Decyzja Prezydium KK nr 147/23 ws. opinii o projekcie MFiPR zmienionych Wytycznych dotyczących realizacji projektów z udziałem środków EFS Plus w regionalnych programach na lata 2021-2027

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” wnosi następujące uwagi do projektu Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej zmienionych Wytycznych dotyczących realizacji projektów z udziałem środków EFS Plus w regionalnych programach na lata 2021-2027:

Opiniowany projekt dostosowuje wytyczne m.in. do zmian w ustawie o pomocy społecznej (Dz.U.2023.901). Dodaje się Załącznik nr 2 – wsparcie realizowane przy wykorzystaniu potencjału i zasobów DPS. Jednocześnie zgodnie z art. 54 ustawy o pomocy społecznej w domach pomocy społecznej umieszcza się osoby, które wymagają całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, niemogące samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, którym nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych. Zatem są to osoby, które co do zasady nie mogą być usamodzielnione, a działania, które podejmowane w ramach wytycznych, służyć mają i prowadzić do m.in. usamodzielnienia osób w różnych kryzysach. Szczególnie niefortunność tej zasady widać w pkt 2 f Załącznika (działania ukierunkowane na usamodzielnienie mieszkańców DPS). Umożliwienie zatem wyłącznie domom pomocy społecznej udziału w realizacji takich projektów wydaje się nieuzasadnione.

Należy zwrócić uwagę, że art. 53 ustawy o pomocy społecznej wymienia placówki opiekuńcze, których podopieczni opuszczając je mogą być kierowani do mieszkań treningowych lub wspomaganych, co ma ułatwić im integrację ze społeczeństwem i umożliwić usamodzielnienie. Dotyczy to osób pełnoletnich, które ze względu na trudną sytuację życiową, wiek, niepełnosprawność lub chorobę potrzebują wsparcia w codziennym funkcjonowaniu, ale nie wymagają usług w zakresie świadczonym przez jednostkę całodobowej opieki, a w szczególności osoby z zaburzeniami psychicznymi, osoby bezdomne, osoby opuszczające: pieczę zastępczą w rozumieniu przepisów o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, młodzieżowy ośrodek wychowawczy, okręgowy ośrodek wychowawczy, zakład poprawczy czy schronisko dla nieletnich, a także cudzoziemców, którzy uzyskali w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy, ochronę uzupełniającą lub zezwolenie na pobyt czasowy.

Zdaniem Prezydium KK aby nie zawężać kręgu instytucji wsparcia mogących realizować projekty z EFS Plus mające na celu usamodzielnianie podopiecznych, jedynie do domów pomocy społecznej, których podopieczni rzadko mają możliwość usamodzielnienia, należy w Załączniku Nr 2 „DPS” zastąpić „opieką instytucjonalną”, która jest szerszym określeniem instytucji opiekuńczych, a wymieniona jest w słowniczku wytycznych. Zapis ten wydaje się bardziej właściwy i zasadny ze względu na założenia projektu, które mają polegać na usamodzielnianiu osób, które przebywają w opiece instytucjonalnej, a katalog instytucji zawartych w definicji opieka instytucjonalna jest zbieżny z art. 53 i 54 ustawy o pomocy społecznej.

Dodatkowo w pkt. 3) projektowanego Załącznika nr 2 wyklucza się finasowanie kosztów związanych z adaptacją i remontem budynków i pomieszczeń w budynkach, w których jest prowadzona długoterminowa opieka całodobowa. W opinii Prezydium KK takie ograniczenie jest niezasadne w świetle przepisów zawartych w ustawie o pomocy społecznej, które dopuszczają tworzenie nowych miejsc form opieki krótkoterminowej w domach pomocy społecznej świadczących całodobową opiekę długoterminową. Można założyć, że instytucje te funkcjonują w budynkach, które mają przestrzeń do rozbudowy, jednak nie dysponują odpowiednimi zasobami finansowymi. Ponadto, ograniczenie takie wyklucza projekty, w ramach których DPS przekształca się w instytucję opieki krótkoterminowej, co wymaga okresu przejściowego. Proponuje się zatem, aby odstąpić od takiego ograniczenia, pozostawiając zastrzeżenie, że finansowane działania nie mogą ograniczać liczby miejsc całodobowej opieki długoterminowej w danej jednostce opiekuńczej.

Decyzja Prezydium KK nr 142/23 ws. udzielenia pełnomocnictwa do reprezentowania Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” w zakresie uzyskania pozwolenia na budowę „Budynku usługowego zamieszkania zbiorowego z częścią wystawienniczą” przy ul. Kadłubowców na działce nr. 151/79 obręb 068 Gdańsk

(do użytku służbowego)

Decyzja Prezydium KK nr 140/23 ws. wyrażenia zgody na rozszerzenie zasięgu działania Organizacji Międzyzakładowej NSZZ ,,Solidarność” Funkcjonariuszy i Pracowników Policji Województwa Łódzkiego na pracodawcę prowadzącego działalność na terenie innego regionu niż region rejestrujący tę organizację

Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, działając na mocy postanowień § 1 Uchwały KK nr 30/15 ws. zasad i trybu postępowania w sprawach o rozszerzenie obszaru działania organizacji zakładowych i międzyzakładowych oraz Uchwały KK nr 23/16 ws. scedowania na Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” uprawnienia wynikającego z § 1 Uchwały KK nr 30/15, wyraża zgodę na rozszerzenie zasięgu działania Organizacji Międzyzakładowej NSZZ ,,Solidarność” Funkcjonariuszy i Pracowników Policji Województwa Łódzkiego, wpisanej do Rejestru Podstawowych Jednostek Organizacyjnych Związku prowadzonego przez Region Ziemia Łódzka NSZZ „Solidarność”, na Komendę Miejską Policji w Skierniewicach, Komendę Powiatową Policji w Łowiczu oraz Komendę Powiatową Policji w Rawie Mazowieckiej, znajdujące się na terenie działania Regionu Mazowsze NSZZ „Solidarność”.

UCHWAŁA Nr 4 XXXI KZD ws. zmian formalno-redakcyjnych

Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” upoważnia Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” do wprowadzenia poprawek o charakterze formalno-redakcyjnym w dokumentach przyjętych podczas XXXI sesji Krajowego Zjazdu Delegatów w przypadku stwierdzenia błędów o takim charakterze.

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

STANOWISKO Nr 9 XXXI KZD ws. rzeczywistej kontroli i ochrony rynku pracy w związku z postępującą cyfryzacją

Cyfryzacja i automatyzacja od kilkudziesięciu lat stanowią czynnik zmian na rynku pracy. Jak wynika z danych zawartych w Raporcie Gumtree 2017 Aktywni + Przyszłość rynku pracy dla krajów wysoko rozwiniętych należących do OECD, średnio 57% wszystkich miejsc pracy jest zagrożonych automatyzacją. W Polsce zagrożenie automatyzacją ma dotyczyć średnio 40% miejsc pracy, szczególnie w przemyśle elektronicznym, samochodowym, maszynowym oraz wydobywczym. Do zawodów, których zniknięcie jest prognozowane w związku z rozwojem branży IT i wypieraniem pracy człowieka przez sztuczną inteligencję, zaliczają się głównie: praca biurowa i urzędnicza, sprzedaż i handel, przemysł i przetwórstwo.

Zmieniająca się sytuacja na rynku pracy może być dla pracowników źródłem zagrożeń związanych z koniecznością podjęcia pracy odbiegającej od ich kwalifikacji, ale również związanych z brakiem miejsc pracy, a przez to dostępu do jej wykonywania, gdy prawo do pracy powinno być zagwarantowane nawet przy zapewnieniu bezpieczeństwa socjalnego, bo stanowi warunek integralnego rozwoju człowieka jako osoby.

W Polsce funkcjonuje wiele instytucji odpowiadających za informatyzację. Wśród nich należy wymienić m.in. Ministerstwo Cyfryzacji, Komitet RM ds. Cyfryzacji, Komisję Wspólną Rządu i Samorządu, Radę Dyrektorów IT administracji rządowej, Instytucję Zarządzającą Programem Polska Cyfrowa. Jednak głównym ich zadaniem jest digitalizacja – wspieranie cyfryzacji w Polsce. Niewiele natomiast mówi się na temat zagrożeń związanych z tym procesem, w tym związanych z funkcjonowaniem rynku pracy. W związku z taką sytuacją Krajowy Zjazd Delegatów zwraca się do rządu RP o unormowanie kompetencji instytucji zajmujących się tym procesem  oraz stworzenie kompleksowego planu przechodzenia do nowej rzeczywistości zatrudnienia tak, aby zagwarantować ochronę praw człowieka i pracownika.