Stanowisko KK nr 6/26 ws. przestępstw znieważania Prezydenta RP Karola Nawrockiego

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wyraża stanowczy sprzeciw wobec języka pogardy, pomówień i publicznego znieważania Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
Można krytykować decyzje, działania i poglądy. Nie ma jednak naszej zgody
na obrażanie człowieka oraz świadome podważanie powagi urzędu poprzez insynuacje, wyzwiska i personalne ataki, których dopuszczają się między innymi osoby publiczne, uchodzące w niektórych środowiskach za autorytety.
Dobrze wiemy, czym jest walka o godność. Od 46 lat upominamy się o szacunek
dla ludzi pracy i dla tych, których próbowano poniżać tylko dlatego, że mieli odwagę mówić własnym głosem. Nie będziemy milczeć wtedy, gdy publiczna debata zamienia się w zorganizowaną, naszym zdaniem, akcję szerzenia pogardy wymierzoną w głowę państwa.
Prezydent Rzeczypospolitej sprawuje najwyższy urząd w państwie, a zarazem stanowi jeden z filarów demokratycznego porządku Rzeczypospolitej Polskiej. Niezależnie od osobistych sympatii politycznych zasługuje na należny mu szacunek.
Żądamy od Ministra Sprawiedliwości i prokuratury podjęcia działań i wyciągnięcia konsekwencji wobec osób, które dopuszczają się zniewagi Prezydenta RP. Nie ma naszej zgody na wybiórcze działanie aparatu państwa – na natychmiastową reakcję wobec jednych i bezczynność wobec innych, także w przypadkach rażących obelg wymierzonych w głowę państwa. Są granice, których przekraczać nie wolno i na przekraczanie których nigdy nie będzie naszej zgody.

Stanowisko KK nr 5/26 ws. Trybunału Konstytucyjnego

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” z całą stanowczością potępia działania zmierzające do podporządkowania Trybunału Konstytucyjnego bieżącym interesom politycznym. Próby ograniczania jego niezależności, kwestionowanie znaczenia jego orzeczeń i wykorzystywanie finansowania jako środka nacisku podważają podstawy państwa prawa,
w którym obywatele powinni móc czuć się bezpiecznie.
Przez lata byliśmy przekonani, że przestrzeganie Konstytucji i obowiązek działania
w granicach prawa są zasadami, których żadna władza nie może podważać, dlatego nie ma naszej zgody na sytuację, w której stają się one przedmiotem politycznego targu. Żaden mandat wyborczy nie daje prawa do dowolnego traktowania przepisów, ani przejmowania kontroli nad Trybunałem Konstytucyjnym, który ma stać na straży praw Polaków.
Nie interesują nas przepychanki polityczne, ale prawa obywateli, którzy potrzebują pewności, że prawo będzie ich chronić, a państwo wywiąże się ze swoich obowiązków.
W demokratycznym państwie żaden cel polityczny – również przedstawiany jako naprawa instytucji państwa – nie może zastępować przestrzegania podstawowych praw.
Nasz szczególny sprzeciw budzi narażanie pracowników Trybunału na utratę wynagrodzeń w imię politycznej walki. Osoby zatrudnione w tej instytucji, nie tylko sędziowie, ale przede wszystkim szeregowi pracownicy, nie odpowiadają za konflikty między organami państwa. Nie mogą być zakładnikami decyzji rządzących. Domagamy się zapewnienia środków na funkcjonowanie Trybunału i wynagrodzenia jego pracowników.
Obrona Trybunału oznacza jednocześnie dla nas obronę jego rzeczywistej niezależności. W jego składzie powinny zasiadać osoby o nieposzlakowanej opinii, niezależne politycznie, zdolne rozstrzygać na podstawie Konstytucji, bez nacisków ze strony jakiejkolwiek władzy. Obywatele muszą mieć pewność, że o ich prawach nie decyduje interes partii,
która w danym momencie rządzi.
Stanie na straży praworządności jest obowiązkiem Solidarności. To część naszego dziedzictwa i tożsamości. 46 lat walki o godność człowieka, wolność i prawa ludzi pracy dają nam mandat to tego, że gdy naruszane są podstawowe prawa obywateli, musimy zabrać głos
i podjąć działania. Milczenie w takiej sytuacji oznaczałoby odejście od wartości, z których wyrośliśmy.
Wzywamy rząd i wszystkie organy władzy publicznej do przestrzegania Konstytucji, poszanowania niezależności Trybunału Konstytucyjnego, respektowania jego orzeczeń
i zagwarantowania podstawowych praw jego pracownikom. Spory dotyczące instytucji państwa należy rozwiązywać zgodnie z prawem. Nie mogą one służyć jako usprawiedliwienie dla nacisków, gróźb czy pozbawiania ludzi środków do życia.
Państwo prawa ma chronić obywatela przed samowolą władzy. Jeżeli rządzący uznają, że mogą przestrzegać tylko tych zasad, które są dla nich wygodne i stosować prawo tak, jak oni sami je rozumieją, zagrożone stają się prawa każdego z nas. Na takie traktowanie państwa
i jego obywateli nigdy nie będzie zgody Solidarności.
Szczególnie oburzające są sugestie prominentnych przedstawicieli władzy wykonawczej, zamiaru siłowego przejęcia nad nim kontroli przez obecną większość polityczną. Apelujemy do wszystkich środowisk politycznych i prawniczych, do wszystkich Polaków
o aktywną obronę Trybunału Konstytucyjnego, a do Rządu RP, by wypełniał swoje zobowiązania wobec obywateli, którym służy.
Demokracji nie można bronić poprzez osłabianie jej fundamentów. Rzeczpospolita
jest wspólnym dobrem wszystkich obywateli.

Uchwała KK nr 13/26 ws. uchylenia Uchwały Nr 5/2026 Zarządu Regionu Podlaskiego NSZZ „Solidarność”w sprawie zawieszenia z dniem 2 września 2026 r. działalności Komisji Międzyzakładoweji Międzyzakładowej Komisji Rewizyjnej w Organizacji MiędzyzakładowejNSZZ „Solidarność” przy Enea Ciepło sp. z o.o. w Białymstoku

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, działając na podstawie § 57 pkt 2) Statutu NSZZ „Solidarność”, po rozpatrzeniu wniosku członków zawieszonej Komisji Międzyzakładowej w Organizacji Międzyzakładowej NSZZ „Solidarność” przy Enea Ciepło sp. z o.o. w Białymstoku, odmawia uchylenia Uchwały Nr 5/2026 Zarządu Regionu Podlaskiego NSZZ „Solidarność” w sprawie zawieszenia z dniem 2 września 2026 r. działalności Komisji Międzyzakładowej i Międzyzakładowej Komisji Rewizyjnej w Organizacji Międzyzakładowej NSZZ „Solidarność” przy Enea Ciepło sp. z o.o. w Białymstoku
Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Uchwała KK nr 12/26 ws. rozpatrzenia wniosku Jakuba Pęksińskiego o stwierdzenie nieważności Uchwały Walnego Zebrania Delegatów NSZZ „Solidarność” Regionu Pomorza Zachodniego NSZZ „Solidarność” z dnia 30.06.2026 r.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, działając na podstawie § 61 ust. 1 Statutu NSZZ „Solidarność” w zw. z § 2 ust. 2 Uchwały KK 22/2013 ws. stwierdzenia nieważności uchwał i decyzji podjętych z naruszeniem Statutu NSZZ „Solidarność” oraz innych aktów prawa wewnątrzzwiązkowego, po rozpatrzeniu wniosku Jakuba Pęksińskiego stwierdza, że przedłożony wniosek nie spełnia wymogów pozwalających na stwierdzenie nieważności aktu prawa wewnątrzzwiązkowego, w rozpatrywanej sprawie taki akt prawny nie został precyzyjnie wskazany.
W związku z powyższym Komisja Krajowa nie może rozpatrzyć wniosku, złożonego przez wnioskodawcę w trybie uchwały KK nr 22/2013.
Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Uchwała KK nr 11/26 ws. zmiany w uchwale KK nr 11/21 ws. realizacji programu „Rozwój Związku”

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” w ramach kontynuacji prowadzonego programu „Rozwój Związku” postanawia dokonać zmiany liczby zaangażowanych w program makroregionów. Program prowadzony będzie na dotychczasowych zasadach zgodnie z poniższym wykazem:
1. Gorzów Wielkopolski, Pomorze Zachodnie, Koszaliński Pobrzeże
2. Jeleniogórski, Zagłębie Miedziowe, Dolny Śląsk
3. Częstochowski, Śląsko-Dąbrowski, Podbeskidzie
4. Małopolska, Świętokrzyski, Ziemia Radomska
5. Podkarpacie, Rzeszowski, Ziemia Przemyska, Ziemia Sandomierska,
Środkowo-Wschodni
6. Mazowsze, Płocki
7. Podlaski, Warmińsko-Mazurski
8. Elbląski, Gdański, Słupski, Bydgoski
9. Zielonogórski, Wielkopolska, Wielkopolska Południowa, Koniński,
10. Toruńsko-Włocławski, Ziemia Łódzka, Piotrkowski
11. Śląsk Opolski.