Kategoria: Dokumenty Prezydium

 Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” nie wnosi uwag do projektu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2011 roku w sprawie terminu i sposobu dokonywania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych i otwarte fundusze emerytalne czynności dotyczących okresowych emerytur kapitałowych.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”  wnosi następujące uwagi do projektu rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie algorytmu ustalania kwot środków Funduszu Pracy na finansowanie zadań w województwie:

1.   Zdaniem Prezydium KK należy skrócić terminy dotyczące podziału środków Funduszu Pracy pomiędzy samorządy powiatowe, które określone zostały w §2  ust. 1 i ust. 2 projektu rozporządzenia, odpowiednio do 2 miesięcy i 14 dni. Skrócenie tych terminów pozwoli na zwiększenie efektywności racjonalnego wydatkowania środków Funduszu Pracy, co z kolei przyczyni się do sprawniejszego pozyskiwania środków na aktywizację zawodową przez Urzędy Pracy.

2.   Zdaniem Prezydium KK w ramach projektu rozporządzenia należy dokonać zmiany umożliwiającej wydatkowanie środków przeznaczonych na aktywizację zawodową, także w kolejnych latach budżetowych, w których kontynuowane są uprzednio podjęte działania związane z przeciwdziałaniem bezrobociu. Obecna regulacja nakazuje wydatkowanie środków w ramach jednego roku budżetowego, co znacznie ogranicza funkcjonalność środków służących przeciwdziałaniu bezrobociu, które realizowane są na przełomie kolejnych lat.

3.   Należy przenieść część rezerwy Ministra Pracy i Polityki Społecznej, o której mowa w § 8 rozporządzenia, związanej z finansowaniem zadań wskazanych w ustawie
o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy do bezpośrednich środków Funduszu Pracy przeznaczonych na realizację zadań związanych z celami określonymi w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” uważa za istotne oraz wnioskuje o:

– przedstawienie skutków społecznych wpływu wprowadzenia podatku akcyzowego na wzrost cen towarów i usług konsumpcyjnych oraz stopę bezrobocia.

– uwzględnienie następujących uwag do przedłożonego projektu ustawy:

1) Proponowana w punkcie 8 projektu definicja zakładu energochłonnego zawarta
w projekcie ustawy jest różna od definicji użytej w Dyrektywie Rady 2003/96/We
z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej. Różnica wartości wskaźnika udziału kosztów zakupu wyrobów węglowych do wartości produkcji została w propozycji rządu zwiększona z 3% do 10%, co oznacza wyeliminowanie znacznej liczby polskich podmiotów gospodarczych
ze zwolnienia od podatku akcyzowego. Osłabia to konkurencyjność polskich zakładów na rynkach tych krajów Unii Europejskiej, których rządy stosują definicję
zakładu energochłonnego przyjętą w Dyrektywie Rady 2003/96/WE (wskaźnik 3%). Prezydium KK wnioskuje o utrzymanie tej definicji. Jednak jakiekolwiek podwyższenie wskaźnika ponad 3% powinno być poprzedzone przeprowadzeniem analizy skutków społeczno-gospodarczych oraz ustaleniem listy narażonych zakładów i branż.

2) W punkcie 8 projektu ustawy należy rozważyć rozszerzenie listy o grupę podmiotów produkujących ciepło z węgla dla potrzeb ogrzewania, które nie są ujęte w obecnym katalogu zwolnionych od akcyzy. Są to producenci ciepła, tj. małe ciepłownie osiedlowe, zakłady przemysłowe posiadające własne urządzenia wytwarzające ciepło dla potrzeb własnych, ciepłownie wytwarzające ciepło do ogrzewania powierzchni mieszkalnych, komunalnych i użytkowych. Biorąc pod uwagę, że rynek ciepła jest ok. trzykrotnie większy od rynku energii w Polsce i pełni znacząca rolę na rynku ciepła użytkowego, należy przed ostatecznym ustaleniem listy podmiotów podlegających zwolnieniu z podatku akcyzowego przeprowadzić analizę skutków społeczno – gospodarczych wprowadzenia akcyzy oraz oszacować potencjalną liczbę odbiorców narażonych na skutki wdrożenia tej ustawy szczególnie pod kątem możliwości przerzucenia na nich podatku akcyzowego (w cenę dostarczanego im ciepła). Należy wykonać również analizę wpływu przedmiotowej nowelizacji ustawy na wielkość zapotrzebowania na węgiel w tej grupie odbiorców.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” pozytywnie opiniuje poselski projekt ustawy o uprawnieniach do mienia byłego Funduszu Wczasów Pracowniczych.

Przedmiotowy projekt ustawy jest prawnie uzasadnioną, a społecznie oczekiwaną realizacją wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 czerwca 1998 r. sygn. K 34/97 określającego iż art. 7 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 9 maja 1997 r. o zmianie ustawy o związkach zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw, regulujące sposób zagospodarowania mienia byłego Funduszu Wczasów Pracowniczych, „naruszają art. 2 konstytucji, gdyż stanowią arbitralne i rażąco niesprawiedliwe zadysponowanie majątkiem znoszonego FWP na rzecz tylko jednej organizacji związkowej, nakazując niezgodną z zasadami sprawiedliwości społecznej dystrybucję tego majątku na korzyść wyłącznie tej organizacji”.

Trybunał Konstytucyjny, orzekając o niezgodności z prawem przywołanych wyżej przepisów, nie rozstrzygnął jednak o sposobie przejęcia mienia przez reprezentatywne organizacje związkowe.

Niniejsza, poselska inicjatywa ustawodawcza, po raz pierwszy (na tym etapie legislacyjnym), od chwili orzeczenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 czerwca    1998 r. reguluje zaszłości dotyczące sposobu zarządu i gospodarowania mieniem byłego Funduszu Wczasów Pracowniczych, jak również zmierza do przejęcia kontroli nad wskazanym mieniem przez wszystkie reprezentatywne organizacje związkowe.

Wobec powyższego, Prezydium Komisji Krajowej „Solidarność”, wnosi o jak najszybsze rozpatrzenie przez Sejm RP projektu przedmiotowej ustawy i jej uchwalenie.

Dla członków NSZZ „Solidarność” jest rzeczą haniebną, by najwyższe organy naszego państwa – kraju o długoletniej tradycji walki o wolność i niepodległość – wspierały swoimi działaniami reżimowy rząd Łukaszenki.

Przekazanie przez Prokuraturę Generalną informacji o polskim prywatnym koncie bankowym Alesia Bialackiego lidera Wiesny (organizacji pomagającej osobom represjonowanym przez rząd na Białorusi i ich rodzinom) jest działaniem nie mającym żadnego usprawiedliwienia.

Stanowczo domagamy od Prokuratora Generalnego wyciągnięcia konsekwencji służbowych wobec osoby lub osób odpowiedzialnych za podjęcie tej kompromitującej decyzji. Takie bezmyślne działania są dotkliwym ciosem we wszystkie działania  na rzecz wolnej i niepodległej Białorusi.

NSZZ „Solidarność” nie może przejść wobec tego zdarzenia obojętnie.

Decyzja do użytku służbowego

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” negatywnie opiniuje poselski projektu  ustawy z dnia 26 maja 2011 r.  o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej
i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Wprowadzenie proponowanej zmiany w ust. 1 art. 22 ustawy będzie skutkowało wypchnięciem z rynku pracy osób niewidomych, psychicznie chorych, upośledzonych umysłowo oraz  osób z całościowymi zaburzeniami rozwojowymi lub epilepsją – zaliczone do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.

Negatywny  skutek dla osób niepełnosprawnych będzie również miało wprowadzenie zmiany w ust. 8 art. 22 ustawy. Kwota obniżenia,  stanowi iloczyn wskaźnika wynagrodzeń niepełnosprawnych pracowników sprzedającego zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności i wskaźnika udziału przychodów.  Wskaźnik wynagrodzeń niepełnosprawnych pracowników sprzedającego zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, stanowi iloczyn współczynnika wynagrodzeń tych pracowników i liczby etatów odpowiadającej różnicy między rzeczywistym zatrudnieniem wszystkich pracowników niepełnosprawnych, a zatrudnieniem zapewniającym osiągnięcie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości 6 %. Zatem, im więcej zatrudnionych osób niepełnosprawnych zaliczonych do umiarkowanego lub znacznego stopnia niepełnosprawności, tym większy wskaźnik wynagrodzeń niepełnosprawnych pracowników a tym samym większa kwota obniżenia. Ograniczenie obniżenia wpłaty na PFRON do wysokości 30% kwoty określonej na fakturze w przypadku, gdy kwota obniżenia przewyższy wartość zrealizowanej produkcji lub usługi będzie miało ten skutek, iż sprzedający pozbawiony zostanie motywacji zwiększania kwoty obniżenia a tym samym do zwiększania zatrudnienia osób niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego stopnia niepełnosprawności lub osób niewidomych, psychicznie chorych lub upośledzonych umysłowo lub osób z całościowymi zaburzeniami rozwojowymi lub epilepsją – zaliczonych do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Należy również liczyć się z taką sytuacją, że w celu dostosowania się do potrzeb kupujących produkcję lub usługi w ten sposób  aby kwota obniżenia nie była wyższa niż kwota zakupionej produkcji lub usługi,  sprzedający częściowo zmniejszy zatrudnienie osób niepełnosprawnych.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” pozytywnie ocenia projekt rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie informacji wymaganych do opracowania Krajowego Planu rozdziału uprawnień do emisji.

Jednocześnie Prezydium KK zwraca uwagę na trudności, jakie mogą wystąpić podczas wdrażania w/w rozporządzenia, zwłaszcza dotyczące załącznika 2.

Projekt rozporządzenia przewiduje przedłożenie danych statystycznych dotyczących zużycia paliwa w okresie od 1988 r. do 2010 r. co jest możliwe do wykonania przez prowadzącego instalację objętą systemem handlu uprawnieniami do emisji. Natomiast obowiązek sporządzenia prognozy na lata od 2011 do 2020 przez prowadzącego instalację jest bardzo problematyczny z uwagi na brak doświadczeń w prognozowaniu zużycia paliw w tak długim okresie.

Obecnie większość podmiotów gospodarczych sporządza trzyletnie plany operacyjne, a jedynie pierwszy rok w takich planach traktowany jest jako szczegółowy plan operacyjny. Zatem wymóg podania danych o instalacji na okres czteroletni i dłuższy zmusi przedsiębiorstwa do wpisywania bardziej losowo wybranych niż rzeczywistych informacji, co istotnie zafałszuje ostateczne wyniki.

Ponadto obecnie nie istnieje jednolita procedura sporządzania długookresowych prognoz (do roku 2020) dla wszystkich instalacji, co spowoduje, że przedstawiane informacje będą raczej odwzorowywały politykę i interesy przedsiębiorstwa, a nie wiarygodne dane o instalacji. To także wpłynie na zniekształcenie ostatecznych wyników. Najprawdopodobniej przedsiębiorstwa będą zawyżały swoje prognozy zużycia paliw i emisji CO₂, bo łatwiej im będzie zrezygnować z prognozowanej emisji, niż ją osiągnąć.

Kolejny problem może wynikać z faktu, iż udział procentowy poszczególnych instalacji w krajowej produkcji jest przedmiotem gry rynkowej i dlatego jest zmienny.  Bardziej wiarygodnym byłoby szacowanie zapotrzebowania, a tym samym wielkości produkcji w skali całego kraju, które determinowałoby zużycie paliw, energii i emisji CO₂. Szacunki takie powinny być dokonywane przez stowarzyszenia branżowe dla całych branż, a nie przez prowadzących instalacje.

W naszej opinii bardziej właściwą formą byłaby krocząca weryfikacja planów trzyletnich przekazywanych sukcesywnie przez prowadzących instalacje. Niewątpliwie w takim przypadku informacje dostarczane w tym trybie byłyby bardziej wiarygodne.  Prognozę dla potrzeb budowania krajowego planu rozdziału emisji powinny sporządzać organizacje branżowe, np. stowarzyszenie producentów.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” akceptuje wskazanie Przewodniczącego Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” w sprawie członków Rady Kuratorów Fundacji Archiwum Filmowe „Droga do Niepodległości” podjęte zgodnie
z  par. 18 ust. 2 Statutu Fundacji Archiwum Filmowe „Drogi do Niepodległości.

Decyzja do użytku służbowego

Decyzja do użytku służbowego

Decyzja do użytku służbowego

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” postanawia, wziąć udział jako partner w projekcie „Sieć współpracy dla poprawy systemu stosunków przemysłowych: perspektywa krajowa i europejska”, przygotowywanym przez Uniwersytet Ca Foscari
w Wenecji, w ramach linii budżetowej Komisji Europejskiej nr 04.03.03.01.

Z ramienia Prezydium KK za realizację wyżej wymienionego projektu odpowiedzialni będą:

1. Jerzy Wielgus – Zastępca Przewodniczącego Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”

2. Jerzy Jaworski – Skarbnik KK NSZZ „Solidarność”.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” postanawia przyjąć złożoną przez Pracodawców Rzeczypospolitej Polskiej propozycję włączenia się do projektu „Edukacja
+ Dialog + Odpowiedzialność” w roli Partnera.

Z ramienia Prezydium KK odpowiedzialni za realizację wyżej wymienionego projektu będą:

1. Tadeusz Majchrowicz – Zastępca Przewodniczącego Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”

2. Jerzy Jaworski – Skarbnik KK NSZZ „Solidarność”.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” zwraca uwagę na fakt,
iż przedstawienie do zaopiniowania projektu rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2012 r., po przyjęciu przez Radę Ministrów w dniu 5 maja 2011 roku projektu ustawy budżetowej na 2012 rok, określającej wysokość projektowanego minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2012 roku, wydaje się spóźnione i bezprzedmiotowe. Prezentowane przez stronę rządową  na posiedzeniu plenarnym Trójstronnej Komisji ds. Społeczno – Gospodarczych w dniu 11 lipca 2011 roku stanowisko, jednoznacznie wskazywało, że Rada Ministrów nie podejmie trudu ponownego rozpatrzenia projektu ustawy budżetowej na 2012 r. Wskazuje to na pozorowanie przez przedstawicieli strony rządowej w Trójstronnej Komisji ds. Społeczno – Gospodarczych negocjacji, o których mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 10 października 2002 roku o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. Nr 200 poz. 1679 z późn. zm.).

Mając powyższe na względzie, jak również z uwagi na następujące czynniki:

–       niedoszacowanie w założeniach do ustawy budżetowej wskaźnika inflacji przewidywanego na 2012 rok;

–       nieuwzględnienie szybszego tempa wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych
w 2011 roku w stosunku do prognozowanego w ustawie budżetowej na 2011 rok
(I półrocze 2011 do I półrocze 2010 – 4,2%);

–       nieuwzględnienie znacznego wzrostu kosztów utrzymania w niskich grupach dochodowych (w pierwszych pięciu miesiącach 2011 roku wyniósł on około 7%),

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” ocenia negatywnie przedłożony projekt rozporządzenia Rady Ministrów.

Decyzja do użytku służbowego

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” działając na podstawie § 42 ust.7 Statutu NSZZ „Solidarność” upoważnia:

Bogdana Bisia – Zastępcę Przewodniczącego KK NSZZ „Solidarność”

Jerzego Jaworskiego – Skarbnika KK NSZZ „Solidarność”

Ewę Zydorek – Sekretarza KK NSZZ „Solidarność”

do reprezentowania NSZZ „Solidarność” przed PARP i tym samym podejmowania decyzji wynikających z podpisanych umów o dofinansowanie następujących projektów:

• „Niezależna ekspertyza ekonomiczna standardem dialogu społecznego w obliczu zmiany”;
• „Zarządzanie wiekiem jako czynnik zwiększający potencjał adaptacyjny przedsiębiorstw”.

Jednocześnie traci moc decyzja Prezydium KK nr 254/10 z dnia 18 listopada 2010 r.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”  wyraża zgodę na udział  Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” w charakterze partnera w projekcie ponadnarodowym
o roboczym tytule: „Szkolenie nt. redukcji ryzyka psycho – społecznego związanego
z procesem restrukturyzacji” przygotowanym przez Instytut Badawczy Pracy Zawodowej Uniwersytetu Metropolitalnego w Londynie, co jest jednoznaczne z podpisaniem wymaganego Listu Intencyjnego.

Jednocześnie upoważnia:

Bogdana Bisia – Zastępcę Przewodniczącego KK NSZZ „Solidarność”,

Jerzego Jaworskiego – Skarbnika KK NSZZ „Solidarność”

do reprezentowania NSZZ „Solidarność” przed LIDEREM i tym samym podejmowania decyzji wynikających z podpisania Listu Intencyjnego.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” nie zgłasza uwag do projektu rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 30.06.2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”  nie wnosi uwag do projektu rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności na zasadach określonych dla spółdzielni socjalnych.