Miesiąc: październik 2020

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” zdecydowanie negatywnie ocenia zaproponowane rozwiązanie w projekcie zmieniającym ustawę o pomocy społecznej w zakresie zmiany daty wejścia w życie zweryfikowanych kryteriów dochodowych w pomocy społecznej tak, by obowiązywały dopiero od 1 stycznia 2022r., a nie w nadchodzącym roku weryfikacji tychże kryteriów.
Zgodnie z obowiązującymi regulacjami kryteria dochodowe podlegają weryfikacji co 3 lata, z uwzględnieniem wyniku badań progu interwencji socjalnej a minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego ogłasza, w drodze obwieszczenia zweryfikowane kryteria dochodowe. W przypadku gdy Rada Dialogu Społecznego nie uzgodni w przewidzianym terminie kryteriów dochodowych, Rada Ministrów ustala nie niższe niż w przedstawionej propozycji kryteria dochodowe oraz kwoty, o których mowa w ust. 5 i 6, w drodze rozporządzenia, w terminie do dnia 15 lipca danego roku. Zweryfikowane kryteria dochodowe (na podstawie art. 9 ust. 8a) obowiązują od 1 października roku, w którym jest przeprowadzana weryfikacja. Termin najbliższej weryfikacji przypada na 1 października 2021r. NSZZ „Solidarność” zwraca uwagę na fakt, że już w obecnej chwili próg interwencji socjalnej (PIS) jest poniżej minimum egzystencji (ME) dla wszystkich trzech typów rodzin (dla M+K+DS= PIS jest poniżej ME o kwotę 82,20 zł; dla M+K+DM+DS= PIS jest poniżej ME o kwotę 22,67 zł; dla M+K+DM+2DS= PIS jest poniżej ME o kwotę 106,68 zł). Jednocześnie zwracamy uwagę, że minimum egzystencji obliczane na rok 2021 będzie obliczane w oparciu o minimum egzystencji na rok 2020 i na podstawie koszyka dóbr i usług za rok 2019. Zatem jest to już w oparciu o dane sprzed4 lat, a jeśli kryterium miałoby obowiązywać od 1 stycznia 2022 r., to będzie już w oparciu o dane sprzed 5 lat. Zdaniem NSZZ „Solidarność” nie spełnia to przesłanki weryfikacji co 3 lata.
NSZZ „Solidarność” wielokrotnie zwracała uwagę na niedoskonałość tego systemu, gdyż zaniża on poziom kryteriów uprawniających do pomocy najuboższym obywatelom i pogłębia ubóstwo tych, którzy i tak są w trudnej sytuacji. Biorąc pod uwagę zachodzące obecnie zmiany na rynku pracy spowodowane covid-19, trudności w podejmowaniu zatrudnienia i usamodzielnianiu się również osób korzystających ze wsparcia systemu pomocy społecznej, zdaniem Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” w nadchodzącym roku weryfikacja kryteriów powinna odbyć się zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zmiany w zakresie sposobu weryfikacji tychże kryteriów powinny pójść nieco dalej i nierozerwalnie wiązać się ze spadkiem progu interwencji socjalnej poniżej minimum egzystencji. W takiej sytuacji weryfikacja powinna być dokonywana niezwłocznie, a zdaniem NSZZ „Solidarność” dyskusja na ten temat powinna rozpocząć się jak najszybciej.
W projekcie ustawy znalazły się również propozycje, których kierunek NSZZ „Solidarność” ocenia pozytywnie, choć niektóre wymagają jeszcze dalszych zmian:
– (art.38 ust.2 pkt 1) w zakresie ustalania wysokości zasiłku okresowego dla osoby samotnie gospodarującej. Zaproponowany mechanizm stanowi rozwiązanie systemowe, a zatem każdorazowa zmiana tej kwoty nie będzie wymagała zmiany ustawy;
– (art.121 ust.3) dotyczący prawa do dodatkowego urlopu dla pracowników socjalnych pracujących w terenie, gdzie zaproponowano by okres w jakim nabywa do niego prawo skrócić z 5 lat do 3 lat. Z uwagi na charakter pracy, jej zagrożenia i uciążliwość, zaproponowane zmiany z pewnością ułatwią wykonywanie tych zadań i być może przyczynią się do ograniczenia zjawiska wypalenia zawodowego wśród pracowników socjalnych;
– (art.121 ust. 3a) podniesienie dodatku do wynagrodzenia dla pracownika socjalnego za pracę w terenie z kw. 250 zł na 400 zł. Propozycja ta, choć korzystna dla tej grupy zawodowej, w dalszym ciągu nie ma wymiaru systemowego. Wspomniany dodatek obowiązuje bowiem w niezmienionej kwocie od 2007r. Nadal, mimo zmiany kwoty resort nie zaproponował mechanizmu, zgodnie z którym tenże dodatek byłby weryfikowany, a tylko taki mechanizm dawałby gwarancję, że będzie on spełniał swoją rolę. Dlatego również w tym zakresie NSZZ „Solidarność” postuluje podjęcie rozmów i wypracowanie mechanizmu weryfikacji, który nie będzie uzależniony od doraźnej woli politycznej rządzących;
– (art.121 b) dodanie tego przepisu w zakresie awansu w zawodzie pracownika socjalnego oraz rozszerzenie dostępu do wykonywania zawodu poprzez ukończenie studiów podyplomowych z zakresu metodyki pracy socjalnej, może przyczynić się do ułatwienia władzom samorządowym pozyskiwania nowych pracowników w obszarze świadczonych usług społecznych;
– (art. 130) w zakresie kar pieniężnych dla osób prowadzących bez zezwolenia placówki zapewniające całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku projekt ustawy zakłada rozszerzenie wysokości kar. Zdaniem NSZZ „Solidarność” proponowane kwoty są nadal zbyt niskie i z pewnością nie będą pełniły roli prewencyjnej. Naszym zdaniem kwota wyjściowa zaproponowana w art.130 ust. 2 pkt 1 powinna wynosić 30 000 zł, a pozostałe odpowiednio więcej tj. 40 000 i 50 000 zł. Placówki te prowadzą swoją działalność na zasadach komercyjnych, zatem nakładanie na nie kar o wymiarze symbolicznym, zdaniem NSZZ „Solidarność” jest nieskuteczne, a nawet demoralizujące.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, na podstawie § 7 ust. 2 Uchwały KK nr 17/08 ws. zasad rejestracji i wyrejestrowania branżowych jednostek organizacyjnych Związku, dokonuje rejestracji Krajowej Sekcji Służby Więziennej NSZZ „Solidarność”.

(do użytku służbowego)

§ 1

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” przyjmuje Regulamin Organizacyjny KK NSZZ „Solidarność” uwzględniający zmiany wynikające z Uchwały nr 10/19 Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”.
Regulamin Organizacyjny KK NSZZ „Solidarność” stanowi załącznik do niniejszej decyzji.

§ 2

Regulamin wchodzi w życie z dniem 22 października 2020 r.
Jednocześnie traci moc Decyzja Prezydium KK nr 121/11 z dnia 6 czerwca 2011 r.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” upoważnia:
– Bogdana Bisia – Zastępcę Przewodniczącego KK,
– Jerzego Jaworskiego – Zastępcę Przewodniczącego KK, Skarbnika
do zawarcia z instytucją finansową PZU PPK umowy o zarządzanie PPK w podmiocie zatrudniającym – Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”. 

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” postanawia kontynuować w roku 2021 program pilotażowy pod nazwą „Rozwój Związku”, przyjęty Uchwałą Komisji Krajowej nr 10/19.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, na wniosek Instytutu Polskiego w Brukseli, wyraża zgodę na użycie nazwy i znaku graficznego NSZZ „Solidarność” oraz logotypu 40-lecia powstania NSZZ „Solidarność”, w ramach koncertu zatytułowanego: W hołdzie Solidarności – Drogi do Wolności.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, na wniosek Regionalnej Sekcji Kolejarzy przy Regionie Małopolska NSZZ „Solidarność”, wyraża zgodę na użycie nazwy i znaku graficznego NSZZ „Solidarność” oraz logotypu 40-lecia powstania NSZZ „Solidarność”, na karcie okolicznościowej z okazji 40-tej rocznicy powstania Związku.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, na wniosek Ambasady RP w Waszyngtonie, wyraża zgodę na użycie nazwy i znaku graficznego NSZZ „Solidarność” oraz logotypu 40-lecia powstania NSZZ „Solidarność”, na wystawie poświęconej 40-tej rocznicy powstania NSZZ „Solidarność” oraz na materiałach promujących tę wystawę.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” nadal negatywnie ocenia decyzję o powołaniu Rzecznika Przedsiębiorców. W opinii Prezydium KK nr 30/17 z dnia 22.03.2017 roku wskazywaliśmy m.in. że istnieje dziś szereg podmiotów, których zadaniem jest wspieranie prowadzenia działalności gospodarczej. Są to m.in. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, Krajowy System Usług, Bank Gospodarstwa Krajowego, Inkubatory Przedsiębiorczości, Punkty Konsultacyjne, Rzecznik Praw Obywatelskich, Ministerstwo Rozwoju, Państwowa Inspekcja Pracy, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Powiatowe i Wojewódzkie Urzędy Pracy i wiele innych. Również organizacje pracodawców i cechy rzemieślnicze mają za zadanie wspieranie przedsiębiorców i występowanie w ich interesie. Nie bez znaczenia pozostaje także fakt, że do prowadzenia działalności gospodarczej są przygotowywani uczniowie już w szkołach ponadgimnazjalnych, dlatego dodatkowa promocja przedsiębiorczości nie jest uzasadniona. W tej sytuacji, tworzenie instytucji Rzecznika Przedsiębiorców jest niepotrzebne. Pragniemy również zwrócić uwagę na to, że strona rządowa powinna wspierać prowadzenie rokowań zbiorowych. W Polsce będzie to możliwe jedynie pod warunkiem, że strona pracodawców będzie silnie reprezentowana a nie rozdrobniona.
Prezydium KK zwraca uwagę na następujące kwestie szczegółowe:
1. W odniesieniu do art. 1 pkt 1 Projektu wątpliwości budzi zmiana redakcyjna pktu. 2 art. 8 ustawy, w którym dotychczasowe wyrażenie „pomoc w organizowaniu” zastępuje się słowem „organizowanie” […]. Słownikowo organizowanie oznacza planowanie i koordynowanie poszczególnych etapów jakichś działań, tworzenie zespołów do wspólnego działania, bycie czynnikiem, od którego zależy układ i funkcjonowanie elementów jakiejś całości. Uzasadnienie nie daje odpowiedzi, mając powyższe na uwadze do jakich działań będzie uprawniony Rzecznik i czy zakres ten nie będzie zbyt szeroki, szczególnie mając na uwadze zasadę dobrowolności prowadzenia mediacji. Dopóki ta kwestia nie zostanie wyjaśniona, Prezydium wyraża negatywną opinie na temat zaproponowanej zmiany.
2. W art. 9 w ust. 1 dodano w Projekcie pkt 6 a przyznający rzecznikowi uprawnienia do wzięcia udziału w postępowaniach cywilnych z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych na prawach przysługujących prokuratorowi w kształcie przyjętym w art. 7 i art. 55-60 k.p.c., co oznacza, że nie jest związany z żadną ze stron, chociaż jego udział w sprawie zależy w tym wypadku od zgody przedsiębiorcy. Jest tu pewna konstrukcyjna niekonsekwencja skoro z jednej strony ustawodawca przyznaje rzecznikowi status rzecznika interesu społecznego, ale jego udział w powszechnym postępowaniu cywilnym – jako podmiotu państwowego – uzależniony jest od zgody podmiotu prywatnego.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” negatywnie ocenia senacki projekt ustawy o zmianie ustawy – Prawo przedsiębiorców (druk senacki nr 200).
Projekt przewiduje umożliwienie samozatrudnionemu (nie będącemu pracodawcąw rozumieniu k.p.) obniżenie wymiaru składki na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne raz w roku w wybranym miesiącu kalendarzowym. Regulacja ma dotyczyć osób, które prowadzą działalność gospodarczą co najmniej 6 miesięcy. Jej celem jest realizacja konstytucyjnego prawa do wypoczynku. Zdaniem wnioskodawcy projekt ma przyczynić się do obniżenia kosztów prowadzenia działalności w miesiącu, w którym samozatrudniony realizuje prawo do wypoczynku.
Zdaniem NSZZ „Solidarność” należy odwołać się do rozumienia pojęcia działalność gospodarcza zawartego w zmienianej ustawie Prawo przedsiębiorców.  Analiza tej ustawy pozwala stwierdzić, że ustawodawca przewiduje wymóg prowadzenia działalności w sposób zorganizowany i ciągły. Działalność bowiem nie może mieć charakteru przypadkowego i okazjonalnego. Prowadzenie działalności występuje zarówno w okresach faktycznego wykonywania usług, jak też w okresach wykonywania innych czynności związanych z działalnością  np. czynności w zakresie reklamy, składania ofert, ogłoszeń, przygotowywania kosztorysów, zakupu materiałów, wystawiania rachunków, czy też oczekiwania na klienta lub poszukiwania kolejnych zamówień. Pojęcie działalności gospodarczej nie sprowadza się tylko do procesów technologicznych i zjawisk ekonomicznych zachodzących w toku działalności wytwórczej, budowlanej, handlowej i usługowej prowadzonej w celach zarobkowych, ale obejmuje także czynności faktyczne i prawne związane z działalnością.
Oczywiście mamy świadomość, że praktyka wielu działalności gospodarczych jest inna. Przykładowo działalności te są prowadzone w wymiarze sezonowym a ich nikła dochodowość powoduje regularne zawieszanie działalności w miesiącach, które z punktu widzenia specyfiki konkretnej działalności nie są miesiącami „sezonu”.  W praktyce więc ustawodawca toleruje dzielności prowadzone przez długi okres czasu a charakteryzujące się daleko idącą rachitycznością.
Teoretycznie także okres, w którym przedsiębiorca nie wykonuje działań bezpośrednio wynikających ze specyfiki prowadzonej działalności są elementem jego samozatrudnienia. Samozatrudnienie pozwala samodzielnie kształtować sposób i czas pracy (w przeciwieństwie do zatrudnienia pracowniczego) a dochodowość działalności winna umożliwiać zaprzestanie wykonywania bezpośrednich obowiązków przez preferowany przez przedsiębiorcę czas. Nie ma jednak żadnych przesłanek, aby w tym okresie samozatrudniony nie realizował swoich publiczno – prawnych zobowiązań.
Należy zwrócić uwagę, że projektowane rozwiązanie wpłynie na większe obciążenie budżetu państwa dofinansowaniem FUS, ale także na obniżenie przyszłego świadczenia emerytalnego samozatrudnionych. Są to dwa elementy, których wnioskodawca całkowicie nie bierze pod uwagę w swoich rozważaniach.
Jednocześnie Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” podkreśla, że sytuacja osób samozatrudnionych wzbudza wątpliwości w świetle art. 66 Konstytucji, ale w innych obszarach.  Korzystając z opiniowania przedmiotowego projektu zwracamy uwagę na konieczność przyjrzenia się następującym kwestiom:
•      korzystanie z medycyny pracy przez osoby samozatrudnione – w tym obszarze widzimy potrzebę szukania rozwiązań, które spowodowałyby szerszy zakres korzystania przez samozatrudnionych z usług medycyny pracy;
•      na tle art. 304 §3 Kodeksu pracy powstają w praktyce i doktrynie wątpliwości w zakresie „odpowiedniego” stosowania art. 207 §2 k.p. Powoduje to, że w praktyce osoby samozatrudnione nie korzystają z regulacji związanych z ochroną macierzyństwa (na przykład przerwy na karmienie dziecka piersią, limitacja czasu pracy samozatrudnionej kobiety w okresie ciąży).
Tak więc w zakresie braku prawidłowości i kompleksowości obowiązującej regulacji kształtującej prawo samozatrudnionych do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy NSZZ „Solidarność” podziela ocenę wnioskodawcy i widzi potrzebę prac legislacyjnych.
Podsumowując, Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” podkreśla, że opiniowany projekt ustawy w sposób selektywny próbuje rozwiązać problem natężenia pracy osób samozatrudnionych. Arbitralnie wnioskodawcy wskazują, że w odniesieniu do samozatrudnionego, który nie zatrudnia żadnego pracownika potrzebne jest szczególne rozwiązanie. Z punktu widzenia psychofizycznego sytuacja takiej osoby nie różni się niczym od sytuacji osoby fizycznej zatrudniającej w oparciu o umowę o pracę jednego pracownika. Sytuacja takiej osoby (z punktu widzenia jej potrzeb psychofizycznych) nie różni się niczym od sytuacji samozatrudnionego współpracującego w sposób stały z innym samozatrudnionym. Wydaje się, że ta prosta myśl pokazuje konieczność koncentracji na ograniczaniu fałszywego samozatrudnienia tak, aby osoby te znajdowały miejsce pracy na rynku jako pracownicy, co przekłada się na określone korzyści w wymiarze indywidualnym i co równie ważne – ogólnospołecznym.

do użytku służbowego)

ws. projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” negatywnie ocenia tryb pracnad projektem. Wskazany, niezwykle krótki termin na przedstawienie opinii przez partnerów społecznych jest oburzający i de facto oznacza złamanie podstawowych zasad uczciwego dialogu społecznego. Stoi to także w sprzeczności z próbami wspierania biznesuprzez administrację publiczną. Zwracamy uwagę, iż liczne raporty dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce podnoszą, iż podstawowym problemem biznesujest zmienność i nadprodukcja prawa, szczególnie w obszarze podatków. Tym samym,należy dążyć do jak najpełniejszego włączenia partnerów społecznych w proces tworzenia prawa i korzystania z instytucji dialogu społecznego z uwzględnieniem odpowiednich ram czasowych i z wykorzystaniem analiz oraz rzetelną oceną skutków wprowadzonych regulacji.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” pozytywnie ocenia działania nakierowane na uszczelnianie polskiego systemu podatkowego. Ekspertyzy dotyczące luki
w podatku CIT wyraźnie pokazują, że korporacje międzynarodowe optymalizują swoje zobowiązania podatkowe i skutecznie unikają płacenia tego podatku. Korzystają z licznych instrumentów, w tym z mechanizmu zakładającego utworzenie spółki komandytowej.
Dlatego też, przedstawiona propozycja może ograniczyć tę praktykę. Zwracamy przy tym uwagę, że jest to jeden z mechanizmów mających na celu zmniejszenie dochodudo opodatkowania wskazanych przez ekspertów Polskiego Instytutu Ekonomicznego
w raporcie „Horyzont optymalizacji – geneza, skala i struktura luki w podatku CIT” (Warszawa, 2019).

Ponadto, Prezydium ponownie przypomina o konieczności wprowadzenia zmian,które będą ukierunkowane na dalsze zmniejszanie obciążeń pracowników w stosunku do osób czerpiących dochód z kapitału.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” negatywnie opiniuje likwidację ulgi abolicyjnej, o której mowa w art. 27g ustawy o PIT. Sytuacja ta będzie dotyczyła tych podatników, którzy wykonują pracę najemną w danym państwie, ale przy zachowaniu polskiej rezydencji podatkowej. W wyniku tej zmiany podatnicy, którzy rozliczali się do tej pory tylko w kraju, w którym otrzymywali wynagrodzenie będą musieli również rozliczyć się w Polsce oraz dopłacić podatek.

Projektodawca podkreśla, że „wystąpiła potrzeba zmiany zasad funkcjonowania ulgi abolicyjnej, tak aby miała ona zastosowanie wyłącznie do tych podatników, którzy osiągają najniższe dochody, a zatem najbardziej potrzebują wsparcia państwa w zmniejszeniu obciążeń podatkowych”. Związek jak najbardziej przychyla się do wspierania osób najbardziej potrzebujących również jeśli chodzi o zmniejszenie obciążeń podatkowych jednak po raz kolejny podkreśla, że aktualna kwota wolna od podatku jest za niska, a pracownicy osiągający dochody z pracy za granicą również muszą się w tym czasie utrzymać z tych dochodówpoza granicami kraju, będąc jednocześnie często jedynymi żywicielami rodziny.

Projektodawca uzasadnia, że takie rozwiązanie spowoduje uszczelnienie podatku,gdyż zauważono negatywne konsekwencje związane z wykorzystywaniem ulgi do agresywnej polityki podatkowej, przy wykorzystaniu postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jednak z pojawiających się komentarzy Ministerstwa Finansów wynika,że kwestia nie płacenia podatku od dochodu osiągniętego za granicą dotyczy firm,
które dokonują skomplikowanych międzynarodowych optymalizacji podatkowych,a także że ulga abolicyjna jest wykorzystywana w przypadku dochodów uzyskiwanychze spółek osobowych założonych za granicą w celu unikania płacenia w Polsce podatków. Efektem jest zerowe opodatkowanie dochodów z prowadzonej przez ich właścicieli działalności gospodarczej Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” uważa
w związku z tym, że ustawodawca powinien znaleźć rozwiązania, które przeciwdziałają patologii, a nie likwidować ulgę wszystkim.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” zwraca szczególną uwagę,że projekt ustawy na etapie projektowania nie był konsultowany przede wszystkim ze stroną społeczną – reprezentantami marynarzy, którzy w swoim stanowisku Strony Pracowniczej Zespołu Trójstronnego ds. Żeglugi i Rybołówstwa zwracają uwagę na szkodliwość likwidacji ulgi abolicyjnej szczególnie dla marynarzy, których tryb pracy bardzo często ogranicza możliwość podjęcia pracy zarobkowej współmałżonków. Negatywna opinia wiąże się również z koniecznością samodzielnego opłacania składek na ubezpieczenie społeczne tej grupy pracowników z otrzymanego wynagrodzenia.