowanie do naliczenia odpisu na ZFŚS w uczelniach publicznych w roku 2014 i 2015 i stoi w sprzeczności z zapisami art. 157 ust. 1 Ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, który jednoznacznie określa wysokość odpisu na ZFŚS na poziomie 6,5 % planowanych przez uczelnie rocznych wynagrodzeń osobowych.
Proponowana treść art. 9 powołanej ustawy spowoduje, że w 2016 roku zasada naliczania w uczelniach publicznych odpisu na ZFŚS odbędzie się z pominięciem odpisu od zwiększonych wynagrodzeń, których wzrost w latach 2014 i 2015 wynosił średnio około 9% rocznie. Kwota odpisu w roku 2016 będzie zatem na poziomie roku 2013. Podobnie, już w latach 2014 i 2015 naliczanie środków na ZFŚS w uczelniach publicznych było realizowane od planowanych wynagrodzeń osobowych w 2013r. Kontynuowanie tej zasady w roku 2016 doprowadzi do znacznego (ok 30%) zmniejszenia odpisu na Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w uczelniach publicznych w stosunku do roku 2013.Biorąc pod uwagę, że ww. odpisy powiązane powinny być z zrealizowaną podwyżką wynagrodzeń, należy uznać, że zapisy art. 9 przywołanego projektu ustawy należy traktować jako niezrealizowanie pełnej, trójetapowej regulacji płac w szkolnictwie wyższym.
Art. 8 ust.1. ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz.U.2012.592) wskazuje, iż przyznawanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokość dopłat z funduszu uzależnia się od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z funduszu. Beneficjantami zakładowego funduszu świadczeń socjalnych są pracownicy oraz emeryci i renciści znajdujący się w najtrudniejszej sytuacji ekonomiczno-społecznej. Kolejny rok zamrożenia odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych będzie oznaczać, iż pula środków na pomoc dla tych pracowników będzie realnie niższa.
Środki gromadzone w Funduszu Pracy są relatywnie niewielkie w porównaniu do porzeb związanych z rynkiem pracy. Nie należy więc ich jeszcze obniżać finansując inne zadania, nie związane bezpośrednio z zatrudnieniem. Staże podyplomowe oraz specjalizacje lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarek i położnych związane z edukacją i rozwojem pracowników powinny być finansowane z innych źródeł. Dlatego konieczne jest jak najszybsze podjęcie rozmów z Ministrem Pracy i Polityki Społecznej w sprawie ograniczenia zadań finansowanych z Funduszu Pracy do tych, które pozwolą na aktywizację osób bezrobotnych.
4. Podobnie w art. 7 za nieuzasadnione uważamy ograniczenie środków na dofinansowanie doskonalenia zawodowego nauczycieli w trybie art. 70a ust. 1 Karty Nauczyciela. Ograniczenie to ma charakter podwójny. Z jednej strony umożliwia ono obniżenie odpisu na ten cel do wysokości 0,5 % planowanych rocznych środków przeznaczonych na wynagrodzenia osobowe nauczycieli, co wiele samorządów skrzętnie wykorzystuje. Za nieprawdziwe i krzywdzące środowisko nauczycieli uznajemy argumenty, że wyodrębnione przez jednostki samorządu terytorialnego środki na doskonalenia zawodowe nauczycieli były do tej pory niewykorzystywane. Takie przypadki mają miejsce w jednostkach samorządu terytorialnego, które w swych uregulowaniach dotyczących dofinansowania form doskonalenia zawodowego nauczycieli w poszczególnych latach ustalają zbyt niskie kwoty (limity) dofinansowania doskonalenia. W ten sposób wiele j.s.t. doprowadza do zwrotów niewykorzystanych środków finansowych na koniec roku budżetowego. Stoi to w rażącej sprzeczności z wolą ustawodawcy, określoną w art. 70a ust. 1 Karty Nauczyciela określającej wysokość pomocy samorządu na doskonalenie. Powoduje to również znaczne zwiększenie ponoszonych kosztów dokształcania i doskonalenia zawodowego przez samych nauczycieli, co nie ma precedensu w innych profesjach. Także i ten zamysł należy odczytywać jako próbę zrekompensowania przez rząd RP jednostkom samorządu terytorialnego niedoinwestowania na realizację zadań związanych z edukacją publiczną. Z drugiej strony przedstawiona propozycja zmierza do wyodrębnienia środków przeznaczonych na wspieranie na obszarze województwa doskonalenia zawodowego nauczycieli i na realizację ogólnokrajowych zadań w zakresie doskonalenia (art. 70a ust. 3 i 4 Karty Nauczyciela), kwoty bazowej, o której mowa w art. 30 ust. 3 Karty Nauczyciela, obowiązującą w dniu 1 stycznia 2012 roku (faktycznie znów od 1 września 2011 r.), zaniża pulę środków prawie o milion złotych. Ponadto za niedopuszczalne uznajemy zmianę dokonaną w art. 7 pkt 2 i 3 przedłożonego projektu, która koryguje wielkość środków przeznaczonych na wspieranie na obszarze województwa doskonalenia zawodowego nauczycieli i na realizację ogólnokrajowych zadań w zakresie doskonalenia (art. 70a ust. 3 i 4 Karty Nauczyciela) do „wysokości do5000 średnich wynagrodzeń nauczyciela stażysty ustalanego w oparciu o kwotę bazową, o której mowa w art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela, obowiązującą w dniu 1 stycznia 2012”. Tymczasem przywoływana ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela sztywno określa na te cele kwoty stanowiące równowartość, w łącznych wysokościach, po „5000 średnich wynagrodzeń nauczyciela stażysty” (a nie jak w projekcie opiniowanej ustawy – do wysokości 5000 średnich wynagrodzeń nauczyciela stażysty). Podobnie jak w przypadku opisanym powyżej, dostrzegamy manipulację dotyczącą terminu ustalenia obowiązywania kwoty bazowej na podstawie art. 30 ust. 3 Karty Nauczyciela. I znów faktycznie obowiązuje ona od 1 września 2011 roku, a nie od 1 stycznia 2012 r. Z powyższych powodów, jak w poprzednich latach, negatywnie opiniujemy projekt ustawy z 29 października o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej. Jednocześnie domagamy się stosowania ustawowych zapisów tych aktów prawnych, które na niekorzyść pracowników związanych z edukacją, po raz kolejny zmienia niniejszy projekt. Tym bardziej, że taka sytuacja powtarza się kilka lat z rzędu.
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” wskazuje Henryka Nakoniecznego na przewodniczącego zespołu problemowego do spraw budżetu, wynagrodzeń i świadczeń socjalnych Rady Dialogu Społecznego oraz Bogdana Kubiaka na przewodniczącego zespołu problemowego do spraw międzynarodowych Rady Dialogu Społecznego.
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na podstawie § 1 ust. 2 Uchwały KK nr 17/06 ws. tworzenia i funkcjonowania struktur problemowych Związku, ustala, że wybory do władz krajowych Krajowej Sekcji Młodych NSZZ „Solidarność” muszą odbyć się w ciągu 6 miesięcy od daty zarejestrowania KSM, tj. do 29 lutego 2016 r.
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” z siedzibą w Gdańsku ustala numer kodu kreskowego na Legitymacji Członkowskiej według następującego wzoru:
NSZZ XXXXXXXX K
NSZZ – prefiks
X – numer kolejny Legitymacji Członkowskiej
K – cyfra kontrolna
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” z siedzibą w Gdańsku wskazuje: Bogdana Bisia Z-cę Przewodniczącego NSZZ „Solidarność” oraz Jerzego Jaworskiego Skarbnika/Z-cę Przewodniczącego NSZZ „Solidarność” do działania za NSZZ „Solidarność” we wszelkich sprawach związanych z:
1) wykonywaniem wszelkich praw z przysługujących NSZZ „Solidarność” udziałóww spółce pod firmą ”SOLKARTA” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Gdańsku (adres: 80-855 Gdańsk, ulica Wały Piastowskie nr 24), KRS: 0000281342, REGON: 220425060, oraz w spółce pod firmą ”TYSOL” Spółkaz ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Gdańsku (adres: 80-855 Gdańsk, ulica Wały Piastowskie nr 24), KRS: 0000097371, REGON: 190836001 – w szczególności w zakresie reprezentowania NSZZ „Solidarność” na zgromadzeniach wspólników każdej tych Spółek oraz wykonywania prawa głosu, podejmowania uchwał, jak i składania wszelkich oświadczeń woli jako wspólnika tych Spółek, wraz z wykonywaniem wszelkich innych uprawnień majątkowych i korporacyjnych, wynikających z tych udziałów,
2) złożeniem oświadczenia o objęciu w podwyższonym kapitale zakładowym spółki pod firmą ”TYSOL” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Gdańsku nowoutworzonych udziałów, oraz składaniem wszelkich oświadczeń w tym zakresie.
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, na wniosek Uniwersytetu Wrocławskiego, wyraża zgodę na użycie nazwy i znaku graficznego NSZZ „Solidarność”w przygotowanych na zlecenie Ministerstwa Edukacji Narodowej e-podręcznikach: do klasy szóstej w lekcji zatytułowanej Długa droga do wolności oraz do szkół ponadgimnazjalnychw lekcji zatytułowanej Powstanie Solidarności i stan wojenny
(do użytku służbowego)
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” wnosi następujące uwagi do projektu rozporządzania Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dn. 28 września 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie instytucjonalnej pieczy zastępczej.
Zmiany zaproponowane w przedmiotowym projekcie rozporządzania, mające na celu zapewnienie poprawy przestrzegania praw dzieci poprzez dodatkowe standardy świadczonych w placówkach instytucjonalnej pieczy zastępczej usług, są bezwzględnie potrzebne do zapewnienia poprawy jakości sprawowanej opieki i nie budzą wątpliwości.
Jednocześnie NSZZ „Solidarność” przypomina, że w pierwotnej wersji projektu rozporządzenia z dnia 24.10.2011 r. zakładano, że pod opieką opiekuna/wychowawcyw placówkach, o których mowa w §9 pkt 2 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2011 r. przebywać powinno nie więcej niż 10 dzieci, jednak aktualnie maksymalna liczba dzieci pod opieką 1 opiekuna to 14. Ograniczanie liczby opiekunów grup dzieci w placówkach opiekuńczo-wychowawczych oraz opiekuńczo-terapeutycznych wpływa negatywnie na jakość usług prowadzonych w tych placówkach i ma swoje odzwierciedlenie w przekraczaniu norm czasu pracy wychowawców.
Ponadto NSZZ „Solidarność” obawia się, że proponowana zmiana §13 pkt 9 mająca na celu ochronę praw pracowniczych wychowawców placówek instytucjonalnej opieki zastępczej jest niewystarczająca, biorąc pod uwagę specyfikę ich pracy. Dotychczasowe działania m.in. ze strony MPiPS (pismo do Starostów z dnia 29.07.2015 r.) mające wpłynąć na praktyki naruszania praw pracowników placówek nie przyniosły skutków, a projektowane uszczegółowienie, przypominające o obowiązku przestrzegania czasu pracy wychowawców, wydaje się jedynie zmianą kosmetyczną. Należy podkreślić, że dostępne badania (Dr J.Szczapaniak-Sienniak UE we Wrocławiu) funkcjonowania systemu instytucjonalnej pieczy zastępczej wykazują dalekie niedofinansowanie systemu, co oznacza ograniczanie pozytywnych zmian w odpowiednich placówkach i wyznaczanie zadań pracowników tych placówek przekraczających możliwości ich wykonania w ustalonych przepisami godzinach. Jednak w uzasadnieniu projektu nie przewiduje się dodatkowych nakładów przeznaczonych na realizację zmian w rozporządzeniu, zatem trudno oczekiwać poprawy sygnalizowanej sytuacji.
(do użytku służbowego)
(do użytku służbowego)
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” rekomenduje na sekretarza Rady Dialogu Społecznego Mateusza Szymańskiego, pracownika biura Eksperckiego Dialogu i Polityki Społecznej Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”.
Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” z oburzeniem przyjmuje wiadomość o uhonorowaniu Pana Pedro Pereira da Silva – dyrektora operacyjnego Grupy Jeronimo Martins (właściciela sieci Biedronka) Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.
Order przyznany przez Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego panu Pedro Pereira da Silva nadawany jest cudzoziemcom i obywatelom polskim stale zamieszkałym za granicą, którzy swą działalnością wnieśli wybitny wkład we współpracę międzynarodową oraz współpracę łączącą Rzeczpospolitą Polską z innym państwami i narodami. Order – jak uzasadniono w komunikacie MSZ – miał zostać przyznany za wkład w rozwój gospodarczy Polski, tworzenie miejsc pracy, zaangażowanie firmy w działalność społeczną i charytatywną oraz znaczący wkład w rozwój stosunków handlowych między Polską, a Portugalią.
Powszechnie wiadomo, że podnoszony w uzasadnieniu wkład w rozwój gospodarczy Polski, od samego początku funkcjonowania sieci Biedronka w Polsce, oparty był na nieograniczonej ekspansji sieci, wypieraniu z rynku rodzimych przedsiębiorstw, łamaniu praw pracowniczych, zmuszaniu do pracy ponad siły i w niebezpiecznych warunkach, a w konsekwencji naruszaniu niezbywalnej godności pracowników. Sieć Biedronka stała się niechlubnym przykładem wyzysku pracowniczego. Od początku istnienia w sieci Biedronka ograniczane były również prawa związków zawodowych. Do dziś sytuacja ta nie zmieniła się. Na przestrzeni ostatnich kilku lat sieć dyskryminowała pracowników z powodu przynależności do związków zawodowych, co zostało udowodnione prawomocnymi wyrokami sadowymi. Dialog z pracodawcą nie istnieje, a spotkania mają charakter incydentalny i nie powodują zmian w warunkach świadczenia pracy.
Mając na uwadze rażącą rozbieżność między faktycznymi antypracowniczymi i antyzwiązkowymi działaniami sieci Biedronka, a uzasadnieniem przyznania tak wysokiego państwowego odznaczenia dyrektorowi operacyjnemu firmy, Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wyraża pogląd, że w oparciu o Art. 36. Pkt. 1. Ustawy z dnia 16 października 1992 r. o orderach i odznaczeniach należałoby rozważyć możliwość odebrania Orderu Panu Pedro Pereira da Silva.
ws. Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej
Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność potępia ostatnie decyzje Ministra Zdrowia, gwarantujące wzrost wynagrodzenia dla jednej tylko grupy zawodowej, wywołując tym samym uzasadnione protesty środowiska medycznego, konfliktując pracowników i tworząc napięcia społeczne w placówkach zdrowia, tym bardziej, że towarzyszy im łamanie prawa. Analiza Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. oraz Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej prowadzi do wniosku, że przepisy wskazanych rozporządzeń zawierają dyspozycje, w świetle, których jedynym podmiotem reprezentującym stronę pracowniczą, uprawnionym do zawarcia porozumienia, którego treścią ma być kwestia podziału środków na wynagrodzenia pielęgniarek i położnych, będzie związek zawodowy, który zrzesza wyłącznie pielęgniarki i położne. Taka reguła wyklucza z prowadzenia uzgodnień wszystkie inne związki zawodowe działające u danego świadczeniodawcy, który z punktu widzenia prawa pracy jest pracodawcą, bez względu na fakt czy są to związki reprezentatywne, czy zrzeszają największą liczbę pracowników. Zdaniem Komisji Krajowej naruszają one zasadę równości wyrażoną w Konstytucji. Wręcz dyskryminują członków innych związków zawodowych.
Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” zwraca uwagę, że już na etapie konsultacji obu projektów rozporządzeń, Prezydium Komisji Krajowej w swoich opiniach skierowanych do Ministra Zdrowia wskazywało na wadliwość przedmiotowych przepisów.
Niezrozumiałe zachowanie Ministra Zdrowia zmusiło nas do powiadomienia Prokuratora Generalnego o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przez Ministra Zdrowia Mariana Zembalę przestępstwa określonego w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. zagrożonego karą grzywny lub karą ograniczenia wolności, jak również złożenia do Trybunału Konstytucyjnego wniosku o zbadanie zgodności wskazanych przepisów
z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej.
Nasz Związek również zrzesza wiele pielęgniarek i położnych, których niskie wynagrodzenia wymagają podwyżek. Nigdy jednak nie będzie naszej zgody na pomijanie innych pracowników w imię czyichś partykularnych interesów. Służba zdrowia, wspólnie pracująca na rzecz pacjenta, musi stanowić kolektyw – nie ma w niej miejsca na rywalizację.
Dlatego jednoznacznie negatywnie oceniamy działania Zarządu Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych, który w sposób świadomy prowadzi do rozbicia współpracy personelu medycznego, w tajemnicy układając się z Ministrem Zdrowia.
NSZZ „Solidarność” działając na rzecz wszystkich pracowników domaga się:
· wzrostu wynagrodzeń dla wszystkich pracowników zatrudnionych w opiece zdrowotnej zapewnionego w trwałych rozwiązaniach systemowych
· zerwania z plagą umów śmieciowych oraz zaprzestania wymuszania na pracownikach zawierania umów cywilnoprawnych bądź samozatrudnienia
· systematycznego zwiększania nakładów finansowych na opiekę zdrowotną ze środków publicznych
· zaprzestania dalszej komercjalizacji i prywatyzacji sektora ochrony zdrowia.
Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wyraża zgodę na pokrycie, z Krajowego Funduszu Strajkowego, kosztów przejazdu uczestników ogólnopolskiej akcji protestacyjnej zorganizowanej przez Krajowy Sekretariat Ochrony Zdrowia dnia 28 września br. w Warszawie.
Jednocześnie Komisja Krajowa zwraca się do Rady Krajowego Funduszu Strajkowego o pokrycie kosztów przejazdu uczestników akcji, zgodnie z wnioskiem złożonym przez Krajowy Sekretariat Ochrony Zdrowia.
Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wyraża zgodę na pokrycie, z Krajowego Funduszu Strajkowego, kosztów przejazdu uczestników ogólnopolskiej akcji protestacyjnej zorganizowanej przez Krajowy Sekretariat Nauki i Oświaty dnia 14 października br.w Warszawie.
Jednocześnie Komisja Krajowa zwraca się do Rady Krajowego Funduszu Strajkowego o pokrycie kosztów przekroczenia kwoty przyznanej przez Prezydium KK NSZZ „Solidarność” decyzją nr 176/15 ws. wniosku do KFS o refundację kosztów akcji protestacyjnej.
§ 1
Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” postanawia wprowadzić następującą zmianę
w Uchwale KK nr 14/10:
1. W §6 w ust. 2 na końcu przed kropką dodaje się zdanie w brzmieniu:
„wraz z kopiami kwestionariuszy, o których mowa w § 5.”.
2. Formularze stanowiące załączniki nr 4 i nr 5 do niniejszej Uchwały otrzymują nową formę zgodnie z załączonymi wzorami.
§ 2
Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.
§ 1
Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” postanawia wprowadzić następującą numerację i nazewnictwo Krajowych Sekretariatów Branżowych:
1. Krajowy Sekretariat Górnictwa i Energetyki
2. Krajowy Sekretariat Metalowców
3. Krajowy Sekretariat Przemysłu Spożywczego
4. Krajowy Sekretariat Nauki i Oświaty
5. Krajowy Sekretariat Rolnictwa
6. Krajowy Sekretariat Budownictwa i Przemysłu Drzewnego
7. Krajowy Sekretariat Przemysłu Chemicznego
8. Krajowy Sekretariat Łączności
9. Krajowy Sekretariat Transportowców
10. Krajowy Sekretariat Służb Publicznych
11. Krajowy Sekretariat Kultury i Środków Przekazu
12. Krajowy Sekretariat Banków, Handlu i Ubezpieczeń
13. Krajowy Sekretariat Zasobów Naturalnych, Ochrony Środowiska i Leśnictwa
14. Krajowy Sekretariat Ochrony Zdrowia
§ 2
Traci moc Uchwała KK nr 122/91 z 5 maja 1991 r.
§ 3
Uchwała wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.