Ostatnie pożegnanie lidera radomskiej Solidarności w Pionkach
W Pionkach odbyły się uroczystości pogrzebowe Zdzisława Maszkiewicza, wieloletniego przewodniczącego Zarządu Regionu Ziemia Radomska. W ostatniej drodze zmarłego towarzyszyli rodzina, koledzy, członkowie NSZZ „Solidarność” oraz poczty sztandarowe.
Ostatnie pożegnanie w Pionkach
W kościele pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny Królowej Polski w Pionkach zgromadziły się tłumy żałobników, aby oddać hołd zmarłemu działaczowi. W uroczystościach wzięli udział przedstawiciele władz, samorządów oraz liczne delegacje NSZZ „Solidarność” ze sztandarami.
Nabożeństwu żałobnemu przewodniczył biskup senior Henryk Tomasik, a liturgię koncelebrowali kapłani z całego regionu. Przy trumnie zmarłego wartę honorową pełnili żołnierze Wojsk Obrony Terytorialnej, strażacy oraz Rycerze świętego Jana Pawła II.
Za wybitne zasługi w działalności publicznej i związkowej Zdzisław Maszkiewicz został pośmiertnie odznaczony przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Słowa pożegnania od przewodniczącego związku
Podczas ceremonii pogrzebowych głos zabrał przewodniczący Komisji Krajowej NSZZ Solidarność Piotr Duda, który wspominał zmarłego z głębokim wzruszeniem. Podkreślił, że życie działacza było wypełnione ciężką pracą i troską o drugiego człowieka.
Przewodniczący przypomniał o niezłomnej postawie Maszkiewicza w trudnych czasach oraz jego merytorycznym i spokojnym podejściu do rozwiązywania problemów. Zaznaczył, że zmarły nigdy nie zdradził ideałów, które przyświecały Solidarności od samego początku jej istnienia.
W uroczystościach uczestniczyli również reprezentanci innych regionów, w tym przewodniczący Zarządu Regionu Zagłębie Miedziowe NSZZ „Solidarność” Bartosz Budziak. Ciało śp. Zdzisława Maszkiewicza spoczęło na cmentarzu komunalnym w Pionkach.
Droga życiowa i niezłomna działalność opozycyjna
Zdzisław Maszkiewicz urodził się 28 listopada 1950 roku w Garwolinie i przez całe dorosłe życie mocno związał się z regionem radomskim. Pracował w zakładach przemysłowych w Dęblinie i Pionkach, gdzie aktywnie angażował się w sprawy pracownicze.
Od września 1980 roku współtworzył struktury Solidarności w zakładzie Pronit oraz organizował pomoc dla osób represjonowanych po wprowadzeniu stanu wojennego. Jako bliski współpracownik podziemnego pisma Barykada wielokrotnie doświadczał zatrzymań i przesłuchań ze strony służb bezpieczeństwa.
W służbie regionowi i ojczyźnie w wolnej Polsce
W okresie transformacji ustrojowej aktywnie współtworzył Komitet Obywatelski Solidarność oraz pełnił kluczowe funkcje w strukturach regionalnych związku. Od 1995 roku nieprzerwanie kierował zarządem regionu ziemia radomska, dbając o prawa pracownicze i rozwój organizacji.
Bogata działalność publiczna zmarłego obejmowała również mandat senatora Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1997-2001 oraz aktywność w strukturach Akcji Katolickiej i radach zatrudnienia. Jego zaangażowanie na rzecz lokalnej społeczności na trwale zapisało się w historii regionu.
