Decyzja Prezydium KK nr 160/2011 w sprawie ujawnienia informacji o koncie białoruskiego lidera Wiesny

Dla członków NSZZ „Solidarność” jest rzeczą haniebną, by najwyższe organy naszego państwa – kraju o długoletniej tradycji walki o wolność i niepodległość – wspierały swoimi działaniami reżimowy rząd Łukaszenki.

Przekazanie przez Prokuraturę Generalną informacji o polskim prywatnym koncie bankowym Alesia Bialackiego lidera Wiesny (organizacji pomagającej osobom represjonowanym przez rząd na Białorusi i ich rodzinom) jest działaniem nie mającym żadnego usprawiedliwienia.

Stanowczo domagamy od Prokuratora Generalnego wyciągnięcia konsekwencji służbowych wobec osoby lub osób odpowiedzialnych za podjęcie tej kompromitującej decyzji. Takie bezmyślne działania są dotkliwym ciosem we wszystkie działania  na rzecz wolnej i niepodległej Białorusi.

NSZZ „Solidarność” nie może przejść wobec tego zdarzenia obojętnie.

Decyzja Prezydium KK nr 158/2011 ws. opinii o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” negatywnie opiniuje poselski projektu  ustawy z dnia 26 maja 2011 r.  o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej
i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Wprowadzenie proponowanej zmiany w ust. 1 art. 22 ustawy będzie skutkowało wypchnięciem z rynku pracy osób niewidomych, psychicznie chorych, upośledzonych umysłowo oraz  osób z całościowymi zaburzeniami rozwojowymi lub epilepsją – zaliczone do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.

Negatywny  skutek dla osób niepełnosprawnych będzie również miało wprowadzenie zmiany w ust. 8 art. 22 ustawy. Kwota obniżenia,  stanowi iloczyn wskaźnika wynagrodzeń niepełnosprawnych pracowników sprzedającego zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności i wskaźnika udziału przychodów.  Wskaźnik wynagrodzeń niepełnosprawnych pracowników sprzedającego zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, stanowi iloczyn współczynnika wynagrodzeń tych pracowników i liczby etatów odpowiadającej różnicy między rzeczywistym zatrudnieniem wszystkich pracowników niepełnosprawnych, a zatrudnieniem zapewniającym osiągnięcie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości 6 %. Zatem, im więcej zatrudnionych osób niepełnosprawnych zaliczonych do umiarkowanego lub znacznego stopnia niepełnosprawności, tym większy wskaźnik wynagrodzeń niepełnosprawnych pracowników a tym samym większa kwota obniżenia. Ograniczenie obniżenia wpłaty na PFRON do wysokości 30% kwoty określonej na fakturze w przypadku, gdy kwota obniżenia przewyższy wartość zrealizowanej produkcji lub usługi będzie miało ten skutek, iż sprzedający pozbawiony zostanie motywacji zwiększania kwoty obniżenia a tym samym do zwiększania zatrudnienia osób niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego stopnia niepełnosprawności lub osób niewidomych, psychicznie chorych lub upośledzonych umysłowo lub osób z całościowymi zaburzeniami rozwojowymi lub epilepsją – zaliczonych do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Należy również liczyć się z taką sytuacją, że w celu dostosowania się do potrzeb kupujących produkcję lub usługi w ten sposób  aby kwota obniżenia nie była wyższa niż kwota zakupionej produkcji lub usługi,  sprzedający częściowo zmniejszy zatrudnienie osób niepełnosprawnych.

Decyzja Prezydium KK nr 157/2011 ws. opinii o projekcie rozporządzenia MŚ z dnia 22 czerwca 2011 r. w sprawie informacji wymaganych do opracowania krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” pozytywnie ocenia projekt rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie informacji wymaganych do opracowania Krajowego Planu rozdziału uprawnień do emisji.

Jednocześnie Prezydium KK zwraca uwagę na trudności, jakie mogą wystąpić podczas wdrażania w/w rozporządzenia, zwłaszcza dotyczące załącznika 2.

Projekt rozporządzenia przewiduje przedłożenie danych statystycznych dotyczących zużycia paliwa w okresie od 1988 r. do 2010 r. co jest możliwe do wykonania przez prowadzącego instalację objętą systemem handlu uprawnieniami do emisji. Natomiast obowiązek sporządzenia prognozy na lata od 2011 do 2020 przez prowadzącego instalację jest bardzo problematyczny z uwagi na brak doświadczeń w prognozowaniu zużycia paliw w tak długim okresie.

Obecnie większość podmiotów gospodarczych sporządza trzyletnie plany operacyjne, a jedynie pierwszy rok w takich planach traktowany jest jako szczegółowy plan operacyjny. Zatem wymóg podania danych o instalacji na okres czteroletni i dłuższy zmusi przedsiębiorstwa do wpisywania bardziej losowo wybranych niż rzeczywistych informacji, co istotnie zafałszuje ostateczne wyniki.

Ponadto obecnie nie istnieje jednolita procedura sporządzania długookresowych prognoz (do roku 2020) dla wszystkich instalacji, co spowoduje, że przedstawiane informacje będą raczej odwzorowywały politykę i interesy przedsiębiorstwa, a nie wiarygodne dane o instalacji. To także wpłynie na zniekształcenie ostatecznych wyników. Najprawdopodobniej przedsiębiorstwa będą zawyżały swoje prognozy zużycia paliw i emisji CO2, bo łatwiej im będzie zrezygnować z prognozowanej emisji, niż ją osiągnąć.

Kolejny problem może wynikać z faktu, iż udział procentowy poszczególnych instalacji w krajowej produkcji jest przedmiotem gry rynkowej i dlatego jest zmienny.  Bardziej wiarygodnym byłoby szacowanie zapotrzebowania, a tym samym wielkości produkcji w skali całego kraju, które determinowałoby zużycie paliw, energii i emisji CO2. Szacunki takie powinny być dokonywane przez stowarzyszenia branżowe dla całych branż, a nie przez prowadzących instalacje.

W naszej opinii bardziej właściwą formą byłaby krocząca weryfikacja planów trzyletnich przekazywanych sukcesywnie przez prowadzących instalacje. Niewątpliwie w takim przypadku informacje dostarczane w tym trybie byłyby bardziej wiarygodne.  Prognozę dla potrzeb budowania krajowego planu rozdziału emisji powinny sporządzać organizacje branżowe, np. stowarzyszenie producentów.

Decyzja Prezydium KK nr 156/2011 ws. członków Rady Kuratorów Fundacji Archiwum Filmowe „Droga do Niepodległości”

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” akceptuje wskazanie Przewodniczącego Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” w sprawie członków Rady Kuratorów Fundacji Archiwum Filmowe „Droga do Niepodległości” podjęte zgodnie
z  par. 18 ust. 2 Statutu Fundacji Archiwum Filmowe „Drogi do Niepodległości.

Decyzja Prezydium KK nr 152/2011 ws. udziału w projekcie „Sieć współpracy dla poprawy systemu stosunków przemysłowych: perspektywa krajowa i europejska”

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” postanawia, wziąć udział jako partner w projekcie „Sieć współpracy dla poprawy systemu stosunków przemysłowych: perspektywa krajowa i europejska”, przygotowywanym przez Uniwersytet Ca Foscari
w Wenecji, w ramach linii budżetowej Komisji Europejskiej nr 04.03.03.01.

 

Z ramienia Prezydium KK za realizację wyżej wymienionego projektu odpowiedzialni będą:

1. Jerzy Wielgus – Zastępca Przewodniczącego Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”

2. Jerzy Jaworski – Skarbnik KK NSZZ „Solidarność”.

Decyzja Prezydium KK nr 151/2011 ws. Partnerstwa w projekcie „Edukacja + Dialog + Odpowiedzialność” przygotowywanym przez Pracodawców RP w ramach PO KL, Priorytet V, Poddziałanie 5.5.2

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” postanawia przyjąć złożoną przez Pracodawców Rzeczypospolitej Polskiej propozycję włączenia się do projektu „Edukacja
+ Dialog + Odpowiedzialność” w roli Partnera.

Z ramienia Prezydium KK odpowiedzialni za realizację wyżej wymienionego projektu będą:

1. Tadeusz Majchrowicz – Zastępca Przewodniczącego Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”

2. Jerzy Jaworski – Skarbnik KK NSZZ „Solidarność”.

Decyzja Prezydium KK nr 150/2011 ws. opinii o projekcie rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2012 r.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” zwraca uwagę na fakt,
iż przedstawienie do zaopiniowania projektu rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2012 r., po przyjęciu przez Radę Ministrów w dniu 5 maja 2011 roku projektu ustawy budżetowej na 2012 rok, określającej wysokość projektowanego minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2012 roku, wydaje się spóźnione i bezprzedmiotowe. Prezentowane przez stronę rządową  na posiedzeniu plenarnym Trójstronnej Komisji ds. Społeczno – Gospodarczych w dniu 11 lipca 2011 roku stanowisko, jednoznacznie wskazywało, że Rada Ministrów nie podejmie trudu ponownego rozpatrzenia projektu ustawy budżetowej na 2012 r. Wskazuje to na pozorowanie przez przedstawicieli strony rządowej w Trójstronnej Komisji ds. Społeczno – Gospodarczych negocjacji, o których mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 10 października 2002 roku o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. Nr 200 poz. 1679 z późn. zm.).

Mając powyższe na względzie, jak również z uwagi na następujące czynniki:

–       niedoszacowanie w założeniach do ustawy budżetowej wskaźnika inflacji przewidywanego na 2012 rok;

–       nieuwzględnienie szybszego tempa wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych
w 2011 roku w stosunku do prognozowanego w ustawie budżetowej na 2011 rok
(I półrocze 2011 do I półrocze 2010 – 4,2%);

–       nieuwzględnienie znacznego wzrostu kosztów utrzymania w niskich grupach dochodowych (w pierwszych pięciu miesiącach 2011 roku wyniósł on około 7%),

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” ocenia negatywnie przedłożony projekt rozporządzenia Rady Ministrów.

Decyzja Prezydium KK nr 148/2011 ws. udzielenia upoważnienia do reprezentowania NSZZ „Solidarność” przed Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości w związku z realizowanymi projektami

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” działając na podstawie § 42 ust.7 Statutu NSZZ „Solidarność” upoważnia:

Bogdana Bisia – Zastępcę Przewodniczącego KK NSZZ „Solidarność”

Jerzego Jaworskiego – Skarbnika KK NSZZ „Solidarność”

Ewę Zydorek – Sekretarza KK NSZZ „Solidarność”

do reprezentowania NSZZ „Solidarność” przed PARP i tym samym podejmowania decyzji wynikających z podpisanych umów o dofinansowanie następujących projektów:

  • „Niezależna ekspertyza ekonomiczna standardem dialogu społecznego w obliczu zmiany”;
  • „Zarządzanie wiekiem jako czynnik zwiększający potencjał adaptacyjny przedsiębiorstw”.

Jednocześnie traci moc decyzja Prezydium KK nr 254/10 z dnia 18 listopada 2010 r.

Decyzja Prezydium KK nr 147/2011 ws. udziału Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” w charakterze partnera w projekcie międzynarodowym o roboczym tytule: „Szkolenie nt. redukcji ryzyka psycho – społecznego związanego z procesem restrukturyzacji” przygotowanym przez Instytut Badawczy Pracy Zawodowej Uniwersytetu Metropolitalnego w Londynie

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”  wyraża zgodę na udział  Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” w charakterze partnera w projekcie ponadnarodowym
o roboczym tytule: „Szkolenie nt. redukcji ryzyka psycho – społecznego związanego
z procesem restrukturyzacji” przygotowanym przez Instytut Badawczy Pracy Zawodowej Uniwersytetu Metropolitalnego w Londynie, co jest jednoznaczne z podpisaniem wymaganego Listu Intencyjnego.

Jednocześnie upoważnia:

Bogdana Bisia – Zastępcę Przewodniczącego KK NSZZ „Solidarność”,

Jerzego Jaworskiego – Skarbnika KK NSZZ „Solidarność”

do reprezentowania NSZZ „Solidarność” przed LIDEREM i tym samym podejmowania decyzji wynikających z podpisania Listu Intencyjnego.

Decyzja Prezydium KK nr 146/2011 ws. opinii o projekcie rozporządzenia MPiPS zmieniającego rozporządzenia w sprawie usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” nie zgłasza uwag do projektu rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 30.06.2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy.

Decyzja Prezydium KK nr 145/2011 ws. opinii o projekcie rozporządzenia MPiPS zmieniającego rozporządzenie w sprawie przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności na zasadach określonych dla spółdzielni socjalnych

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”  nie wnosi uwag do projektu rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności na zasadach określonych dla spółdzielni socjalnych.

Decyzja Prezydium KK nr 144/2011 ws. opinii o projekcie rozporządzenia MPiPS w sprawie szczególnych zadań i organizacji Ochotniczych Hufców Pracy

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”  nie wnosi uwag do projektu rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie szczególnych zadań
i organizacji Ochotniczych Hufców Pracy.

Decyzja Prezydium KK nr 143/2011 ws. opinii o projekcie rozporządzenia RM w sprawie przekazywania przez instytucje finansowe oraz organów nadzoru półrocznych i rocznych informacji o prowadzonych indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” nie wnosi uwag do projektu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 czerwca 2011 roku w sprawie przekazywania przez instytucje finansowe oraz organów nadzoru półrocznych i rocznych informacji o prowadzonych indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego.

Decyzja Prezydium KK nr 142/2011 ws. opinii o wniosku MPiPS o ratyfikację Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” pozytywnie opiniuje wniosek Ministra Pracy i Polityki Społecznej o ratyfikację przez Rzeczpospolitą Polską, za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie, Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych,  sporządzonej
w Nowym Jorku 13 grudnia 2006 r.

Konwencja ONZ o prawach osób niepełnosprawnych jest międzynarodowym aktem prawnym regulującym w sposób całościowy prawa osób niepełnosprawnych. Celem Konwencji jest  popieranie, ochrona i zapewnienie pełnego i równego korzystania z praw człowieka i podstawowych wolności przez wszystkie osoby niepełnosprawne. Konwencja zawiera definicję „osób niepełnosprawnych”,  która jest odmienna od definicji występujących w polskim porządku prawnym.  Konwencja, w definicji „osób niepełnosprawnych” wskazuje,  iż na niepełnosprawność – oprócz długotrwale naruszonej sprawności fizycznej, umysłowej, intelektualnej lub w zakresie zmysłów –  wpływają również występujące bariery.  Dopiero powiązanie obu czynników, naruszonej sprawności  i  występujących barier, utrudnia osobom niepełnosprawnym pełny  i skuteczny udział w życiu społecznym na równi z innymi osobami.  Wdrażanie w życie postanowień Konwencji powinno polegać na likwidowaniu tych barier.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” wielokrotnie występowała z  postulatem ujęcia
w ramy ustawowe postanowień Uchwały Sejmu  RP z dnia 1 sierpnia 1997 roku Karta Praw Osób Niepełnosprawnych. Dokument ten w dziesięciu punktach wymienia prawa
o wyjątkowym znaczeniu dla osób niepełnosprawnych. Realizacja tych praw wymaga aktywnego wsparcia przez rząd RP i władze samorządowe. Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych zawiera analogiczny katalog praw. Ratyfikacja przez Rząd RP Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych spowoduje urzeczywistnienie tych praw.

Ratyfikacja  Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych przyczyni się do polepszenia sytuacji osób niepełnosprawnych w Polsce. Z tego powodu Prezydium KK  wnosi o jak najszybszą jej realizację.

Decyzja Prezydium KK nr 141/2011 ws. opinii o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (druk sejmowy nr 4341).

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” nie zgłasza uwag do poselskiego projektu ustawy z dnia 10 maja 2011 r.  o zmianie ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę
o finansach publicznych (druk sejmowy nr 4341).

Jednocześnie w związku z wycofaniem przez projektodawców,  na posiedzeniu połączonych komisji: Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Polityki Społecznej
i Rodziny  w dniu 28 czerwca 2011 r.,  poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy
o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (druk sejmowy nr 4340),  wyrażanie opinii o tym  projekcie stało się bezprzedmiotowe.