Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, na wniosek Śląskiego Centrum Wolności i Solidarności, wyraża zgodę na użycie nazwy i znaku graficznego NSZZ „Solidarność”, na trzech projektach wydawniczych (relacjach działaczy opozycji, przewodniku po miejscach związanych z działalnością opozycji w latach 80. oraz na wystawie znaczków poczty podziemnej) związanych z uczczeniem 40. rocznicy powstania NSZZ „Solidarność”.
Tag: Prezydium
Decyzja Prezydium KK nr 134/19 ws. wyrażenia zgody na użycie nazwy i znaku graficznego NSZZ „Solidarność”
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, na wniosek Ministerstwa Spraw Zagranicznych, wyraża zgodę na użycie nazwy i znaku graficznego NSZZ „Solidarność”,
na rzeźbie przedstawiającej trójwymiarowy napis „Solidarność”, która stanie przed nową siedzibą Kwatery Głównej NATO w Brukseli.
Stanowisko Prezydium KK nr 1/19 ws. sytuacji w Poczcie Polskiej SA
Prezydium KK NSZZ „Solidarność” w pełni solidaryzuje się z działaniami Organizacji Międzyzakładowej NSZZ „Solidarność” Pracowników Poczty Polskiej.
Niezrozumiały dla nas jest powód braku akceptacji pracodawcy dla kompromisowych propozycji Związku, co zmusza nas do zajęcia negatywnego stanowiska wobec postawy Zarządu Poczty Polskiej SA.
Za rządów koalicji PO i PSL średnie wynagrodzenie w PP S.A. spadło do wartości poniżej 80% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej.
W 2016 roku zarząd, rada nadzorcza i właściciel Poczty Polskiej przyjęli Strategię Rozwoju PP S.A., zakładającą osiągnięcie wzrostu wynagrodzeń jej pracowników do wysokości przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w okresie do 2021 roku.
Po umiarkowanych podwyżkach wynagrodzeń w ciągu ostatnich 2 lat, które dawały nadzieję na realizację tego planu, niestety w tym roku doszło do odejścia od realizacji tej strategii. Zarząd nie racjonalizuje procesów technologicznych, biznesowych oraz kadrowo – płacowych, co z dnia na dzień pogłębia problemy związane z bieżącym funkcjonowaniem Poczty. Rodzi to coraz większe niezadowolenie pracowników, co negatywnie wpływa na jakość świadczonych usług. Uwagi, wnioski i sugestie przekazywane przez pocztową „Solidarność” zarządowi i właścicielowi są ignorowane.
Co roku, aby wymóc na zarządzie uwzględnienie roszczeń płacowych, pocztowa „Solidarność” podejmuje negocjacje w sprawie wzrostu wynagrodzeń, które przez stronę pracodawcy były przeciągane. Tak jest i tym razem. Po trwających od lutego rozmowach, wejściu w spór zbiorowy, negocjacjach i mediacji, NSZZ „Solidarność” zmuszona została do zaostrzenia działań. Ostatnia propozycja zarządu o przeznaczeniu kwoty 44 zł brutto od lipca 2019 r., jako wzrost podstawy wynagrodzenia, jest groteskowa i upokarzająca dla pracowników.
Obecnie wynagrodzenie zasadnicze blisko 30 z 78 tysięcy zatrudnionych nie osiągnęło poziomu deklarowanej przez rząd na dzień 1 stycznia 2020 r. kwoty minimalnego wynagrodzenia w wysokości 2600 zł brutto. Sytuacja ta powoduje odejścia doświadczonych
i wartościowych pracowników, w miejsce których nie ma możliwości pozyskania nowych, lub rekrutuje się osoby niespełniające podstawowych wymagań związanych z technologią pracy na stanowiskach wykonawczych oraz administracyjnych.
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” wzywa Zarząd Poczty Polskiej
do podjęcia rzeczowych i konstruktywnych negocjacji.
Jednocześnie Prezydium Komisji Krajowej zwraca się do Rząd RP, będącego właścicielem Poczty, o zobowiązanie Zarządu Poczty Polskiej do przyspieszenia realizacji, przyjętej w 2016 roku, Strategii Rozwoju Poczty Polskiej.
Decyzja Prezydium KK nr 133/19 ws. zwrotu kosztów utrzymania Sali BHP
Decyzja do użytku służbowego
Decyzja Prezydium KK nr 132/19 ws. udzielenia pożyczki dla Tysol Sp. z o.o.
Decyzja do użytku służbowego
Decyzja Prezydium KK nr 131/19 ws. dotacji finansowej
Decyzja do użytku służbowego
Prezydium KK nr 130/19 ws. opinii o projekcie rozporządzenia MRPiPS zmieniającego rozporządzenie w sprawie określenia wzorów zgłoszeń do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego, imiennych raportów miesięcznych (…) oraz innych dokument
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” nie wnosi uwag do projektu rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej zmieniającego rozporządzenie
w sprawie określenia wzorów zgłoszeń do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego, imiennych raportów miesięcznych i imiennych raportów miesięcznych korygujących, zgłoszeń płatnika składek, deklaracji rozliczeniowych i deklaracji rozliczeniowych korygujących, zgłoszeń danych o pracy w szczególnych warunkach lub
o szczególnym charakterze, raportów informacyjnych, oświadczeń o zamiarze przekazania raportów informacyjnych oraz innych dokumentów (wersja z dnia 21 sierpnia 2019 r.).
Zmiany wprowadzone opiniowaną nowelizacją są w dużej mierze konsekwencją dostosowania rozporządzenia do nowelizacji przepisów rangi ustawowej, co tym samym wyznacza zakres ingerencji w treść aktu wykonawczego.
Decyzja Prezydium KK nr 129/19 ws. dotacji finansowych
Decyzja do użytku służbowego
Decyzja Prezydium KK nr 128/19 ws. udzielenia pełnomocnictwa do reprezentowania NSZZ „Solidarność” w głosowaniach nad uchwałą Wspólników FWP Sp. z o.o. w Warszawie w trybie art. 227 § 2 k.s.h.
Decyzja do użytku służbowego
Decyzja Prezydium KK nr 127/19 ws. opinii o projekcie Sprawozdania z Realizacji Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na lata 2014-2020 za okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r.
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” zgłasza uwagi do przedstawionego przez Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej projektu Sprawozdania z Realizacji Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na lata 2014-2020 za okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r.
Uznając, że przemoc w rodzinie narusza podstawowe prawa człowieka, w tym prawo do życia i zdrowia oraz poszanowania godności osobistej, a władze publiczne mają obowiązek zapewnić wszystkim obywatelom równe traktowanie i poszanowanie ich praw
i wolności, NSZZ „Solidarność” z niepokojem przyjmuje informację, że nadal nie wszystkie samorządy powiatowe zapewniają swoim mieszkańcom dostęp do pomocy w tym zakresie. Aktualnie jest to 94 % powiatów, choć ustawa o przeciwdziałaniu przemocy obowiązuje już ponad 14 lat, tj. od lipca 2005 r. Formułowane w sprawozdaniu za 2018 r. wnioski i zalecenia wskazują, że dotychczasowe działania nie są wystarczające i skuteczne oraz należy je kontynuować i zintensyfikować. Dotyczą one zarówno monitoringu samorządów w zakresie realizacji działań profilaktycznych, jak i dalszego rozwoju infrastruktury dla ofiar przemocy,
a zwłaszcza specjalistycznych ośrodków wsparcia. Dodatkowo konieczne jest zwiększenie udziału sprawców przemocy w programach terapeutycznych oraz dalszy rozwój szkoleń dla pracowników zajmujących się przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie.
MRPiPS co roku przedstawia obszerne sprawozdanie z działań na rzecz ograniczenia zjawiska przemocy w rodzinie. Problem jednak w tym, że forma tego sprawozdania uniemożliwia porównywanie tych dokumentów ze sobą, a co za tym idzie – zawartych w nim informacji. Powoduje to, że monitoring i dostęp do danych na temat zjawiska jest nadal ograniczony i wybiórczy, a to musi mieć wpływ na skuteczność podejmowanych działań oraz ocenę samego zjawiska. Dodatkowy problem stanowi również fakt, że GUS nie prowadzi własnych badań z zakresu przemocy domowej, a dane dotyczące przestępstw GUS pozyskuje z zewnętrznych systemów informacyjnych, m.in. z policji, które nie są pełne i nie odzwierciedlają skali zjawiska przemocy. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że ze względu na złożoność problemu przemocy, zarówno w zakresie profilaktyki, jak i działań w zakresie ograniczania samego zjawiska są zaangażowane różne instytucje, które powinny w tym zakresie ze sobą ściśle współpracować. Jednak nadal nie udało się stworzyć takiego systemu, w którym wszystkie służby do tego powołane (policja i wymiar sprawiedliwości, pomoc społeczna oraz oświata i służba zdrowia) działają wspólnie, a nie obok siebie. To właśnie MRPiPS jest koordynatorem, który powinien zadbać o odpowiednią współpracę tych służb. Mimo tworzenia zespołów interdyscyplinarnych NSZZ „Solidarność” dostrzega potrzebę dalszych działań w tym zakresie. Być może jednak powinny pójść za tym zmiany legislacyjne, które ułatwią zarówno samą koordynację służb, jak i ich współpracę.
Zdaniem NSZZ „Solidarność” przepisy krajowe nie uwzględniają jakże istotnej formy przemocy, a dotyczącej sfery ekonomicznej. Mogłaby temu służyć nowelizacja ustawy
o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, która powinna w pełni uwzględniać międzynarodowe standardy ochrony praw człowieka, wynikające m.in. z Konwencji Stambulskieji oferować ofiarom realną poprawę ich sytuacji. Obecne polskie prawo nie spełnia bowiem tych standardów (ustawa przyznaje ochronę prawną tylko przed aktami przemocy ze strony członka rodziny w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego oraz osoby, która zamieszkuje lub gospodaruje wspólnie z osobą pokrzywdzoną). Osoby doznające przemocy ze strony niezamieszkujących wspólnie byłych partnerów lub małżonków są pozbawione niezbędnego wsparcia ze strony władz. Również brak alimentacji na dzieci i inne osoby, co do których istnieje taki obowiązek, powinien być traktowany jako stosowanie przemocy.
W związku z tym NSZZ „Solidarność” postuluje podjęcie prac nad stworzeniem regulacji, które skuteczniej będą chronić ofiary przemocy. W tym celu niezbędne jest dokonanie, analizy przepisów dotyczących przeciwdziałaniu przemocy, ze szczególnym uwzględnieniem zapisów ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie oraz standardów międzynarodowych.