Decyzja Prezydium KK nr 60/25 ws. opinii o Wieloletnich założeniach makroekonomicznych na lata 2025-2029

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” przedkłada opinię o Wieloletnich założeniach makroekonomicznych na lata 2025-2029 (zwany dalej Założenia).

29 kwietnia 2025 roku Rada Ministrów przyjęła „Wieloletnie założenia makroekonomiczne na lata 2025–2029”. Jest to pierwszy rok, w którym rząd już nie przygotowuje założeń makroekonomicznych, natomiast Rada Fiskalna jeszcze nie została powołana, a więc Rada Dialogu Społecznego nie otrzyma opinii Rady Fiskalnej dotyczącej rządowej prognozy makroekonomicznej. Taka sytuacja powoduje, że dostęp do informacji rządowych potrzebnych do oceny projektu budżetu państwa przez Radę Dialogu Społecznego jest ograniczony do jednego, prognostycznego dokumentu – Wieloletnich założeń makroekonomicznych na lata 2025–2029. Mając powyższe na uwadze, Związek będzie domagał się dodatkowych informacji niezbędnych do przygotowania się do negocjacji projektu ustawy budżetowej, w terminie po 20 czerwca 2025 roku, w duchu prowadzenia rzeczywistego dialogu.
Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” podkreśla, że nadal istnieje duża niepewność dla przyjętego scenariusza makroekonomicznego związana z ryzykami wskazanymi w dokumencie, takimi jak: dalszy przebieg wojny w Ukrainie, możliwe zaostrzenie relacji handlowych. Założenia zakładają, że w bieżącym roku tempo wzrostu gospodarczego w Polsce przyspieszy w porównaniu z rokiem 2024 (0,8%) – realny PKB wzrośnie o 3,7%. Natomiast już od roku 2026 zakłada się stopniowy spadek tempa wzrostu realnego PKB, który wyniesie 3,5% , a w latach 2027-2028 odpowiednio 3,0% oraz 2,7%. Pogorszeniu uległy prognozy dotyczące poziomu inflacji w najbliższych latach. Prognozowana inflacja w 2025 r. ma być wyższa od prognozowanej w Wieloletnim Planie Finansowym
2024-2027 o 0,4% i wyniesie 4,5%, w 2026 r. – 3,8% (wzrost odpowiednio o 0,5%).
W dokumencie obniżono prognozy tempa spożycia prywatnego w 2025 r (z 3,6% na 3,3%), natomiast założono wzrost w kolejnych latach (odpowiednio 3,5% w roku 2026 i 3,4% w roku 2027). Związek ma poważne wątpliwości co do wzrostu spożycia prywatnego w przyszłym roku na zapowiadanym poziomie, tym bardziej, że dane GUS wskazują na stały trend spadku zatrudnienia w Polsce. Istotnym czynnikiem spowalniającym spożycie prywatne może być również zakładany wzrost wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej na poziomie wzrostu inflacji, co pozwoli jedynie na utrzymanie dotychczasowej siły nabywczej.
Ponadto w 2024 roku wzrost kryteriów w pomocy społecznej był niewystarczający i już obecnie dla 3 typów rodzin jest poniżej minimum egzystencji. Można przewidzieć,
że w 2026 roku większość ubogich rodzin nie będzie objęta wsparciem dochodu. Jednocześnie już od ponad 10 lat zamrożone są świadczenia rodzinne, które przeznaczone
są dla najbiedniejszych rodzin z dziećmi. Zaniechania te mogą mieć negatywny wpływ na poziom konsumpcji prywatnej w przyszłym roku.
W Założeniach nie znalazła się zapowiedź zmian sposobu wynagradzania w sferze finansów publicznych. W dokumencie umieszczono zdanie, sformułowane niefortunnie, które po wyjaśnieniach Ministerstwa Finansów wskazuje, że waloryzację wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej na rok 2026 przyjęto w wysokości prognozowanej inflacji. Ministerstwo Finansów zapowiedziało, że jest to techniczne założenie, które może ulec zmianie. Zaproponowany wskaźnik waloryzacji wynagrodzeń w psb na poziomie 3,8% jest nie do zaakceptowania (patrz – załącznik).
W zakresie rynku pracy prognozy jak zwykle są ograniczone do podstawowych parametrów takich jak stopa bezrobocia BAEL, podaż pracy, liczba pracujących oraz przeciętne zatrudnienie, które nie budzą poważnych wątpliwości.
W dokumencie brakuje natomiast oceny wpływu transformacji energetycznej
na miejsca pracy w sektorach górniczym, hutniczym czy transportowym. Nie opisano konieczności realnych i skutecznych działań osłonowych dla pracowników w sektorach zagrożonych oraz potencjalnych nowych miejsc pracy w branżach zielonej gospodarki.
W dłuższym horyzoncie czasu – przy postępującej automatyzacji, zmianach demograficznych i niewystarczającej adaptacji systemu edukacji – możliwe jest pojawienie się strukturalnego bezrobocia. Brakuje oceny tego ryzyka oraz propozycji przeciwdziałania.
Prezydium KK ponownie wnioskuje o przygotowanie scenariusza dotyczącego sytuacji na rynku pracy uwzględniającego powrót części obywateli Ukrainy do ojczyzny w czasie trwania i po zakończeniu konfliktu zbrojnego.
Na krytykę zasługuje nie umieszczenie chociażby wstępnej analizy planowanych
na 2026 rok zmian w zakresie polityki podatkowej, szerszej informacji dotyczącej planowanych inwestycji publicznych.
Założenia nie rozwiewają poważnych obaw o odpowiednie do potrzeb finansowanie ochrony zdrowia w następnych latach.
W załączeniu przesyłamy stanowisko strony pracowników, reprezentowanej przez Forum Związków Zawodowych, NSZZ „Solidarność”, Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych odnośnie wspólnej propozycji w sprawie wzrostu w 2026 roku: wynagrodzeń w gospodarce narodowej, w tym w państwowej sferze budżetowej, minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz emerytur i rent z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

 

Decyzja Prezydium KK nr 58/25 ws. upoważnienia do podpisania protokołu dodatkowego Nr 33 do PUZ Pdla Pracowników Wojskowych Jednostek Organizacyjnych Sfery Budżetowej

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” upoważnia Witolda Kleczkowskiego – przewodniczącego Krajowej Sekcji Pracowników Cywilnych MON NSZZ „Solidarność” oraz Andrzeja Kolucha – zastępcę przewodniczącego Krajowej Sekcji Pracowników Cywilnych MON NSZZ „Solidarność” do podpisania w imieniu NSZZ „Solidarność” protokołu dodatkowego Nr 33 do Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Wojskowych Jednostek Organizacyjnych Sfery Budżetowej z dnia 8 czerwca 1998 r.

UCHWAŁA Nr 43 XXXII KZD ws. zmiany Uchwały Nr 6 XIX KZD ws. weryfikacji liczby delegatów

Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” wprowadza następujące zmiany
w Uchwale nr 6 XIX KZD:

Dotychczasowa treść uchwały stanowi § 1, a litery a) – h) stają się punktami 1) – 8)

Wprowadza się § 2 w brzmieniu:

„W przypadku wątpliwości co do prawidłowego przekazywania składki z poszczególnych organizacji zakładowych i międzyzakładowych na rzecz poszczególnych zarządów regionów przeprowadzona będzie następująca procedura przy ustalaniu delegatów na Walne Zebranie Delegatów Regionu:
a) suma składki z zakładowej lub międzyzakładowej organizacji na rzecz Zarządu regionu przychodząca w danym miesiącu musi być większa od kwoty 60% średniego wynagrodzenia
z powiatu lub powiatów, w których działa zakład lub zakłady pracy objęte działalnością organizacji opublikowanego przez WUS pomnożone przez 0,001 i pomnożone przez liczbę członków Związku płacących składkę,
b) jeżeli suma składki z organizacji zakładowej lub międzyzakładowej do Zarządu regionu jest mniejsza od kwoty wyliczonej powyżej, to liczba członków płacących składki w organizacji uznawana jest do wysokości spełniającej powyższe wyliczenie,
c) do otrzymanej tak liczby członków płacących składki dodaje się liczbę członków zwolnionych z płacenia składek,
d) liczba członków zwolnionych z płacenia składek musi być udokumentowana ankietą osób zwolnionych z płacenia składek.”

Wprowadza się § 3 w brzmieniu:

„W przypadku wątpliwości co do prawidłowego przekazywania składki z poszczególnych organizacji zakładowych i międzyzakładowych na rzecz poszczególnych struktur branżowych przeprowadzona będzie następująca procedura przy ustalaniu liczby delegatów na Walne Zebranie Delegatów Sekcji:
a) suma składki z zakładowej lub międzyzakładowej organizacji związkowej na rzecz struktury branżowej przychodząca w danym okresie musi być zgodna z uchwałą władzy stanowiącej danej struktury,
b) jeżeli suma składki z organizacji zakładowej lub międzyzakładowej przekazywana do struktury branżowej jest mniejsza od kwoty wyliczonej na podstawie ww. uchwały władzy stanowiącej, to liczba członków zostanie określona na podstawie przekazywanej składki.”

 

STANOWISKO Nr 4 XXXII KZD ws. przeciwdziałania zapaści gospodarczej Lubelszczyzny i obrony Lubelskiego Węgla „Bogdanka” S.A. oraz Grupy Azoty Zakłady Azotowe „Puławy” S.A.

Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” wyraża zdecydowany sprzeciw wobec działań zmierzających ku degradacji gospodarczej i demograficznej Lubelszczyzny. Obecne działania Rządu Rzeczypospolitej Polskiej prowadzą do obniżenia potencjału ekonomicznego Lubelskiego Węgla „Bogdanka” S.A. oraz Grupa Azoty Zakłady Azotowe „Puławy” S.A., co zakłóci byt gospodarczy, społeczny, kulturalny i sportowy województwa lubelskiego.
Spółki te stanowią filary gospodarcze regionu, zapewniają zatrudnienie tysiącom pracowników, a także udzielają szeroko zakrojonego wsparcia wydarzeniom kulturalnym i sportowym, aby umożliwić trwały, zrównoważony rozwój Lubelszczyzny. Tworząc PKB, przyczyniają się również do wzrostu i stabilności ekonomicznej Polski, uczestniczą w zwiększaniu jej bezpieczeństwa gospodarczego. W następstwie wdrażania błędnej strategii transformacji ekologicznej, określanej mianem „Zielonego Ładu”, ich sytuacja stale pogarsza się i potrzebna jest natychmiastowa interwencja Rządu, aby zatrzymać i odwrócić ten proces.
Lubelski Węgiel „Bogdanka” S.A. stanowi „perłę w koronie” producentów węgla kamiennego, wykazując wysoką efektywność wydobycia przy sprzyjających warunkach geologicznych, jest kluczowym pracodawcą na Lubelszczyźnie, jednym z najważniejszych ogniw stabilności gospodarczej i motorem rozwoju regionu, a także hojnym mecenasem lokalnych inicjatyw kulturalnych, społecznych i sportowych. Jako polski producent węgla kamiennego stanowi jeden z najważniejszych elementów bezpieczeństwa energetycznego Polski, ponieważ wykorzystywanie własnych surowców energetycznych ma decydujące znaczenie dla stabilności dostaw energii i niezależności energetycznej państwa. Jego akcjonariuszem większościowym jest GK ENEA S.A., która jest spółką Skarbu Państwa. Stanowczo sprzeciwiamy się planom Rządu RP i władz GK ENEA S.A dotyczącym odchodzenia od energetyki węglowej przy jednoczesnym wygaszaniu wydobycia węgla kamiennego w całej Polsce, a tym samym likwidacji Lubelskiego Węgla „Bogdanka” S.A. i związanej z tym likwidacji miejsc pracy na Lubelszczyźnie. Wzywamy Rząd RP oraz władze GK ENEA S.A. do odejścia od polityki „Zielonego Ładu” i do opracowania z uwzględnieniem konsultacji społecznych takiej strategii rozwoju Spółki, która zapewni kontynuację jej działalności na dotychczasowym najwyższym poziomie przy jednoczesnej ochronie miejsc pracy oraz zachowaniu niezależności Lubelskiego Węgla „Bogdanka” S.A. dla dobra całego regionu.
Grupa Azoty Zakłady Azotowe „Puławy” S.A., spółka Skarbu Państwa, czołowy producent nawozów sztucznych i chemikaliów na skalę europejską jest największym chemicznym zakładem produkcyjnym na Lubelszczyźnie, wiodącym zarówno pod względem jakości wytwarzanych produktów, jak liczby zatrudnianych pracowników. Spółka obejmuje mecenatem różne formy lokalnej działalności społecznej i kulturalnej, jak również wydarzenia sportowe, sprzyjając rozwojowi lokalnej społeczności. Podwyższenie cen gazu ziemnego na skutek polityki Unii Europejskiej poprzez podniesienie kosztu produkcji nawozów sztucznych przyczyniło się do zmniejszenia popytu na polski produkt. Do dnia dzisiejszego Rząd RP nie wprowadził skutecznych ograniczeń importu tanich nawozów z Rosji i Białorusi. Choć działalność przedsiębiorstwa przebiega wielotorowo, w obecnej sytuacji otoczenia gospodarczego następuje systematyczny wzrost zadłużenia spółki i spadek zatrudnienia.
Wzywamy Rząd RP do wprowadzenia ceł i ograniczeń importu nawozów sztucznych dla krajów spoza Unii Europejskiej, jak również do rzeczywistego wsparcia dla utrzymania produkcji krajowej oraz wdrażania innowacji z zachowaniem konsultacji społecznych. Oczekujemy też skutecznej międzynarodowej promocji polskiego przemysłu chemicznego, która umożliwi poszerzenie grona nabywców.
Zwracamy się do Rządu RP o rzeczywisty dialog społeczny na temat Lubelskiego Węgla „Bogdanka” S.A. oraz Grupy Azoty Zakłady Azotowe „Puławy” S.A., uwzględniający głos związków zawodowych, samorządowców oraz społeczności lokalnej.
Domagamy się od Rządu RP radykalnych działań pomocowych, dających realną szansę na dalszy rozwój Lubelszczyzny i powstrzymanie powolnej degradacji gospodarczej regionu.

 

STANOWISKO Nr 3 XXXII KZD ws. zmian w podatkach

Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” domaga się od Rządu RP:
1. wprowadzenia od roku 2026 kwoty wolnej od podatku w wysokości 60 000 zł,
2. wprowadzenia od roku 2026:
a. dla stawki 12% pierwszego progu podatkowego do dochodu 180 000 zł
b. dla stawki 32% drugiego progu podatkowego powyżej dochodu 180 000 zł.
Zwracamy uwagę, iż obecny układ rządzący złożył Polakom w wyborach parlamentarnych w roku 2023 obietnicę podniesienia kwoty wolnej od podatku do wysokości 60 000 zł, która do dnia dzisiejszego nie została zrealizowana.
Brak podniesienia przez kolejny rok wysokości podstawy opodatkowania w obowiązujących progach podatkowych 12% i 32% oraz inflacja doprowadziły do dewaluacji polskiego pieniądza. Skutkuje to tym, że obecnie osoby zarabiające średnią krajową przekraczają drugi próg podatkowy 32%, a to powoduje zubożenie coraz większej części społeczeństwa.