Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” solidaryzując się z uchwałą Krajowego Sekretariatu Ochrony Zdrowia wzywa Rząd i Parlament RP do zaniechania pseudorestrukturyzacji służby zdrowia polegającej na totalnej prywatyzacji prowadzącej do upadłości wielu jednostek. Proponowana zmiana ustawy o Zakładach Opieki Zdrowotnej stawia obecnych i potencjalnych pacjentów w sytuacji petentów, których zdrowie i leczenie zależne będzie od osiągnięcia zysku. Traktowanie przychodni i szpitali jako przedsiębiorstw produkcyjnych jest zaprzeczeniem istoty funkcjonowania służby zdrowia. Oczekujemy od Rządu i Ministra Zdrowia raportu o stanie zdrowia obywateli oraz oceny dostępności do profilaktyki, leczenia i rehabilitacji.
Tag: Stanowisko
Stanowisko XVI KZD nr 3/2003 ws. Obywatelskiej Inicjatywy Legislacyjnej – Ustawa o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu
Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” wobec restrukturyzacji całych gałęzi przemysłu i wielu zakładów stanowiących jedyne liczące się miejsce zatrudnienia w niejednym z ośrodków miejskich, zaniepokojony utrzymywaniem się wysokiej stopy bezrobocia, popierając Obywatelską Inicjatywę Legislacyjną – Ustawę o zmianie ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu domaga się od władz państwowych – Rządu i Parlamentu:
– zagwarantowania ustawą budżetową na 2004 r. środków na realizację tej inicjatywy,
– bezzwłocznego podjęcia dalszych prac legislacyjnych nad tą ustawą.
Brak obowiązkowych i powszechnych ubezpieczeń na wypadek bezrobocia, brak odpowiednich osłon socjalnych dla tracących pracę i ich rodzin stanowią o konieczności zastosowania rozwiązań szczególnych, w tym przywrócenia zasiłków przedemerytalnych.
Stanowisko XVI KZD nr 2/2003 w 15 rocznicę strajków „Solidarności” w Hucie Stalowa Wola
Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” składa hołd wszystkim uczestnikom strajków w Hucie Stalowa Wola w 1988 roku. Trzy strajki „Solidarności” w Hucie, a zwłaszcza wielki strajk w dniach 22 sierpnia – 1 września 1988 r., miały istotny wpływ na rozpoczęcie demokratycznych przemian w Polsce i zerwanie z totalitarnym systemem PRL.
Pragniemy złożyć hołd wszystkim ludziom ”Solidarności” w Polsce, wiernym ideałom zrodzonym w Sierpniu 1980 roku. Składamy hołd wszystkim duszpasterzom ludzi pracy, duchowym opiekunom ”Solidarności”.
W 15 rocznicę strajków ”Solidarności” w Hucie Stalowa Wola podkreślamy, że walka w obronie praw pracowniczych i miejsc pracy trwa nadal. Troska o godne życie polskich rodzin i przyszłość młodego pokolenia wymaga od nas wszystkich międzyludzkiej solidarności.
Jesteśmy solidarni z pracownikami Huty Stalowa Wola, walczącymi z determinacją w obronie swoich praw i przyszłości zakładu. Krajowy Zjazd Delegatów zdecydowanie popiera działania Międzyzakładowej Organizacji Związkowej NSZZ „Solidarność” Huty Stalowa Wola, broniącej strategicznego zakładu, decydującego o życiu społeczności miasta i całego regionu.
Stanowisko XVI KZD nr 1/2003 ws. bieżącej sytuacji w kraju
Polska znalazła się w kolejnym ważnym momencie swojej historii. Nieudolność i nieuczciwość rządzących doprowadziła do tego, że możemy utracić wszystko, co osiągnęliśmy przez minione lata, odbudowując Polskę ze zniszczeń komunizmu – kosztem wyrzeczeń milionów ludzi codziennie cierpiących niedostatek i biedę. Wysokie bezrobocie, powiększające się obszary ubóstwa, niewypłacanie należnych wynagrodzeń, anarchizacja stosunków pracy, rosnąca przepaść między dochodami najlepiej zarabiających i resztą społeczeństwa, zapaść służby zdrowia, degradacja niektórych branż i regionów – to efekty skompromitowanych rządów Leszka Millera. Nie przeprowadzając żadnych pozytywnych zmian, rząd ten skupił się na zawłaszczaniu państwa, centralizacji kolejnych sfer życia gospodarczego i społecznego, podnoszeniu podatków i walce ideologicznej. Ostatnie przypadki ataków na Najwyższą Izbę Kontroli, Instytut Pamięci Narodowej, niezależne media czy wreszcie prowokacje podczas demonstracji – przypominają coraz bardziej lata totalitarnej władzy. Towarzyszy temu chaos decyzyjny i walki frakcyjne. Polska jest nieprzygotowana do zbliżającej się akcesji do Unii Europejskiej. Koszty tego będziemy płacić przez następne dziesięciolecia.
Nie godzimy się na to, że władza przyzwala na bezkarność nieuczciwych biznesmenów, którzy zbudowali swoje fortuny kosztem zlikwidowanych przedsiębiorstw, że państwo nie wykorzystuje swoich możliwości, aby przeciwdziałać okradaniu pracowników z wypracowanych przez nich pieniędzy.
Odrzucamy programy prowadzące do likwidacji miejsc pracy i pozbawiające pracowników środków do życia.
Od struktur państwa żądamy: zapewnienia wszystkim obywatelom, także najuboższym – emerytom, rencistom i bezrobotnym, dostępu do opieki zdrowotnej, transportu publicznego, uczciwej informacji i możliwości kształcenia się.
Nie jest rolą związku zawodowego bezpośredni udział w życiu politycznym, wystawianie własnej reprezentacji politycznej ani udział w koalicjach startujących
w wyborach, by zdobyć władzę. NSZZ „Solidarność” będzie się jednak wypowiadał
w sprawach ważnych dla Polski i polskiej rodziny. To wynika z tradycji, statutu, programu oraz chrześcijańskich korzeni naszej organizacji.
Dlatego właśnie dziś mówimy – potrzeba przełomu! NSZZ „Solidarność” domaga się od wszystkich uczestników życia publicznego, którzy nie zdradzili solidarnościowej tradycji – stwórzcie realną alternatywę dla rujnującej kraj rządzącej lewicy i różnorodnych demagogów. Stwórzcie alternatywę programową, w której główną wartością jest człowiek, a nie pieniądz.
Siła związku zawodowego wynika przede wszystkim z siły organizacyjnej i liczebności. Dlatego apelujemy do pracowników samotnie borykających się ze swoimi problemami – nie stójcie z boku! Przyłączając się do nas zwiększycie szansę na skuteczną obronę przed zagrożeniami i realizację naszych wspólnych celów.
Stanowisko XV KZD nr 8/2002 ws. ograniczenia handlu w niedziele i święta
Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” opowiada się za ograniczeniem handlu w niedziele i święta w obiektach wielkopowierzchniowych i zobowiązuje Komisję Krajową do podjęcia stosownych działań.
Stanowisko XV KZD nr 7/2002 ws. niewypłacania wynagrodzeń pracownikom branży morskiej i innych
Krajowy Zjazd Delegatów protestuje przeciw powszechnemu procederowi niewypłacania poborów w ustawowym terminie pracownikom m.in. Fabryki Kabli „Ożarów”, Stoczni Szczecińskiej, zakładów kooperujących branży okrętowej: Zakładów im. H. Cegielskiego w Poznaniu, WSW „Andoria” w Andrychowie” i innych.
W Rzeczypospolitej nie wolno tolerować okradania pracowników!
Krajowy Zjazd Delegatów zobowiązuje przedstawicieli Związku w Trójstronnej Komisji ds. Społeczno-Gospodarczych, aby wystąpili do strony rządowej z żądaniem:
– przedłożenia rządowego programu polityki morskiej państwa, włącznie z programem rozwoju stoczni, marynarki handlowej, rybołówstwa, transportu i nauki,
– stworzenia ustawowego stoczniowego pakietu socjalnego obejmującego zwalnianych pracowników całej branży;
– niezwłocznego uregulowania wszystkich roszczeń pracowniczych.
Stanowisko XV KZD nr 6/2002 ws. emerytur pomostowych
Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” z dezaprobatą stwierdza, że w dalszym ciągu brak jest ustawowych rozwiązań emerytur pomostowych dla osób zatrudnionych w szczególnych warunkach oraz szczególnym charakterze.
Rząd premiera Millera, podobnie jak poprzedni, mimo że upłynęło już wiele miesięcy, nie przedstawił nawet założeń do tej szczególnej ustawy, na którą z niepokojem oczekuje około 2 mln pracowników.
Narastający niepokój zatrudnionych w tych warunkach w sposób jednoznaczny uzasadnia propozycja eliminacji lub zmniejszenia zakresu przywilejów branżowych
i zdrowotnych, w tym uprawnień do wcześniejszej emerytury, zawarta w strategii gospodarczej rządu SLD – UP – PSL pt. „Przedsiębiorczość – rozwój – praca”, która jest całkowicie sprzeczna z deklaracjami partii rządzących składanymi w kampanii przed wyborami 2001 r.
Szczególnie domagamy się:
– utrzymania dotychczasowych warunków nabywania uprawnień emerytalnych
i sposobu naliczania wysokości świadczeń;
– możliwości odejścia na emerytury pomostowe dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach szczególnie uciążliwych i o szczególnym charakterze;
– dla wykonujących ww. pracę, a zatrudnionych po 31 grudnia 1998 r. niezwłocznego przedstawienia rozwiązań ustawowych realizujących ustalenia zawarte pomiędzy rządem a NSZZ „Solidarność” w dniach 9 i 24 grudnia 1998 r.
Stanowisko XV KZD nr 5/2002 ws. ustawy o Narodowym Funduszu Zdrowia
Przyjęty przez rząd RP i skierowany do Sejmu projekt ustawy o ubezpieczeniu
w Narodowym Funduszu Ochrony Zdrowia w ocenie delegatów Krajowego Zjazdu Delegatów nie rozwiązuje zasadniczego problemu ochrony zdrowia – głębokiego niedostatku środków finansowych na ich funkcjonowanie. Nadal będziemy mieli do czynienia z ograniczaniem dostępności do świadczeń zdrowotnych i umacniającą się szarą strefą nieformalnych opłat pacjentów, a powiększające się zadłużenie przychodni i szpitali może doprowadzić do likwidacji miejsc pracy. Rezygnacja z samorządności ubezpieczycieli i ograniczenie roli samorządów terytorialnych, które będą ponosić odpowiedzialność za decyzje finansowe podejmowane bez ich udziału, jest zaprzeczeniem prowadzonej od 1989 roku decentralizacji i wzmacniania roli społeczeństwa obywatelskiego. Centralizacja zarządzania środkami finansowymi rodem z PRL i brak ustawowych kryteriów podziału funduszu składkowego na poszczególne województwa ma służyć jedynie uznaniowości w zawieraniu umów z jednostkami ochrony zdrowia, tworzeniu kolejnych synekur dla rządzącej koalicji w centrali Narodowego Funduszu Zdrowia i czystkom personalnym w oddziałach wojewódzkich.
Tak realizowana wątpliwa naprawa systemu opieki zdrowotnej – wbrew zapowiedziom ministra zdrowia – nie zwiększy poczucia bezpieczeństwa obywateli. Projekt ustawy o ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia uważamy za zbędny, a poniesione koszty tworzenia nowej instytucji proponujemy przeznaczyć na leczenie ludzi chorych.
Stanowisko XV KZD nr 4/2002 ws. programu reformy górnictwa
Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” popiera działania Sekcji Krajowej Górnictwa Węgla Kamiennego NSZZ „Solidarność”, która wielokrotnie w swoich stanowiskach, jak również w opinii o programie Reforma górnictwa węgla kamiennego w Polsce w latach 2003 – 2006 podkreśla, że założenia reformy branży przedstawione przez Ministerstwo Gospodarki są mało realne i stwarzają ryzyko, szczególnie pod względem finansowym, oraz dają małą szansę realizacji programu, a jednocześnie odbiegają od głoszonych wcześniej haseł wyborczych. Po przeanalizowaniu projektu budżetu państwa na rok 2003 NSZZ „Solidarność” dostrzega całkowity brak środków zapewniających spełnienie założeń tegoż programu.
Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” żąda natychmiastowego podjęcia rozmów i wdrożenia zdecydowanych działań ratunkowych w celu odwrócenia katastrofalnej sytuacji górnictwa. Niepodjęcie radykalnych kroków ze strony Ministerstwa Gospodarki oznaczać będzie, że ekipa rządząca nie ma pomysłu na wyprowadzenie branży z zapaści albo świadomie dąży do doprowadzenia górnictwa do upadku.
Stanowisko XV KZD nr 3/2002 ws. udziału związków zawodowych w procesie przekształceń własnościowych
Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” domaga się bezwzględnego przestrzegania zasady konsultacji przebiegu procesów przekształceń własnościowych pomiędzy organami założycielskimi (właścicielami) tych podmiotów a organizacjami związkowymi właściwego szczebla.
Krajowy Zjazd Delegatów opowiada się jednocześnie za wprowadzeniem takich uwarunkowań prawnych, które w przypadku restrukturyzacji przedsiębiorstwa powodować będą uczestnictwo związków zawodowych w całym procesie przekształceń.
Stanowisko XV KZD nr 2/2002 ws. minimalnego wynagrodzenia za pracę
Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” wyraża stanowczy sprzeciw wobec próby uniezależnienia minimalnego wynagrodzenia za pracę od kosztów utrzymania rodzin najuboższych, od liczby osób na utrzymaniu pracownika (w szczególności dzieci i bezrobotnych członków rodziny), a także od udziału płac w dochodach najuboższych rodzin.
W ostatnich latach bardzo pogłębiło się rozwarstwienie społeczne, w czym udział ma także stały spadek wysokości płacy minimalnej w stosunku do wynagrodzenia przeciętnego.
Krajowy Zjazd Delegatów domaga się określenia przez władze państwowe harmonogramu dochodzenia wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę do poziomu co najmniej 40% płacy przeciętnej.
KZD zwraca uwagę, że dumping socjalny stosowany przez państwo polskie
w tym obszarze powoduje zamykanie się europejskich rynków pracy na polskich pracowników.
Przekazany przez rząd do sejmu projekt ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę nie spełnia naszych oczekiwań, a ponadto łamie konstytucyjne prawo do równej płacy za równą pracę.
Stanowisko XV KZD nr 1/2002 ws. sytuacji w energetyce polskiej
Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” domaga się od rządu zaprzestania działań godzących w bezpieczeństwo energetyczne kraju i podjęcia natychmiastowego dialogu ze związkami zawodowymi na temat przyszłości energetyki polskiej.
Stanowisko XIV KZD nr 10/2001 ws. obrony związkowców zaangażowanych w działalność na korzyść OFE ZURICH SOLIDARNI
Członkowie Związku zaangażowali się w pracę na rzecz OFE ZURICH SOLIDARNI z inicjatywy Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” w celu pozyskania uczestników OFE ZURICH. Związkowcy swoją działalnością doprowadzili do wysokiej pozycji na rynku ubezpieczeniowym ZURICH SOLIDARNI. Obecnie obciąża się byłych trenerów i agentów ubezpieczeniowych zwrotem należności finansowych za osoby ubezpieczone w ZUS, a nie płacące składki na rzecz OFE.
Zobowiązuje się Komisję Krajową do podjęcia działań w celu oddalenia roszczeń oraz obsługi prawnej w sytuacji wejścia na drogę sądową.
Stanowisko XIV KZD nr 9/2001 ws. ratyfikacji Konwencji MOP nr 183 o ochronie macierzyństwa
Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” zwraca się do władz państwowych o ratyfikację Konwencji nr 183 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej ochrony macierzyństwa.
XIV KZD uważa, że nie ma przeszkód prawnych ani ekonomicznych dla podjęcia działań ratyfikacyjnych, ponieważ zapisy konwencji MOP nr 183 (rewidującej konwencję z 1952 r.) w większości są już uwzględnione w polskim prawie bądź jego zmiany przebiegają we wskazanym w konwencji kierunku.
Stanowisko XIV KZD nr 8/2001 ws. zagrożeń dla przemysłu lekkiego wynikających z umowy o wolnym handlu pomiędzy Polską a Turcją
Okres transformacji ustrojowej odcisnął swoje piętno na całej gospodarce, jednak w szczególności dotknął on przemysłu lekkiego. To w tej branży upadło najwięcej zakładów pracy, to w dawnych zagłębiach tego przemysłu jest największe bezrobocie, to właśnie ta branża została pozbawiona pomocy ze strony państwa. Długoletnie zabiegi NSZZ „Solidarność” zakończyły się przyjęciem przez rząd RP w 2000 roku dokumentu pod nazwą „Strategia dla przemysłu lekkiego na lata 2000 -2005”, jednak do tej pory rząd nie stworzył dostatecznych warunków do jej realizacji – ani formalnych, ani finansowych.
NSZZ „Solidarność” od dawna zabiegał o objęcie polskiego rynku tekstyliów ochroną przed nieuczciwą konkurencją, dumpingiem i nielegalnym importem. Działania wszystkich rządów okazały się tak opieszałe, że w porę nie uczyniono wszystkiego, aby ochronić rodzimy przemysł. Pomimo protestów strony związkowej, podpisana została umowa o wolnym handlu pomiędzy Polską a Turcją. Nadszedł moment, aby
nie dopuścić do ostatecznej degradacji rodzimego przemysłu lekkiego i dalszego wzrostu bezrobocia.
XIV Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” domaga się podjęcia przez rząd zdecydowanych działań dla zapobieżenia całkowitej likwidacji branży, której pracodawcy i pracownicy z taką determinacją wspólnie walczyli o przetrwanie.
Stanowisko XIV KZD nr 7/2001 ws. swobodnego przepływu pracowników
Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” wyraża swoje zaniepokojenie niespójnymi, a nawet sprzecznymi informacjami obecnego rządu w sprawie stanowiska negocjacyjnego dotyczącego swobodnego przepływu pracowników. Wykluczające się wzajemnie opinie wygłaszane przez różnych ministrów stwarzają wrażenie, że w tej kwestii nie ma jednego ośrodka decyzyjnego.
Władze krajowe NSZZ „Solidarność” wielokrotnie wypowiadały się na temat swobody przepływu osób, oczekując wynegocjowania możliwości korzystania przez Polaków z tej podstawowej swobody równocześnie z przyjęciem Polski do Unii Europejskiej.
Delegaci uważają, że polityka ustępstw w negocjacjach z Unią Europejską w sprawie dostępu do unijnego rynku pracy, którą zapowiadają liderzy koalicji rządowej SLD – UP – PSL, jest nie do przyjęcia, ponieważ szkodzi interesom polskich pracowników.
Stanowisko XIV KZD nr 6/2001 ws. ucywilizowania stosunków pracy w Polsce
Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” oczekuje od pracodawców zrzeszonych w Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych i Konfederacji Pracodawców Polskich rozpoczęcia – wspólnie z organizacjami pracowniczymi – prac nad ucywilizowaniem istniejących stosunków pracy.
Pogarszający się z roku na rok stan praworządności w stosunkach pracy zaprzecza nie tylko budowanej z wielkim trudem społecznej gospodarce rynkowej, ale także zasadom państwa prawa. Nagminne i uporczywe naruszanie podstawowych i uznawanych na całym świecie praw pracowniczych, takich jak: prawo do wynagrodzenia, do odpoczynku, do ochrony zdrowia (m.in. przez stosowanie norm ochronnych czasu pracy, zwłaszcza w warunkach szkodliwych dla zdrowia, ochronę kobiet i pracowników młodocianych) może świadczyć o nieznajomości uregulowań prawnych lub o niskiej kulturze prawnej wielu pracodawców. Środowiska pracownicze nie akceptują zastępowania działań ewidentnie bezprawnych – działaniami na granicy prawa lub wykorzystywaniem luk prawnych, np. zamiast dotychczasowego zatrudniania „na czarno” – zatrudnianie na podstawie kontraktów lub zmuszanie do zmiany statusu prawnego z pracownika na podejmującego działalność gospodarczą; przedłużanie umów na czas określony poprzez aneksy zamiast zawarcia umowy na czas nieokreślony. Z całkowitą dezaprobatą spotyka się fikcyjne likwidowanie podmiotów gospodarczych w celu uniknięcia odpowiedzialności, a następnie podejmowanie przez te same osoby działalności w ramach rzekomo nowego podmiotu o innej nazwie.
Negatywne tendencje w zachowaniach wielu pracodawców szkodzą nie tylko zatrudnianym przez nich pracownikom i wizerunkowi polskiej przedsiębiorczości, ale przede wszystkim innym, działającym zgodnie z przepisami prawa pracodawcom i podmiotom gospodarczym, mogą ponadto przyczyniać się do nieuczciwej konkurencji w obrocie gospodarczym.
NSZZ „Solidarność” oczekuje od wszystkich pracodawców działań, które chroniąc godność pracowniczą – pozwolą budować stosunki pracy oparte na wzajemnym szacunku i zaufaniu, przez co doprowadzą do odbudowania znanej już w Polsce przedwojennej zasady „rzetelnego kupca”, dziś – przedsiębiorcy.
Stanowisko XIV KZD nr 5/2001 ws. wypowiedzenia umów o pracę członkom władz statutowych organizacji związkowych w DAEWOO MOTOR POLSKA w Lublinie
Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” wyraża stanowczy protest przeciwko wypowiedzeniu umów o pracę członkom władz statutowych organizacji związkowych działających w DAEWOO MOTOR POLSKA w Lublinie. Próba pozbawienia pracowników ich reprezentacji, pomimo kontynuowania produkcji, jest bezprecedensowym przykładem łamania prawa.
XIV KZD wzywa instytucje odpowiedzialne za podjęcie tych decyzji do niezwłocznych i stanowczych działań mających na celu przestrzeganie obowiązującego prawa i przywrócenia dialogu z reprezentacją pracowników, niezbędnego do wyprowadzenia DMP w Lublinie z obecnego kryzysu.
Stanowisko XIV KZD nr 4/2001 ws. majątku ZOZ
Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” zobowiązuje Komisję Krajową do podjęcia natychmiastowych działań prowadzących do zmiany przez parlament oraz organy administracji rządowej regulacji prawnych, które zatrzymają wykupywanie długów samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej przez korporacje finansowe zrzeszające nieznanych inwestorów oraz przejmowanie majątku publicznego służby zdrowia z pominięciem jej pracowników.
Stanowisko XIV KZD nr 3/2001 ws. projektu budżetu
Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” wyraża stanowczy protest wobec proponowanych przez koalicję rządową SLD-UP-PSL wszelkich projektów cięć budżetowych, które mogą dotknąć najuboższą część społeczeństwa.
NSZZ „Solidarność” ostrzega wszystkich polityków przed brakiem roztropności i rozwagi w podejmowaniu tych niezwykle ważkich decyzji. Związek nie zawaha się przed użyciem każdej przewidzianej prawem formy protestu w obronie najuboższych.