Tag: Decyzja

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, w związku z zarejestrowaniem na terenie Regionu Podlaskiego samodzielnych organizacji zakładowych działających w komendach policji objętych dotychczasowo zasięgiem działania Organizacji Międzyzakładowej NSZZ „Solidarność” Pracowników i Funkcjonariuszy Policji w Gdańsku, anuluje Decyzje Prezydium KK nr 152/22 i 71/23 ws. wyrażenia zgody na rozszerzenie zasięgu działania Organizacji Międzyzakładowej NSZZ „Solidarność” Pracowników i Funkcjonariuszy Policji w Gdańsku na pracodawcę prowadzącego działalność na terenie innego regionu niż region rejestrujący tę organizację.

Decyzja wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” przedstawia uwagi do projektu ustawy o ochronie sygnalistów (UC1) z dnia 26.02.2024 r.
Na wstępie należy zauważyć, że w obecnej wersji projektu uwzględniono część uwag zgłoszonych przez NSZZ „Solidarność” w decyzji Prezydium KK nr 160/21 w sprawie opinii o projekcie ustawy o ochronie osób zgłaszających naruszenie prawa (UC101).
Pozytywnie oceniamy zwłaszcza rozszerzenie zakresu naruszeń, który zostały poszerzony o prawo pracy. W art. 3 ust. 1 projektu uregulowany został zakres przedmiotowy naruszeń, których zgłoszenie jest objęte ochroną. Art. 2 ust. 2 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1937 z dnia 23 października 2019 r. w sprawie ochrony osób zgłaszających naruszenia prawa Unii (Dz. Urz. L 305/17) przyznaje państwom członkowskim uprawnienia do rozszerzenia zakresu ochrony na mocy prawa krajowego w odniesieniu do dziedzin nieobjętych w ust. 1. Dosyć istotnym społecznie obszarem naruszeń są zagadnienia z zakresu prawa pracy, w tym tematyka bezpieczeństwa i higieny pracy. W praktyce można odnotować przypadki, w ramach których pracownicy ponosili negatywne konsekwencje ujawniania naruszeń przepisów prawa pracy, w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy. W wielu sektorach naruszenie zwłaszcza przepisów w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy będzie miało konsekwencje dla osób trzecich niezwiązanych z zakładem pracy (klientów, pacjentów, pasażerów, np. w takich sektorach jak ochrona zdrowia lub transport publiczny). Zmiana przewidziana w projekcie jest więc zasadna.
Krytycznie natomiast oceniamy przyjętą w projekcie zminimalizowaną kontrolną rolę związków zawodowych. Z projektowanego art. 24 ust. 3 wynika, że procedurę zgłoszeń wewnętrznych pracodawca ustala po konsultacji z zakładową organizacją związkową. Związki zawodowe jako równorzędny partner dla pracodawcy mogłyby czuwać nad procedurą tworzenia dokumentu zgłoszeń wewnętrznych. Organizacje związkowe mogą też odgrywać kluczową rolę w koordynowaniu działań członków mających takie same obawy. W sytuacji, gdy pracodawcy wdrażają nowe procesy raportowania wewnętrznego, związki zawodowe są w idealnej pozycji do negocjowania najlepszych praktyk i rozliczania organizacji z podjętych działań (zob. Pakiet narzędziowy dla sygnalistów, Przewodnik po najlepszych praktykach Eurocadres, s. 11). Tymczasem ustawodawca uprawnienie w zakresie tworzenia tego ważnego dokumentu przekazał właściwie pracodawcy. W naszej ocenie w art. 24 ust. 3 projektu powinien zostać ustanowiony obowiązek uzgodnienia treści regulaminu z zakładowa organizacją związkową. Tworzenie przez podmiot prawny procedury zgłoszeń wewnętrznych powinno uwzględniać rolę związków zawodowych w systemie ujawniania nieprawidłowości w zakładzie pracy.
W literaturze postuluje się, aby związki zawodowe, czy też rady pracowników miały prawo do informacji i konsultacji na temat liczby zgłoszeń oraz wyniku przeprowadzonych dochodzeń w sprawach mieszczących się w zakresie zadań wspomnianych organów, takich jak w szczególności naruszenia przepisów z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, praktyki antydyskryminacyjne, mobbing czy przemoc w miejscu pracy. Natomiast przedstawiciele związków zawodowych czy też inni przedstawiciele pracowników są uważani za pomocników, chronieni przed odwetem, jak również związani obowiązkiem poufności (zob. Z Hajn, D. Skupień, Ochrona sygnalistów’ w’ miejscu pracy w państwach Grupy Wyszehradzkiej, Francji i Słowenii-propozycje zmian, Łódź-Kraków 2021, s. 35).
Negatywnie należy ocenić również zakreślenie terminu końcowego przy tworzeniu procedury zgłoszeń wewnętrznych przez podmiot prawny. Według projektowanego art. 24 ust. 4. Konsultacje ze stroną społeczną trwają nie krócej niż 5 dni i nie dłużej niż 10 dni od dnia przedstawienia przez podmiot prawny projektu procedury zgłoszeń wewnętrznych. Wydaje się, że zbędne jest określanie terminu końcowego konsultacji. W praktyce podmiot prawny wprowadzający procedurę zgłoszeń wewnętrznych może odczekać 10 dni i podjąć samodzielnie decyzję w zakresie kształtu procedury zgłoszeń wewnętrznych.
Wreszcie należy zauważyć, że ustawodawca wydaje się nie dostrzega pozorności dialogu społecznego prowadzonego z przedstawicielami pracowników, wyłonionymi w trybie przyjętym u danego pracodawcy, jeśli u pracodawcy nie działa zakładowa organizacja związkowa. Zatem kolejny już raz należy stanowczo skrytykować promowane przez ustawodawcę rozwiązanie jako wadliwe i sprzeczne z unormowaniami międzynarodowymi tj. z konwencją nr 135 Międzynarodowej Organizacji Pracy. Instytucja przedstawicieli pracowniczych ad hoc nasuwa wiele problemów prawnych sygnalizowanych w literaturze prawa pracy. Wspomnieć wypada chociażby o braku uregulowania szczególnej ochrony trwałości stosunku pracy przedstawicieli ad hoc (zob. J. Wratny, [w:] System Prawa Pracy. Tom V. Zbiorowe prawo pracy, red. K. W. Baran, pkt 13.8, Warszawa 2014).

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” pozytywnie ocenia projekt ustawy Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 marca 2024 r. o świadczeniu honorowym z tytułu ukończenia 100 lat życia.

NSZZ „Solidarność” uznaje potrzebę uregulowania ustawowego rozwiązania, które do tej pory funkcjonuje na podstawie Zarządzenia Prezesa Rady Ministrów z 1972 r. i zgodnie z tradycją otrzymują je wszyscy świadczeniobiorcy osiągnąwszy określony wiek.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” sporządza roczne sprawozdanie finansowe za 2023 rok z uwzględnieniem uproszczonych zasad przewidzianych w ustawie o rachunkowości dla jednostek mikro, tj. z zastosowaniem art. 46 ust.5 pkt 4, art. 47 ust. 4 pkt 4, art.48 ust. 3, art. 48a ust. 3, art. 48b ust. 4 oraz art. 49 ust. 4 tej ustawy, jeśli spełnione będą warunki wskazane w art.3 ust. 1a.

(do użytku służbowego)

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” przyjmuje zmianę Regulaminu i Schematu Organizacyjnego Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”.

Zmiany wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2024 r.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na mocy postanowień § 1 Uchwały KK nr 30/15 ws. zasad i trybu postępowania w sprawach o rozszerzenie obszaru działania organizacji zakładowych i międzyzakładowych oraz Uchwały KK nr 23/16 ws. scedowania na Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” uprawnienia wynikającego z § 1 Uchwały KK nr 30/15, wyraża zgodę na rozszerzenie zasięgu działania Organizacji Międzyzakładowej NSZZ ,,Solidarność” Carrefour Polska sp. z o.o., wpisanej do Rejestru Podstawowych Jednostek Organizacyjnych Związku prowadzonego przez Region Mazowsze NSZZ „Solidarność”, na pracodawcę MWPW GROUP Sp. z o.o. ul. Księcia Przemysława I 8, 62-010 Pobiedziska, znajdującą się na terenie działania Regionu Wielkopolska NSZZ „Solidarność”.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” przedstawia uwagi o projekcie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 1 lutego 2024 roku w sprawie organu właściwego w sprawach zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Służby Więziennej
oraz ich rodzin.
Wątpliwości budzi rozwiązanie zawarte w postanowieniach § 2 ust. 2 i 3 projektu. Zgodnie z ich treścią, Dyrektor Biura Emerytalnego Służby Więziennej oraz jego zastępcy powoływani oraz odwoływani są przez Dyrektora Generalnego Służby Więziennej.
Rozwiązanie to prowadzi do sytuacji, w której Dyrektor Biura Emerytalnego Służby Więziennej jest organem funkcjonalnie podległym Dyrektorowi Generalnemu Służby Więziennej oraz jednocześnie organem emerytalnym w stosunku do niego.
Istnienie takiego wzajemnego powiązania (podległość zakładu emerytalnego pod pracodawcę) jest niespotykana nie tylko w systemie powszechnym, ale nawet w przypadku innych służb mundurowych, gdzie dyrektora zakładu emerytalnego powołuje odpowiedni minister, a ponadto wydaje się być niekorzystna dla funkcjonariuszy Służby Więziennej. Prezydium Komisji Krajowej postuluje zatem, aby Dyrektora Biura Emerytalnego Służby Więziennej powoływał Minister Sprawiedliwości przy udziale strony społecznej.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” wskazuje pana Pawła Gawrona na członka Międzyresortowej Komisji do Spraw Najwyższych Dopuszczalnych Stężeń i Natężeń Czynników Szkodliwych dla Zdrowia w Środowisku Pracy reprezentującego Komisję Krajową NSZZ „Solidarność”.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” przedstawia uwagi o projekcie rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla pracowników zatrudnionych w niektórych państwowych jednostkach budżetowych.

Prezydium KK zwraca uwagę, że pomimo proponowanych zmian minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego dla pracowników OHP, w §1 pkt.1 dot. załącznika nr 1, projekt zakłada, że w tabeli I w kat. I, wynagrodzenia wzrosną o 10%. Jest to poniżej zagwarantowanego w ustawie budżetowej na rok 2024 średniorocznego wskaźnika wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej, z wyłączeniem osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe w wysokości 120%. Dopiero w XVIII kategorii zaszeregowania podwyżka w wysokości minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego osiąga poziom 20%.

Należy jednoznacznie krytycznie ocenić fakt, że dopiero minimalne stawki wynagrodzenia zasadniczego XV kategorii zaszeregowania dają gwarancję uzyskania wynagrodzenia zasadniczego na poziomie płacy minimalnej, która będzie obowiązywała od 1 lipca br. Przy czym w roku 2023 poziom minimalnego wynagradzania był osiągany na poziomie XIII kategorii zaszeregowania. Pokazuje to nasilające się negatywne zjawisko obejmowania stawką minimalnego wynagrodzenia coraz większej ilości wykształconych i doświadczonych pracowników.

Wątpliwości budzą również zbyt szerokie widełki wynagrodzeń w poszczególnych kategoriach zaszeregowania. O ile w I Kategorii zaszeregowania różnica między minimalną a maksymalną stawką wynagrodzenia wynosi 1 100 zł, to przy kolejnych kategoriach następuje wzrost aż do 4 040 zł (XXI kategoria zaszeregowania). Tak duża rozpiętość przy braku przejrzystych reguł może prowadzić do uznaniowości przyznanego poziomu wynagrodzenia ze strony pracodawcy, a co za tym idzie – dużych różnic w wysokości wynagrodzenia dla tego samego stanowiska.

Istotnym zagadnieniem jest również ujednolicenie stawki wynagrodzenia zasadniczego dla poszczególnych stanowisk o podobnym zakresie obowiązków dla jednostek organizacyjnych Ochotniczych Hufców Pracy w całym kraju.

Prezydium KK zwraca również uwagę na potrzebę zwiększenia wynagrodzenia dla pracowników Ośrodków Szkolenia i Wychowania, które są jednostkami organizacyjnymi OHP. Ośrodki te zapewniają młodzieży całodobową opiekę wychowawczą i socjalną oraz umożliwiają młodzieży podwyższenie i uzupełnienie wykształcenia ogólnego i zawodowego, w oparciu o własne warsztaty szkoleniowe.

do użytku służbowego)

(do użytku służbowego)

(do użytku służbowego)

(do użytku służbowego)

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” postanawia zgłosić Bogusława Motowidełko i Kazimierza Kimso jako przedstawicieli NSZZ „Solidarność”
 do Rady Ochrony Pracy.

§ 1

Prezydium Komisji Krajowej NSZSZ „Solidarność” na podstawie § 7 ust. 2 Uchwały KK nr  17/08 ws. zasad rejestracji i wyrejestrowywania oraz funkcjonowania branżowych jednostek organizacyjnych Związku z późniejszymi zmianami odmawia rejestracji Krajowej Sekcji Pracowników Urzędów Wojewódzkich NSZZ „Solidarność”.

§ 2

Od powyższej Decyzji przysługuje prawo wniesienia odwołania w terminie 30 dni do Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”.

(do użytku służbowego)

(do użytku służbowego)