Autor: Sekretariat Prezydium

(do użytku służbowego)

(do użytku służbowego)

ws. opinii o Komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Banku Centralnego i Eurogrupy Europejski Semestr 2015: ocena wyzwań związanych ze wzrostem gospodarczym, zapobiegania zakłóceniom równowagi makroekonomicznej i ich korygowania oraz wyników szczegółowych ocen sytuacji przeprowadzonych zgodnie
z rozporządzeniem (UE) nr 1176/2011 COM(2015) 08

Przedstawione opracowanie w głównej mierze odnosi się do państw, wobec których zastosowano procedurę dotyczącą zakłóceń równowagi makroekonomicznej i pomimo, że Polska nie zalicza się do nich, należy wskazać stwierdzenia, z którymi Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” nie może się zgodzić i przedstawia następujące uwagi:

 Już w pierwszym akapicie rozdziału „Kontekst” (Rozdział 1) autorzy wspominają o tym, że skutki  społeczne spowolnienia gospodarczego lub brak wzrostu, są odczuwalne w „niektórych” państwach członkowskich (dalej również PCz). Patrząc na dane statystyczne trudno się z takim twierdzeniem w pełni zgodzić. Kryzys dotknął większości państw należących do UE. Zagrożenie ubóstwem i wykluczeniem społecznym w całej UE wzrosło w latach 2010 – 2013 z 23,7% do 24,5%. Ten sam wskaźnik zmienił się niekorzystnie w 18
z 28 państw członkowskich. Należy zaznaczyć, że to tylko jeden z wielu mierników kondycji społecznej, który uległ pogorszeniu. Polityka oszczędności stosowana od roku 2010 stała się przyczyną masowych protestów w wielu krajach UE, dlatego w naszym przekonaniu należy zdecydowanie bardziej podkreślić dramatyczne skutki społeczne poszczególnych działań podejmowanych przez rządy pod nadzorem Komisji Europejskiej.

W podrozdziale 3.3 „Dążenie do odpowiedzialności budżetowej sprzyjającej wzrostowi gospodarczemu” autorzy odnoszą się do kwestii reformowania systemów emerytalnych. We fragmencie, który jest przedmiotem niniejszej analizy wskazuje się wyzwania jakie stoją przed rządami, a więc starzenie się społeczeństw i rosnące wydatki związane z rosnącą grupą osób starszych. Brakuje tutaj propozycji Komisji Europejskiej, do których można byłoby się bezpośrednio odnieść, mimo to stwierdzenie „Należy też ograniczyć wzrost wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa, aby w ten sposób przyczynić się do długookresowej stabilności finansów publicznych (…)” budzi nasze obawy.  Pojawia się pytanie o priorytety polityki europejskiej. Czy celem nadrzędnym jest stabilność finansów publicznych, czy jakość życia obywateli, w tym tak ważnej i licznej grupy osób starszych? Cięcie wydatków na politykę senioralną pogorszy jakość życia osób starszych, dlatego podkreślamy, że z takim stwierdzeniem nie możemy się zgodzić. Ponadto, stoi to w sprzeczności z pozostałymi fragmentami dokumentu, w których wiele uwagi poświęca się społecznemu wymiarowi reform. Oczekujemy, że KE szczegółowo przedstawi swoje propozycje w tym zakresie. 

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” pozytywnie ocenia przygotowany przez Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju projekt ustawy o rewitalizacji. Podobnie, jak w przypadku Projektu Wytycznych w zakresie rewitalizacji w programach operacyjnych na lata 2014-2020, za podstawową zaletę projektu należy uznać całościowe i kompleksowe ujęcie problematyki rewitalizacji oraz uznanie kwestii społecznych za jeden z priorytetów tego procesu. Pomimo ogólnej pozytywnej oceny, Prezydium KK wnosi następującą uwagę do projektu ustawy.

 Wątpliwości budzi sposób wyłaniania członków Komitetu Rewitalizacji, oraz funkcja tego gremium. Zgodnie z tekstem założeń do projektu ustawy w skład Komitetu mieli wchodzić przedstawiciele wybrani przez grupy interesariuszy, mieszkańców obszarów zdegradowanych niebędących właścicielami/użytkownikami nieruchomości, innych zainteresowanych mieszkańców gminy, radę gminy a także wójta, burmistrza albo prezydenta miasta. Niestety, projekt ustawy tego nie precyzuje, pozostawiając tę kwestię do uregulowania w gminnym programie rewitalizacji lub uchwale rady gminy. Należy również wskazać, zgodnie z treścią uzasadnienia, że ostateczny skład Komitetu ustala wójt w drodze zarządzenia. Doprecyzowania, na poziomie ustawy wymaga wskazanie, jakie osoby powinny wchodzić w skład Komitetu. Ponadto Komitet nie został wyposażony w jakiekolwiek funkcje stanowiące. Zgodnie z tekstem projektu, Komitet jest jedynie gremium opiniodawczo-doradczym, którego stanowiska nie są wiążące. Pomimo nałożenia na organ wykonawczy gminy obowiązku zasięgnięcia opinii Komitetu, np. w sprawie gminnego programu rewitalizacji, wyrażamy obawy, że podmiot ten stanie się ciałem fasadowym, które nie spełni ambitnych celów projektodawcy w zakresie włączenia społeczności gminnej do prac dotyczących rewitalizacji.