Tag: Prezydium

(do użytku służbowego)

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, na wniosek Rady Miasta Torunia, wyraża zgodę na użycie nazwy i znaku graficznego NSZZ „Solidarność” oraz logotypu 45-lecia powstania NSZZ „Solidarność”, na zaproszeniu na uroczystą sesję Rady Miasta, która odbędzie się 30 grudnia 2025 r. oraz broszurze zawierającej biogramy osób wyróżnionych Medalem „Za Zasługi dla Miasta Torunia” na wstędze.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na mocy postanowień  § 17 ust. 2 Uchwały KK nr 17/08 z późniejszymi zmianami, zatwierdza Regulamin Krajowej Sekcji Morskiej Marynarzy i Rybaków NSZZ „Solidarność” przyjęty Uchwałą nr 2/XVI/2025 XVI Walnego Zebrania Delegatów Krajowej Sekcji Morskiej Marynarzy i Rybaków, które odbyło się 16 października 2025 r. w Szczecinie.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na mocy postanowień § 1 Uchwały KK nr 30/15 ws. zasad i trybu postępowania w sprawach o rozszerzenie obszaru działania organizacji zakładowych i międzyzakładowych oraz Uchwały KK nr 23/16 ws. scedowania na Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” uprawnienia wynikającego z § 1 Uchwały KK nr 30/15, wyraża zgodę na rozszerzenie zasięgu działania Organizacji Międzyzakładowej NSZZ ,,Solidarność” Funkcjonariuszy i Pracowników Policji Województwa Małopolskiego, wpisanej do Rejestru Podstawowych Jednostek Organizacyjnych Związku prowadzonego przez Region Małopolski NSZZ „Solidarność” pod numerem 4165, na Komendę Powiatową Policji w Jaśle, pracodawcę znajdującego się na terenie działania Regionu Podkarpacie NSZZ „Solidarność”.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” negatywnie opiniuje poselski projekt (KP Konfederacja) ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

W przedstawionym projekcie proponuje się podniesienie kwoty rocznego przychodu z działalności gospodarczej uprawniającego do korzystania z preferencyjnych składek na ubezpieczenie społeczne (tzw. Mały ZUS plus) do 200 000 zł.

NSZZ „Solidarność” ponownie podkreśla, że w Polsce od lat funkcjonuje silna segmentacja rynku pracy, odnotowywane są coraz większe liczby pracujących w oparciu o umowy cywilnoprawne lub w formule samozatrudnienia, często zamiast umowy o pracę. Rozszerzanie ulg składkowych dla tej grupy utrwala ten podział, zachęcając do unikania etatów i wypychania zatrudnienia w stronę B2B.

W efekcie osoby samozatrudnione, często dysponujące wysokimi przychodami, opłacają niższe składki niż pracownicy, co osłabia finansową stabilność systemu ubezpieczeń społecznych, a w dłuższym okresie prowadzi to do niższych świadczeń emerytalnych co za tym idzie, przerzucenia kosztów na budżet państwa.

Zdaniem Prezydium KK proponowana zmiana, nie wpisuje się w kierunek reform potrzebnych dla ograniczenia dualizacji rynku pracy. W obecnej sytuacji należy przede wszystkim podjąć działania zmierzające do wyrównania obciążeń między różnymi formami zatrudnienia. Dlatego projekt należy ocenić negatywnie z punktu widzenia spójności systemu ubezpieczeń społecznych i polityki rynku pracy. Utrwala on nierówności, pogłębiając problem oparcia rozwoju gospodarczego o niskie wynagrodzenia i niesprawiedliwe rozłożenie ciężarów składkowych.

NSZZ „Solidarność” kolejny raz apeluje o wprowadzenie rozwiązań przewidujących całkowite objęcie ubezpieczeniem umów zleceń, kumulację tytułów ubezpieczeniowych oraz likwidację szczególnych regulacji w zakresie ubezpieczeń społecznych dla osób uczących się do 26 roku życia.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” pozytywnie ocenia kierunek zmian i podziela założenia dotyczące uproszczenia procedur, ograniczenia formalizmu i pełniejszej elektronizacji obiegu dokumentów, zawarte w projekcie rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 października 2025 r. Jednocześnie, mając na względzie praktykę stosowania prawa i ochronę interesów osób uprawnionych, zgłasza następujące uwagi:

1. W projektowanych w §4 ust. 2a pkt 10 i pkt 13 jest niespójna terminologia rachunków. W projekcie w §4 ust. 2a pkt 10 mowa jest o „rachunku płatniczym”, a w pkt 13 o „rachunku bankowym”; które nie są synonimami: „rachunek płatniczy” to kategoria z ustawy o usługach płatniczych (obejmuje rachunki prowadzone także przez nie-bankowych dostawców), natomiast „rachunek bankowy” to pojęcie z Prawa bankowego. Zostawienie obu terminów w jednym formularzu grozi odmowami wypłat na konta w SKOK/fintech i sporami interpretacyjnymi. Prezydium KK proponuje ujednolicić terminologię do „rachunku płatniczego (prowadzonego w kraju)”.
2. W dodawanym ust. 2a pkt 10 w §4 projekt dopuszcza operowanie „instrumentem płatniczym” zakładu pogrzebowego. Z perspektywy ustawy o usługach płatniczych i RODO (minimalizacja danych, bezpieczeństwo przetwarzania) wciąganie kart/tokenów do procedury ZUS jest nadmiarowe i ryzykowne (ekspozycja identyfikatorów, potencjalne nadużycia). W opinii Prezydium KK wystarcza umocowanie do wypłaty na wskazany rachunek płatniczy; organ nie powinien żądać ani przetwarzać „instrumentów” jako środków uwierzytelniania.
3. W §6 rozporządzenia w dodawanym ust. 2a data przyjęcia wniosku przez zakład pogrzebowy staje się datą złożenia wobec ZUS, lecz brak jest terminu, w jakim pośrednik musi przekazać wniosek organowi. To tworzy pole do antydatowania i sporów o terminy materialne (ustawa o emeryturach i rentach z FUS) oraz o bieg sprawy w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego (KPA). Dla pewności obrotu, zdaniem Prezydium KK, warto dodać 3 dni robocze na przekazanie i przesądzić, że w kanale elektronicznym miarodajny jest znacznik czasu systemu ZUS. Obowiązek wydania potwierdzenia zawarty w §6 ust. 3a dobrze to uzupełnia, ale nie zastępuje terminu.
4. Po zmianach w §19 rozporządzenia dopuszcza się oświadczenia w formie elektronicznej, natomiast §27 nadal wymaga dołączania „w oryginale” (z wyjątkiem trybu z §16a dla e-wniosków). Bez jasnego zrównania form istnieje ryzyko kwestionowania ważności e-oświadczeń i „nadprodukcję” wezwań, choć KPA i ustawa o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz.U.2024.1557), przewidują równoważność dokumentów elektronicznych (z kwalifikowanym/ZPU/PO). NSZZ „Solidarność” proponuje w §27 dodać wprost, że dokumenty i oświadczenia mogą być składane w postaci elektronicznej zgodnie z §19 lub §16a zmienianego rozporządzenia.
5. W §16 ust. 3 przewidziano „odmowę wszczęcia postępowania” przy braku możliwości potwierdzenia pokrewieństwa/powinowactwa. Skoro wniosek został złożony i organ prowadzi czynności, logika KPA przemawia za rozstrzygnięciem co do istoty (przyznanie/odmowa prawa) lub jeśli jest to naprawdę brak formalny uniemożliwiający nadanie biegu klarownym jest „pozostawienie bez rozpoznania”. Użycie „odmowy wszczęcia” na etapie po zainicjowaniu sprawy bywa uchylane w sądach administracyjnych.
   Prezydium KK rekomenduje zastąpić to odmową prawa do zasiłku.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając w związku z art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2232 z późn. zm.), na wniosek Prezydium Zarządu Regionu Konińskiego NSZZ „Solidarność”, wnosi o wykreślenie ze składu Wojewódzkiej Rady Dialogu Społecznego w Poznaniu Pana Grzegorza Matuszaka i wskazuje do prac w jej składzie Pana Dariusza Romańskiego.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając w związku z art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2232 z późn. zm.), na wniosek Prezydium Zarządu Regionu Zielonogórskiego NSZZ „Solidarność” oraz Prezydium Zarządu Regionu Gorzowskiego NSZZ „Solidarność”, wnosi o wykreślenie ze składu Wojewódzkiej Rady Dialogu Społecznego w województwie lubuskim Pana Macieja Jankowskiego i wskazuje do prac w jej składzie Pana Roberta Jusis.

(do użytku służbowego)

(do użytku służbowego)

(do użytku służbowego)

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” zatwierdza zmiany regulaminu kont poczty elektronicznej na serwerze solidarnosc.org.pl.

Jednocześnie traci moc Decyzja Prezydium KK nr 120/23.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, na wniosek mieszkańców osiedla Piecki-Migowo, po pozytywny ustosunkowaniu się przez Urząd Miasta Gdańsk oraz Instytut Pamięci Narodowej, wyraża zgodę na użycie nazwy i znaku graficznego NSZZ „Solidarność” na tablicy pamiątkowej, poświęconej autorowi znaku graficznego NSZZ „Solidarność” Jerzemu Janiszewskiemu, która zostanie umieszczona na budynku przy ul. Marusarzówny 7A w Gdańsku.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na mocy postanowień § 17 ust. 2 Uchwały KK nr 17/08 z późniejszymi zmianami, zatwierdza Regulamin Krajowej Sekcji Kolejarzy NSZZ „Solidarność” przyjęty Uchwałą nr 2/2025 XXX Walnego Zebrania Delegatów Krajowej Sekcji Kolejarzy, które odbyło się 6 października 2025 r. w Białymstoku.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” postanawia zgłosić panią Marzenę Podolską – Bojahr jako członka Zespołu oraz panią Magdalenę Gryciuk jako zastępcę członka Zespołu do spraw wsparcia zrównoważonego rozwoju przedsiębiorstw.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” po zapoznaniu się z treścią projektu średniookresowej strategii rozwoju kraju – „Strategia Rozwoju Polski do 2035 r.” (zwaną dalej: Strategią) przedstawionej do konsultacji publicznych pragnie zauważyć, że nie uwzględnia się w niej roli Rady Dialogu Społecznego jako partnera w strategii rozwoju. Autorzy nie dostrzegają roli i potencjału Rady Dialogu Społecznego, Wojewódzkich Rad Dialogu Społecznego, Trójstronnych Zespołów Branżowych co świadczy o tym, że wnioskodawca nie potrafi zaplanować wykorzystania istniejących w Polsce instytucji dialogu.

Strategia stawia na wzmacnianie dialogu obywatelskiego, ale nie uwzględnia roli partnerów społecznych w systemie jej realizacji i monitoringu, co zasługuje na krytykę.

Prezydium KK podkreśla, że diagnoza trafnie akcentuje potrzebę „nowej równowagi” między konkurencyjnością gospodarki, spójnością społeczną i bezpieczeństwem kraju, ale traktuje rynek pracy jak bierną wypadkową innych polityk zamiast jako strukturę do naprawy. Zdaniem NSZZ „Solidarność” bez odbudowy rokowań zbiorowych (układy branżowe, mechanizmy rozszerzania, rola RDS) nie da się osiągnąć trwałej równowagi między konkurencyjnością a spójnością.

Strategia stawia w centrum potrzeby policentrycznego modelu rozwoju, który zdaniem NSZZ „Solidarność”, wymaga policentrycznego ładu negocjacyjnego (silnych instytucji rokowań w regionach i branżach). Brakuje wskaźników pokrycia układami, planu dojścia do większego zasięgu rokowań oraz umocowania partnerów społecznych w procesie realizacji Strategii. Bez tych elementów „równowaga” będzie jedynie hasłem, a nie mechanizmem korekty ścieżki wzrostu.

Diagnoza konkurencyjności jest trafna, ale pomija mechanizm przejścia do wysokiej wartości dodanej: bez inwestycji w jakość pracy i instytucje głosu pracowniczego, firmy dalej będą konkurować kosztem, nie wiedzą. Potrzebne są: rokowania zbiorowe na poziomie branż (żeby ustawić płacowe i kompetencyjne minimalne poziomy, które wymuszają innowacje), prawo do informacji i konsultacji na poziomie zakładów/grup kapitałowych (w tym o planowanych automatyzacjach i zmianach organizacyjnych) oraz współfinansowane w układach ścieżki podnoszenia kwalifikacji i certyfikacji umiejętności. Bez tych instrumentów przesunięcie ku rozwojowi i funkcjom przedprodukcyjnym pozostanie życzeniem, a niska skala rokowań utrzyma pułapkę niskich marż, niskich płac i niskich inwestycji. Policentryczny model rozwoju wymaga więc równie policentrycznej architektury negocjacyjnej z branżowymi układami, które podnoszą standardy pracy i pchają firmy w górę łańcucha wartości.

W części „Spójność społeczna” autorzy opisują niskie zaangażowanie obywatelskie i wolontariat, polaryzację oraz erozję zaufania przytaczając wskaźniki aktywności obywatelskiej i wolontariatu, ale ani razu nie odnoszą się do związków zawodowych jako do najliczniejszej, trwałej formy zrzeszania pracowników, która w praktyce jest szkołą demokracji (uczy wyboru reprezentantów, procedur, kompromisu) i buduje solidarność społeczną.

Brak takiego ujęcia w diagnozie ignoruje związek między spójnością a dialogiem społecznym (związki, rokowania zbiorowe).

Diagnoza w części „Bezpieczeństwo państwa i obywateli” trafnie opisuje modernizację i odporność, ale pomija „czynnik pracy” jako element bezpieczeństwa. Ciągłość działania infrastruktury krytycznej, cyberodporność i skracanie łańcuchów dostaw wymagają instytucjonalnego włączenia reprezentacji pracowników i pracodawców w plany działania, procedury BHP, obowiązkowe informowanie i konsultacje przy zmianach organizacyjnych motywowanych bezpieczeństwem oraz warunki pracy w zamówieniach publicznych.

Bez tego czynnika realna odporność systemu będzie narażona na rotację kadr, wypalenie i konflikty w pracy, co dokument sam pośrednio sygnalizuje, akcentując ochronę infrastruktury i minimalizację zależności importowych, lecz pomijając jakość pracy i głos pracowników.

Prezydium KK NSZZ „Solidarność” wnioskuje o pogłębioną debatę na temat projektu średniookresowej strategii rozwoju kraju – „Strategia Rozwoju Polski do 2035 r.” na Zespole problemowym ds. polityki gospodarczej i rynku pracy.

I. Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” po analizie projektu ustawy o zmianie ustawy o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych oraz niektórych innych ustaw stwierdza, że w odniesieniu do następujących propozycji zmian nie widzi przeciwskazań tj.:

a) wprowadzenie tzw. świadczenia wyrównawczego oraz świadczenia solidarnościowego za działalność opozycyjną dla osób, nie mających ustalonego prawa lub nie pobierających emerytury, renty inwalidzkiej, renty z tytułu niezdolności do pracy, renty rodzinnej
lub renty albo emerytury zagranicznej,
b) przyznanie wdowom i wdowcom określonych świadczeń po nabyciu statusu wdowy albo wdowca po działaczu opozycji antykomunistycznej lub osobie represjonowanej z powodów politycznych po wyczerpaniu procedury określonej w nowym dodanym 5b ustawy.

II. Druga grupa zmian nosi charakter wprawdzie dyskusyjnych, ale nie niemożliwych do przyjęcia tj.:

1) zastąpienie przesłanki „zagrożenia odpowiedzialnością karną” przesłanką „zagrożenia represjami” – art. 2 ust. 1 Projektu, co uzasadniane jest faktem, iż działalność prowadziły także osoby niepodlegające odpowiedzialności karnej (dzieci i młodzież poniżej 17 roku życia); jednakże nie można wykluczyć ryzyka wielu nierzetelnych zgłoszeń z wyjątkiem potwierdzonych faktów przebywania w ośrodkach poprawczych dla nieletnich,
2) nadanie nowego brzmienia definicji osób represjonowanych z powodów politycznych zaliczając do osób represjonowanych także osoby, wobec których orzeczono zastosowanie środka poprawczego lub środka wychowawczego – co stanowi konsekwencję przyjęcia regulacji, o której mowa w punkcie poprzednim.

III. Natomiast znacząco duży niepokój NSZZ „Solidarność” budzi zmiana w procedurze nabywania statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych tj. prócz dotychczasowej decyzji administracyjnej wydawanej przez Szefa Urzędu ds. Kombatantów po stwierdzeniu przez Prezesa IPN, że osoba taka spełnia warunki osoby represjonowanej, Szef UKiOR będzie mógł wydać taką decyzję także po uznaniu przez „oddziałowe biuro lustracyjne” lub sąd za prawdziwe jednostronne oświadczenie takiej osoby, że od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r. nie była pracownikiem, funkcjonariuszem lub żołnierzem organów bezpieczeństwa państwa ani nie była współpracownikiem w rozumieniu art. 3a ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2024 r. poz. 1632) organów bezpieczeństwa państwa. Jak się wskazuje w uzasadnieniu Projektu obecne brzmienie ustawy nie pozwala osobom, które np. podpisały dokumenty wskazane w ustawie lub przyczyniły się do ich powstania, ale nie podjęły rzeczywistej współpracy, a o swoich kontaktach z aparatem bezpieczeństwa poinformowały współpracowników w podziemiu, ubiegać się o status działacza opozycji, zmuszając ich do występowania do sądu lustracyjnego o tzw. autolustrację i korzystny wyrok, aby móc następnie wznowić postępowanie przed Prezesem IPN. Uchwalenie proponowanej poprawki znacznie ułatwi takim osobom uzyskiwanie statusu działacza opozycji.

Niestety mimo, iż Projekt ustawy określa szczegółową procedurę weryfikacji zgodności oświadczenia z prawdą przez prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego (art. 5a i 5b nowo dodanych przepisów) wydaje się, że ryzyko nadania statusu osoby represjonowanej osobie nie spełniającej takich warunków należy ocenić jako większe niż dotychczasowa procedura i praktyka w tym względzie, co nie pozwala na jednoznacznie pozytywną ocenę proponowanego rozwiązania.

(do użytku służbowego)

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na mocy postanowień § 1 Uchwały KK nr 30/15 ws. zasad i trybu postępowania w sprawach o rozszerzenie obszaru działania organizacji zakładowych i międzyzakładowych oraz Uchwały KK nr 23/16 ws. scedowania na Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” uprawnienia wynikającego z § 1 Uchwały KK nr 30/15, wyraża zgodę na rozszerzenie zasięgu działania Organizacji Międzyzakładowej NSZZ ,,Solidarność” w OTP S.A., wpisanej do Rejestru Podstawowych Jednostek Organizacyjnych Związku prowadzonego przez Region Mazowsze NSZZ „Solidarność” pod numerem 3216, na Polish Logistic Platform Sp. z o.o., 71-602 Szczecin, ul. Świętosławy 1A, 1B/43, 45, pracodawcę znajdującego się na terenie działania Regionu Pomorze Zachodnie NSZZ „Solidarność”.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, na wniosek Komisji Międzyzakładowej Organizacji nr 565 Pracowników Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność” w Skierniewicach, wyraża zgodę na użycie nazwy i znaku graficznego NSZZ „Solidarność” na okładce książki pt. „Czas Beznadziei i Nadziei” z  podtytułem: Historia Międzyszkolnej Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w Skierniewicach.
Książka opisywać będzie historię powstawania i działalności struktur NSZZ „Solidarność” w skierniewickich szkołach podstawowych i ponadpodstawowych w latach 1980 – 1989.