Decyzja Prezydium KK nr 73/15 ws. opinii o Komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Banku Centralnego i Eurogrupy Europejski Semestr 2015: ocena wyzwań związanych …

ws. opinii o Komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Banku Centralnego i Eurogrupy Europejski Semestr 2015: ocena wyzwań związanych ze wzrostem gospodarczym, zapobiegania zakłóceniom równowagi makroekonomicznej i ich korygowania oraz wyników szczegółowych ocen sytuacji przeprowadzonych zgodnie
z rozporządzeniem (UE) nr 1176/2011 COM(2015) 08

 

Przedstawione opracowanie w głównej mierze odnosi się do państw, wobec których zastosowano procedurę dotyczącą zakłóceń równowagi makroekonomicznej i pomimo, że Polska nie zalicza się do nich, należy wskazać stwierdzenia, z którymi Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” nie może się zgodzić i przedstawia następujące uwagi:

 Już w pierwszym akapicie rozdziału „Kontekst” (Rozdział 1) autorzy wspominają o tym, że skutki  społeczne spowolnienia gospodarczego lub brak wzrostu, są odczuwalne w „niektórych” państwach członkowskich (dalej również PCz). Patrząc na dane statystyczne trudno się z takim twierdzeniem w pełni zgodzić. Kryzys dotknął większości państw należących do UE. Zagrożenie ubóstwem i wykluczeniem społecznym w całej UE wzrosło w latach 2010 – 2013 z 23,7% do 24,5%. Ten sam wskaźnik zmienił się niekorzystnie w 18
z 28 państw członkowskich. Należy zaznaczyć, że to tylko jeden z wielu mierników kondycji społecznej, który uległ pogorszeniu. Polityka oszczędności stosowana od roku 2010 stała się przyczyną masowych protestów w wielu krajach UE, dlatego w naszym przekonaniu należy zdecydowanie bardziej podkreślić dramatyczne skutki społeczne poszczególnych działań podejmowanych przez rządy pod nadzorem Komisji Europejskiej.

W podrozdziale 3.3 „Dążenie do odpowiedzialności budżetowej sprzyjającej wzrostowi gospodarczemu” autorzy odnoszą się do kwestii reformowania systemów emerytalnych. We fragmencie, który jest przedmiotem niniejszej analizy wskazuje się wyzwania jakie stoją przed rządami, a więc starzenie się społeczeństw i rosnące wydatki związane z rosnącą grupą osób starszych. Brakuje tutaj propozycji Komisji Europejskiej, do których można byłoby się bezpośrednio odnieść, mimo to stwierdzenie „Należy też ograniczyć wzrost wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa, aby w ten sposób przyczynić się do długookresowej stabilności finansów publicznych (…)” budzi nasze obawy.  Pojawia się pytanie o priorytety polityki europejskiej. Czy celem nadrzędnym jest stabilność finansów publicznych, czy jakość życia obywateli, w tym tak ważnej i licznej grupy osób starszych? Cięcie wydatków na politykę senioralną pogorszy jakość życia osób starszych, dlatego podkreślamy, że z takim stwierdzeniem nie możemy się zgodzić. Ponadto, stoi to w sprzeczności z pozostałymi fragmentami dokumentu, w których wiele uwagi poświęca się społecznemu wymiarowi reform. Oczekujemy, że KE szczegółowo przedstawi swoje propozycje w tym zakresie. 

Decyzja Prezydium KK nr 72/15 ws. opinii o projekcie ustawy o rewitalizacji (projekt z dnia 22 kwietnia 2015 r.)

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” pozytywnie ocenia przygotowany przez Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju projekt ustawy o rewitalizacji. Podobnie, jak w przypadku Projektu Wytycznych w zakresie rewitalizacji w programach operacyjnych na lata 2014-2020, za podstawową zaletę projektu należy uznać całościowe i kompleksowe ujęcie problematyki rewitalizacji oraz uznanie kwestii społecznych za jeden z priorytetów tego procesu. Pomimo ogólnej pozytywnej oceny, Prezydium KK wnosi następującą uwagę do projektu ustawy.

 Wątpliwości budzi sposób wyłaniania członków Komitetu Rewitalizacji, oraz funkcja tego gremium. Zgodnie z tekstem założeń do projektu ustawy w skład Komitetu mieli wchodzić przedstawiciele wybrani przez grupy interesariuszy, mieszkańców obszarów zdegradowanych niebędących właścicielami/użytkownikami nieruchomości, innych zainteresowanych mieszkańców gminy, radę gminy a także wójta, burmistrza albo prezydenta miasta. Niestety, projekt ustawy tego nie precyzuje, pozostawiając tę kwestię do uregulowania w gminnym programie rewitalizacji lub uchwale rady gminy. Należy również wskazać, zgodnie z treścią uzasadnienia, że ostateczny skład Komitetu ustala wójt w drodze zarządzenia. Doprecyzowania, na poziomie ustawy wymaga wskazanie, jakie osoby powinny wchodzić w skład Komitetu. Ponadto Komitet nie został wyposażony w jakiekolwiek funkcje stanowiące. Zgodnie z tekstem projektu, Komitet jest jedynie gremium opiniodawczo-doradczym, którego stanowiska nie są wiążące. Pomimo nałożenia na organ wykonawczy gminy obowiązku zasięgnięcia opinii Komitetu, np. w sprawie gminnego programu rewitalizacji, wyrażamy obawy, że podmiot ten stanie się ciałem fasadowym, które nie spełni ambitnych celów projektodawcy w zakresie włączenia społeczności gminnej do prac dotyczących rewitalizacji.

Uchwała KK nr 17/15 ws. pokrycia kosztów udziału w pikiecie ze środków KFS

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wyraża zgodę na pokrycie kosztów udziału członków NSZZ „Solidarność” w manifestacji NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność”, współorganizowanej przez Komisje Krajową, pod hasłem „Nie rzucim Ziemi”, ze środków Krajowego Funduszu Strajkowego

Apel KK nr 1/15 ws. poparcia dr. Andrzeja Dudy w wyborach prezydenckich 2015

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” apeluje do członków i sympatyków Związku, ich rodzin oraz wszystkich, którym bliska jest idea społeczeństwa obywatelskiego o głosowanie w zbliżających się wyborach prezydenckich na dr. Andrzeja Dudę. 

Program przedstawiony przez A. Dudę  jest najbliższy programowi naszego Związku, a podpisana Umowa Programowa staje się gwarantem realizacji postulatów Solidarności.

Stanowisko KK nr 4/15 ws. przetargu na śmigłowce dla polskiej armii

Decyzja ogłoszona przez prezydenta Bronisława Komorowskiego o wyborze konsorcjum Airbus Helicopters, jako dostawcy śmigłowców dla polskiej armii jest niedopuszczalna i będzie skutkowała poważnymi problemami wielu polskich firm z branży lotniczej i zbrojeniowej.

Zdecydowano o zakupie najdroższej oferty, co spowoduje nie tylko zmniejszenie zakontraktowanych maszyn, ale też będzie wiązało się z wyższymi kosztami eksploatacji przy ich użytkowaniu. Dlatego należy uznać, że przy rozstrzyganiu przetargu zdecydowały względy pozamerytoryczne. Mówiąc wprost – jest to decyzja polityczna.

Nie do przyjęcia jest sytuacja, gdzie kilkanaście miliardów zł polskiego podatnika zamiast wspierać firmy funkcjonujące w Polsce i zatrudniające polskich pracowników, będzie wyprowadzone do zagranicznych koncernów i to w sytuacji, gdy odrzucone oferty były co najmniej porównywalne z francuskim oferentem.

Takie działanie jest sprzeczne z polską racją stanu.

Uchwała KK nr 15/15 ws. wyrażenia zgody na pokrycie kosztów akcji protestacyjnej organizowanej przez Sekcję Krajową Górnictwa Naftowego i Gazownictwa NSZZ „Solidarność” oraz Organizację Zakładową w Polskiej Spółce Gazownictwa

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” postanawia rozpatrzyć pozytywnie wniosek
o pokrycie kosztów akcji protestacyjnej organizowanej przez Sekcję Górnictwa Naftowego
i Gazownictwa NSZZ „Solidarność” oraz Organizację Zakładową w Polskiej Spółce Gazownictwa w dniu 8 maja 2015 roku w Warszawie, ze środków Krajowego Funduszu Strajkowego. 

Uchwała KK nr 14/15 ws. wyrażenia zgody na pokrycie kosztów akcji protestacyjnej organizowanej przez Sekretariat Nauki i Oświaty NSZZ „Solidarność”

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” postanawia rozpatrzyć pozytywnie wniosek
o pokrycie kosztów akcji protestacyjnej organizowanej przez Sekretariat Nauki i Oświaty NSZZ „Solidarność” w dniu 28 kwietnia 2015 roku w Warszawie, ze środków Krajowego Funduszu Strajkowego. 

Uchwała KK nr 13/15 ws. wyrażenia zgody na pokrycie kosztów akcji protestacyjnych organizowanych przez NSZZ „Solidarność” Kopalń JSW S.A. ze środków Krajowego Funduszu Strajkowego

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność’ wyraża zgodę na pokrycie kosztów akcji protestacyjnych zorganizowanych przez NSZZ „Solidarność” Kopalń Jastrzębskiej Spółki Węglowej S.A. ze środków Krajowego Funduszu Strajkowego.

Komisja Krajowa działając na podstawie par. 8 pkt 9 Uchwały nr 16 XXVI KZD
ws. zasad funkcjonowania Krajowego Funduszu Strajkowego i regionalnych funduszy strajkowych, jako osobę odpowiedzialną za rozliczenie akcji protestacyjnych wskazuje Ryszarda Drabka – skarbnika ZR Śląsko –Dąbrowskiego NSZZ „Solidarność”. 

Uchwała KK nr 12/15 ws. wyrażenia zgody na pokrycie kosztów górniczych akcji protestacyjnych zorganizowanych przez NSZZ „Solidarność” z Kompanii Węglowej ze środków Krajowego Funduszu Strajkowego

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność’ wyraża zgodę na pokrycie kosztów górniczych akcji protestacyjnych zorganizowanych przez NSZZ „Solidarność” Kompanii Węglowej S.A. ze środków Krajowego Funduszu Strajkowego.

Komisja Krajowa działając na podstawie par. 8 pkt 9 Uchwały nr 16 XXVI KZD ws. zasad funkcjonowania Krajowego Funduszu Strajkowego i regionalnych funduszy strajkowych, jako osobę odpowiedzialną za rozliczenie akcji protestacyjnych wskazuje Ryszarda Drabka – skarbnika ZR Śląsko-Dąbrowskiego NSZZ „Solidarność”. 

Uchwała KK nr 10/15 ws. odwołania Międzyzakładowej Organizacji Związkowej NSZZ „Solidarność” PKP Białystok od decyzji Krajowej Komisji Wyborczej o odrzuceniu wniosku o unieważnienie wyborów w Sekcji Krajowej Kolejarzy

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” podtrzymuje decyzję Krajowej Komisji Wyborczej o odrzuceniu wniosku  Międzyzakładowej Organizacji Związkowej  NSZZ „Solidarność” PKP Białystok o unieważnienie wyborów w Sekcji Krajowej Kolejarzy. 

 

 

Uzasadnienie

Międzyzakładowa Organizacja Związkowa NSZZ „Solidarność” PKP Białystok wystąpiła
2 czerwca 2014 r. do Krajowej Komisji Wyborczej z wnioskiem o stwierdzenie nieważności wyborów w Krajowej Sekcji Kolejarzy. Kwestiami podnoszonymi przez MOZ były:

 

Zarzut 1 – możliwość  przynależności niższych jednostek organizacyjnych Związku do Sekcji Krajowej Kolejarzy.

Zapisy § 1 Regulaminu Wewnętrznego Sekcji Krajowej Kolejarzy NSZZ „Solidarność” bardzo precyzyjnie wskazują, że Sekcję Krajową Kolejarzy, oprócz regionalnych
i międzyregionalnych sekcji kolejarzy, tworzą organizacje zakładowe oraz międzyzakładowe z regionów, w których nie działają regionalne sekcje kolejarzy, a które nie są objęte działalnością międzyregionalnych sekcji kolejarzy. Taki zapis jednoznacznie określa, że inne jednostki organizacyjne Związku nie mają możliwości przystąpienia do Sekcji Krajowej Kolejarzy.

Organizacja Międzyzakładowa NSZZ „Solidarność” PKP Białystok zrzeszając pracowników pracujących w tej samej branży, transport kolejowy, spełnia wszystkie warunki Regulaminu
i mogła podjąć uchwałę o przynależności do Sekcji Krajowej Kolejarzy, a nie podejmować uchwałę o przynależności organizacji wydziałowej do struktur Sekcji Krajowej Kolejarzy. Zapisy § 2 Uchwały KK 17/08 precyzyjnie regulują przynależność niższych jednostek organizacyjnych organizacji międzyzakładowych do sekcji branżowych.

 

Zarzut 2– Działacze Sekcji Krajowej Kolejarzy oraz Sekretariatu Transportowców doprowadzili do podziału MOZ Białystok.

Powyższy zarzut nie dotyczy bezpośrednio procedury wyborczej, KKW nie posiada uprawnień do rozstrzygania tego typu kwestii.

 

Zarzut 3 – Sekcja Krajowa Kolejarzy jednostronnie uznała, że MOZ Małaszewicze może brać udział w wyborach a MOZ Białystok nie.

W 2009 roku połączono Zakład Przewozów Towarowych w Warszawie z Zakładem Przeładunkowym Małaszewicze tworząc nowy podmiot – PKP Cargo S.A.  Mazowiecki Zakład Spółki. W okres wyborczy na kadencję 2010-2014 organizacje zakładowe, działające w tych zakładach, weszły już, jako jedna organizacja zakładowa. Organizacja ta została zarejestrowana w Regionie Mazowsze. Władza stanowiąca tej nowopowstałej Organizacji podjęła uchwałę o przynależności do Regionalnej Sekcji Kolejarzy Regionu Mazowsze.

W roku 2011 przeprowadzono kolejną restrukturyzację Spółki PKP Cargo polegającą na połączeniu Podlaskiego Zakładu Spółki z Zakładem Mazowieckim, tworząc podmiot
o nazwie Mazowiecko-Podlaski Zakład Spółki. Organizacje związkowe działające w tych zakładach, organizacja zakładowa działająca w Zakładzie Mazowieckim oraz organizacja oddziałowa działająca w Zakładzie Podlaskim nie dokonały połączenia na podstawie uchwały KK nr 20/05 pozostając przy swoich stanach prawnych wraz z przynależnościami do struktur ponadzakładowych.

Należy podkreślić, że MOZ Białystok, w skład którego wchodzi organizacja oddziałowa byłego Zakładu Podlaskiego, nie stanowił okręgu wyborczego do wyborów delegatów na Walne Zebranie Delegatów Sekcji Krajowej Kolejarzy tylko dlatego, że nie podjęto uchwały o przystąpieniu MOZ-u do SKK. 

 

Zarzut 4 – Ustalenie przez SKK liczby delegatów w poszczególnych okręgach wyborczych jest niezgodne ze stanem faktyczny.

Liczba mandatów, przypadających na poszczególne okręgi wyborcze, została ustalona na podstawie wpływu składek za pierwsze 9 miesięcy 2013 roku od organizacji zakładowych
i międzyzakładowych tworzących dany okręg wyborczy (Uchwała nr 53/2013 Rady SKK). Nie było mowy o sztucznym przesuwaniu członków z jednego okręgu wyborczego do drugiego ponieważ byłoby to ze stratą dla co najmniej jednego z tych okręgów wyborczych
i nie byłoby na to zgody.

Podawane w piśmie przykłady są nieścisłe.

Przykład pierwszy– okręg wyborczy Regionalna Sekcja Kolejarzy Region Ziemia Łódzka.

Regionalną Sekcję Kolejarzy tworzy 6 organizacji zakładowych w tym organizacja zakładowa z Łódzkiego Zakładu Przewozów Regionalnych. Organizacja ta nie przystąpiła bezpośrednio do struktur Sekcji Krajowej Kolejarzy ponieważ jest objęta działalnością Regionalnej Sekcji Kolejarzy, do której przystąpiła i nie podjęła uchwały o wystąpieniu
z niej. Organizacja opłacała składki na rzecz Sekcji Krajowej Kolejarzy. Z wysokości opłacanych składek, od stycznia 2013 do września 2013 (zgodnie z uchwałą Rady SKK) wyliczono, że ma 602 członków i tylu zostało przypisanych okręgowi wyborczemu – Regionalna Sekcja Kolejarzy Ziemi Łódzkiej.

Przykład drugi– okręg wyborczy Regionalna Sekcja Kolejarzy Region Gdański Regionalną Sekcję Kolejarzy tworzy 11 organizacji zakładowych w tym Organizacja Zakładowa
z Pomorskiego Zakładu Przewozów Regionalnych. W tym przypadku również organizacja nie mogła przystąpić bezpośrednio do struktur Sekcji Krajowej Kolejarzy ponieważ jest objęta działalnością Regionalnej Sekcji Kolejarzy. Nie wystąpiła ze struktur Regionalnej Sekcji Kolejarzy, regularnie opłaca składki na rzecz Sekcji Krajowej Kolejarzy za 170 członków
i tylu zostało przypisanych okręgowi wyborczemu – Regionalna Sekcja Kolejarzy Gdańsk.

Władza stanowiąca Organizacji Zakładowej Pomorskiego Zakładu Przewozów Regionalnych nie podjęła uchwały o wystąpieniu ze struktur Regionalnej Sekcji Kolejarzy. W związku
z tym członek władzy wykonawczej Organizacji Zakładowej Pomorskiego Zakładu Przewozów Regionalnych miała prawo skorzystać z biernego prawa wyborczego
i kandydować na funkcję delegata na Walne Zebranie Delegatów Sekcji Krajowej Kolejarzy.

Należy dodać, że uchwałę o wystąpieniu ze struktur Regionalnej Sekcji Kolejarzy władza stanowiąca Organizacji Zakładowej NSZZ „Solidarność” Pomorskiego Zakładu Przewozów Pasażerskich podjęła dopiero w czerwcu 2014 r.

Wszystkie okręgi wyborcze, w których wybierano delegatów na Walne Zebranie Delegatów Sekcji Krajowej Kolejarzy otrzymały informacje o liczbie mandatów przypadających na dany okręg.

 

Zarzut 5– przekazywanie informacji przez Sekcję Krajową Kolejarzy

Wszystkie decyzje Rady Sekcji Krajowej Kolejarzy, tym bardziej tak ważne jak decyzje dotyczące wyborów, były na bieżąco przekazywane organizacjom zakładowym za pośrednictwem poczty elektronicznej, strony internetowej oraz za pośrednictwem struktur wewnętrznych Sekcji Krajowej Kolejarzy.

 

Zarzut 6–prowadzenie przez kierownictwo SKK działań mających na celu zmniejszenie liczby delegatów lub zablokowanie udziału delegatów z organizacji krytycznie oceniających działania Sekcji i Sekretariatu, a z kolei zwiększenie liczby delegatów w okręgach popierających dotychczasowe kierownictwo SKK.

Interpretacja działań Sekcji Krajowej Kolejarzy przedstawiona w tym punkcie, oparta na teoretycznym stwierdzeniu „prawie wszyscy wiedzieli” nie jest możliwa do zweryfikowania przez kogokolwiek, zależy bowiem tylko od indywidualnej, subiektywnej oceny. Podstawę działań Krajowej Komisji Wyborczej stanowi prawo NSZZ „Solidarność”.

 

Uchwała KK nr 9/15 ws. odrzucenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Regionu Mazowsze NSZZ „Solidarność” dot. rejestracji pod nr 3367 Organizacji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w LeasingTeam Sp. z o. o.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” odrzuca wniosek Organizacji Międzyzakładowej NSZZ „Solidarność” Pracowników Telekomunikacji o stwierdzenie nieważności decyzji Regionu Mazowsze, dotyczącej rejestracji w dniu 3 listopada 2014 roku pod nr 3367, Organizacji Zakładowej w LeasingTeam Region Mazowsze, ul. Taśmowa 7,
z siedzibą organizacji zakładowej: Telewizja Polska S. A., ul. Woronicza, Warszawa.

Uchwała KK nr 8/15 ws. Związkowego Instytutu Analiz i Edukacji

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, realizując zapisy zawarte w Uchwale Programowej XXVII KZD na kadencję 2014-2018, po zapoznaniu się ze studium wykonalności uruchomienia Związkowego Instytutu Analiz i Edukacji, przygotowanego
w ramach programu Konstruktywny dialog III- wzmocnienie potencjału instytucjonalnego NSZZ „Solidarność” stwierdza, że utworzenie Instytutu na chwilę obecną jest niemożliwe ze względów organizacyjnych, a przede wszystkim finansowych.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” zaleca jednocześnie Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” dalsze poszukiwanie rozwiązań, które umożliwią stworzenie jednostki analitycznej świadczącej usługi na potrzeby Związku.

Stanowisko KK nr 2/15 ws. autopoprawki Minister Infrastruktury i Rozwoju do projektu ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji Przedsiębiorstwa Państwowego „Porty Lotnicze”

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” żąda od Minister Infrastruktury
i Rozwoju wycofania autopoprawki z dnia 30 marca 2015 do projektu ustawyo komercjalizacji i prywatyzacji Przedsiębiorstwa Państwowego „Porty Lotnicze”.

            Zaproponowane w autopoprawce zmiany zmierzają do odebrania pracownikom prawa do nieodpłatnego nabycia akcji oraz prawa do wyboru pracowników do rady nadzorczej
w sytuacji, gdy Skarb Państwa przestaje być jedynym akcjonariuszem spółki. Stanowi to bezprecedensowy wyłom w przepisach dotyczących przekształceń własnościowych oraz stanowi nieuzasadnioną dyskryminację pracowników „Portów Lotniczych”. Przepisy dotyczące partycypacji pracowniczej z powodzeniem funkcjonują w polskim prawie od 25 lat. Są również obecne w prawodawstwie większości krajów unijnych. Autopoprawka stanowi więc krok wstecz w procesie tworzenia społeczeństwa demokratycznego.

            Nieakceptowalny jest fakt wprowadzania tak istotnych poprawek do projektu już po przeprowadzeniu całego procesu konsultacji społecznych. Pogłębia to atmosferę braku zaufania strony społecznej, co do intencji rządu.

Decyzja Prezydium KK nr 69 /15 ws. projektu ustawy o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” przypomina, że projekt ustawy
„o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego” jest wynikiem wspólnych uzgodnień reprezentatywnych organizacji związkowych, reprezentatywnych organizacji pracodawców i strony rządowej, reprezentowanej przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej Władysława Kosiniaka-Kamysza, zawartych 21 marca br. w Dobieszkowie.

Oczekiwania NSZZ ”Solidarność”, do przedmiotowego projekty były o wiele większe. Oczekiwaliśmy większej autonomii organizacyjnej i finansowej Rady Dialogu, większych jej kompetencji i  utworzenia instytucji Rzecznika Dialogu Społecznego. Ostatecznie Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” zgodnie z uzgodnieniami z Dobieszkowa, w dniu 26 marca zarekomendowała przyjęcie nowych rozwiązań w zakresie dialogu społecznego zapisanych
w wspólnie uzgodnionym projekcie ustawy o „Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego” z dna 21 marca.

Nie wyrażamy zgody na wprowadzanie zmian, będących zmianami merytorycznymi,
a określonymi w nowym brzmieniu art. 39 projekty, dotyczącego kształtowania planu finansowego Rady Dialogu Społecznego i Biura Rady.

Oczekujemy przywrócenia jego brzmienia zgodnie z projektem z dnia 21 marca.

Jednocześnie zastrzegamy sobie prawo do cofnięcia rekomendacji, jeśli projekt ustawy o „Radzie Dialogu Społecznego” nie zostanie przywrócony do stanu z 21 marca br.