Miesiąc: styczeń 2014

Prezydium KK NSZZ „Solidarność” pozytywnie opiniuje Wniosek – Zalecenie Rady
w sprawie ram jakości dla staży – COM (2013) 857. Wszystkie cele opisane w ramach wniosku są słuszne i zmierzają w konsekwencji do poprawy jakości i wzrostu zatrudnienia osób młodych.

Staże powinny prowadzić do łatwego dostępu do zatrudnienia, jednakże w tym celu muszą zapewniać wysokiej jakości standardy, a zwłaszcza odpowiednie warunki pracy.
W Polsce obecnie staże stanowią bardzo często dla pracodawców zastępczą możliwość pozyskiwania osób do pracy niskim kosztem. Co więcej bezpłatne bądź rażąco nisko płatne staże są bezkonkurencyjne wobec zatrudnienia pracowników na pełny etat. Jest to zjawisko powszechne i niedopuszczalne, które powinno zostać bezwzględnie wyeliminowane, jako
że nie tylko przyczynia się do niskiego wskaźnika zatrudnienia młodych, ale ogólnie ma negatywny wpływ na tenże wskaźnik we wszystkich grupach wiekowych – bez względu
na płeć.

Odnosząc się do wniosku Rady oraz mając na uwadze powyższe w warunkach polskich konieczne jest przede wszystkim wprowadzenie stałego nadzoru publicznych służb zatrudnienia nad stażystami, w tym weryfikacja zadań im powierzanych przez pracodawców
i wykonanych oraz zapewnienie ciągłości finansowania działań na rzecz osób poszukujących pracy, uwzględniającego środki Europejskiego Funduszu Społecznego.  

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” zgłasza następujące uwagi
do projektu założeń do ustawy o monitoringu wizyjnym.

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że projektowana regulacja ma obejmować sprawy, które obecnie nie są w sposób kompleksowy unormowane i z tego względu za celowe należy uznać doprecyzowanie przepisów w zakresie monitoringu wizyjnego. Analiza przedmiotowych założeń prowadzi jednak do wniosku, że ochrona danych osobowych pracowników rejestrowanych bądź w inny sposób przetwarzanych
w procesie monitoringu wizyjnego może być niewystarczająca. W szczególności wątpliwość wzbudza zaliczenie zakładów pracy do zamkniętej przestrzeni przeznaczonej do użytku publicznego. Zakłady pracy traktowane mają być tak samo jak np. sklepy czy budynki użyteczności publicznej. Bez wątpienia sklep i budynek użyteczności publicznej to także zakład pracy dla zatrudnionych w nim pracowników. Jednakże miejsca takie mają pomieszczenia ogólnodostępne dla klientów (np. hala sklepowa, hol biura), z ograniczonym dostępem (np. biura) oraz zamknięte dla osób z zewnątrz (np. stołówki, pokoje socjalne). Wskazane wydaje się wyodrębnienie i osobne uregulowanie kwestii monitoringu wizyjnego w zakładzie pracy z uwzględnieniem poszanowania prywatności, godności i dóbr osobistych pracowników w budynku jako miejscu pracy. Monitoring wizyjny nie może być stosowany we wszystkich pomieszczeniach zakładu pracy, w szczególności zaś powinien być zakładany w uzgodnieniu z działającymi w zakładzie organizacjami związkowymi. Ponadto,
w odniesieniu do monitoringu w zakładach wskazany wydaje się nadzór nad nim Państwowej Inspekcji Pracy.

Zakład pracy to przestrzeń, w której pracownicy spędzają dużą część dnia. W całości, zakład to nie jest miejsce publiczne, ogólnodostępne dla wszystkich jak np. hala sklepu wielkopowierzchniowego, gdzie klienci pojawiają się na chwilę, a opuszczając go po godzinie stają się wolni od monitoringu wizyjnego. Pracownicy spędzają w pracy najczęściej 8 godzin dziennie i ich permanentna obserwacja w tym czasie może powodować w dłuższym okresie rozstrój zdrowia i zaburzenia psychosomatyczne spowodowane lękiem i stresem wynikającym z ciągłego ich monitoringu. Z tego względu tworząc przyszłe regulacje
w zakresie monitoringu wizyjnego należy większą uwagę poświęcić zakładom pracy
i pracownikom.

Zasadne wydaje się ponadto szczegółowe unormowanie zasad dostępu i wglądu
do danych zawierających nagrany wizerunek pracownika. Przedstawiony do konsultacji projekt założeń nie wyjaśnia, w jaki sposób pracownik, którego wizerunek będzie nagrywany przez pracodawcę miałaby korzystać z prawa wglądu do zebranych nagrań. Wydaje się,
że ogólne odesłanie do ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych
(Dz. U. z 2002 r., Nr 101, poz. 926) nie będzie w tym zakresie wystarczające. Na marginesie warto zwrócić uwagę, że projektowana regulacja nie uprawnia także organizatorów
i uczestników zgromadzeń np. pikiet, happeningów ulicznych itp. do wglądu do obrazu zarejestrowanego w systemach monitoringu wizyjnego. Przepisów w tym zakresie nie znajdziemy także w ustawie z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 611), do której odwołuje się projekt założeń w zakresie rejestrowania obrazu.  

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” postanawia złożyć skargę
do Komisji Europejskiej w przedmiocie niezgodności przepisów o czasie pracy – art. 129 § 2
i art. 150 § 3 i 4 Kodeksu pracy wprowadzonych na mocy ustawy nowelizacyjnej z dnia
12 lipca 2013 r., z Dyrektywą 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” opiniuje negatywnie Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – "Unijne ramy jakości na rzecz przewidywania zmian
i restrukturyzacji" (COM(2013)882) z 13 grudnia  2013 r. w związku z faktem, że nie stanowi on właściwej odpowiedzi na wniosek przedstawiony przez Parlament Europejski
w dniu 15 stycznia 2013 r. w jego rezolucji w sprawie informowania pracowników
i konsultowania się z nimi, przewidywania restrukturyzacji i zarządzania nią.

W rezolucji Parlament zwraca się do Komisji, by w oparciu o art. 225 Traktatu
o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz po przeprowadzeniu konsultacji z partnerami społecznymi, przedstawiła wniosek w sprawie aktu prawnego dotyczącego informowania pracowników i konsultowania się z nimi, przewidywania procesu restrukturyzacji oraz zarządzania nim, w oparciu o szczegółowe – określone w załączniku zalecenia.

Prezydium KK zwraca uwagę, że Komunikat nie zawiera propozycji takiego aktu prawnego. Nie można bowiem uznać za nią informacji o rozważeniu ewentualnej konsolidacji trzech dyrektyw dotyczących zaangażowania pracowników. Zaproponowanie w Komunikacie zwykłego katalogu „dobrych praktyk” jest dalece niewystarczającą odpowiedzią na wyzwania związane z permanentną restrukturyzacją przedsiębiorstw europejskich.

Prezydium KK przypomina, że europejskie związki zawodowe wielokrotnie formułowały swoje oczekiwania w odniesieniu do stworzenia europejskich ram prawnych na rzecz przewidywania zmian oraz zarządzania społecznymi skutkami restrukturyzacji.  Dotyczą one następujących kwestii:

–        Dostęp do szkolenia zawodowego i kształcenia ustawicznego jako indywidualne prawo pracownika, ustalane w ramach programów szkoleniowych  negocjowanych na poziomie przedsiębiorstwa oraz w wymiarze sektorowym;

–        Zapewnienie przedsiębiorstwom możliwość długoterminowego strategicznego planowania
w odniesieniu do zatrudnienia oraz oczekiwanych kwalifikacji personelu; jest to kluczowe dla wykreowania rzeczywistej europejskiej polityki przemysłowej bazującej na innowacyjności i tworzeniu nowych sektorów oraz miejsc pracy;

–        Wzmocnienie prawa do informowania, konsultowania oraz partycypacji pracowników jako głównego elementu systemu efektywnego i bezpiecznego zarządzania zmianami; oznacza to włączenie pracowników na bardzo wczesnym etapie w procesy decyzyjne związane z restrukturyzacją;

–        Stworzenie ram prawnych dla ponadnarodowych negocjacji zbiorowych oraz układów ramowych zawieranych na poziomie przedsiębiorstwa ponadnarodowego jako reakcja na rosnące znaczenie restrukturyzacji o wymiarze ponadgranicznym;

–        Zapewnienie mechanizmów wsparcia dla pracowników będących ofiarami zmian gospodarczych, które minimalizować będę skutki  zatrudnieniowe i społeczne działań restrukturyzacyjnych.

Prezydium KK zwraca uwagę, że postulaty te odpowiadają też potrzebom polskiego rynku pracy oraz polskich pracowników, od 25 lat narażonych na negatywne skutki działań restrukturyzacyjnych. Dlatego oczekujemy od rządu RP uwzględnienia naszych uwag przy formułowaniu swojego stanowiska.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” zgłasza kandydaturę Pani Elżbiety Wielg na członka oraz kandydaturę Pana Jakuba Szmita na zastepcę członka Prekomitetu Monitorującego Program Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” opiniuje negatywnie projekt dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajów zanieczyszczenia atmosferycznego oraz zmiany dyrektywy 2003/35/WE, z uwagi na fakt, iż całokształt działań, które należałoby podjąć aby osiągnąć cele dyrektywy spowodować może poważne ujemne skutki dla polskiej gospodarki oraz dla kondycji gospodarstw domowych.

            Prezydium KK zwraca uwagę, że choć zapisy projektowanej dyrektywy nie dotyczą emisji CO₂ to jednak jej wdrożenie wpływać będzie na ograniczenie produkcji energii uzyskiwanej
z węgla. W konsekwencji proponowane rozwiązania będą de facto wymuszać zmianę miksu energetycznego, którego ustalanie pozostaje w suwerennej decyzji państw członkowskich
i wyłączone jest z kompetencji UE. Jest wysoce prawdopodobne, że przedstawiając tę propozycję Komisja próbuje wspierać wdrożenie Energetycznej Mapy Drogowej 2050, a więc projektu który
w praktyce zakłada docelowe wykluczenie węglowodorów z gospodarki. Może to oddziaływać skrajnie negatywnie na poziom konkurencyjności państw takich jak Polska.

Wdrożenie dyrektywy wiązać się będzie także z innymi negatywnymi skutkami dla szeregu sektorów polskiej gospodarki. W szczególności należy zwrócić uwagę na zagrożenie dla kondycji rolnictwa, wynikające z konieczności ograniczenia stosowania nawozów sztucznych oraz pogłowia zwierząt hodowlanych. 

Prezydium KK podziela  ocenę większości potencjalnych zagrożeń przedstawionych
w projekcie stanowiska rządu. Uważa zarazem, że ze względu na ich  istotność, rząd RP – przed formalnym  przedstawieniem swojego stanowiska – powinien zlecić wykonanie analizy skutków społeczno-gospodarczych implementacji dyrektywy.

Prezydium KK zwraca także uwagę na możliwość skorzystania przez polski parlament
z uprawnień wynikających z Protokołu nr 2 do Traktatu z Lizbony, tzn. przedstawienia uzasadnionej opinii w sprawie niezgodności rzeczonego projektu  z zasadą pomocniczości oraz zainicjowania we współpracy z innymi parlamentami krajowymi procedury żółtej kartki.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na mocy postanowień
§ 17 ust. 2 Uchwały KK nr 17/08 z późniejszymi zmianami, zatwierdza Regulamin Sekretariatu  Przemysłu Spożywczego NSZZ „Solidarność” przyjęty podczas Kongresu Sekretariatu  Przemysłu Spożywczego, który odbył się w Spale 3 września 2013 r.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na mocy postanowień
§ 17 ust. 2 Uchwały KK nr 17/08 z późniejszymi zmianami, zatwierdza Regulamin Sekretariatu  Metalowców NSZZ „Solidarność” przyjęty podczas XXIII Kongresu Sekretariatu  Metalowców, który odbył się w Szczyrku 21 czerwca 2013 r.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na mocy postanowień
§ 17 ust. 2 Uchwały KK nr 17/08 z późniejszymi zmianami, zatwierdza Regulamin Sekretariatu  Banków, Handlu i Ubezpieczeń NSZZ „Solidarność” przyjęty podczas Kongresu Sekretariatu  Banków, Handlu i Ubezpieczeń, który odbył się w Zakopanem 21 czerwca 2013 r.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na mocy postanowień
§ 17 ust. 2 Uchwały KK nr 17/08 z późniejszymi zmianami, zatwierdza Regulamin Krajowej  Sekcji Gier Losowych i Zakładów Wzajemnych  NSZZ „Solidarność” przyjęty podczas Walnego Zebrania Delegatów Krajowej Sekcji Gier Losowych i Zakładów Wzajemnych, które odbyło
się w Krynicy 21 czerwca 2013 r.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na mocy postanowień
§ 17 ust. 2 Uchwały KK nr 17/08 z późniejszymi zmianami, zatwierdza Regulamin Krajowej  Sekcji Pracowników Handlu NSZZ „Solidarność” przyjęty podczas Walnego Zebrania Delegatów Krajowej Sekcji Pracowników Handlu, które odbyło się w Wiśle 1 października 2013 r.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na mocy postanowień
§ 17 ust. 2 Uchwały KK nr 17/08 z późniejszymi zmianami, zatwierdza Regulamin Krajowej  Sekcji Pracowników Przemysłu Papierniczego NSZZ „Solidarność” przyjęty podczas Walnego Zebrania Delegatów Krajowej Sekcji Pracowników Przemysłu Papierniczego, które odbyło
się  w Grudziądzu 17 października 2013 r.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na mocy postanowień
§ 17 ust. 2 Uchwały KK nr 17/08 z późniejszymi zmianami, zatwierdza Regulamin Krajowej  Sekcji Przemysłu Owocowo-Warzywnego NSZZ „Solidarność” przyjęty podczas Walnego Zebrania Delegatów Krajowej Sekcji Przemysłu Owocowo-Warzywnego, które odbyło
się w Łowiczu 24 października 2013 r.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na mocy postanowień
§ 17 ust. 2 Uchwały KK nr 17/08 z późniejszymi zmianami, zatwierdza Regulamin Krajowej  Sekcji Pracowników Przemysłu Tytoniowego NSZZ „Solidarność” przyjęty podczas Walnego Zebrania Delegatów Krajowej Sekcji Pracowników Przemysłu Tytoniowego, które odbyło
się w Zakopanem 28 października 2013 r.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na mocy postanowień
§ 17 ust. 2 Uchwały KK nr 17/08 z późniejszymi zmianami, zatwierdza Regulamin Krajowej  Sekcji Hutnictwa NSZZ „Solidarność” przyjęty podczas Walnego Zebrania Delegatów Krajowej Sekcji Hutnictwa, które odbyło się  w Bochni 23 maja 2013 r.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” nie wnosi uwag do projektu rozporządzeniaMS ws. stosowania do funkcjonariuszy Służby Więziennej przepisów Kodeksu Pracy w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” podtrzymuje swoją jednoznacznie negatywną ocenę ustawy z dnia 6 grudnia 2013 r. o zmianie niektórych ustaw w związku
z określeniem zasad wypłaty emerytur ze środków zgromadzonych w otwartych funduszach emerytalnych wyrażoną w Decyzji Prezydium KK nr 188/2013. Zawarte w tej opinii krytyczne uwagi należy odnieść również do przesłanych do zaopiniowania projektów aktów wykonawczych:

1.   Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie trybu i terminu powiadamiania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przez otwarty fundusz emerytalny o zawarciu umowy z członkiem oraz dokonywania wypłaty transferowej;

2.    Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie określenia maksymalnej części aktywów otwartego funduszu emerytalnego, jaka może zostać ulokowana w poszczególnych kategoriach lokat;

3.   Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie dodatkowych ograniczeń w zakresie prowadzenia działalności lokacyjnej przez fundusze emerytalne;

4.   Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie określenia wzoru oświadczenia o posiadaniu współmałżonka, stosunkach majątkowych ubezpieczonego ze współmałżonkiem, oraz wskazaniu osób uprawnionych do otrzymania środków po jego śmierci;

5.   Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej Funduszu Ubezpieczeń Społecznych;

6.    Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie określenia wzoru oświadczenia członka otwartego funduszu emerytalnego o przekazywaniu składki do otwartego funduszu emerytalnego oraz o zapoznaniu się z informacją dotyczącą powszechnego systemu emerytalnego oraz aktualną informacją dotyczącą otwartych funduszy emerytalnych; 

7.    Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie Funduszu Gwarancyjnego;

8.    Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie lokowania środków Funduszu Rezerwy Demograficznej; 

9.   Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie szczegółowego sposobu i trybu przekazania aktywów przez otwarte fundusze emerytalne do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych;

10.    Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie obowiązków informacyjnych funduszy emerytalnych.

Ponieważ zarówno ustawa z 6 grudnia 2013 r. jak i akty wykonawcze do niej realizują
tę samą, w ocenie Związku szkodliwą oraz wątpliwą, co do zgodności z Konstytucją koncepcję likwidacji kapitałowego segmentu ubezpieczenia emerytalnego, zasadnicze zastrzeżenia zgłoszone pod adresem ustawy zachowują swoją aktualność także w odniesieniu do projektów aktów wykonawczych. Niezależnie od tego, przesłane do zaopiniowania projekty aktów wykonawczych do ustawy z dnia 6 grudnia 2013 r., zawierają szereg błędów wynikających z pośpiechu towarzyszącemu pracom nad zmianami zasad funkcjonowania otwartych funduszy emerytalnych:

·                 Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie określenia wzoru oświadczenia o posiadaniu współmałżonka, stosunkach majątkowych ubezpieczonego ze współmałżonkiem, oraz wskazaniu osób uprawnionych do otrzymania środków po jego śmierci

Projekt rozporządzenia wynika z zapisu art. 39 ust. 1b ustawy z dnia 13 października 1998 r.
o systemie ubezpieczeń społecznych, w którym nakazuje się stosowanie odpowiednio art. 82 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych. Tekst oświadczenia nie uwzględniając wspomnianych powyżej odwołań jest mało czytelny.  Wzór oświadczenia, zdaniem NSZZ „Solidarność”, powinien zawierać takie informacje jak:

– dane identyfikacyjne współmałżonka: imię, nazwisko, adres i nr PESEL;

– rozszerzenie zakresu danych osób wskazanych o udział procentowy oraz adres;

– możliwość zmiany przez członka otwartego funduszy emerytalnego poprzedniej dyspozycji poprzez wskazanie innych osób uprawnionych do otrzymania środków po jego śmierci zamiast lub oprócz osób wcześniej przez niego wskazanych oraz oznaczając w inny sposób udział wskazanych osób w tych środkach.

·                 Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie określenia wzoru oświadczenia członka otwartego funduszu emerytalnego o przekazywaniu składki do otwartego funduszu emerytalnego oraz o zapoznaniu się z informacją dotyczącą powszechnego systemu emerytalnego oraz aktualną informacją dotyczącą otwartych funduszy emerytalnych. 

Upoważnienie do wydania tego rozporządzenia Rady Ministrów jest określona w art. 11 ust. 10 ustawy z dnia 6 grudnia 2013 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z określeniem zasad wypłaty emerytur zgromadzonych w otwartych funduszach emerytalnych, a nie jak błędnie podano
w przysłanym do zaopiniowania projekcie w art. 12 ust. 4.

·                 Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie Funduszu Gwarancyjnego

Projekt rozporządzenia uchyla przepis dotyczący środków odzyskanych w §2 pkt 6 aktualnie obowiązującego rozporządzenia. Jest to skutek wcześniejszego uchylenia w ustawie
z dnia 6 grudnia 2013r. o zmianie niektórych ustaw w związku z określeniem zasad wypłaty emerytur zgromadzonych w otwartych funduszach emerytalnych art. 175-180 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych dotyczących niedoboru.

Należy, więc konsekwentnie w projekcie rozporządzenia uchylić bądź zmienić dalsze przepisy dotyczące niedoboru oraz środków odzyskanych, które w związku z uchyleniem przepisów ustawowych tracą moc obowiązującą. Takimi przepisami są na przykład §3 pkt 7, §6 ust. 3
oraz §14 projektu.