Tag: KK

Uchwała KK nr 15/25 ws. zmiany Uchwały KK nr 30/04 ws. interpretacji Statutu dotyczącej wprowadzania zarządów komisarycznych

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” postanawia wprowadzić następujące zmiany w Uchwale nr 30/04 ws. interpretacji Statutu dotyczącej wprowadzania zarządów komisarycznych.

§ 1

1. W § 1 ust. 1 dotychczasową treść zastępuje się następującą:
„Zgodnie z § 56 ust. 1 oraz z § 57 Statutu właściwy zarząd regionu z własnej inicjatywy lub na wniosek regionalnej komisji rewizyjnej może podjąć uchwałę o zawieszeniu działalności władzy wykonawczej i kontrolnej podstawowej, niższej lub wewnętrznej jednostki organizacyjnej posiadającej osobowość prawną, o których mowa w § 17 i § 19 Statutu, zarejestrowanej w danym regionie i powołać w jej miejsce zarząd komisaryczny.”
2. W § 1 ust. 2 dotychczasową treść zastępuje się następującą:
„Procedura, o której mowa w ust. 1, może być wdrożona jedynie w przypadku pojawienia się uzasadnionych wątpliwości co do prowadzenia przez władze wymienionych w ust. 1 jednostek organizacyjnych Związku działalności sprzecznej ze Statutem, innymi aktami prawa wewnątrzzwiązkowego lub decyzjami władz nadrzędnych Związku.”
3. W § 1 ust. 4 na końcu pierwszego zdania dopisuje się następującą treść: „i podzakładowej w rozumieniu § 34 ust. 7 Statutu” oraz na końcu zdania drugiego dopisuje się „i podzakładowej komisji rewizyjnej w rozumieniu § 34 ust. 7”.
4. W § 1 ust. 5 sformułowanie „zarząd regionu, władze sekretariatów krajowych i władze krajowych sekcji” zastępuję się sformułowaniem „władze jednostek organizacyjnych Związku wymienionych w § 58 Statutu”.
5. W § 2 pkt. 1) wyrażenie „organizacji zakładowej” zastępuję się sformułowaniem „jednostki organizacyjnej objętej działaniem zarządu komisarycznego”.
6. W § 2 pkt. 2) wyrażenie „zakładowego zebrania delegatów lub członków (w zależności, która z tych form władzy związkowej istnieje w danej organizacji)” zastępuję się sformułowaniem „posiedzeń władzy stanowiącej jednostki organizacyjnej objętej działaniem zarządu komisarycznego”.
7. W § 2 pkt. 3) otrzymuje brzmienie: „wypełnianie statutowych obowiązków władzy wykonawczej jednostki organizacyjnej objętej działaniem zarządu komisarycznego, z wyłączeniem uprawnienia do wykluczania członków Związku z zastrzeżeniem pkt 3a),”.
8. W § 2 dodaje się pkt. 3a) o następującej treści: „składanie wniosków do właściwego zarządu regionu o pozbawienie członkostwa (wykluczenie ze Związku) członka związku jednostki organizacyjnej objętej działaniem zarządu komisarycznego, zgodnie z procedurą określoną w § 13 ust. 4a Statutu,”.
9. W § 2 pkt. 4) sformułowanie „danej organizacji zakładowej” zastępuje się wyrażeniem „do jednostki organizacyjnej objętej działaniem zarządu komisarycznego,”.
10. W § 3 ust. 1 dotychczasową treść zastępuje się następującą:
„Właściwy zarząd regionu przed podjęciem uchwały o zawieszeniu działalności władzy wykonawczej, zgodnie z procedurą określoną w § 56 Statutu, zobowiązany jest skutecznie powiadomić na piśmie władzę wykonawczą o rozpoczęciu tej procedury, określić jej przyczynę oraz zobowiązać komisję zakładową wezwać władzę wykonawczą do usunięcia nieprawidłowości, wyznaczając termin co najmniej 14 dni na dostosowanie działalności do postanowień Statutu, prawa wewnątrzzwiązkowego lub decyzji władz nadrzędnych Związku. Powyższy termin zaczyna swój bieg z chwilą skutecznego doręczenia wezwania.”
11. W § 3 dodaje się ust. 1a następującej treści:
„W przypadku gdy procedura, o której mowa w ust. 1, dotyczy władz niższej lub wewnętrznej jednostki organizacyjnej, zarząd regionu w terminie 5 dni od daty wyznaczenia terminu na dostosowanie działalności do prawa wewnątrzzwiązkowego przekazuje informację o jej wszczęciu władzy wykonawczej podstawowej jednostki organizacyjnej, której ta niższa lub wewnętrzna jednostka podlega. Jeżeli ta podstawowa jednostka organizacyjna jest zarejestrowana w innym regionie niż organizacja podzakładowa, zarząd regionu powiadamia w tym samym terminie także zarząd regionu, w którym zarejestrowana jest podstawowa jednostka organizacyjna. Władza wykonawcza organizacji podzakładowej oraz władza wykonawcza podstawowej jednostki organizacyjnej mogą równolegle podejmować działania naprawcze.”.
12. W § 3 ust. 2 dotychczasową treść zastępuje się następującą:
„Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, zarząd regionu wyznacza termin swojego posiedzenia w celu rozpoznania sprawy i podjęcia uchwały o zawieszeniu działalności władzy wykonawczej i powołaniu zarządu komisarycznego. O wyznaczeniu tego terminu skutecznie zawiadamia zainteresowaną władzę wykonawczą.”.
13. W § 3 ust. 3 dodaje się kolejne zdanie o następującej treści: Jeżeli procedura zawieszenia dotyczy organizacji podzakładowej, będącej częścią podstawowej jednostki organizacyjnej zarejestrowanej w innym regionie niż organizacja podzakładowa, zarząd regionu powiadamia w tym samym terminie także władzę wykonawczą i kontrolną podstawowej jednostki organizacyjnej i zarząd regionu, w którym zarejestrowana jest ta podstawowa jednostka organizacyjna.”.
14. W § 3 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„W punkcie obrad zarządu regionu poświęconemu rozpoznaniu sprawy, o której mowa w ust. 2, mogą uczestniczyć przedstawiciele zainteresowanej władzy wykonawczej i kontrolnej oraz przedstawiciele władz wymienieni w ust. 3. Przedstawiciele ci mogą stawiać wnioski dotyczące tego punktu obrad, które muszą być rozpatrzone przez zarząd regionu. Zainteresowane władze mają prawo do złożenia pisemnych wyjaśnień. Przed podjęciem decyzji zarząd regionu jest zobowiązany ustosunkować się do tych wyjaśnień, co powinno znaleźć swój zapis w protokole posiedzenia.”.
15. W § 4 ust. 3 w drugim zdaniu skreśla się wyrażenie „poprzez członkostwo w”, słowo „jednostce” zamienia się na „jednostki” oraz sformułowanie „do danego regionu” zastępuje się sformułowaniem „zarejestrowanej w danym regionie”.
16. W § 5 ust. 1 skreśla się wyrażenie „w szczególności dotyczących prowadzonej przez daną organizację zakładową działalności gospodarczej.”.
17. W § 5 ust. 2 po słowie: „ograniczać” dopisuje się wyrażenie „zarządowi komisarycznemu” oraz po słowie: „obowiązków skreśla się sformułowanie ”przez zarząd komisaryczny.”.
18. W § 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„Władza wykonawcza, której działalność została zawieszona, zobowiązana jest do przekazania protokolarnie zarządowi komisarycznemu pełnej dokumentacji, pieczątek oraz nadzoru nad majątkiem jednostki organizacyjnej. Ponadto władza wykonawcza ma obowiązek przekazać zarządowi komisarycznemu wykaz aktualnie prowadzonych spraw wraz z informacją o stanie ich zaawansowania oraz informacje o posiadanych udziałach (akcjach) w spółkach prawa handlowego w oparciu o uchwałę Komisji Krajowej w sprawie prowadzenia działalności gospodarczej przez struktury Związku.”.
19. W § 6 ust. 2 skreśla się sformułowanie „stan działalności gospodarczej (jeśli jest prowadzona)”.
20. § 7 otrzymuje brzmienie:
„1. Zarząd komisaryczny funkcjonuje przez okres 3 miesięcy z możliwością jednokrotnego przedłużenia o kolejne 3 miesiące.
2. Zarząd regionu powołując zarząd komisaryczny zobowiązany jest powiadomić o tym regionalną komisję rewizyjną, która przejmuje kontrolę nad działalnością zarządu komisarycznego.”
21. W § 8 ust. 1 sformułowanie „zakładowego zebrania członków (delegatów)” zastępuje się następującą treścią: „władzy stanowiącej jednostki organizacyjnej objętej działaniem zarządu komisarycznego”.
22. W § 8 ust. 2 sformułowanie „zakładowego zebrania członków (delegatów)” zastępuje się następującą treścią: „władzy stanowiącej jednostki organizacyjnej objętej działaniem zarządu komisarycznego”.
23. W § 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„Zarząd komisaryczny zwołuje posiedzenie władzy stanowiącej jednostki organizacyjnej objętej działaniem zarządu komisarycznego w okresie funkcjonowania zarządu komisarycznego, o którym mowa w § 7 ust. 1.”.
24. W § 9 dodaje się ust. 1a o następującej treści:
„W przypadku wdrożenia przez zarząd komisaryczny procedury pozbawienia członkostwa zgodnie z § 13 ust. 4a Statutu zwołanie posiedzenia władzy stanowiącej, o którym mowa w ustępie 1, następuje po zakończeniu procedury zgodnie z § 13 ust. 4a Statutu, a okres funkcjonowania zarządu komisarycznego wydłuża się z mocy prawa do 6 miesięcy.”.
21. W § 9 ust. 2 sformułowanie „zakładowego zebrania członków lub delegatów” zastępuje się sformułowaniem „władzy stanowiącej „ oraz słowo „której” zmienia na „którym”.
22. W § 9 ust. 2 pkt 2) otrzymuje brzmienie: „byli obecni wskazani przez zarządu komisaryczny jego przedstawiciele, względnie wszyscy jego członkowie,”.
23. W § 9 ust. 2 pkt 3) otrzymuje brzmienie: „o terminie posiedzenia władzy stanowiącej była poinformowana regionalna komisja rewizyjna i regionalna komisja wyborcza w tym samym czasie co członkowie władzy stanowiącej,”.
24. W § 9 ust. 3 w pierwszym zdaniu po słowie „komisarycznego” stawia się przecinek oraz skreśla spójnik „i”, a po słowie „rewizyjnej” dodaje sformułowanie „i regionalnej komisji wyborczej”, następnie po słowie „prawo” dodaje przyimek „do” oraz po słowie „dyskusji” dopisuje sformułowanie „bez prawa udziału w głosowaniu”. Skreśla się drugie zdanie. W zdaniu trzecim sformułowanie „tej organizacji zakładowej” zstępuje wyrażeniem „jednostki organizacyjnej objętej działaniem zarządu komisarycznego”.
25. W § 10 ust. 1 sformułowanie „komisji zakładowej” zastępuje się wyrażeniem „władzy wykonawczej” oraz sformułowanie „zakładowej komisji rewizyjnej” zastępuje się wyrażeniem „władzy kontrolnej”.
26. W § 10 ust. 2 sformułowanie „komisję zakładową” zastępuje się wyrażeniem „władzę wykonawczą” oraz sformułowanie „w komisji zakładowej” zastępuje się wyrażeniem „we władzy wykonawczej”.
27. W § 10 ust. 3 sformułowanie „komisji zakładowej” zastępuje się wyrażeniem „władzy wykonawczej” oraz sformułowanie „zakładowej komisji rewizyjnej” zastępuje się wyrażeniem „władzy kontrolnej”.
28. W § 10 ust. 4 sformułowanie „komisji zakładowej” zastępuje się wyrażeniem „władzy wykonawczej” oraz sformułowanie „zakładowej komisji rewizyjnej” zastępuje się wyrażeniem „władzy kontrolnej”.
29. W § 10 ust. 5 sformułowanie „komisji zakładowej” zastępuje się wyrażeniem „władzy wykonawczej” oraz sformułowanie „organizacji zakładowej” zastępuje się wyrażeniem „jednostki organizacyjnej”.
30. W § 11 ust. 1 sformułowanie „organizacji zakładowej” zastępuje się wyrażeniem „jednostki organizacyjnej”, sformułowanie „komisji zakładowej” zastępuje się wyrażeniem „władzy wykonawczej podstawowej, niższej lub wewnętrznej jednostki organizacyjnej Związku” oraz sformułowanie „zakładowej komisji rewizyjnej” zastępuje się wyrażeniem „władzy kontrolnej podstawowej, niższej lub wewnętrznej jednostki organizacyjnej Związku”.
31. W § 11 ust. 2 sformułowanie „władz organizacji zakładowej” zastępuje się wyrażeniem „władzy wykonawczej i kontrolnej podstawowej, niższej lub wewnętrznej jednostki organizacyjnej Związku”.
32. W § 12 ust. 1 sformułowanie „władz organizacji zakładowej” zastępuje się wyrażeniem „władzy wykonawczej i kontrolnej podstawowej, niższej lub wewnętrznej jednostki organizacyjnej Związku”.
33. W § 12 ust. 2 po pierwszym zdaniu dopisuje się kolejne zdanie o następującej treści: „Decyzja o uchyleniu jest przekazywana zarządowi regionu oraz zainteresowanym władzom w formie pisemnej w terminie 7 dni od jej podjęcia.”. Następne zdanie pozostaje bez zmian.
34. W § 13 ust. 1 sformułowanie „po przeprowadzeniu procedur opisanych w § 10, działalność komisji zakładowej w dalszym ciągu jest sprzeczna z prawem wewnątrzzwiązkowym, wówczas zarząd regionu może podjąć decyzję o wyrejestrowaniu danej organizacji zakładowej” zastępuje się następującą treścią: „w okresie funkcjonowania zarządu komisarycznego nie odbędzie się posiedzenie władzy stanowiącej, pomimo jego zwołania przez zarząd komisaryczny albo nie zostanie przeprowadzona procedura, o której mowa w § 10, zarząd regionu wszczyna procedurę likwidacyjną, o której mowa w § 32 ust. 2 Statutu”.
35. W § 13 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„Jeżeli po zakończeniu procedury przewidzianej w postanowieniach § 10 władza wykonawcza
w dalszym ciągu prowadzi działalność sprzeczną ze Statutem, innymi aktami prawa wewnątrzzwiązkowego lub decyzjami władz nadrzędnych, zarząd regionu może z własnej inicjatywy postawić wniosek o wyrejestrowanie danej organizacji w celu wszczęcia procedury likwidacyjnej, o której mowa w § 32 ust. 2 Statutu.”.
36. W § 13 ust. 3, w pierwszym zdaniu na początku dopisuje się sformułowanie „Przed powołaniem likwidatora”, a wielką literę „Z” w słowie zarząd zamienia się na małą literę „z”; sformułowanie „komisję zakładową” zastępuje się wyrażeniem „władzę wykonawczą”, następnie sformułowanie „zakładową komisję rewizyjną” zastępuje się wyrażeniem „władzę kontrolną” oraz sformułowanie „wyrejestrowanie tej organizacji zakładowej z regionalnego rejestru podstawowych jednostek organizacyjnych Związku” zastępuje się wyrażeniem „wszczęcie procedury likwidacyjnej, o której mowa w § 32 ust. 2 Statutu”.
37. W § 13 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„Decyzję o wszczęciu procedury likwidacyjnej przez powołanie likwidatora w przypadkach określonych w ustępach 1 i 2 zarząd podejmuje na danym posiedzeniu lub na następnym zwykłą większością głosów. Decyzji tej zarząd regionu nie może scedować na swoje prezydium.”.
38. W § 13 dodaje się ust. 4a o następującej treści:
„Od decyzji o wszczęciu postępowania likwidacyjnego i powołaniu likwidatora zainteresowanej władzy wykonawczej służy prawo wniesienia odwołania do zarządu regionu w terminie nie później niż 14 dni od doręczenia decyzji wszczynającej postępowanie likwidacyjne. Zarząd regionu może podtrzymać swoją decyzję większością co najmniej 2/3 głosów. Decyzja ta jest ostateczna. Zarząd regionu nie może scedować uprawnienia do rozpatrywania odwołania, o którym mowa w ust. 3, na swoje prezydium.”.
39. W § 13 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego, o którym mowa w § 32 ust. 2 Statutu, zarząd regionu, na wniosek likwidatora podejmuje uchwałę o wyrejestrowaniu danej organizacji z właściwego regionalnego rejestru jednostek organizacyjnych Związku. Decyzja o wyrejestrowaniu danej organizacji kończy jej działalność.”.
40. § 14 otrzymuje brzmienie:
„1. Majątek wyrejestrowanej podstawowej jednostki organizacyjnej oraz wewnętrznej jednostki organizacyjnej w rozumieniu § 19 ust. 9 Statutu przejmuje zarząd regionu.
2. Majątek wyrejestrowanej niższej jednostki organizacyjnej przejmuje jej podstawowa jednostka organizacyjna.”

§ 2

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Uchwała KK nr 14/25 ws. zmiany Uchwały KK nr 18/23 ws. szczegółowych zasad postępowania w przypadku wyrejestrowania danej jednostki organizacyjnej Związku

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium
Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, postanawia wprowadzić następujące zmiany w Uchwale KK nr 18/23 ws. szczegółowych zasad postępowania w przypadku wyrejestrowania danej jednostki organizacyjnej Związku.
§ 1
1. W § 1 ust. 2 na końcu zdania po słowie „wyrejestrowania” stawia się przecinek i dopisuje następującą treść: „o ile prowadzony jest dla niej rejestr”.
2. W § 1 ust. 3 po słowie „ustala” stawia się przecinek i dopisuje następującą treść: „na podstawie Statutu, Uchwały KZD i uchwał Komisji Krajowej,”; pozostała część zdania pozostaje bez zmian.
3. W § 1 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„Zakończenie działalności, przeprowadzanie likwidacji i wyrejestrowanie jednostek organizacyjnych Związku posiadających osobowość prawną następuje w oparciu o przepisy określone poniżej.”.
4. W § 2 ust. 1 po sformułowaniu „Przed wyrejestrowaniem” dopisuje się następującą treść „danej jednostki organizacyjnej posiadającej osobowość prawną”; pozostała część zdania pozostaje bez zmian.
5. W § 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„Przed wyrejestrowaniem niższej jednostki organizacyjnej posiadającej osobowość prawną, o której mowa w § 19 ust. 7 Statutu NSZZ „Solidarność”, procedurę likwidacyjną, o której mowa w § 32  ust. 2 Statutu, przeprowadza na wniosek organu rejestrującego organizację podzakładową, władza wykonawcza podstawowej jednostki organizacyjnej.”.
6. W § 2 dopisuje się ust. 3 o następującej treści:
„Od uchwały o wszczęciu postępowania likwidacyjnego i powołaniu likwidatora zainteresowanej władzy wykonawczej służy prawo wniesienia odwołania do organu wyrejestrowującego w  terminie nie dłuższym niż 14 dni od doręczenia decyzji wszczynającej postępowanie likwidacyjne. Organ wyrejestrowujący może podtrzymać swoją decyzję większością co najmniej 2/3 głosów. Decyzja ta jest ostateczna. Władza będąca organem wyrejestrowującym nie może scedować uprawnienia do rozpatrywania odwołania, o którym mowa powyżej, na swoje prezydium.”.
7. W § 3 ust. 1 skreśla się sformułowanie „w sposób zabezpieczający majątek likwidowanej organizacji przed nieuzasadnionym uszczupleniem”.
8. W § 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„Organ wszczynający procedurę likwidacyjną, wyznaczając likwidatora, może wskazać orientacyjny termin zamknięcia likwidacji. Termin ten może ulec wydłużeniu.”.
9. W § 3 dopisuje się ust. 3 o następującej treści:
„Likwidatorem może być wyłącznie członek NSZZ „Solidarność”.
10. W § 3 dopisuje się ust. 4 o następującej treści:
„Likwidator działa od dnia jego wyznaczenia do dnia wyrejestrowania jednostki.”.
11. W § 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„Z chwilą wyznaczenia likwidatora następuje utrata uprawnień wynikających ze Statutu NSZZ „Solidarność” i ustawy o związkach zawodowych wszystkich władz likwidowanej jednostki organizacyjnej. Dotychczasowi członkowie władz wykonawczych i kontrolnych jednostki likwidowanej przekazują dokumentację organizacji, w tym księgowo-finansową, do organu wyrejestrowującego, który następnie przekazuje ją likwidatorowi lub bezpośrednio do likwidatora.”.
12. W § 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„W przypadku nieprzekazania dokumentacji w  sposób określony w ust. 1 likwidator jest informowany o jej braku.”.
13. W § 4 dopisuje się ust. 3 o następującej treści:
„Likwidator wszelkie czynności faktyczne i prawne związane z postępowaniem likwidacyjnym dokonuje jednoosobowo.”.
14. W § 4 dopisuje się ust. 4 o następującej treści:
„Likwidator może korzystać z pomocy specjalistów z danej dziedziny na zasadach uzgodnionych z organem wyrejestrowującym, przy czym związane z tym koszty nie mogą przekroczyć majątku wyrejestrowywanej jednostki.”.
15. § 5 otrzymuje brzmienie:
„1. Zadaniem likwidatora jest podejmowanie wszelkich działań mających na celu odzyskanie wszystkich należności przysługujących likwidowanej jednostce,  uregulowanie wszystkich zobowiązań finansowych wobec wierzycieli, ciążących na likwidowanej jednostce oraz zabezpieczenie przekazanej przez organ wyrejestrowujący dokumentacji likwidowanej jednostki.
2. Do zadań likwidatora należy w szczególności:
a) zabezpieczenie przekazanej przez organ wyrejestrowujący dokumentacji likwidowanej jednostki organizacyjnej, w szczególności ksiąg rachunkowych, sprawozdań finansowych i zeznań podatkowych, zgodnie z  wymogami prawa,
b) poinformowanie właściwych podmiotów, w tym pracodawcy w  przypadku podstawowej jednostki organizacyjnej, o postawieniu jednostki w stan likwidacji, a tym samym zakończenia działalności przez dotychczasowe władze, o ile nie dokonała tego wcześniej władza wykonawcza likwidowanej jednostki,
c) ustalenie aktywów i pasywów likwidowanej jednostki w oparciu o przekazane sprawozdania finansowe i ich wycenę zgodnie z  przepisami prawa,
d) ściągnięcie wierzytelności i zaspokojenie zobowiązań ciążących na likwidowanej jednostce organizacyjnej, przy czym w przypadku gdy zobowiązania przekraczają  majątek  likwidowanej jednostki, likwidator wszczyna postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia zasadności i prawidłowości zaciągniętych zobowiązań. Po zakończeniu postępowania wyjaśniającego likwidator podejmuje działania uzgodnione z władzą lub organem powołującym likwidatora, w tym mające na celu odzyskanie środków finansowych od członków byłej władzy wykonawczej wyrejestrowywanej jednostki organizacyjnej,
e) dokonanie rozliczeń i obowiązków w zakresie podatkowym i sprawozdań finansowych za  ostatni rok obrotowy, o ile dotychczasowa władza wykonawcza likwidowanej jednostki tego nie dokonała,
f) w porozumieniu z organem wyrejestrowującym ustalenie dnia zamknięcia likwidacji,
g) przekazanie organowi wyrejestrowującemu sprawozdania z  postępowania likwidacyjnego wraz ze stanem aktywów i pasywów oraz wnioskiem o wyrejestrowanie,
h) zgłoszenie listy członków likwidowanej jednostki w celu dezaktywacji elektronicznych legitymacji związkowych,
i) z dniem zamknięcia likwidacji:
– dokonanie ostatecznych rozliczeń i obowiązków w zakresie podatkowym i sprawozdań finansowych; przekazanie ich do właściwych organów KAS,
– złożenie wniosku do właściwego oddziału GUS o wykreślenie z rejestru REGON,
– dokonanie zgłoszenia aktualizacyjnego w odniesieniu do numeru identyfikacji podatkowej NIP.
3. Zobowiązania przekraczające majątek likwidowanej jednostki, z wyłączeniem niższej jednostki organizacyjnej posiadającej osobowość prawną, powstałe w wyniku działań władzy wykonawczej likwidowanej jednostki, dotyczące szczególnie zobowiązań podjętych niezgodnie z prawem wewnątrzzwiązkowym, zaciągniętych mimo braku środków, pokrywają członkowie jej władzy wykonawczej odpowiedzialni za powstanie zobowiązania.
4. Zobowiązania przekraczające majątek likwidowanej niższej jednostki organizacyjnej posiadającej osobowość prawną zaspokaja podstawowa jednostka organizacyjna, której likwidowana jednostka jest częścią, przy czym zobowiązania przekraczające majątek likwidowanej niższej jednostki, powstałe w wyniku działań władzy wykonawczej likwidowanej jednostki, dotyczące szczególnie zobowiązań podjętych niezgodnie z prawem wewnątrzzwiązkowym, zaciągniętych mimo braku środków, pokrywają członkowie jej władzy wykonawczej odpowiedzialni za powstanie zobowiązania.”.
16. § 6 otrzymuje brzmienie:
„1. Na dzień zamknięcia likwidacji majątek jednostki wyrejestrowanej likwidator przekazuje na rzecz jednostki organizacyjnej Związku, której władza dokonuje wyrejestrowania, z  zastrzeżeniem ust. 2.
2. Majątek niższej jednostki organizacyjnej Związku, o której mowa w § 19 ust. 7 Statutu NSZZ „Solidarność”, posiadającej osobowość prawną, przekazywany jest do właściwej podstawowej jednostki organizacyjnej.”.
17. § 7 otrzymuje brzmienie:
„Wyrejestrowanie jednostki organizacyjnej następuje z dniem ustalonym z likwidatorem jako dzień zamknięcia likwidacji.”.
18. Skreśla się § 8.
19. Skreśla się § 9.
§ 2
Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Uchwała KK nr 13/25 ws. numeracji i nazewnictwa Krajowych Sekretariatów Branżowych NSZZ „Solidarność”

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

§ 1

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” postanawia wprowadzić następującą numerację i nazewnictwo Krajowych Sekretariatów Branżowych:
1. Krajowy Sekretariat Górnictwa i Energetyki.
2. Krajowy Sekretariat Metalowców.
3. Krajowy Sekretariat Przemysłu Spożywczego i Rolnictwa.
4. Krajowy Sekretariat Nauki i Oświaty.
5. Krajowy Sekretariat Budownictwa i Przemysłu Drzewnego.
6. Krajowy Sekretariat Przemysłu Chemicznego.
7. Krajowy Sekretariat Łączności.
8. Krajowy Sekretariat Transportowców.
9. Krajowy Sekretariat Służb Publicznych.
10. Krajowy Sekretariat Kultury i Środków Przekazu.
11. Krajowy Sekretariat Banków, Handlu i Ubezpieczeń.
12. Krajowy Sekretariat Zasobów Naturalnych, Ochrony Środowiska i Leśnictwa.
13. Krajowy Sekretariat Ochrony Zdrowia.

§ 2

Traci moc Uchwała KK nr 37/15 z 22 października 2015 r.

§ 3

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Uchwała KK nr 12/25 ws. zmiany Uchwały KK nr 1/06 ws. upoważnienia rad krajowych sekretariatów branżowych zmieniona Uchwałą KK nr 2/12

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, działając na podstawie § 41 ust. 3 pkt 4) Statutu NSZZ „Solidarność” postanawia, co następuje:

§1

W Uchwale KK nr 1/06 (z późn. zm) ws. upoważnienia rad krajowych sekretariatów branżowych
w § 2 ust. 1 skreśla się pkt 5) „Sekretariatu Rolnictwa”,

§2

W Uchwale KK nr 1/06 (z późn. zm) ws. upoważnienia rad krajowych sekretariatów branżowych
w § 2 ust. 1 pkt. 3) zmienia brzmienie na „Sekretariatu Przemysłu Spożywczego i Rolnictwa”

§3

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Uchwała KK nr 11/25 ws. rozpatrzenia odwołania od Uchwały Nr 2/25 Krajowej Komisji Wyborczej NSZZ „Solidarność” z dnia 19 lipca 2025 roku ws. stwierdzenia nieważności wyborów przeprowadzonych 27 marca br. w Lublinie podczas Walnego Zebrania Delegatów Regionu Środkowo-Wschodniego NSZZ „Solidarność”

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium
  1. Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” , działając na podstawie § 155 ust. 2 Ordynacji wyborczej NSZZ „Solidarność”, po rozpatrzeniu odwołania od Uchwały Nr 2/25 Krajowej Komisji Wyborczej NSZZ „Solidarność” z dnia 19 lipca 2025 roku ws. stwierdzenia nieważności wyborów przeprowadzonych 27 marca br. w Lublinie podczas Walnego Zebrania Delegatów, postanawia zaskarżoną Uchwałę utrzymać w mocy.
  2. Uchwała Komisji Krajowej jest ostateczna.
  3. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Uchwała KK nr 10/25 ws. rozpatrzenia odwołania od Uchwały Nr 3/25 Krajowej Komisji Wyborczej NSZZ „Solidarność” z dnia 28 lipca 2025 roku ws. odrzucenia protestu/zastrzeżenia Jakuba Pęksińskiego Delegata na Walne Zebranie Delegatów Regionu Pomorze Zachodnie NSZZ „Solidarność”

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium
  1. Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” , działając na podstawie § 155 ust. 2 Ordynacji wyborczej NSZZ „Solidarność”, po rozpatrzeniu odwołania od Uchwały Nr 3/25 Krajowej Komisji Wyborczej NSZZ „Solidarność” z dnia 28 lipca 2025 roku ws. odrzucenia protestu/zastrzeżenia Jakuba Pęksińskiego Delegata na Walne Zebranie Delegatów Regionu Pomorze Zachodnie NSZZ „Solidarność”, postanawia zaskarżoną Uchwałę utrzymać w mocy.
  2. Uchwała Komisji Krajowej jest ostateczna.
  3. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Stanowisko KK nr 4/25 ws. działań Zarządu ENEA S.A. i powołania Komitetu Protestacyjno-Strajkowego przez Organizacje Związkowe GK ENEA

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” stwierdza, co następuje:
1. Decyzja Zarządu ENEA S.A. z dnia 18 września 2025 r. dotyczącą wypowiedzenia Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy (ZUZP) zawartego w 1996 r., który – z wszystkimi późniejszymi zmianami – stanowi dotychczas podstawę stabilnych warunków pracy, płacy i świadczeń socjalnych w Grupie Kapitałowej ENEA, została podjęta z naruszeniem zasad dobrej woli i bez poszanowania interesów strony pracowniczej.
2. Wyrażamy stanowczy sprzeciw wobec działań Zarządu ENEA, które obejmują:
a) wypowiedzenie ZUZP, bez prowadzenia rzeczywistego dialogu ze stroną społeczną, co stanowi bezsporne naruszenie zobowiązań wynikających z obowiązującej umowy społecznej;
b) odwołanie przedstawicieli pracowników z Zarządów i Rad Nadzorczych spółek zależnych, co w sposób rażący narusza konstytucyjne prawo pracowników do partycypacji w zarządzaniu i zostało dokonane wbrew zobowiązaniom Zarządu w przedmiotowej sprawie;
c) wydzielenie departamentu sprzedaży z ENEA S.A. bez zawarcia umowy transferowej zabezpieczającej prawa pracowników, co spowoduje pogorszenie warunków ich zatrudnienia.
3. Działania Zarządu GK ENEA godzą w istotę dialogu społecznego, świadczą o braku poszanowania praw pracowniczych i naruszają poczucie bezpieczeństwa zatrudnienia tysięcy pracowników GK ENEA. Działania na taką skalę prowadzą do destabilizacji GK ENEA i konfliktu społecznego.

W związku z tym Komisja Krajowa popiera powołanie przez organizacje związkowe GK ENEA Komitetu Protestacyjno – Strajkowego.
Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” domaga się od władz GK ENEA:

– natychmiastowego wycofania wypowiedzenia ZUZP;
– przywrócenia partycypacji pracowników w zarządzaniu, poprzez udział przedstawicieli pracowników w Zarządach i Radach Nadzorczych spółek zależnych, na zasadach wynikających z wcześniej obowiązujących w GK ENEA przepisów;
– przywrócenie przedstawicieli pracowników do Zarządów i Rad Nadzorczych spółek zależnych;
– zawarcie umowy transferowej w przypadku wydzielenia departamentu sprzedaży lub innych działań restrukturyzacyjnych gwarantującej bezpieczne, stabilne i godziwe warunki zatrudnienia pracowników;
– prowadzenia wszelkich zmian w GK ENEA w sposób realizujący zobowiązania wzajemne wynikające z wewnątrzzakładowych źródeł prawa pracy, w tym porozumień oraz umowy społecznej, poprzez uprzednie zawieranie porozumień oraz dokonywanie uzgodnień i konsultacji ze Stroną Związkową, a nie podejmowanie jednostronnych działań przez Zarząd GK ENEA;
– wprowadzanie ewentualnych zmian w GK ENEA w oparciu o dialog i porozumienie, a nie o jednostronne działania Zarządu.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” deklaruje gotowość wsparcia działań Komitetu Protestacyjno – Strajkowego oraz do udziału w działaniach solidarnościowych w obronie praw pracowników ENEA.

Stanowisko Prezydium KK nr 5/25 ws. konieczności ratyfikacji Protokołu Dodatkowegodo Europejskiej Karty Społecznej w sprawie skargi zbiorowej

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” zwraca się do strony rządowej z ponownym i zdecydowanym wezwaniem do niezwłocznej ratyfikacji Protokołu Dodatkowego do Europejskiej Karty Społecznej w sprawie skargi zbiorowej, przyjętego w Strasburgu 9 listopada 1995 r. Skarga zbiorowa to nie tylko narzędzie prawne, ale impuls do debaty publicznej i kształtowania polityki społecznej w duchu konstytucyjnego dialogu (art. 20 Konstytucji RP).
Brak ratyfikacji tego dokumentu stanowi poważne zapóźnienie Polski na tle innych państw członkowskich Rady Europy. Protokół ten wszedł w życie w 1998 r. i obecnie został ratyfikowany przez 16 państw, w tym m.in. Francję, Włochy, Hiszpanię, Finlandię, Szwecję, Irlandię, Belgię, Chorwację i Czechy. Polska nie dokonała ratyfikacji Zrewidowanej Europejskiej Karty Społecznej oraz nadal odmawia ratyfikacji mechanizmu skargi zbiorowej, który stanowi realne narzędzie ochrony praw społecznych i pracowniczych.
Zwracamy także uwagę, że Polska nie ratyfikowała większości z pięciu kluczowych protokołów ONZ przewidujących mechanizmy skargowe do traktatowych organów nadzoru, tj.:
1. Protokołu Fakultatywnego do Międzynarodowego Paktu Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych (2008),
2. Protokołu Fakultatywnego do Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (1999),
3. Protokołu Fakultatywnego do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych (2006),
4. Fakultatywnego Protokołu do Konwencji o prawach dziecka w sprawie procedury składania skarg (2011).
Brak ratyfikacji tych instrumentów oznacza, że Polska pozostaje niemalże całkowicie poza międzynarodowym systemem ochrony praw człowieka w zakresie skarg jednostkowych i zbiorowych co szczególnie niepokoi w kontekście praw społecznych, pracowniczych, a także praw dzieci i osób z niepełnosprawnościami.
Fakt pozostawania Polski poza globalnym systemem skarg indywidualnych i zbiorowych dotyczącym praw człowieka, jest nie tylko niespójny z deklarowaną pozycją państwa demokratycznego, ale również godzi w interesy związków zawodowych oraz innych podmiotów społeczeństwa obywatelskiego.
Podkreślamy, że ratyfikacja Protokołu o skardze zbiorowej wynika z zasady dialogu społecznego zapisanej w art. 20 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, który stanowi, że „społeczna gospodarka rynkowa oparta jest na wolności działalności gospodarczej, własności prywatnej oraz solidarności, dialogu i współpracy partnerów społecznych”. Ratyfikacja protokołu byłaby wyrazem poszanowania tej konstytucyjnej zasady, a także poważnego traktowania organizacji pracodawców i związków zawodowych jako stron dialogu społecznego.
Protokołowi temu nie można zarzucić ingerencji w suwerenność państwa. Jego mechanizm pełni istotną funkcję monitorującą, ostrzegawczą i opiniotwórczą. W praktyce jego stosowanie prowadzi do podnoszenia standardów społecznych, poprawy polityki publicznej oraz większej przejrzystości.
Z perspektywy związku zawodowego, jakim jest NSZZ „Solidarność”, dostęp do mechanizmu skargi zbiorowej byłby realnym narzędziem ochrony praw pracowniczych w sytuacjach systemowych naruszeń, w których nie istnieją skuteczne środki odwoławcze na poziomie krajowym lub są one niewystarczające.
Ratyfikacja Protokołu byłaby również istotnym krokiem w kierunku umacniania pozycji Polski w europejskim systemie praw społecznych i potwierdzeniem, że państwo traktuje zobowiązania międzynarodowe nie tylko formalnie, ale również praktycznie.
Ratyfikacja protokołu oznacza wzmocnienie mechanizmu quasi-sądowego dochodzenia sprawiedliwości społecznej w sytuacjach systemowego naruszania praw, szczególnie gdy sądy krajowe nie są w stanie skutecznie działać z powodu luk prawnych lub ograniczeń proceduralnych.
Decyzje EKSS zmuszają państwa do prowadzenia szerszych konsultacji społecznych, w tym z partnerami społecznymi. Mechanizm ten może wzmocnić demokratyczny wymiar zarządzania sprawami społecznymi, ponieważ wymusza debatę publiczną wokół spraw złożonych w skardze.
W Polsce, gdzie nie istnieje systemowe forum do badania zgodności polityki społecznej z prawami człowieka, ratyfikacja protokołu mogłaby pełnić funkcję brakującego mechanizmu korekty instytucjonalnej.
Ratyfikacja Protokołu o skardze zbiorowej wprowadziłaby w Polsce stabilny, instytucjonalnie osadzony mechanizm, w którym związki zawodowe mogą dochodzić praw społecznych w procedurze o charakterze quasi-sądowym. W sytuacji, gdy sądy krajowe nie zapewniają wystarczającej ochrony w przypadkach systemowych naruszeń, mechanizm ten stanowiłby brakujące ogniwo kontroli państwa przez obywateli i ich organizacje.
Prezydium KK NSZZ „Solidarność” apeluje zatem do Rządu RP o podjęcie niezwłocznych działań legislacyjnych zmierzających do ratyfikacji Protokołu, a także o rozpoczęcie otwartego dialogu z partnerami społecznymi na temat jego znaczenia i wdrożenia.

 

Stanowisko Prezydium KK nr 4/25 ws. konieczności ratyfikacji Zrewidowanej Europejskiej Karty Społecznej

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” apeluje do strony rządowej o pilne podjęcie działań na rzecz ratyfikacji Zrewidowanej Europejskiej Karty Społecznej (ZEKS), podstawowego europejskiego instrumentu ochrony praw społecznych i pracowniczych.
Ratyfikacja ZEKS nie powinna być traktowana jako „techniczne” osiągnięcie minimum liczby artykułów i ustępów, lecz jako punkt wyjścia dla całościowego przemyślenia obowiązków państwa w zakresie praw człowieka drugiej generacji, tak aby prawa społeczne traktować z równą powagą jak prawa polityczne i obywatelskie, nie jako uznaniowe zobowiązania, ale jako miernik nowoczesnego państwa społecznego.
Brak ratyfikacji ZEKS od ponad dwóch dekad to wyraz niedocenienia znaczenia praw społecznych w polskiej polityce publicznej. Potrzebujemy zmiany myślenia. Prawa do godnych warunków pracy, ochrony zdrowia, zabezpieczenia społecznego, ochrony dzieci i młodzieży nie mogą być domeną aktów wykonawczych i uznaniowych decyzji, ale konstytucyjną i międzynarodową normą.
Polska ratyfikowała Europejską Kartę Społeczną 10 czerwca 1997 roku. Od tego czasu minęło ponad ćwierć wieku, wystarczająco dużo, by dokonać kolejnego kroku i zobowiązać się do standardów odpowiadających realiom XXI wieku.
Argument, że Polski „nie stać” na pełną ratyfikację ZEKS, jest dziś nieaktualny i nieakceptowalny. W ostatnich dwóch dekadach Polska zanotowała jeden z największych wzrostów PKB w Europie, poprawiła istotnie wskaźniki zatrudnienia i dochodu narodowego,a w wielu sektorach dorównuje już państwom, które ZEKS w pełni ratyfikowały. Nie możemy dłużej usprawiedliwiać inercji biedą państwa sprzed lat.
W dalszej części dokumentu NSZZ „Solidarność” przedstawia propozycję realistycznej ścieżki ratyfikacji ZEKS, która spełnia wymogi formalne, ale jednocześnie może stać się impulsem do szerszej dyskusji o społecznych obowiązkach państwa. Taka debata jest w Polsce od lat nieobecna, a jej brak osłabia nie tylko ochronę pracowników, ale także legitymację całego modelu gospodarczego.
W pierwszej kolejności chcemy zwrócić uwagę na trzy kompleksowe wyzwania, które są krytycznie ważne niezależnie od kwestii potrzeby ratyfikacji ZEKS.
Po pierwsze, chcemy zwrócić uwagę na konieczność uczynienia realnym prawa do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy zatrudnieniu niepracowniczym. Jest to konieczne w świetle Konstytucji RP mówiącej o tym, że każdy ma do nich prawo. Reforma w tym obszarze pozwoli także na ratyfikacje przykładowo art. 8 ust. 5 ZEKS.
Po drugie, konieczne jest wzmocnienie prawa pracowników do ułatwień w obszarze podnoszenia i modyfikacji kompetencji i kwalifikacji w obliczu zmiany technologicznej. Jest to kluczowe z polskiej perspektywy a równocześnie umożliwi ratyfikację art. 10 ust. 3 ZEKS.
Po trzecie, najwyższy czas, by Polska zadeklarowała, że prawo do godziwego wynagrodzenia stanowi jeden z filarów jej porządku społecznego i prawnego. Ratyfikacja art. 4 ust. 1 ZEKS, dotyczącego właśnie tej kwestii, byłaby czytelnym sygnałem, że Polska traktuje poważnie kwestie poziomu życia pracowników i realnej wartości wynagrodzeń. W kontekście wieloletniego wzrostu gospodarczego oraz dyskusji o godności pracy i sprawiedliwym podziale owoców rozwoju, taki krok wydaje się nie tylko możliwy, ale wręcz oczekiwany. Godziwe wynagrodzenie to nie hasło, ale konkretne zobowiązanie państwa – do stworzenia warunków, w których praca pozwala na prowadzenie życia na odpowiednim poziomie.
Zwracamy uwagę, że istnieją postanowienia ZEKS, które oceniamy jako niemalże możliwe do natychmiastowej ratyfikacji, gdyż wymogi w nich określone są spełniane przez polskie ustawodawstwo i praktykę. Są to:
Art. 2 ust. 2
Art. 2 ust. 6
Art. 7 ust. 7
Art. 20 ust. 1
Art. 25 ust. 1
Art. 27 ust. 1
Art. 27 ust. 2
Art. 27 ust. 3
Art. 29 ust. 1
Jak pokazano powyżej, Polska dysponuje potencjałem instytucjonalnym i gospodarczym umożliwiającym stopniową, a zarazem ambitną ratyfikację Zrewidowanej Europejskiej Karty Społecznej. Potrzebujemy realistycznej ścieżki dojścia do celu. Ścieżki zgodnej z wymogami formalnymi i opartej na rzetelnej analizie obecnego stanu prawa i praktyki. Brak ratyfikacji to nie obiektywna niemożność, lecz brak politycznej woli i instytucjonalnej refleksji. Czas to zmienić dla wzmocnienia praw społecznych, dla wiarygodności Polski jako państwa budującego społeczną gospodarkę rynkową. Ratyfikacja ZEKS jest w tym kontekście niezbędna.

Decyzja Prezydium KK nr 110/25 ws. zgody na użycie nazwy i znaku graficznego NSZZ „Solidarność”

Napisany w dniu | przez Sekretariat Prezydium

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, na wniosek Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, wyraża zgodę na użycie nazwy i znaku graficznego NSZZ „Solidarność” oraz logotypu 45-lecia powstania NSZZ „Solidarność”, w iluminacji wyświetlanej na fasadzie Pałacu Prezydenckiego, w ramach realizowanego przez KPRP projektu wyświetlania okolicznościowych iluminacji upamiętniających ważne wydarzenia państwowe.