Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” z oburzeniem przyjęło informację o skazaniu na karę bezwzględnego pozbawienia wolności Adama Borowskiego, legendarnego działacza Solidarności, więźnia politycznego w czasach PRL i osoby, która przez lata narażała zdrowie i życie w walce z systemem komunistycznym.
Adam Borowski jest dziś człowiekiem ponad siedemdziesięcioletnim, który przeszedł udar, a obecnie walczy z nowotworem.
Uderzanie w postać tak ważną dla Solidarności, ale także dla całej historii Polski, jest skandalem i budzi poważne wątpliwości co do intencji i priorytetów aparatu państwowego. W demokratycznym państwie prawa siłę instytucji mierzy się bowiem tym, czy potrafią one działać sprawiedliwie, proporcjonalnie i z poszanowaniem ludzkiej godności – także wobec tych, którzy są dla nich niewygodni lub kontrowersyjni.
Takie działania, jak wczorajszy wyrok wobec Adama Borowskiego, podkopują zaufanie obywateli do państwa, rodzą nieufność i przekonanie, że prawo staje się narzędziem bieżącej polityki, a nie bezstronnym mechanizmem ochrony porządku publicznego. W dłuższej perspektywie taka praktyka osłabia autorytet instytucji i pogłębia społeczne podziały.