Decyzja Prezydium KK nr 53/2014 ws. projektu założeń projektu ustawy o zmianie ustawy o usługach płatniczych oraz ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym

Prezydium KK NSZZ „Solidarność” negatywnie opiniuje rządowy projektzałożeń projektu ustawy o zmianie ustawy o usługach płatniczych oraz ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym z dnia 27 stycznia 2014 r w zakresie uchylenia przepisów, nakładających wymóg ochrony środków pieniężnych i ustanowienia w jego miejsce przepisu wskazującego na możliwość ochrony środków pieniężnych otrzymanych od użytkowników, w celu wykonania transakcji płatniczych przez biuro usług płatniczych. Jest to rozwiązanie, które budzi wątpliwości ze względu na potencjalne ograniczenie ochrony klientów korzystających
z tych usług. Głównie są to emeryci, renciści i osoby o niskich dochodach.

Zmiany zasad funkcjonowania biur usług płatniczych mogą spowodować z jednej strony wzrost niepewności co do bezpiecznego powierzenia usług tego typu biurom,
a jednocześnie brak jest na tym etapie projektowania propozycji, które wskazywałyby, że polityka samych biur usług płatniczych będzie prowadzona z zachowaniem odpowiednich zasad bezpieczeństwa. Obawiamy się także, czy informowanie o posiadaniu lub braku zabezpieczenia przez biura usług płatniczych będzie odpowiednie zważywszy, że klientami biur są najczęściej osoby starsze (emeryci lub renciści). Mamy wątpliwości czy rezygnacja z nadzoru KNF i deregulacja działalności nie przyczyni się do zwiększenia nadużyć.

 

Decyzja Prezydium KK nr 29/2014 ws. projektów rozporządzeń Ministra Pracy i Polityki Społecznej przekazanych do konsultacji pismem z dnia 31.12.2013 r. DRP-VIII-02101-16-18-IS/13

            Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” podtrzymuje swoje negatywne stanowisko dotyczące zmian w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zgłoszone dotychczas uwagi dotyczą w części także otrzymanych projektów rozporządzeń Ministra Pracy i Polityki Społecznej tj.:

1.       rozporządzenia w sprawie profilowania pomocy dla bezrobotnego

2.       rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków oraz trybu i sposobów                 prowadzenia usług rynku pracy,

3.       rozporządzenia w sprawie wzoru wniosku o akredytację do prowadzenia                       pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES,

4.       rozporządzenia w sprawie programów specjalnych,

5.       rozporządzenia w sprawie szczegółowego sposobu i trybu przyznania                          środków z Krajowego Funduszu Szkoleniowego,

6.       rozporządzenia w sprawie rad rynku pracy,

7.       rozporządzenia w sprawie dodatku do wynagrodzenia dla pracowników                          publicznych służb zatrudnienia oraz Ochotniczych Hufców Pracy.

              Wymienione powyżej projekty rozporządzeń przygotowano w sposób niestaranny. Zawierają one odesłanie do nieobowiązujących aktów prawnych tj. rozporządzeń Komisji Europejskiej dotyczących pomocy de minimis. Ponadto projekty przedstawiono do konsultacji pomimo tego, że do chwili obecnej nie przygotowano ostatecznego brzmienia projektu ustawy o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niektórych innych ustaw. Zdaniem Prezydium KK projekty aktów wykonawczych z zasady powinny podlegać konsultacjom społecznym dopiero po ustaleniu ostatecznego brzmienia projektu ustawy, która ma stanowić upoważnienie i podstawę do ich wydania. Powyższe jest uzasadnione tym bardziej, że w projekcie rozporządzenia w sprawie profilowania pomocy dla bezrobotnego już na obecnym etapie nie realizuje się upoważnienia w zakresie sposobu postępowania w ramach określonego profilu pomocy. Stanowi to istotną wadę formalnoprawną projektu.

         Odnosząc się szczegółowo do poszczególnych projektów rozporządzeń MPiPS  Prezydium Komisji Krajowej zgłasza następujące uwagi.

1.     Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie profilowania                                pomocy dla bezrobotnego.

W §7 projektu rozporządzenia wskazuje się na trzy profile pomocy bezrobotnym. Tymczasem projekt ustawy zakłada istnienie profilu nie dokonując jakiegokolwiek rozróżnienia w tym zakresie.W pierwszej kolejności wskazać należy, że wprowadzanie tak daleko idącego rozwinięcia przepisów ustawowych jest niedopuszczalne. Następuje w tym przypadku uregulowanie materii ustawowej rozporządzeniem. Niezależnie od powyższego, nawet w samej treści projektu rozporządzenia, nie dookreślono jaki zakres pomocy w danym profilu miałby zostać udzielony bezrobotnemu. Bez takiego dookreślenia nie jest możliwe dokonanie oceny całego omawianego zapisu projektu rozporządzenia, który jest jednym z najistotniejszych jego elementów.

2.     Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie programów                                specjalnych.

Prezydium KK poddaje pod wątpliwość celowość wprowadzenia projektu rozporządzenia w sprawie programów specjalnych, skoro wnioskodawca sam
w ramach oceny skutków stwierdza, że regulacje zawarte w projekcie nie będą miały wpływu na rynek pracy. Ponadto w § 2 pkt 3 projektu nie zobowiązano urzędu pracy do uwzględnienia w ramach analizy sytuacji osób bezrobotnych lub poszukujących pracy, danych zawartych w ppkt od 1 do 7 tego przepisu. Obecne brzmienie stwarza w tym zakresie całkowitą dowolność działania urzędu, co może okazać się bardzo niekorzystne dla beneficjentów, gdyż diagnoza dotycząca sytuacji zawodowej bezrobotnych będzie de facto jedyną podstawą opracowania programu specjalnego.

3.     Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie rad rynku pracy.

Prezydium KK podtrzymuje negatywne uwagi dotyczące funkcjonowania rad rynku pracy zgłoszone w decyzji Prezydium KK nr 140/2013 z 26.03.2013 r.,
w zakresie niezrównoważonego składu osobowego rad, jak również nieprecyzyjnego określenia ich kompetencji zwłaszcza na poziomie powiatu.

4.     Rozporządzenie w sprawie dodatku do wynagrodzenia dla pracowników publicznych           służb zatrudnienia oraz Ochotniczych Hufców Pracy

Prezydium KK zwraca uwagę na nierozwiązany problem dotyczący brzmienia
§ 4 ust. 2 projektu. W ramach przedstawionego projektu wnioskodawca nie przewiduje już katalogu przesłanek wyłączających przesunięcie okresu oceny
w kontekście przyznania dodatku do wynagrodzenia, a w szczególności przesłanki sprawowania funkcji związkowej. W miejsce dotychczasowego zapisu proponuje się natomiast wprowadzenie ogólnego stwierdzenia w postaci braku możliwości podjęcia decyzji przez pracodawcę, co stanowi rozwiązanie stwarzające możliwość nadinterpretacji i nadużyć ze strony pracodawcy. Proponowane brzmienie przepisu stwarza zagrożenie dyskryminacji pracowników ze względu na przynależność związkową, albowiem przesunięcie okresu oceny wynikające
z pełnienia funkcji związkowych może łączyć się ze wstrzymaniem wypłaty dodatku do wynagrodzenia.

           Mając na uwadze powyższe, należy przywrócić katalog przesłanek wykluczających możliwość przesunięcia oceny oraz dodać do nich kolejną przesłankę w postaci wykonywania czynności związanych z pełnieniem funkcji związkowych.

 

Decyzja Prezydium KK nr 28/2014 ws. podpisania wspólnych zaleceń partnerów społecznych dotyczących poprawienia skuteczności działań w odniesieniu do zjawiska stresu związanego z pracą

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” po zapoznaniu się z projektem dokumentu pt.: Zalecenia dotyczące poprawienia skuteczności działań w odniesieniu do zjawiska stresu związanego z pracą, uzupełniające wspólną deklarację partnerów społecznych z dnia 14 listopada 2008 r., wynegocjowanego przez NSZZ „Solidarność”, OPZZ, FZZ, Pracodawców RP, PKPP Lewiatan i ZRP, postanawia zaakceptować jego treść.
W związku z powyższym Prezydium KK upoważnia zespół negocjacyjny w składzie: Janusz Łaznowski, Barbara Surdykowska, Jerzy Wielgus, do podpisania w/w. dokumentu.

 

 

Uchwała KK nr 5/2014 ws. stwierdzenia nieważności Uchwały nr 7 z dnia 11 czerwca 2010 r. WZD NSZZ „Solidarność” Regionu Częstochowskiego

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, działając na podstawie § 61 ust. 2 Statutu NSZZ „Solidarność” w zw. z § 3 ust.1 pkt 2 oraz § 8 ust. 1 Uchwały KK 22/13 ws. stwierdzenia nieważności uchwał i decyzji podjętych z naruszeniem Statutu NSZZ „Solidarność” oraz innych aktów prawa wewnątrzzwiązkowego, po rozpatrzeniu wniosku Regionu Częstochowskiego NSZZ „Solidarność” stwierdza nieważność Uchwały nr 7 z dnia 11 czerwca 2010 r. Walnego Zebrania Delegatów NSZZ „Solidarność” Regionu Częstochowskiego, jako niezgodnej z postanowieniami § 38 ust. 1 Statutu NSZZ „Solidarność”.

 UZASADNIENIE

I. 22 października 2013 r. do Komisji Krajowej wpłynął wniosek Zarządu Regionu Częstochowskiego NSZZ „Solidarność” podpisane przez dwóch jego uprawnionych członków o stwierdzenie nieważności Uchwały nr 7 z dnia 11 czerwca 2010 r. Walnego Zebrania Delegatów NSZZ „Solidarność” Regionu Częstochowskiego jako niezgodnej ze Statutem NSZZ „Solidarność” wskazując w uzasadnieniu na sprzeczność z § 34 ust. 3 pkt Statutu.

II. 11 czerwca 2010 r. Walne Zebranie Delegatów NSZZ „Solidarność” Regionu Częstochowskiego podjęło Uchwałę nr 7 zobowiązującą Przewodniczącego Zarządu Regionu „o comiesięczne” [pisownia oryginalna] spotkania z przewodniczącymi organizacji związkowych w wyznaczonym stałym terminie. Powstaje zatem pytanie czy tego rodzaju zobowiązanie dotyczące członka władzy wykonawczej jakim jest przewodniczący zarządu regionu NSZZ „Solidarność” może być przedmiotem uchwały walnego zebrania delegatów jako władzy stanowiącej w rozumieniu § 34 ust. 2 pkt 3 Statutu ?

III. Przed przejściem do odpowiedzi na powyższe pytanie należy zauważyć, że zgodnie § 34 ust. 3 Statutu władzą wykonawczą organizacji regionalnej jest zarząd regionu a nie przewodniczący zarządu regionu, którego formalny status jest taki sam jak pozostałych członków zarządu regionu (primus inter pares). Ponadto zgodnie z §  38 ust. 1 Statutu władza stanowiąca podejmuje uchwały i decyzje wiążące dla pozostałych władz danej jednostki organizacyjnej Związku oraz wszystkich władz jednostek podrzędnych w zakresie ich właściwości […].  Oznacza to, że walne zebrania delegatów regionu są uprawnione do podejmowania uchwał i decyzji wiążących zarządy regionu rozstrzygające określone kwestie prawne. Kwestionowana Uchwała nr 7 z dnia 11 czerwca 2010 r. Walnego Zebrania Delegatów NSZZ „Solidarność”  Regionu Częstochowskiego dotyczy kwestii czysto faktycznej związanej z bieżącym funkcjonowaniem Przewodniczącego Zarządu Regionu Częstochowskiego, który nie jest władzą wykonawczą w rozumieniu przywołanych wyżej przepisów.  Z tego względu należy powyższą Uchwałę w jej warstwie normatywnej  uznać za niezgodną ze Statutem NSZZ „Solidarność”.

IV. Na marginesie Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” pragnie zauważyć, iż „zobowiązanie”, „obowiązek” czy „powinność”, dotyczące sposobu funkcjonowania np. przewodniczącego zarządu regionu, może zawsze być przedmiotem aktów prawnych wskazanych w § 60 ust. 1 pkt 2 Statutu NSZZ „Solidarność” tj. stanowiska, opinii, apelu jako oświadczeń wyrażających pogląd danej władzy jednostki organizacyjnej Związku w określonej sprawie.

Mając na uwadze wszystkie przedstawione wyżej argumenty, Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” postanowiła jak w uchwale.

Uchwała KK nr 4/2014 ws. zmian w Statucie ECS

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, działając na podstawie § 27 ust. 2 Statutu ECS, nie wyraża zgody na wprowadzenie do Statutu Europejskiego Centrum Solidarności w Gdańsku zmiany polegającej na nadaniu w § 15 ustępowi 1 brzmienia:

„1. Rada Europejskiego Centrum Solidarności wybiera ze swego grona przewodniczącego, jego zastępcę i sekretarza. Rada może również powołać Honorowego Przewodniczącego Rady ECS, który sprawuje funkcję tytularną”.

Uchwała KK nr 3/2014 ws. wyborów delegatów na KZD na kadencję 2014 – 2018

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” postanawia, że:

  1. Podstawą do ustalenia liczby delegatów na Krajowy Zjazd Delegatów przypadającej danemu regionowi w kadencji 2014 – 2018 będzie liczba (średnia arytmetyczna) członków Związku w regionie wyliczona na podstawie liczby, członków Związku w latach 2010, 2011, 2012 i 2013 podanych przez zarząd regionu zgodnie z postanowieniami uchwały KK nr 14/2010.
  2. Weryfikacja deklarowanej liczby członków Związku w regionie, o której mowa w pkt. 1 odbędzie się zgodnie z postanowieniami uchwały nr 6 XIX KZD.
  3. Jeden mandat delegata na Krajowy Zjazd Delegatów w kadencji 2014 – 2018 przypada na każde pełne 2.100 członków Związku w regionie. Do tak wyliczonej liczby delegatów przypadających poszczególnym regionom nie wlicza się mandatów delegatów na KZD przypadających przewodniczącym zarządów regionów, rad krajowych sekretariatów branżowych i Krajowego Sekretariatu Emerytów i Rencistów.
  4. Walne zebrania delegatów regionu muszą przy dokonywaniu wyboru delegatów na Krajowy Zjazd Delegatów określić kolejność miejsc mandatowych tak, by można było – w razie potrzeby – zweryfikować według wymienionych wyżej kryteriów liczbę delegatów przypadającą regionowi.
  5. Wszelkie zobowiązania składkowe wobec Komisji Krajowej i Krajowego Funduszu Strajkowego za lata 2010 – 2013 muszą być wpłacone najpóźniej do 15 marca 2014. Po upływie tego terminu zostaną obliczone – w sposób określony w uchwale nr 6 XIX KZD – kwoty stanowiące podstawę do weryfikacji liczby delegatów na KZD przypadającej poszczególnym regionom.
  6. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Uchwała KK nr 2/2014 ws. interpretacji Statutu oraz zmiany Uchwały nr 9/05

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” działając na podstawie § 61 ust. 2 Statutu NSZZ „Solidarność” dokonuje interpretacji § 19 ust. 8 Statutu NSZZ „Solidarność” oraz na podstawie § 19 ust. 6 Statutu NSZZ „Solidarność” zmiany  Uchwały KK nr 9/05 ws. zasad funkcjonowania zakładowych organizacji koordynacyjnych NSZZ „Solidarność”.

§ 1.

Nie jest możliwe przekształcenie zakładowych organizacji koordynacyjnych, o których mowa w § 19 ust. 6 Statutu NSZZ „Solidarność” w organizacje podzakładowe.

§ 2.

  1. Organizacje zakładowe lub międzyzakładowe, które w wyniku zmiany struktury pracodawcy utworzyły zakładową  organizacje koordynacyjną jednocześnie zachowały nazwę i pozycję w Regionalnym Rejestrze Organizacji Zakładowych, mogą się przekształcić w organizacje podzakładowe.
  2. Powyższe przekształcenie jest dopuszczalne jeżeli w wyniku przekształceń struktury pracodawcy zakładowa organizacja koordynacyjna traci status podstawowej jednostki organizacyjnej Związku.

§ 3.

W § 6 Uchwały KK nr 9/05 dodaje się literę „d” w brzmieniu:

d)   przekształcenia struktury pracodawcy, w wyniku którego zakładowa organizacja koordynacyjna traci status podstawowej jednostki organizacyjnej Związku.

§ 4

  1. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.
  2. Postanowienia niniejszej uchwały stosuje się również do już rozpoczętych a niezakończonych przed dniem wejścia w życie uchwały czynności dotyczących dostosowania struktury Związku podjętych w wyniku zmiany struktury pracodawcy.

Uchwała KK nr 1/2014 ws. terminu i miejsca XXVII KZD

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” postanawia, że XXVII sesja Krajowego Zjazdu Delegatów NSZZ „Solidarność” odbędzie się w terminie od 8 do 9 października 2014 r. w Bielsku-Białej.

Komisja Krajowa zobowiązuje Prezydium KK do zawarcia umowy określającej warunki organizacji Zjazdu, którego koszt zostanie umieszczony w budżecie Komisji Krajowej na 2014 r.

Apel KK nr 4/2014 ws. łamania praw pracowniczych i związkowych przez Lidl Polska

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” stanowczo protestuje przeciwko łamaniu podstawowych praw pracowniczych i związkowych w „Lidl Polska Sklepy Spożywcze sp. z o.o.” sp. k.

W styczniu 2013 roku pracownicy sieci Lidl założyli organizację NSZZ „Solidarność” aby skutecznie upomnieć się o prawa pracownicze. Niestety kierownictwo firmy nie podjęło rzeczywistego dialogu ze stroną pracowniczą. Niemal od początku funkcjonowania „Solidarności” w Lidl Polska, zarząd spółki rozpoczął działania noszące znamiona szykanowania działalności związkowej. W grudniu 2013 roku przewodnicząca oraz wiceprzewodniczący Organizacji Zakładowej NSZZ „Solidarność” otrzymali dyscyplinarne wypowiedzenia z pracy. Jako przyczynę zwolnienia pracodawca podał m.in. udział tych osób w akcjach protestacyjnych, które rzekomo były nielegalne. W Niemczech, skąd pochodzi Lidl, wyrzucanie z pracy działaczy związkowych oraz jawne zwalczanie legalnie działającego związku zawodowego byłoby nie do pomyślenia.

W związku z powyższym Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” rozpoczyna długofalową akcję protestacyjną w celu znormalizowania stosunków pracowniczych w sieci sklepów Lidl. W pierwszym etapie akcji apelujemy do członków NSZZ „Solidarność” o zaniechanie zakupów w tej sieci w lutym br.

Ponadto KK skieruje skargę na działania zarządu Lidl Polska do instytucji międzynarodowych m.in. OECD i MOP.