8 września 1968 Ryszard Siwiec – żołnierz AK, filozof, księgowy z Przemyśla – protestując przeciwko inwazji na Czechosłowację dokonał samospalenia w czasie ogólnokrajowych dożynek na Stadionie Dziesięciolecia w Warszawie w obecności szefów partii, dyplomatów i 100 tysięcy widzów.
„Ludzie, w których może jeszcze tkwi iskierka ludzkości, uczuć ludzkich, opamiętajcie się! Usłyszcie mój krzyk, krzyk szarego, zwyczajnego człowieka, syna narodu, który własną i cudzą wolność ukochał ponad wszystko, ponad własne życie, opamiętajcie się! Jeszcze nie jest za późno!”

Zachęcamy do obejrzenia filmu o Ryszardzie Siwcu, "Usłyszcie mój krzyk", autorstwa Macieja Drygasa, dokumentalisty, dzięki któremu świat dowiedział się o bohaterze z Przemyśla oraz apelu z antykomunistycznym przesłaniem, nagrany na dwa dni przed samospaleniem

Źródło: www.fronda.pl fot. www.videofact.com

Polecamy: strona IPN Ryszard Siwiec 1909 - 1968  oraz www.solidarni2010.pl

APEL
XXI Walnego Zebrania Delegatów
Regionu Ziemia Przemyska NSZZ „Solidarność”

o podjęcie działań zmierzających do powstrzymania degradacji miasta Przemyśla i odbudowy jego potencjału społeczno-gospodarczego

Delegaci XXI Walnego Zebrania Delegatów Regionu Ziemia Przemyska NSZZ „Solidarność” apelują do władz rządowych, wojewódzkich i samorządowych oraz parlamentarzystów o podjęcie działań zmierzających do powstrzymania degradacji miasta Przemyśla i odbudowy jego potencjału społeczno – gospodarczego.
Trwająca od blisko trzech dekad degradacja mniejszych ośrodków miejskich naszego kraju jest zjawiskiem coraz dotkliwiej społecznie odczuwalnym. W naszym regionie Przemyśl, w świetle kompleksowego raportu Polskiej Akademii Nauk z listopada 2016 roku[1], znajdują się w czołówce listy 122 miast średnich tracących funkcje społeczno-gospodarcze.

Przemyśl jest jednym z najstarszych i niewątpliwie najpiękniejszych miast Polski, położonym we wschodniej części województwa podkarpackiego, na pograniczu prastarych europejskich szlaków handlowych. Miasto posiada unikalne usytuowanie, zarówno w sensie geopolitycznym, jak i krajobrazowym:
- pogranicze różnych narodowości, kultur i religii, w odległości 12 km od granicy z Ukrainą, będącej zewnętrzną granicą Unii Europejskiej, na styku Wschodu i Zachodu, na ważnych europejskich szlakach komunikacyjnych,
- pogranicze wielkich krain geograficznych, na terenie Karpat Zachodnich, na styku Pogórza Przemyskiego i Dynowskiego z Kotliną Sandomierską, tzw. Brama Przemyska.
Jego tysiącletnie, burzliwe dzieje splatały się nierozerwalnie z losami całej Rzeczpospolitej. Przemyśl był miastem królewskim I Rzeczypospolitej i stolicą ziemi przemyskiej wchodzącej w skład województwa ruskiego. Na początku XX wieku Przemyśl był jednym z większych miast po północnej stronie Karpat i główną twierdzą Austro-Węgier w tym rejonie Europy. W okresie międzywojennym był w Polsce południowo-wschodniej trzecim co do wielkości miastem, po Lwowie i Krakowie, był ważnym ośrodkiem administracyjno-wojskowym. W latach 1920  - 1945 znajdował się na terenie województwa lwowskiego, a w latach 1945-1974 wchodził w skład województwa rzeszowskiego. W wyniku reformy administracyjnej w czerwcu 1975 roku stał się siedzibą województwa, niestety status ten stracił 1 stycznia 1999 r.

APEL 
XXI Walnego Zebrania Delegatów
Regionu Ziemia Przemyska NSZZ „Solidarność”

o uczczenie Jubileuszu 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości

Delegaci XXI Walnego Zebrania Delegatów Regionu Ziemia Przemyska NSZZ „Solidarność” apelują do członków Związku i wszystkich mieszkańców regionu o włączenie się w godne i radosne świętowanie setnej rocznicy odzyskania przez Państwo Polskie niepodległości. Jednocześnie uznając, iż u podstaw budowania wspólnoty narodowej leży pamięć o przeszłości, pragniemy złożyć hołd znanym i bezimiennym twórcom odrodzonej Polski.

W pierwszej kolejności wyrażamy wdzięczność pokoleniom zwykłych Polaków, którzy przez 123 lata germańskiego i rosyjskiego jarzma zachowali depozyt kultury materialnej, duchowej i język ojczysty. Przywołujemy pamięć o obrońcach Konstytucji 3 Maja, żołnierzach insurekcji kościuszkowskiej, Legionów Polskich Jana Henryka Dąbrowskiego i uczestnikach zrywów narodowych w listopadzie 1830 roku i styczniu 1863 roku, dla których często wbrew nadziei marzeniem i obowiązkiem była wolna Polska. Czcimy pamięć narodowych wieszczów, prozaików, kompozytorów, malarzy i naukowców, którzy w XIX stuleciu wzniesieniem polskiej kultury na wyżyny, pozwolili rodakom w kraju i wygnanym poza granice przetrwać okres niewoli. Nie zapominamy o rzeszy ubogich inteligentów, zwłaszcza nauczycieli, którzy w popowstańczej beznadziei z 1864 roku rozpoczęli formowanie z Polaków świadomego, dojrzałego do życia w wolności narodu. Szacunkiem i wdzięcznością otaczamy legionistów, członków organizacji militarnych paramilitarnych i sportowych, harcerzy i wszystkich polskich żołnierzy, walczących na frontach I wojny światowej. Jesteśmy pełni uznania dla polityków wywodzących się z tradycji – narodowej, ludowej i lewicy niepodległościowej, którzy podczas Wielkiej Wojny potrafili sprawę niepodległości wynieść ponad światopoglądowe różnice i wspólnym wysiłkiem podjęli zadanie odrodzenia polskiej państwowości. Wyrażamy uznanie dla osobistego poświęcenia, odwagi i mądrości ojców niepodległości: Józefa Piłsudskiego, Romana Dmowskiego, Ignacego Paderewskiego Wincentego Witosa, Wojciecha Korfantego i Ignacego Daszyńskiego.