Polska oddaje hołd bohaterom podziemia w nowym święcie państwowym

14 lutego 2025 roku po raz pierwszy obchodzimy Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Armii Krajowej. To nowe święto państwowe, ustanowione jednogłośnie przez Sejm, ma na celu upamiętnienie największej podziemnej armii okupowanej Europy oraz jej walki o wolną Rzeczpospolitą.

Historyczny fundament polskiej niepodległości

Data nowego święta nie jest przypadkowa i nawiązuje do 83. rocznicy powołania Armii Krajowej przez gen. Władysława Sikorskiego. 14 lutego 1942 roku AK stała się kontynuatorką wcześniejszych struktur konspiracyjnych, budując fundament polskiej tożsamości.

Dziś historia tej formacji jest traktowana jako symbol polskiej niezłomności. To właśnie żołnierze AK stanowili zbrojne ramię Polskiego Państwa Podziemnego w najtrudniejszych latach okupacji niemieckiej i sowieckiej.

Największa podziemna armia w okupowanej Europie

Armia Krajowa wyróżniała się na tle innych ruchów oporu swoją skalą oraz wysokim poziomem wyspecjalizowania. Była to struktura oparta na ochotniczym zaciągu, która przygotowywała się do ogólnonarodowego powstania.

Dzięki unikalnej organizacji AK stała się wzorem dla innych formacji konspiracyjnych w Europie. Jej działania obejmowały nie tylko walkę zbrojną, ale także szeroko zakrojoną samoobronę obywateli przed terrorem najeźdźców.

Wojsko Polskie działające w pełnej legalności

Kluczowym wyróżnikiem AK był fakt, że stanowiła ona część regularnych Sił Zbrojnych RP. Podlegała bezpośrednio legalnym, konstytucyjnym władzom państwowym rezydującym na uchodźstwie, co dawało jej pełny mandat państwowy.

W przeciwieństwie do formacji partyjnych, Armia Krajowa była strukturą ponadpartyjną i ogólnonarodową. Jej dowództwo podjęło ogromny wysiłek scalenia rozproszonych organizacji zbrojnych w jedną, silną pięść.

Przekrój społeczeństwa w szeregach konspiracji

W 1944 roku liczebność Armii Krajowej sięgnęła ponad 350 tysięcy zaprzysiężonych żołnierzy. W jej szeregach służyli ramię w ramię inteligenci, robotnicy, rolnicy oraz harcerze i przedwojenni zawodowi oficerowie.

Ta różnorodność sprawiła, że AK była reprezentacją całego polskiego społeczeństwa. Chęć odzyskania wolności okazała się silniejsza niż jakiekolwiek podziały polityczne czy różnice w pochodzeniu społecznym.

Tragiczne losy żołnierzy w dobie stalinizmu

Mimo bohaterskiej postawy w czasie wojny, wielu żołnierzy po 1945 roku spotkały okrutne represje ze strony władz komunistycznych. W okresie stalinizmu byli tropieni, więzieni, a w wielu przypadkach skazywani na kary śmierci.

Pamięć o ich poświęceniu przetrwała jednak lata zniewolenia. Dziś ich moralna spuścizna jest traktowana jako niepodważalny kapitał patriotyczny, który służy wychowaniu kolejnych pokoleń Polaków.

Wspólne świętowanie i kultywowanie pamięci

Obchody pierwszego Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Armii Krajowej to zaproszenie do udziału w lokalnych uroczystościach. To czas na upowszechnianie wiedzy o losach ludzi, którzy dla wolności zaryzykowali wszystko.

Niech każdy 14 lutego będzie od teraz okazją do oddania należnego hołdu bohaterom. Pamięć o ich czynach jest naszym wspólnym obowiązkiem i wyrazem wdzięczności za suwerenną Polskę, w której dziś żyjemy.