Decyzja Prezydium KK nr 125/19 ws. wyrażenia zgody na rozszerzenie obszaru działania Organizacji Międzyzakładowej NSZZ „Solidarność” w Magna Automotive (Poland) Sp. z o.o. z siedzibą w Sadach

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na mocy postanowień
§ 1 Uchwały KK nr 30/15 ws. zasad i trybu postępowania w sprawach o rozszerzenie obszaru działania organizacji zakładowych i międzyzakładowych oraz Uchwały KK nr 23/16
ws. scedowania na Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” uprawnienia wynikającego z § 1 Uchwały KK nr 30/15, wyraża zgodę na rozszerzenie obszaru działania Organizacji Międzyzakładowej NSZZ „Solidarność” w Magna Automotive (Poland)
Sp. z o.o. z siedzibą w Sadach (Region Wielkopolska) na pracodawcę Magna Olsa działającego na terenie Kostrzyna nad Odrą (Region Gorzowski).

Decyzja Prezydium KK nr 123/19 ws. cofnięcia zgody na użycie znaku graficznego i nazwy NSZZ „Solidarność”

Prezydium Komisji Krajowej Niezależnego Samorządnego Związku „Solidarność” stwierdzając przekroczenie przyznanych uprawnień Europejskiemu Centrum Solidarności (decyzja nr 183/2014 z 16 lipca 2014 r.) cofa zgodę na użycie znaku graficznego i nazwy NSZZ „Solidarność” na „Medalu Wdzięczność” oraz wzywa do natychmiastowego zaprzestania jego używania.

Europejskie Centrum Solidarności wnioskując w piśmie z 9 lipca 2014 r. o zgodę na użycie logo i nazwy Związku uzasadniało, że będzie to:

„…honorowe odznaczenie przyznawane obcokrajowcom, wspomagającym Polskę w walce o wolność i demokrację, bez których zwycięstwo Solidarności w Europie byłoby znacznie trudniejsze.

Argumentując jednocześnie, że:

„…umieszczenie jednego z najbardziej rozpoznawalnych polskich znaków przyczynia się do wzmocnienia pamięci o międzynarodowej pomocy i prawdziwej solidarności z Solidarnością w najtrudniejszych czasach”.

W odpowiedzi na tak sformułowany wniosek Prezydium Komisji Krajowej wyraziło zgodę:

„…na wykorzystywanie nazwy i znaku NSZZ „Solidarność” na „Medalu Wdzięczności”, który jest honorowym odznaczeniem przyznawanym przez ECS obcokrajowcom, którzy w latach osiemdziesiątych wspomagali Polskę w walce o wolność i demokrację”.

Przyznanie Medalu Fransowi Timmermansowi jest niezgodne z powyższą Decyzją Prezydium KK i stanowi przekroczenie przyznanych ECS-owi uprawnień w tym zakresie. Jest też kolejnym dowodem na upolitycznienie tej instytucji i działaniem na szkodę NSZZ „Solidarność”.

Przekroczeniem uprawnień jest również umieszczenie w regulaminie „Medalu Wdzięczności” punktów wskazujących komu może być przyznane wyróżnienie. Regulamin precyzuje, że mogą go otrzymać osoby które:

„2. badają i popularyzują na świecie historię antykomunistycznej, demokratycznej opozycji w Polsce,

3. w duchu ideałów Solidarności stają w obronie uniwersalnych praw człowieka, angażują się na rzecz promocji idei solidarności jako podstawy europejskiego porządku, działają na rzecz porozumienia między narodami, a ład społeczny i moralny budują na dialogu”.

Powyższe  nie ma nic wspólnego z pomocą w latach 80-tych. Ponadto tak szeroka formuła, szczególnie pkt. 3. pozwala na uhonorowanie dowolnej osoby na świecie, za subiektywnie stwierdzone „zasługi”, której działalność – jak w przypadku Fransa Timmermansa – stoi w sprzeczności z podstawowymi normami zapisanymi w Statucie NSZZ „Solidarność”, w tym szczególnie ze społeczną nauką kościoła i etyką chrześcijańską.

Niezastosowanie się do powyższej decyzji skutkować będzie podjęciem kroków prawnych w celu ochrony dóbr osobistych NSZZ „Solidarność”.

Decyzja Prezydium KK nr 121/19 ws. rejestracji MKK Pracowników Ochotniczych Hufców Pracy

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na mocy postanowień Uchwały Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” nr 29/04 z późniejszymi zmianami, rejestruje Międzyzakładową Komisję Koordynacyjną NSZZ „Solidarność” Pracowników Ochotniczych Hufców Pracy.

Międzyzakładowa Komisja Koordynacyjna NSZZ „Solidarność” Pracowników Ochotniczych Hufców Pracy zostaje zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Międzyzakładowych Komisji Koordynacyjnych pod numerem 97.

 

Decyzja Prezydium KK nr 119/19 ws. wyrażenia zgody na rozszerzenie obszaru działania Organizacji Międzyzakładowej NSZZ „Solidarność” przy Państwowej Straży Pożarnej w Białymstoku

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na mocy postanowień
§ 1 Uchwały KK nr 30/15 ws. zasad i trybu postępowania w sprawach o rozszerzenie obszaru działania organizacji zakładowych i międzyzakładowych oraz Uchwały KK nr 23/16
ws. scedowania na Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” uprawnienia wynikającego z § 1 Uchwały KK nr 30/15, wyraża zgodę na rozszerzenie obszaru działania Organizacji Międzyzakładowej NSZZ „Solidarność” przy Państwowej Straży Pożarnej
w Białymstoku na pracodawcę prowadzącego działalność na terenie Regionu Mazowsze, objętego zakresem działania Organizacji Zakładowej NSZZ „Solidarność” przy Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Kolnie.

Decyzja Prezydium KK nr 117/19 ws. opinii o projekcie rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz minimalnej stawki godzinowej w 2020 r.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” stwierdza, że wysokość zaproponowanego wynagrodzenia w projekcie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 lipca 2019 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2020 r. jest niezadawalająca.

NSZZ „Solidarność” podtrzymuje propozycje wzrostu wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2020 r. nie mniej niż o 12 % – wyrażoną we wspólnym stanowisku strony pracowników Rady Dialogu Społecznego w dniu 22 maja 2019 roku reprezentowanej przez NSZZ „Solidarność”, Forum Związków Zawodowych oraz Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych.

Proponowana przez rząd dynamika wzrostu wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę jest niewystarczająca i oddala od celu określonego zarówno w komunikacie wspólnym rządu RP i NSZZ „Solidarność” z 2007 r., jak i w pakiecie antykryzysowym z 2009 r. W obu dokumentach deklarowano systematyczne podnoszenie minimalnego wynagrodzenia tak, aby mogło ono stanowić 50% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej. Zaproponowane wynagrodzenie minimalne w wysokości 2450 zł spowoduje brak zbliżania się tegoż wynagrodzenia do oczekiwanego przez NSZZ „Solidarność” poziomu 50% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej. Proponowana przez rząd wysokość minimalnego wynagrodzenia stanowi niewielki wzrost relacji do przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej względem 2017 roku (0,09 pkt. proc). W związku
z tym, występuje istotne ryzyko nieosiągniecia zadeklarowanej przez rząd relacji równej 46,9%, ze względu na niedoszacowany wzrost wynagrodzeń w gospodarce narodowej dla 2020 roku, co już można było zaobserwować w 2018 roku oraz biorąc pod uwagę nominalne tempo wzrostu przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowejna 2019 rok ujęte
w Założeniach projektu budżetu państwa ma 2020 rok.

Prezydium KK podkreśla aktualność postulatu przyjęcia rozwiązań zaproponowanych
w obywatelskim projekcie ustawy z dnia 10 października 2002 roku o minimalnym wynagrodzeniu za pracę przygotowanym przez NSZZ „Solidarność”. Celem tej regulacji jest stopniowe podwyższanie minimalnego wygrodzenia za pracę do wysokości 50% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w tempie uwzględniającym wzrost gospodarczy.