Tag: Decyzja Prezydium

(do użytku służbowego)2017-05-10 10:10:19

(do użytku służbowego)

(do użytku służbowego)

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na mocy postanowień § 1 Uchwały KK nr 30/15 ws. zasad i trybu postępowania w sprawach o rozszerzenie obszaru działania organizacji zakładowych i międzyzakładowych oraz Uchwały KK nr 23/16 ws. scedowania na Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” uprawnienia wynikającego z § 1 Uchwały KK nr 30/15 wyraża zgodę dla Organizacji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w PZU S.A., zarejestrowanej w Rejestrze Podstawowych Jednostek Organizacyjnych Regionu Wielkopolska NSZZ „Solidarność”, na rozszerzenie jej zasięgu działania na pracodawców w Tower Inwestycje Sp. z o. o., Towarzystwo Ubezpieczeń Wzajemnych Polski Zakład Ubezpieczeń Wzajemnych oraz Link 4, prowadzących działalność na terenie Regionu Mazowsze NSZZ „Solidarność”, u których nie działają podstawowe jednostki organizacyjne NSZZ „Solidarność”.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” pozytywnie ocenia projekt Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów oraz uchylającej dyrektywę Rady 2010/18/UE.

Propozycja ta jest pierwszym elementem legislacyjnym koncepcji europejskiego filaru praw socjalnych. Należy oczekiwać, że w ślad za tym pojawią się kolejne wnioski legislacyjne służące pozytywnej konwergencji standardów socjalnych wewnątrz UE. Jednocześnie Prezydium KK zwraca uwagę, że adresowanie filaru przede wszystkim do państw strefy euro z możliwością dobrowolnego przystąpienia doń innych państw członkowskich może – biorąc pod uwagę krajowe uwarunkowania polityczne – grozić powstaniem Europy dwóch prędkości w obszarze socjalnym.

W odniesieniu do wybranych elementów projektowanej dyrektywy przedstawiamy następujące uwagi:

1.     Art. 4 projektu Dyrektywy przewiduje urlop ojcowski, liczący co najmniej dziesięć dni roboczych z okazji narodzin dziecka.  Postrzegamy tę propozycję pozytywnie. Polskie prawo już w chwili obecnej przewiduje urlop ojcowski (art. 182 (3) k.p.) w wymiarze 2 tygodni. Wprowadzenie analogicznej instytucji w państwach członkowskich, w których nie występuje ona w chwili obecnej jest potrzebne – urlop taki ułatwia zbudowanie więzi ojca z dzieckiem, ułatwia matce dziecka sprawowanie opieki w najbardziej trudnym momencie oraz wskazuje na współodpowiedzialność obu rodziców w procesie wychowania dziecka także w okresie niemowlęctwa.

2.     Art. 5 projektu Dyrektywy przewiduje urlop rodzicielski w minimalnym wymiarze 4 miesięcy, który należy wykorzystać przed osiągnięciem przez dziecko wieku 12 lat. Urlop ten może być udzielany w formule elastycznej dostosowanej do potrzeb pracownika (art. 5.1); obowiązująca w Polsce regulacja wskazuje na urlop rodzicielski
w wymiarze do 32/ 34 tygodni, który co do zasady winien być wykorzystany do ukończenia przez dziecko 6 roku życia. Zwiększenie elastyczności urlopu w odniesieniu do jego formy oraz wieku dziecka postrzegamy pozytywnie, gdyż stwarza to możliwości godzenia obowiązków zawodowych i rodzinnych rodzica aż do zakończenia okresu wczesnoszkolnego, który w ocenie psychologów ma zasadnicze znaczenie dla prawidłowego rozwoju osobowości dziecka.

3.     Zdecydowanie pozytywnie postrzegamy propozycję zawartą w art. 6 dotyczącą urlopu opiekuńczego w wymiarze co najmniej 5 dni w roku w przypadku niesamodzielności lub poważnej choroby krewnego. Pełen wymiar takiego urlopu powinien odnosić się do pracownika, co oznacza, że niezależne prawo do niego miałaby każda osoba w gospodarstwie domowym. Podzielamy pogląd Komisji Europejskiej zaprezentowany
w uzasadnieniu, że pozwoli to pracownikom na osiągnięcie większej równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, a jednocześnie pomoże przeciwdziałać wycofywaniu się przez nich z rynku pracy.

4.     Oceniamy pozytywnie propozycję zawartą w art. 9, poszerzającą możliwość korzystania przez wszystkich rodziców dzieci do lat 12 z elastycznych form organizacji pracy. Może to przyczynić się do wzrostu zainteresowania telepracą, a w szczególności pozwoli na ograniczenie niekorzystnego zjawiska czasowego opuszczania rynku pracy przez matki pragnące poświęcić więcej uwagi wczesnemu okresowi rozwoju dziecka (patrz: uwaga w pkt. 2).

W naszej ocenie projekt dyrektywy generalnie idzie we właściwym kierunku, aczkolwiek nie dostrzega w wystarczającym stopniu problemów pracowników obciążonych opieką nad osobą starszą lub przewlekle chorą. Jest to szczególnie istotne z punktu widzenia państw takich jak Polska w których poziom wsparcia instytucjonalnego w zakresie opieki nad osobami starszymi jest bardzo daleki od zadowalającego.

Jednocześnie Prezydium KK mając świadomość, że w polskim porządku prawnym istnieje relatywnie wysoki poziom ochrony i wsparcia w związku z macierzyństwem w odniesieniu do pracowników zatrudnianych na postawie umowy o pracę, uważa, że konieczna jest debata dotycząca następujących kwestii:

– w jakim zakresie ochrona trwałości umowy innej niż umowa o pracę winna być wprowadzona w związku z macierzyństwem?  Zagadnienie dotyczy osób aktywnych na rynku pracy nie będących pracownikiem w rozumieniu kodeksu pracy;

– w jakim zakresie należy zwiększyć wsparcie dla osób wychowujących dzieci z orzeczoną niepełnosprawnością w odniesieniu do czasu pracy i urlopu osoby sprawującej opiekę nad nimi a będącej równocześnie pracownikiem.

Zwracamy uwagę, że polski rynek pracy charakteryzuje się obecnie niskim poziomem bezrobocia, lecz także relatywnie niskim wskaźnikiem zatrudnienia. W celu aktywizacji osób nieaktywnych zawodowo, konieczne jest szukanie rozwiązań zapewniających niezbędny poziom równowagi między życiem zawodowym i rodzinnym. Przedstawiony projekt dyrektywy realizuje ten postulat ale tylko w pewnym zakresie.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” wnosi następujące uwagi do projektu rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22.03.2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie domów pomocy społecznej.

W §6 ust. 1 opiniowanego projektu dodaje się pkt 3a, na mocy którego dom pomocy społecznej (DPS) jest zobligowany do zapewnienia, w miarę możliwości,  mieszkańcowi domu charakteryzującemu się znacznymi zaburzeniami interakcji społecznych i komunikacji, pokoju jednoosobowego. Proponujemy, aby w przypadku braku możliwości zapewnienia przez DPS odpowiedniego pokoju, ww. mieszkaniec mógł być kierowany do domu, który posiada odpowiednie warunki.

Wątpliwości budzi zmiana przepisu w §6 pkt 4 lit.a, obniżająca standard wyposażenia domów pomocy społecznej w liczbę łazienek. Trudno jest tu się dopatrzyć dobra organizacyjnego, a tym bardziej dobra podopiecznych DPS, tym bardziej, że wcześniej ustalone standardy nie budziły zastrzeżeń.

Jednocześnie Prezydium KK zwraca uwagę na fakt, że w aktualnym brzmieniu zmienianego rozporządzenia w sprawie domów pomocy społecznej, w §8 ust.2 w pkt 4, określającym jakie dokumenty należy dołączyć do wniosku przy staraniu się przyjęcie do domu pomocy społecznej, wymienia się m.in. „zaświadczenie, o którym  mowa w  art. 22 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach” (Dz. U. z 2012 r. poz. 400) – [obecnie tj. Dz.U. z 2014 r. poz. 1206, z późn.zm.]. Tym samym nie zostały uwzględnione uprawnienia działaczy opozycji antykomunistycznej oraz osób represjonowanych z powodów politycznych, którzy na mocy ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych (Dz.U. z 2015 r. poz. 693), uzyskali prawo pierwszeństwa do środowiskowej opieki socjalnej, w tym uzyskania miejsca w domu pomocy społecznej. Dlatego zwracamy uwagę, że zarówno kombatanci, jak i niektóre osoby będące ofiarami represji wojennych i okresu powojennego oraz działacze opozycji antykomunistycznej oraz osoby represjonowane z powodów politycznych mają ustawowo takie same uprawnienia w kwestii kierowania do DPS, ale nadal nie znajduje to odniesienia w stosownych zapisach rozporządzenia ws. domów pomocy społecznej.

W związku z powyższym Prezydium KK wnosi o uwzględnienie powyższej uwagi w pracach nad zmianą przedmiotowego rozporządzenia. 

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” postanawia przystąpić do kapituły Programu „Gwarant Czystości i Higieny” prowadzonego przez Polską Izbę Gospodarczą Czystości z siedzibą w Bydgoszczy oraz powołuje Sylwię Szczepańską jako przedstawiciela NSZZ „Solidarność” do kapituły programu.

            Program premiuje firmy z sektora utrzymania czystości, które w swojej działalności stosują etyczne zasady postępowania zarówno wobec swoich klientów jak i przede wszystkim wobec pracowników.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” przyjmuje wzór „Wniosku o wydanie legitymacji elektronicznej”, który stanowi załącznik do niniejszej decyzji.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, na wniosek Włodzimierza Brody, przewodniczącego Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” przy VW Polska Polkowice, wyraża zgodę na użycie nazwy i znaku graficznego NSZZ „Solidarność” na materiałach wydawanych członkom Związku przez firmę Financial Solucions w zakresie i czasie trwania współpracy z NSZZ „Solidarność”.

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” pozytywnie ocenia wprowadzenie osobnego certyfikatu w zakresie świadczenia pracy tymczasowej.

Jednocześnie Prezydium KK zwraca uwagę, że w załączniku nr 4 pkt 1.1. oraz
w załączniku nr 5 pkt 1.1. do projektu rozporządzenia należy dokonać zmiany poprzez wprowadzenie kolumny, w ramach której zostanie wyodrębniona liczba osób zatrudnionych na podstawie umów o pracę. W obecnym kształcie tabela jest nieczytelna i nie jest oczywiste czy w ramach obowiązku informacyjnego będzie osobno wskazywana podstawa zatrudnienia (w wierszach wpisano nr 1 i 2, to samo zrobiono w kolumnach). Wprowadzenie ww. danych umożliwi ocenę jakości pracy oferowanej przez agencje zatrudnienia.