Tag: Stanowisko KK

W związku z decyzją Sekretariatu Służby Zdrowia NSZZ „Solidarność” o ogłoszeniu w dniu 7 kwietnia br. w Warszawie akcji protestacyjnej oraz w nawiązaniu do uchwały KK nr 24/09 ws. Krajowych Dni Protestu, Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” zwraca się do struktur związku z apelem:

Spotkajmy się w Dniu Pracownika Służby Zdrowia w Warszawie pod hasłem:

Stop nierównościom i rozwarstwieniu w służbie zdrowia!

– Stop nierównościom w dostępie do usług medycznych!

– Stop rozwarstwieniu w wynagrodzeniach pracowników!

– Stop komercjalizacji służby zdrowia – nasze zdrowie nie może być towarem!

Pogłębiający się chaos i zapaść finansowa systemu to metoda wymuszania zgody zrozpaczonych pacjentów i pracowników na powszechnie nieakceptowaną prywatyzację.

Z całą mocą po 30-tu latach przywołujemy postulat z Porozumień Gdańskich:
16. Poprawić warunki pracy służby zdrowia co zapewni pełną opiekę medyczną osobom pracującym.

Domagamy się bezpieczeństwa zdrowotnego dla wszystkich obywateli.

Zapraszamy inne centrale związkowe do wspólnej akcji.

Trzydzieści lat temu w obronie zwolnionych z pracy pracowników i w walce o godne warunki pracy robotnicy Stoczni Gdańskiej a później większości zakładów w Polsce rozpoczęli strajk, w wyniku którego powstał NSZZ „Solidarność”, a w konsekwencji –  niepodległa Rzeczpospolita.

Dzisiaj, już w wolnej Ojczyźnie, robotników Stoczni Gdańskiej, w tym uczestników strajków Sierpnia ’80 i strajków roku ’88, znowu spotykają represje za walkę w obronie  zakładu i swoich miejsc pracy. Po roku od manifestacji są oskarżani, niemal jak w stanie wojennym, o napaść na funkcjonariuszy publicznych. Naszym zdaniem, takie oskarżenie jest próbą zastraszenia i pokazem siły ze strony rządzących. Ma to na celu ograniczenie swobody działania związków zawodowych, w tym wywalczonego przez „Solidarność” prawa do zgromadzeń publicznych i protestu,  naturalnych w każdym demokratycznym państwie.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wzywa rządzących do zaprzestania stosowania tych  metod  i  bezpodstawnych oskarżeń. Nie doczekaliśmy się do dziś rzetelnego wyjaśnienia i pociągnięcia do odpowiedzialności winnych krytycznej sytuacji polskiego przemysłu okrętowego, nie mamy żadnej odpowiedzi na postulat powołania w tej sprawie sejmowej komisji śledczej. Zamiast tego usiłuje się obciążyć robotników odpowiedzialnością za rzekomy atak na funkcjonariuszy publicznych. Gotowi jesteśmy, jako Związek, do udzielenia naszym kolegom wszelkiej koniecznej pomocy,  łącznie z akcją protestacyjną  w ich obronie oraz zwróceniem się do Międzynarodowej Organizacji Pracy ze skargą na rząd Rzeczypospolitej i jego organa.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” negatywnie ocenia dokonaną przez Sejm RP nowelizację ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej oraz ustawy o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

1.   W uzasadnieniu ustawy stwierdzono, iż Prezes Instytutu Pamięci Narodowej ma zbyt silną pozycję, co należy zmienić z uwagi na trwałe ukształtowanie organizacyjne Instytutu. Zdaniem Komisji Krajowej przyjęty kierunek zmian jest błędny. Jedynie pełna niezależność i swoboda działania umożliwi władzom IPN prawidłowe realizowanie celów ustawowych, w szczególności funkcji edukacyjnych, śledczych i lustracyjnych. W tym duchu wprowadzono m. in. art. 9 ust. 2 aktualnie obowiązującej ustawy, gwarantujący Prezesowi, podobnie jak w przypadku prokuratorów powszechnych, niezależność od innych organów państwowych. W konsekwencji Komisja Krajowa negatywie ocenia próbę wprowadzenia przepisu, na mocy którego Sejm RP zwykłą większością głosów będzie mógł powoływać i odwoływać Prezesa IPN. Jedynie konieczność uzyskania kwalifikowanej większości głosów zapewni odpolitycznienie Instytutu i wykluczy decydowanie o jego składzie osobowym wyłącznie przez aktualnie rządzącą koalicję czy partię  polityczną.

2.   Komisja Krajowa negatywnie odnosi się do zmian przewidzianych w art. 15 ustawy o  IPN a dotyczących powoływania zgromadzenia elektorów umocowanego do powoływania Rady Instytutu. W ustawie nie przewidziano procedury lustracyjnej wobec osób kandydujących na stanowisko członka zgromadzenia. Za niedopuszczalną należy uznać sytuację, w której osoby uwikłane we współpracę z tajnymi służbami PRL mogłyby współdecydować o składzie osobowym Rady Instytutu.

3.   Komisja Krajowa negatywnie ocenia również propozycję zmiany art. 30 ust. 1,  dotyczącą udostępnienia akt IPN każdej osobie, w tym byłym agentom służb PRL. Powyższa zmiana spowoduje, iż lustracja utraci swój sens, albowiem byli agenci przed złożeniem podania o wykonywanie funkcji publicznej będą mogli sprawdzić stan archiwum IPN i ustalić, że na podstawie zgromadzonych w nich dokumentów nie będzie można im udowodnić współpracy ze służbami. Tym samym wyłączona zostanie funkcja prewencyjna postępowania lustracyjnego, a byli agenci będą mogli piastować nawet najwyższe funkcje w państwie.

4.   Jednocześnie KK z ubolewaniem przyjmuje fakt, że NSZZ „Solidarność” nie otrzymał projektu ustawy przed jej przyjęciem przez Sejm RP do zaopiniowania jako partner społeczny w oczywisty sposób, z racji historycznych i moralnych,  zainteresowany niniejszą regulacją.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” po raz kolejny stwierdza, że ustawa o łagodzeniu skutków kryzysu nie spełnia założonych oczekiwań wobec przedsiębiorstw i pracowników poszkodowanych wskutek kryzysu i nie realizuje porozumienia partnerów społecznych z marca 2009 roku. Przyjęte w ustawie kryteria praktycznie uniemożliwiają skorzystanie z niej przez firmy i pracowników dotkniętych kryzysem. Nie wpłynęła ona także na ograniczenie zawierania okresowych umów  o pracę,  a elastyczny czas pracy jest nadużywany w zakładach znajdujących się w dobrej sytuacji finansowej, co jest sprzeczne z naszymi oczekiwaniami.

Dlatego też Komisja Krajowa domaga się przystąpienia do negocjacji w Trójstronnej Komisji ds. Społeczno-Gospodarczych na temat nowelizacji tej ustawy.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” popiera protest organizacji Zakładowej NSZZ „Solidarność” Pracowników PZU S.A. i PZU Życie S.A. w obronie miejsc pracy.

Restrukturyzacja PZU w głównej mierze polegająca na centralizowaniu wszystkich obszarów działalności ubezpieczeniowej firmy, może spowodować, że pracę straci kilka tysięcy pracowników.

Zwolnienia tak dużej grupy pracowników będą mieć nieodwracalne konsekwencje, które przyczynią się do spadku udziału PZU na rynku ubezpieczeniowym, a firma polska z ponad dwustuletnią tradycją straci na znaczeniu i zostanie zepchnięta na margines. Uważamy, że spółka która jest w dobrej kondycji finansowej powinna zostać w sferze wpływów państwa.

Komisja Krajowa oczekuje, że Ministerstwo Skarbu Państwa dokona wnikliwej analizy polityki zarządu spółki, co powinno spowodować wycofanie się z dotychczasowych działań.

W związku z kryzysową sytuacją w Zakładach Chemicznych Police S.A. spowodowaną brakiem dostaw gazu niezbędnego do produkcji oraz odmowa poręczenia kredytu przez rządową Agencję Rozwoju Przemysłu, Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wzywa rząd RP do udzielenia firmie niezbędnej pomocy.

Brak reakcji oznacza wstrzymanie produkcji w ZC Police oraz oznacza likwidację ponad czterech tysięcy miejsc pracy w samym zakładzie i wielu tysięcy u kooperantów.

Upadłość kolejnego dużego zakładu w województwie zachodniopomorskim oznacza dalszą degradację całego regionu, którego negatywne skutki będą odczuwalne przez wiele lat.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” deklaruje wsparcie dla działań Zarządu Regionu Zagłębie Miedziowe w obronie praw związkowych w Sanden Manufacturing Poland Sp. z o.o. w Polkowicach.

Komisja Krajowa wzywa zarząd spółki do zaprzestania szykanowania związkowców działających w obronie praw pracowników do godnej płacy.

Wobec zwolnienia z pracy przewodniczącej Komisji Zakładowej, Komisja Krajowa upoważnia Prezydium KK we współpracy z Zarządem Regionu do podjęcia stosownych działań również na forum międzynarodowym w celu przywrócenia jej do pracy.

„Tylko pod Krzyżem,

tylko pod tym znakiem

Polska jest Polską,

a Polak Polakiem”

(A. Mickiewicz)

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” z zaskoczeniem i wielkim oburzeniem przyjęła orzeczenie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu kwestionujące obecność Krzyża w życiu publicznym. Historia Polski i Europy jest nierozerwalnie związana z chrześcijaństwem.

NSZZ „Solidarność” ma obowiązek zabrania głosu w tej sprawie. Nasz Związek powstał i trwa czerpiąc swą siłę i moc z Krzyża Świętego, który jest Znakiem najwyższej miłości i ponadczasowej solidarności Boga z człowiekiem. Od pokoleń jest on symbolem naszej wiary i nadziei. Prowadził nas do wolności i niepodległości. O Jego obecność w życiu publicznym upominało się wiele pokoleń Polaków, w tym młodzież z Miętnego i Włoszczowej. Dlatego Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wyraża swoje głębokie oburzenie, że w wolnej Polsce są środowiska, które chcą odmówić młodym ludziom prawa do obecności Krzyża w Szkołach, którym przeszkadza Krzyż w szpitalach i zakładach pracy.

„Krzyż jest wpisany w życie człowieka” – mówił do młodzieży Ojciec Święty Jan Paweł II i przestrzegał: „Rozpowszechniona dziś powierzchowna kultura, która przypisuje wartość tylko temu, co ma pozór piękna, chciałaby wam wmówić, że trzeba odrzucić Krzyż.” A podczas homilii w Zakopanem wzywał: „Dziękujmy Bożej Opatrzności za to, że Krzyż powrócił do szkół, urzędów publicznych i szpitali. Niech on tam pozostanie! Niech przypomina o naszej chrześcijańskiej godności i narodowej tożsamości, o tym, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy, i gdzie są nasze korzenie (…) Nie wstydźcie się tego Krzyża. Brońcie Krzyża.”

NSZZ „Solidarność” przyjmuje te słowa jako testament i zobowiązanie do obrony Krzyża Świętego, któremu jesteśmy i pozostaniemy wierni.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wyraża stanowczy sprzeciw i oburzenie wobec powołania spółki produkującej i naprawiającej tabory kolejowy z udziałem PKP CARGO S.A. i chińskiego przewoźnika China CNR Corporation.

Zwracamy uwagę, że wyrażenie zgody przez Ministra Infrastruktury na powstanie takiego podmiotu jest głęboko sprzeczne z krajową polityką transportową oraz polityką transportową Unii Europejskiej i celami wyznaczonymi w Białej Księdze Europejska polityka transportowa do roku 2010. Czas i decyzje. Głównym założeniem tej polityki jest dostosowanie europejskiego transportu do warunków funkcjonowania w ramach wspólnego rynku.

Wyrażenie zgody na współpracę, polegającą na powstaniu międzynarodowej spółki, jest naruszeniem interesów obywateli Unii Europejskiej, w tym przypadku tysięcy pracowników zakładów zaplecza kolejowego i ich rodzin.

Podjęcie decyzji o powstaniu spółki z chińskim przewoźnikiem jest także sprzeczne z nowymi celami powiązanymi z priorytetami Strategii Lizbońskiej, gdyż nie wspiera działań konwergencji mającej spowodować wzrost i tworzenie nowych miejsc pracy w państwach i regionach najbiedniejszych oraz regionach tzw. efektu statystycznego. Natomiast działania wspierające ze strony rządu pozwalają tworzyć miejsca pracy o niekontrolowanej jakości w Chińskiej Republice Ludowej, która stosuje niedozwolone praktyki, takie jak: zatrudnianie dzieci, dyskryminowanie ze względu na przynależność etniczną, represje za zakładanie niezależnego ruchu związkowego, czy też stosowanie dumpingu społecznego.

Dlatego też mając na względzie sytuację polskich rodzin, polskiego przemysłu i pracujących w zakładach naprawczych tysięcy pracowników, zwracamy się do Pana Ministra o podjęcie zdecydowanych kroków blokujących działania zarządu PKP CARGO S.A. w przedmiotowej sprawie.

Zapewniamy Pana Ministra, że polski przemysł naprawczy taboru kolejowego potrafi być nie tylko konkurencyjny dla chińskiego przewoźnika, ale przede wszystkim oferować wyższej jakości produkt.

W związku z powyższym zwracamy się do Pana Ministra o zwołanie w trybie pilnym posiedzenia zainteresowanych stron: reprezentatywnych organizacji związkowych (NSZZ „Solidarność”, OPZZ i FZZ), pracodawców, w tym przedstawicieli Reilway Business Forum, eurodeputowanych z Komisji Transportu i Turystyki PE, posłów z komisji transportu, celem przedstawienia stanowiska w przedmiotowej sprawie.

Oświadczamy, że zaniechanie działań ze strony ministra infrastruktury w powyższej kwestii będzie odebrane jako brak szacunku dla polskiego świata pracy i skutkować może wybuchem niekontrolowanych niepokojów społecznych.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” sprzeciwia się, zapowiadanym przez rząd RP planom prywatyzacyjnym. Z obawy o los kraju i pracowników stwierdzamy, że pospieszna prywatyzacja w obecnej niekorzystnej sytuacji rynkowej, nosi znamiona wyprzedaży majątku narodowego. Rząd pozbywając się dóbr narodowych wypracowanych przez pokolenia Polaków nie ma żadnych racjonalnych pomysłów na załatanie największej od 20 lat przyszłorocznej „dziury budżetowej”.

Szczególnie niebezpieczna dla przyszłości Polski będzie sprzedaż  samorządowym i państwowym koncernom zagranicznym kluczowych firm z sektora paliwowo-energetycznego oraz strategicznych przedsiębiorstw z innych sektorów gospodarki. To oddanie naszego bezpieczeństwa w ręce innych państw. Decyzje o sprzedaży powinny być podejmowane z dużą odpowiedzialnością i z zabezpieczeniem interesów naszego kraju i jego mieszkańców.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” uważa, że w procesach prywatyzacji w dużo większym stopniu należy uwzględnić formę prywatyzacji z udziałem pracowników. Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” deklaruje wsparcie dla załóg tych firm walczących o swoje miejsca pracy i wzywa rząd do podjęcia dialogu z przedstawicielami pracowników w tym zakresie.

W obecnej sytuacji światowego kryzysu najważniejszą sprawą jest zapewnienie miejsc pracy tak, aby popyt wewnętrzny nadal pobudzał naszą gospodarkę. Każda prywatyzacja musi obligatoryjnie uwzględniać pakiet gwarancji pracowniczych. Właściciel powinien być zobligowany do rozwoju firmy, a nie jej likwidacji i sprzedaży dla doraźnych korzyści. Leży to w interesie ludzi pracy.

W związku z uchwaleniem ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych – wprowadzającej możliwość określania w rozporządzeniach tzw. koszyka świadczeń przez ministra zdrowia, Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” stwierdza, że uchwalone rozwiązania (wraz z poprawkami przyjętymi przez Senat RP) skutkować będą  pogorszeniem dostępu obywateli  do świadczeń zdrowotnych oraz  nadają pozaustawową możliwość wprowadzenia odpłatności za usługi medyczne.

Większość  parlamentarna  zadecydowała o ograniczeniu, zapisanych w Konstytucji, gwarancji Państwa  dla równego dostępu do świadczeń zdrowotnych. finansowanych ze środków publicznych w tym:
– rozszerzono możliwość dopłat do usług  zdrowotnych, poprzez zastąpienie ustawowego katalogu odpłatnych świadczeń, niczym nie ograniczoną delegacją dla ministra zdrowia  do wydania rozporządzeń w tej sprawie. Może to  stanowić naruszenie przepisu art.68 Konstytucji RP gwarantującej obywatelom równy dostęp do świadczeń zdrowotnych bez względu na ich sytuację materialną,
– określenie norm co do wielu procedur zdrowotnych, wbrew wyrokowi Trybunału Konstytucyjnego z 7 stycznia 2004 r. dotyczącego m.in. warunków stanowienia koszyka świadczeń zdrowotnych, oddane zostało całkowicie w ręce ministerstwa zdrowia, pomimo jednoczesnego ustanowienia wysokokosztowej rządowej agencji, jedynie opiniującej każde świadczenie,
– skreślono przepisy dające szczególną ochronę – w myśl Konstytucji RP-  grupom objętym  opieką Państwa-kobietom w ciąży ,dzieciom, oraz osobom starszym i niepełnosprawnym,
–  pominięto w ogóle rolę profilaktyki chorobowej.

Dodatkowo niepokoić musi fakt, iż nowo określone  koszyki świadczeń mają zostać wprowadzone, nawet bez stosownej opinii wymienionej agencji, już w procesie kontraktowania na rok 2010.

Przyjęte prawo – wbrew oczekiwaniom pacjentów i Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 7.01.2004 r. stwierdził iż „ustawa powinna wprowadzać co najmniej jasne i jednoznaczne kryteria formalne, według których następować będzie ustalenie zakresu należnych pacjentowi świadczeń w ramach odpowiedniej, ustalonej w ustawie procedury”- dezinformuje i stwarza pole do nadużyć.

Z tych powodów Komisja Krajowa zwraca się do Prezydenta RP o rozważenie naszych zastrzeżeń przed podjęciem decyzji dotyczącej omawianej ustawy.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” stwierdza narastanie sytuacji kryzysowej w polskiej gospodarce i finansach państwa oraz uporczywe uchylanie się rządu od uznania tego faktu publicznie.

Odwraca się uwagę opinii publicznej od spraw najistotniejszych oraz ucieka od działań zapobiegających i łagodzących skutki kryzysu. Z oburzeniem przyjmujemy próby przerzucania na partnerów społecznych z Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych odpowiedzialności za brak stanowiska rządu wobec przedstawionego ponad 2 miesiące temu pakietu antykryzysowego. Troska o bezpieczeństwo Polaków to konstytucyjny obowiązek rządu.

Liczymy w dalszym ciągu na korzystne dla pracowników i polskiej gospodarki porozumienie w sprawie pakietu antykryzysowego. Niemniej, wobec kolejnych straconych tygodni, Komisja Krajowa postanawia, że w przypadku fiaska negocjacji w Trójstronnej Komisji do 10 czerwca br., przeprowadzi ogólnopolską akcję protestacyjną.

Powstanie NSZZ „Solidarność”, a później – niezłomna walka tysięcy ludzi przyczyniły się dwadzieścia lat temu do odzyskania niepodległości. Te wydarzenia zainicjowały koniec porządku jałtańskiego, upadek komunizmu, a niedługo potem – rozpad Związku Radzieckiego i koniec zimnej wojny. Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, w przededniu 30-tej rocznicy pierwszej pielgrzymki do Polski Ojca Świętego Jana Pawła II i 20-tej rocznicy częściowo wolnych wyborów w Polsce,  chce o tym przypomnieć wszystkim tym, którzy dziś decydują o przyszłości zjednoczonej Europy, a także naszym przyjaciołom zrzeszonym w Europejskiej Konfederacji Związków Zawodowych i Międzynarodowej Konfederacji Związków Zawodowych. My, ludzie „Solidarności”, polscy pracownicy, jesteśmy to winni ofiarom stanu wojennego, rozbitym wskutek prześladowań rodzinom, tysiącom politycznych emigrantów, bohaterskim kapłanom. Jesteśmy to winni naszemu wielkiemu papieżowi Janowi Pawłowi II, bez którego nie byłoby dziś zjednoczonej Europy.

Dla nas równie ważnym skutkiem tamtych wydarzeń było odzyskanie prawa do wolności zrzeszania się. Dwadzieścia lat temu „Solidarność” zaangażowała się na rzecz wprowadzania w naszym kraju przemian polityczno-gospodarczych, których pierwszym akcentem były częściowo wolne wybory do Parlamentu RP. Organizując obchody tych wydarzeń, nie można jednak zmieniać historii i uciekać od dzisiejszej rzeczywistości. Wydarzenia mające miejsce wiosną 1989 r. były przecież trudnym, nie wolnym od błędów, kompromisem między ówczesną opozycją i komunistyczną władzą. Kompromis ten zaowocował wolnością i nadzieją na lepsze i sprawiedliwe jutro, na życie w wolnym i dostatnim gospodarczo kraju, ale też uwłaszczeniem nomenklatury, brakiem rzeczywistej dekomunizacji, rozkradaniem i wyprzedażą majątku narodowego, bezrobociem.

Jesteśmy w Unii Europejskiej bez granic, czujemy się bezpieczniejsi w NATO, mamy wolne media, nieskrępowany dostęp do internetu i telefonii komórkowej. Ale nie możemy zapominać o tym, że w roku 20-tej rocznicy odzyskania niepodległości nadal za próby zakładania organizacji związkowej pracownicy są wyrzucani z pracy, że tysiące bezrobotnych pozostaje często bez środków do życia, że w wolnych mediach rzadko jest miejsce na debatę o sprawach społecznych a dialog najczęściej jest pozorowany. Konieczna jest pamięć o wielkich wydarzeniach z najnowszej historii, ale niezbędna jest też refleksja, jak dziś wygląda godność człowieka pracy, ile pozostało solidarności między nami, w Polsce i w Europie. Jest to szczególnie istotne w czasie globalnego kryzysu, który powoduje powiększanie się ubóstwa, wzrost bezrobocia i wykluczenia społecznego, upadek wielu firm.

Dlatego też Komisja Krajowa zaprasza wszystkich członków NSZZ „Solidarność”, ludzi pracy na Mszę Świętą w dniu 4 czerwca br. pod pomnikiem Poległych Stoczniowców na pl. Solidarności w Gdańsku. Komisja Krajowa zwraca się ze szczególnym zaproszeniem do ludzi młodych, którzy są gwarantem pamięci i kontynuacji chlubnych idei naszego Związku. Chcemy, aby był to dzień wdzięczności za odzyskaną wolność i refleksji nad tym, jak udało się nam wszystkim tę wolność zagospodarować. Niech będzie to dzień solidarności wszystkich Polaków.

1. Komisja Krajowa wzywa rząd do pilnego podjęcia negocjacji  „pakietu antykryzysowego” przedstawionego przez związki zawodowe i organizacje pracodawców.
2. Komisja Krajowa podkreśla, że pakiet musi być uwzględniony w specjalnej ustawie antykryzysowej, która powinna wejść w życie najpóźniej do końca kwietnia. Tego wymaga dramatycznie pogarszająca się sytuacja na rynku pracy – tylko w styczniu i lutym ilość bezrobotnych wzrosła o 250 tysięcy  osób.
3. Za szczególnie ważne KK uznaje wdrożenie projektu tzw. subsydiowanego zatrudnienia i przeznaczenie na ten cel odpowiednich środków budżetowych zapewniających funkcjonowanie zagrożonych firm i bezpieczeństwo zatrudnienia pracownikom ze szczególnym uwzględnieniem zrzeszonych w związkach zawodowych.
4. Jednocześnie KK uważa, że Wojewódzkie Komisje Dialogu Społecznego powinny systematycznie  monitorować sytuację na lokalnych rynkach pracy, podejmując na bieżąco niezbędne działania.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” apeluje do Rządu RP o udzielenie wzorem innych państw UE pomocy publicznej dla ratowania miejsc pracy w sektorze kolejowym poprzez:

1. Dofinansowania PKP PLK co pozwoli wykorzystać środki unijne na inwestycje w infrastrukturze kolejowej.
2. Dofinansowanie PKP CARGO na inwestycje związane z modernizacją taboru kolejowego. Prace te powinny wykonać zakłady naprawcze taboru kolejowego co spowoduje utrzymanie 18 tys. miejsc pracy w upadających zakładach zaplecza kolejowego.
3. Ustalenie stawki zerowej za dostęp do infrastruktury na przewozy rozproszone. Koszty tego dostępu powinny być pokryte z budżetu państwa co spowoduje wzrost przewozów kolejowych i zmniejszenie ilości przewozów towarowych na polskich drogach.
4. Pokrycie kosztów programu dobrowolnych odejść pracowników kolei.

Brak pomocy rządowej dla sektora kolejowego spowoduje likwidację kilkudziesięciu tysięcy miejsc pracy w tym sektorze. W dobie kryzysu gospodarczego interwencja Rządu jest konieczna.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, w obliczu pogarszającej się sytuacji społeczno-gospodarczej, wzywa po raz kolejny rząd do podjęcia aktywnych i skutecznych działań mających na celu ochronę miejsc pracy i utrzymanie popytu wewnętrznego. Napięcia narastające w poszczególnych branżach i regionach dobitnie pokazują, że  Polski nie stać na dalsze zaniechania w sferze działań antykryzysowych. Dlatego z nadzieją przyjmujemy propozycję zorganizowania szczytu społecznego przez prezydenta RP.

Komisja Krajowa udziela pełnego wsparcia branżowym i regionalnym akcjom protestacyjnym organizowanym przez NSZZ „Solidarność” w obronie miejsc pracy.

Przestrzegamy jednocześnie, że brak rozwiązań antykryzysowych uwzględniających ochronę rynku pracy, spowoduje nie tylko koszty gospodarcze i pogłębienie kryzysu, ale będzie oznaczało narastającą falę protestów społecznych i podważenie pozycji naszego kraju w działaniach antykryzysowych prowadzonych przez Unię Europejską.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” popiera działania Sekcji Krajowej Przemysłu Zbrojeniowego i Lotniczego NSZZ „Solidarność” w celu obrony miejsc pracy.

Decyzje budżetowe Rządu RP, związane z tzw. spowolnieniem gospodarczym przerzucają w zdecydowanej większości ciężar na barki pracowników tej branży przemysłu.

Radykalne zmniejszenie środków na modernizację Sił Zbrojnych i zamówienia, może doprowadzić do upadłości całej branży i likwidacji około czterdziestu tysięcy miejsc pracy co w konsekwencji powiększy  obszary biedy i bezrobocia. Zdecydowana większość firm tej branży znajduje się na terenie o szczególnie wysokim wskaźniku bezrobocia.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” oczekuje od rządu podjęcia natychmiastowych działań, które zapobiegną dziesiątkom dramatów ludzkich i degradacji społecznej całych aglomeracji.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wzywa rząd RP do podjęcia zdecydowanych działań, które zapobiegną likwidacji spółki URSUS.

KK w pełni popiera dotychczasowe działania Organizacji Międzyzakładowej NSZZ „Solidarność” w URSUSIE oraz Sekretariatu Rolnictwa NSZZ „Solidarność” prowadzone dla ratowania przemysłu ciągnikowego i w obronie swoich miejsc pracy.

Kontynuowanie produkcji ciągników przez ich narodowego producenta, uratowałoby wiele tysięcy miejsc pracy w całej Polsce. Jest to szczególnie ważne w dobie pogłębiającego się kryzysu i związanego z nim wzrostu bezrobocia. Takich gwarancji – naszym zdaniem – nie daje program naprawczy przedstawiony przez Zarząd URSUSA i właściciela przedsiębiorstwa – Bumar Sp. z o.o.

KK nie może wyrazić zgody na likwidacje miejsc pracy i oświadcza, że będzie wspierać pracowników URSUSA wszelkimi dostępnymi metodami.