(do użytku służbowego)
Miesiąc: marzec 2026
Stanowisko KK nr 2/26 ws. protestu głodowego pracowników Inowrocławskich Kopalni Soli SOLINO S.A. oraz postulatów dotyczących ochrony strategicznych interesów państwa
Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wyraża pełne poparcie dla protestu głodowego podjętego przez pracowników Inowrocławskich Kopalni Soli SOLINO S.A. w Inowrocławiu oraz dla przedstawionych przez nich postulatów.
Protest ten nie jest wyłącznie sporem pracowniczym ani lokalnym konfliktem społecznym. Jest wołaniem o odpowiedzialność państwa za zasoby, infrastrukturę i kompetencje mające fundamentalne znaczenie dla bezpieczeństwa surowcowego, przemysłowego i energetycznego Rzeczypospolitej Polskiej. W ocenie Komisji Krajowej mamy do czynienia z sytuacją, w której dalsza bierność władz publicznych może doprowadzić do nieodwracalnej utraty potencjału strategicznego regionu i całego państwa.
Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” podziela stanowisko pracowników, że kompleks sodowo-solny oraz infrastruktura związana z eksploatacją złóż soli i budową podziemnych magazynów kawernowych nie mogą być traktowane wyłącznie przez pryzmat doraźnego rachunku ekonomicznego. Są to aktywa o znaczeniu strategicznym, powiązane bezpośrednio z bezpieczeństwem energetycznym państwa, stabilnością rynku paliw i gazu, ciągłością dostaw nośników energii, a także z utrzymaniem miejsc pracy oraz unikalnych kompetencji technologicznych.
Z pełną odpowiedzialnością stwierdzamy, że postulaty pracowników Solino S.A. są uzasadnione społecznie, gospodarczo i państwowo.
Komisja Krajowa podkreśla, że ochrona miejsc pracy w Solino S.A. nie może być oddzielana od ochrony interesu publicznego. Likwidacja kompetencji pracowniczych, technologicznych i wydobywczych w obszarze gospodarki solnej i magazynowej oznaczałaby osłabienie zdolności państwa do prowadzenia samodzielnej polityki surowcowej i energetycznej. Państwo, które traci kontrolę nad strategiczną infrastrukturą i złożami, traci jednocześnie realne instrumenty zapewnienia bezpieczeństwa swoim obywatelom.
W naszej ocenie obowiązkiem władz jest niezwłoczne podjęcie działań osłonowych, naprawczych i systemowych. Dotyczy to zarówno ochrony majątku o znaczeniu strategicznym, jak i zabezpieczenia zatrudnienia, utrzymania ciągłości technologicznej oraz powstrzymania procesów degradacyjnych, które mogą mieć skutki nieodwracalne.
Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” apeluje do Prezesa Rady Ministrów, Ministra Energii oraz właściwych organów państwa o natychmiastowe podjęcie rozmów ze stroną społeczną i przedstawienie wiążącego planu działań. Nie oczekujemy deklaracji o charakterze wizerunkowym, lecz decyzji o charakterze ustrojowym, właścicielskim, inwestycyjnym i ochronnym, odpowiadających randze zagrożenia.
Deklarujemy pełne wsparcie dla działań podejmowanych przez pracowników oraz reprezentującą ich stronę związkową. Nie pozostawimy samych ludzi, którzy upominają się nie tylko o swoje miejsca pracy, ale również o bezpieczeństwo państwa i interes narodowy.
W przypadku braku niezwłocznej reakcji strony rządowej oraz dalszego ignorowania zgłaszanych zagrożeń, Komisja Krajowa jest gotowa do podjęcia działań statutowych.
Wyrażamy solidarność z pracownikami Inowrocławskich Kopalni Soli SOLINO S.A. i popieramy ich walkę o miejsca pracy, o przyszłość regionu oraz o zachowanie strategicznych zdolności państwa polskiego.
Stanowisko KK nr 1/26 ws. bezwzględnego więzienia dla Adama Borowskiego
Komisja Krajowa Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” stanowczo potępia skandaliczną decyzję o osadzeniu w zakładzie karnym Adama Borowskiego, legendarnego działacza naszego Związku.
To, co dziś się dzieje, jest odwróceniem elementarnego porządku moralnego. Człowiek, który w czasach PRL-u miał odwagę przeciwstawić się opresyjnemu państwu i zapłacił za to więzieniem, ponownie trafi za kratki – tym razem decyzją instytucji, która powinna stać na straży sprawiedliwości. To kompromitacja państwa.
Nie mamy wątpliwości: ta decyzja nie ma nic wspólnego z troską o porządek prawny.
To demonstracja siły wymierzona w człowieka, który nie tylko mierzy się obecnie z ciężką chorobą, ale przede wszystkim od lat patrzy władzy na ręce. To sygnał, który władza nieudolnie próbuje wysłać do wszystkich, którzy mają odwagę myśleć i mówić niezależnie: „możemy was złamać”.
Państwo, które w taki sposób traktuje swoich bohaterów, traci moralne prawo do powoływania się na jakiekolwiek wartości.
Nie ma i nie będzie naszej zgody na takie działania. Nie pozwolimy, by historia zatoczyła koło, a bohaterowie wolności znów stali się więźniami we własnym państwie.
Decyzja Prezydium KK nr 31/26 ws. wyznaczenia przedstawicieli do doraźnego Zespołuds. służb mundurowych Rady Dialogu Społecznego
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” postanawia wskazać do doraźnego Zespołu ds. służb mundurowych Rady Dialogu Społecznego jako członków Zespołu: Pana Krzysztofa Sadowskiego oraz Pana Macieja Piszczka.
Decyzja Prezydium KK nr 30/26 ws. wyznaczenia przedstawiciela do Rady Programowejds. kompetencji (przy Prezesie PARP)
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” zgodnie z art. 4d ust. 2 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (t.j. Dz. U. 2025 r. poz. 98) wyznacza Pana Bogusława Dołęgę w okresie od 1 kwietnia 2026 r. do 31 marca 2028 r. do składu Rady Programowej ds. Kompetencji przy Prezesie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości.
Decyzja Prezydium KK nr 29/26 ws. przyjęcia uproszczonych zasad sporządzenia sprawozdania finansowego za 2025 rok
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” postanawia, że sprawozdanie finansowe za 2025 rok zostanie sporządzone z uwzględnieniem uproszczonych zasad przewidzianych w ustawie o rachunkowości dla jednostek mikro, tj. z zastosowaniem art. 46 ust.5 pkt 4, art. 47 ust. 4 pkt 4, art.48 ust. 3, oraz art. 49 ust. 4 tej ustawy, jeśli spełnione będą warunki wskazane w art.80 ust. 4.
Decyzja Prezydium KK nr 28/26 ws. opinii o projekcie ustawy MRPiPS o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” krytycznie ocenia przedstawiony projekt ustawy Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego z dnia 27 lutego 2026 r., w szczególności ze względu na brak dokonania rzetelnej i realistycznej oceny skutków regulacji.
Wnioskodawca trafnie identyfikuje problem polegający na nadmiernym obciążeniu sądów w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz na niedostatecznej jakości postępowań prowadzonych na etapie administracyjnym, co prowadzi do wydłużania czasu rozpoznawania spraw. Można podzielić pogląd, że obecny model postępowania wymaga korekty i że konieczne jest wzmocnienie roli organu rentowego w zakresie prawidłowego ustalania stanu faktycznego sprawy jeszcze przed skierowaniem jej do sądu.
Jednocześnie Prezydium KK stwierdza, że opiniowany projekt nie zawiera przekonującej i realistycznej oceny skutków organizacyjnych proponowanych zmian.
Z Oceny Skutków Regulacji (OSR) wynika, że wnioskodawca nie przewiduje zwiększenia zatrudnienia ani dodatkowych środków finansowych dla Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz innych organów rentowych, mimo że projekt wprost zakłada konieczność prowadzenia przez te organy bardziej rozbudowanych i starannych postępowań dowodowych, a także ponownego rozpoznawania spraw po uchyleniu decyzji przez sąd. Oznacza to, że projektodawca dostrzega potrzebę zmian w funkcjonowaniu systemu, lecz nie dostrzega konieczności równoczesnego wzmocnienia zasobów kadrowych i organizacyjnych instytucji, na które przenoszona jest istotna część nowych obowiązków.
W ocenie NSZZ „Solidarność” taka konstrukcja regulacji budzi poważne wątpliwości co do możliwości osiągnięcia deklarowanego celu, jakim ma być przyspieszenie postępowań w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Brak zapewnienia odpowiednich zasobów po stronie organów rentowych może bowiem spowodować, że zamiast skrócenia czasu trwania postępowań dojdzie do ich dalszego wydłużenia, gdyż sprawy częściej będą wracały do ponownego rozpoznania, a organ nie będzie dysponował realnymi możliwościami
ich szybszego i bardziej wnikliwego prowadzenia. Z tego względu Prezydium KK NSZZ „Solidarność” uważa, że przedstawiona OSR nie odzwierciedla w sposób wystarczający rzeczywistych konsekwencji projektowanych zmian dla funkcjonowania systemu ubezpieczeń społecznych.
Prezydium KK NSZZ „Solidarność” zwraca również uwagę, że w OSR w niewystarczającym stopniu przeanalizowano wpływ projektowanych zmian na sytuację procesową ubezpieczonych i płatników składek. Wprowadzenie szerszej możliwości uchylania decyzji i przekazywania spraw do ponownego rozpoznania może w części przypadków oznaczać odsunięcie w czasie uzyskania prawomocnego rozstrzygnięcia,
od którego zależy prawo do świadczenia lub ustalenie obowiązku składkowego.
Z perspektywy osoby oczekującej na rozstrzygnięcie sprawy kluczowe znaczenie ma nie tylko prawidłowość postępowania, lecz także jego czas trwania. Tymczasem opiniowany projekt koncentruje się przede wszystkim na usprawnieniu postępowania z punktu widzenia organizacji wymiaru sprawiedliwości, nie przedstawiając pogłębionej analizy skutków
dla uczestników postępowania.
Decyzja Prezydium KK nr 27/26 ws. opinii o projekcie rozporządzenia Rady Ministrów zmieniającego rozporządzeniew sprawie zasad wynagradzania pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej zatrudnionych w urzędach administracji rządowej i pracowników innych jednostek
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” negatywnie ocenia projekt rozporządzenia Rady Ministrów zmieniającego rozporządzenie w sprawie zasad wynagradzania pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej zatrudnionych w urzędach administracji rządowej i pracowników innych jednostek.
Zaproponowany w projekcie poziom podwyżek, odpowiadający ustalonemu wcześniej przez stronę rządową wskaźnikowi wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej na rok 2026 na poziomie 103%, uznać należy za niewystarczający w świetle potrzeb materialnych pracowników, wymogów zapewnienia ciągłości i jakości usług publicznych oraz realizacji konstytucyjnych zadań państwa. NSZZ „Solidarność” podtrzymuje tymczasem stanowisko wypracowane wspólnie ze stroną pracowników oraz pracodawców w ramach Uchwały nr 139 Rady Dialogu Społecznego z 14 lipca 2025 r., w której Związek postulował wzrosty wynagrodzeń w sferze budżetowej na poziomie 12%.
Decyzja Prezydium KK nr 26/26 ws. opinii o projekcie ustawy MRPiPS o umorzeniu należności dochodzonych przez ZUSpowstałych przed dniem 1 stycznia 1999 r.
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” zgłasza następujące uwagi do projektu ustawy Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 3 marca 2026 r.
o umorzeniu należności dochodzonych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych powstałych przed dniem 1 stycznia 1999 r.
Projekt ustawy o umorzeniu należności dochodzonych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych powstałych przed dniem 1 stycznia 1999 r., zwany dalej „projektem”, przewiduje umorzenie z mocy prawa nieprzedawnionych należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na Fundusz Pracy, na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych powstałych przed dniem 1 stycznia 1999 r. oraz związanych z należnościami składkowymi odsetek za zwłokę, dodatkowych opłat, opłat prolongacyjnych, kosztów upomnienia a także kosztów i wydatków egzekucyjnych. Umorzeniu nie miałyby podlegać należności zabezpieczone hipoteką oraz należności co do których osoba zadłużona złożyła oświadczenie o odstąpieniu od umorzenia. Umorzenie nie wpływałoby negatywnie na wysokość świadczeń z ubezpieczenia społecznego osób, za które nie zostały opłacone składki na ubezpieczenia społeczne za wyjątkiem osób opłacających składki same za siebie (w tym osób prowadzących pozarolniczą działalność oraz osób z nimi współpracujących), w przypadku których nieopłacone składki nie byłyby uwzględniane przy ustalaniu kapitału początkowego.
Jak wynika z uzasadnienia projektu przyczyną podjęcia inicjatywy legislacyjnej jest utrwalony i stwierdzony w praktyce problem związany z niską efektywnością działań związanych z egzekwowaniem wierzytelności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu składek powstałych przed dniem 1 stycznia 1999 r. Jak wynika z Oceny Skutków Regulacji (OSR) dołączonej do opiniowanego projektu wartość zobowiązań składkowych, których dotyczyłoby umorzenie wynosi 175,7 mln zł a łączna wartość nieprzedawnionych należności składkowych powstałych przed dniem 1 stycznia 1999 r. wynosi 315 016 690 zł.
Takie nieprzedawnione należności składkowe występują na 7 109 kontach płatników składek. Jak stwierdzają autorzy projektu z punktu widzenia systemowego i ekonomicznego kontynuowanie działań zmierzających do wyegzekwowania tych należności jest niecelowe. Wysokie koszty osobowe, organizacyjne oraz egzekucyjne ponoszone przez ZUS nie znajdują uzasadnienia w osiąganych wpływach, co obciąża zarówno budżet państwa jak i sam ZUS, który jest instytucją odpowiedzialną za administrowanie Funduszem Ubezpieczeń Społecznych.
Zdaniem Prezydium KK opiniowany projekt został oparty na pesymistycznych założeniach dotyczących skuteczności działań związanych z egzekwowaniem nieprzedawnionych wierzytelności składkowych ZUS powstałych przed dniem 1 stycznia 1999 r. Jak wynika z informacji zawartych w OSR dołączonej do opiniowanego projektu, w wyniku działań związanych z egzekwowaniem należności składkowych podejmowanych przez ZUS w okresie od 2018 r. do połowy 2025 r. wartość zadłużenia powstałego przed dniem 1 stycznia 1999 r. zmniejszyła się o 103 mln zł (z 418 do 315 mln zł) zaś liczba kont płatników składek, na których występowało takie zadłużenie spadła o blisko połowę (z 14 054 do 7 109). W tym okresie szczególnie wysoką skutecznością w dochodzeniu nieprzedawnionych należności składkowych ZUS wykazał w latach 2018 i 2020, w których zanotowano wysokie wpływy z egzekucji tych należności w sposób znaczący przewyższające koszt obsługi zadłużenia.
W opinii Prezydium KK ocena projektu nie może być dokonywana wyłącznie przez pryzmat relacji pomiędzy prognozowanymi kosztami obsługi zadłużenia a prognozowaną efektywnością działań związanych z egzekwowaniem wierzytelności Zakładu. Proponowana regulacja dotyczy materii wrażliwej z punktu widzenia przychodów systemu finansów publicznych tj. przychodów składkowych Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, Funduszu Pracy i Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Rozwiązania prawne przyjmowane w tym obszarze przez ustawodawcę wpływają na przyszłe zachowania podmiotów uczestniczących w tym systemie, zwłaszcza zachowania płatników składek. Decyzja o umorzeniu nieprzedawnionych należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne stanowi sygnał na przyszłość dla płatników składek, że być może nie opłaca się płacić składek bo w przyszłości jest szansa na umorzenie zaległości składkowych z tego tytułu bez większych negatywnych konsekwencji dla ochrony ubezpieczeniowej osób, za które składki nie zostały opłacone. Uchwalenie opiniowanego projektu ustawy może zatem wpłynąć negatywnie na dyscyplinę w zakresie realizacji obowiązków składkowych przez płatników składek, co może przełożyć się na zwiększenie poziomu zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, co z kolei może spowodować wzrost kosztów obsługi zadłużenia z tytułu składek nieopłaconych po dniu 31 grudnia 1998 r. po stronie ZUS. Uchwalenie projektu może zatem przyczynić się w przyszłości do obniżenia poziomu przychodów składkowych nie tylko Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ale także Narodowego Funduszu Zdrowia, Funduszu Pracy i Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Z tych powodów projekt zasługuje na negatywną opinię.
Prezydium KK nr 25/26 ws. wskazania przedstawiciela NSZZ „Solidarność” do prac w Zespole wspierającymprace nad przygotowaniem Planu Partnerstwa Krajowego i Regionalnego dla Polskina lata 2028-2034
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” wskazuje Panią Elżbietę Wielg jako swoją przedstawicielkę do prac w Zespole wspierającym prace nad przygotowaniem Planu Partnerstwa Krajowego i Regionalnego dla Polski na lata 2028-2034.