Decyzja Prezydium KK Nr 3/19 ws. opinii o projekcie ustawy o zmianie ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (projekt z dnia 6 grudnia 2018)

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” popiera rozwiązania zmierzające do wzrostu poziomu płac w gospodarce. Jednakże rozwiązania zawarte w projekcie ustawy
o zmianie ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę niosą ze sobą również zagrożenia

Wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę była przedmiotem rozmów
i negocjacji wcześniej w Trójstronnej Komisji, a obecnie w Radzie Dialogu Społecznego. Rząd, pomimo corocznych rozmów na temat wzrostu wysokości minimalnego wynagrodzenia nie poinformował partnerów społecznych o planowanej nowelizacji, a zaproponowane rozpoczęcie debaty w okresie przedświątecznym utrudniło konsultowanie projektu w naszych wewnętrznych strukturach.Prezydium KK zdecydowanie podkreśla, że wyłączenie dodatku stażowego z płacy minimalnej nie może doprowadzić do obniżenia tempa wzrostu minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Zdaniem NSZZ „Solidarność” należy poddać analizie wszystkie składniki uwzględniane przy obliczaniu wynagrodzenia minimalnego i zasadność ich wyłączenia.
Na szczególną uwagę zasługują dodatki do wynagrodzeń za pracę w warunkach szkodliwych lub niebezpiecznych. Dodatek za pracę wykonywaną w warunkach szkodliwych, dotyczą pracy wykonywanej w kontakcie z czynnikami szkodliwymi, gdzie dochodzi do przekroczenia najwyższych dopuszczalnych natężeń oraz stężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy, a w świetle znanychrozwiązań nie można jej uniknąć. Natomiast dodatek za pracę wykonywaną w warunkach niebezpiecznych dotyczy prac wykonywanych w ekstremalnie niebezpiecznych warunkach zagrożenia życia lub zdrowia,
a których wykonanie jest niezbędne. Konieczna jest zatem debata w RDS o zakresie i funkcji wynagrodzenia minimalnego.

Projektodawca podkreśla, że regulacja będzie dotyczyć w szczególności wynagrodzeń wypłacanych w jednostkach państwowej sfery budżetowej. Należy zauważyć, że w Kancelarii Rady Ministrów i w RDS prowadzone są prace dotyczące regulacji systemów wynagradzania
w państwowych jednostkach budżetowych w związku z ich złożonością i nieczytelnością. Tym bardziej przedmiotowa propozycja legislacyjna powinna być poprzedzona uporządkowaniem systemów wynagradzania w tym sektorze.

Dodatkowo, należy prowadzić obserwację, czy wyłączenie dodatku stażowego
ze składników uwzględnianych przy obliczaniu minimalnego wynagrodzenia nie doprowadzi do wypychania starszych pracowników z zakładów pracy i zastępowanie ich nowymi, tańszymi pracownikami, którym nie trzeba wypłacać dodatków stażowych. Zwłaszcza,
że wynagrodzenie minimalne jest najczęściej wypłacane osobom o niskich kwalifikacjach, wykonujących proste prace i łatwych do zastąpienia. Osiągniecie celu w postaci sprawiedliwego traktowania młodych i starszych pracowników może w dłuższej perspektywie obrócić się przeciwko pracownikom z dłuższym stażem.

Decyzja Prezydium KK nr 2/19 ws. opinii o projekcie ustawy o przejrzystości w zakresie zatrudniania osób bliskich w jednostkach sektora publicznego oraz o przeciwdziałaniu protekcji w naborze na stanowiska w jednostce sektora publicznego (wersja z

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” pozytywnie opiniuje wskazany projekt ustawy.

Wskazywane w uzasadnieniu do projektu ustawy zjawisko nepotyzmu w szeroko pojętej sferze publicznej jest bez wątpienia negatywne, które w szczególności może prowadzić do pogorszenia jakości wykonywania zadań przez dane jednostki. Dzieje się tak wówczas, gdy zadania te wykonują osoby, które nie są do tego przygotowane w najlepszy merytoryczny sposób, a ich zasługą, która zdecydowała o zatrudnieniu są jedynie bliskie powiązania osobiste z osobami zajmującymi decyzyjne stanowiska w danej jednostce. Na szczególne podkreślenie zasługuje fakt, że w przypadku zatrudniania w administracji publicznej Konstytucja gwarantuje  obywatelom polskim korzystającym z pełni praw publicznych prawo dostępu do służby publicznej na jednakowych zasadach (art. 60), a nepotyzm (a szerzej „zatrudnianie po znajomości”) oznacza, że faktycznie prawo to w stosunku do części osób podlega ograniczeniu.

Jednocześnie nie można a priori wykluczyć sytuacji, w której osoby spokrewnione
z osobami już zatrudnionymi w danej jednostce mogą być obiektywnie najlepszymi merytorycznie kandydatami do pracy. Tym samym bezwzględny zakaz zatrudniania takich osób byłby środkiem zbyt daleko idącym (będącym przy okazji ograniczeniem w stosunku do nich art. 60 Konstytucji). Tym samym zaproponowana metoda polegająca na obowiązku podania do publicznej wiadomości informacji o zatrudnianiu osób bliskich i jednoczesne składanie odpowiedniego oświadczenia przez osobę ubiegająca się o zatrudnienie w danej jednostce wydaje się być proporcjonalna do założonego celu.

   Pewne wątpliwości może budzić skuteczność proponowanych rozwiązań. Już obecnie bowiem funkcjonują przepisy, które w założeniu mają ograniczać zjawisko nepotyzmu
(np. art. 26 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych lub art. 79 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej), ale nadal ono występuje. Nie mniej jednak kierunek zaproponowany w opiniowanym projekcie zasługuje na aprobatę.

   W kwestii uwag szczegółowych należy zwrócić uwagę, że jego wdrożenie może wiązać się z koniecznością zatrudnienia dodatkowych osób do weryfikacji składanych oświadczeń (w zależności od skali zjawiska). Należałoby także rozważyć wprowadzenie mechanizmów chroniących osoby, które zdecydowałyby się powiadomić odpowiednie organy o naruszeniu przepisów tego aktu. Ze względu na wrażliwość tej kwestii można spodziewać się silnych obaw przed represjami ze strony osób zajmujących wyższe stanowiska.

Dla uniknięcia mogących powstać wątpliwości co do jawności oświadczeń w art. 5 ust. 1 powinno być mowa o oświadczeniach, o których mowa w art. 4 ust. 1 – 4.

Z kolei art. 5 ust. 2 powinien otrzymać brzmienie: Osoba zobowiązana przekazuję kopię oświadczenia, o którym mowa w art. 4 ust.1 kierownikowi (dyrektorowi generalnemu) jednostki sektora publicznego, w której stanowisko zajmuje osoba zobowiązana, w celu jego publikacji na stronie internetowej prowadzonej dla danej jednostki sektora publicznegoi na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej tej jednostki. Przepis art. 4 ust. 13 stosuje się odpowiednio.

Decyzja Prezydium KK nr 1/19 ws. opinii o projekcie ustawy o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (wersja z dnia 16 listopada 2018 r.)

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” pozytywnie opiniuje wskazany projekt ustawy.

Prezydium popiera inicjatywę ustawodawczą podjętą w celu informowania
i zwiększania świadomości o szkodliwości picia alkoholu przez kobiety w ciąży.

Decyzja Prezydium KK nr 196/18 ws. wyrażenia zgody na dopisania nowych statków JAMNO bandery Bahamas numer IMO 9767716 i NARIE bandery Bahamas numer IMO 9767728, do istniejącego układu zbiorowego pracy dla polskich marynarzy – IBF Cyfadaco Shipmana

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” działając na podstawie §41 ust.3 pkt.6 Statutu NSZZ „Solidarność” wyraża zgodę na dopisania nowych statków JAMNO bandery Bahamas numer IMO 9767716 i NARIE bandery Bahamas numer IMO 9767728, do istniejącego układu zbiorowego pracy dla polskich marynarzy – IBF Cyfadaco Shipmanagement Ltd – NMS NSZZ Solidarność & SFTUF CBA.

Jednocześnie upoważnia Andrzeja Kościka – Przewodniczącego KSMMiR NSZZ „Solidarność” oraz Magdalenę Karp –  Sekretarza KSMMiR NSZZ „Solidarność” do podpisania uzupełnienia układu zbiorowego pracy.

Decyzja Prezydium KK nr 192/18 ws. zatwierdzenia Regulaminu Krajowej Sekcji Pracowników Szkół Artystycznych NSZZ „Solidarność”

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na mocy postanowień    § 17 ust. 2 Uchwały KK nr 17/08 z późniejszymi zmianami, zatwierdza Regulamin Krajowej Sekcji Pracowników Szkół Artystycznych NSZZ „Solidarność” przyjęty podczas Walnego Zebrania Delegatów Krajowej Sekcji Pracowników Szkół Artystycznych, które odbyło się 17 kwietnia 2018 r.