Stoczniowców poległych w 1970 roku oraz wszystkich zmarłych gdańszczan będziemy wspominać pod pomnikiem Poległych Stoczniowców w uroczystość Wszystkich Świętych, we wtorek 1 listopada o godz. 20.

 

Modlitwy poprowadzą biskup pomocniczy archidiecezji gdańskiej bp Zbigniew Zieliński oraz proboszcz parafii św. Brygidy w Gdańsku ks. kanonik Ludwik Kowalski. Odprawione zostaną m.in. Litania do Wszystkich Świętych oraz Koronka do Miłosierdzia Bożego.

 

– Serdecznie zapraszamy do uczestnictwa w tej uroczystości wszystkich członków i sympatyków „Solidarności”, a także rodziny z dziećmi, bo przecież będziemy się modlić w intencji wszystkich zmarłych gdańszczan w ponad tysiącletniej już historii grodu nad Motławą. Wieczór w dniu Wszystkich Świętych to dobry moment na chwilę wspólnej refleksji, zadumy i pamięci, po tym jak w trakcie dnia odwiedzimy indywidualnie naszych bliskich na cmentarzach – zaprasza do udziału w modlitwie ks. kanonik Ludwik Kowalski.

 

www.solidarnosc.gda.pl

Tydzień po Narodowym Święcie Niepodległości, 18 listopada 2016 r., w Sali BHP w Gdańsku (ul. Popiełuszki 6) odbędzie się wyjątkowe wydarzenie – I Pomorski Kongres Pamięci Narodowej, organizowany przez Oddział Instytutu Pamięci Narodowej w Gdańsku.

 

Do udziału zaproszeni są przedstawiciele stowarzyszeń i fundacji patriotycznych, wolontariusze, animatorzy i organizatorzy wydarzeń promujących historię Polski i Polaków.

 

Kongresowi przyświeca hasło Anny Walentynowicz „Musimy się na nowo policzyć!”. Jego celem jest nawiązanie wspólnych kontaktów i ustalenie form współpracy środowisk, którym bliskie jest hasło umiłowania Ojczyzny. Inicjatorem spotkania jest dr Karol Nawrocki, naczelnik Oddziałowego Biura Edukacji Narodowej IPN w Gdańsku. Wezmą w nim udział m.in. prezes Instytutu dr Jarosław Szarek oraz wiceminister kultury i dziedzictwa narodowego Jarosław Sellin. W trakcie spotkania będzie możliwość zakupu książek historycznych i odzieży patriotycznej.

 

Program spotkania dostępny na www.solidarnosc.gda.pl

Nadchodzi czas, gdy w sposób szczególny wspominamy tych, którzy odeszli już do wieczności – naszych zmarłych krewnych, przyjaciół, znajomych. My, członkowie podbeskidzkiej „Solidarności”, w sposób szczególny pamiętajmy w ten czas o tych, którzy współtworzyli nasz związek na Podbeskidziu, poświęcali mu swe siły, czas, zdrowie, często także swą wolność, działali ofiarnie w komisjach zakładowych, walcząc o prawa ludzi pracy, a których nie ma już wśród nas.

 

W różnym czasie i w różnym stopniu przyczynili się do odzyskania wolności przez naszą Ojczyznę, do przetrwania, a potem rozwoju „Solidarności”. Niektórzy z nich formalnie nie byli nawet członkami “Solidarności”, lecz poprzez swą działalność i ofiarę zasłużyli na naszą wdzięczność i pamięć. Ich groby są porozrzucane – dosłownie – po całym świecie. Nie mamy szans odwiedzić wszystkie te groby, by zapalić znicz i się pomodlić. Zapalamy im więc wirtualne światełko, ale dołączamy rzeczywistą, wdzięczną pamięć i nasze wspomnienie.

 

Smutna lista tych, którzy odeszli, z każdym rokiem jest coraz dłuższa. Znajdują się na niej między innymi: Tadeusz Adamski, Wiesław Bakalarski, Andrzej Baścik, Antoni Bobowski, Bronisław Borodeńko, Barbara Bryś, Kazimierz Bury, Michał Caputa, Andrzej Chlewicki, Bożena Ćwiertniewska, Henryk Data, Maciej Dębowski, Oswald Dobrzański, Rudolf Dominik, Czesław Drzazga, Maciej Faflak, Włodzimierz Foryś, Jan Frączek, Jan Gajewski, Stanisław Jerzy Gdula, Zbigniew Gołąb, Jerzy Górny, Wanda Gwizdała, Kazimierz Jabłoński, Jadwiga Kaczmarczyk, Krzysztof Kierepka, Jan Kinowski, Helena Kocoń, Zbigniew Kołodyński, Józef Kowalski, Barbara i Ireneusz Kóskowie, Jerzy Kucharski, Eugeniusz Lach, Tadeusz Makulski, Danuta Marzec-Styczeń, Zdzisław Mnich, Tadeusz Moll, Józef Noszczyk, Stanisław Olejak, Henryk Pawłowski, Lidia Pilch, Teresa Piwowarczyk, Aleksandra Polak, Krystyna Pysz, Leszek Radziwiłł, Ignacy Sanak, Andrzej Sikora, Weronika Semik, Stanisław Simoni, Antoni Sordyl, Wiesław Stachewicz, Bronisława Staniszewska, Marian Strzała, Bolesław Stwora, Jan Sulikiewicz, Stanisław Sznepka, Ewa Szostakowska, Bogumiła Sztefko, Stanisław Tekieli, Paweł Tomasik, Józef Tyc, Rudolf Tyrna, Tadeusz Wielgolawski, Antoni Włoch, Michał Wołyniec, Andrzej Zając, Jan Ziarko, Czesław Zuber, Stefan Zuber…

 

Tylko w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy do tego żałobnego wykazu dopisaliśmy kolejne osoby – Władysława Dutkę, Mieczysława Machowiaka, Tadeusza Miarę, Andrzeja Kralczyńskiego i  Jana Tyrkiela.

 

Więcej na www.solidarnosc.org.pl/bbial

Po tym, jak poszukiwanie inwestora dla kopalni Makoszowy w drodze przetargu zakończyło się fiaskiem, pracownicy zaczęli przygotowywać własny plan ratunkowy dla zakładu. Chcą powołać spółdzielnię, a potem pozyskać inwestora i utworzyć innowacyjne centrum przeróbki chemicznej węgla na bazie zabrzańskiej kopalni. 

 

Zdaniem Artura Banisza, przewodniczącego Solidarności w kopalni Makoszowy, utworzenie wyspecjalizowanego centrum, które zajmowałoby się chemiczną przeróbką węgla, może być ostatnią szansą dla obarczonej olbrzymim długiem kopalni. – Rozmawialiśmy już z wiceprezesem PGE Polska Grupa Energetyczna Pawłem Śliwą na temat możliwości uruchomienia takiego innowacyjnego parku technologicznego. Moim zdaniem lokalizacja

parku przy kopalni Makoszowy byłaby optymalna. Mielibyśmy na miejscu zakład wydobywający węgiel oraz infrastrukturę pozwalającą na jego chemiczną przeróbkę, odpadłyby koszty transportu surowca – przekonuje przewodniczący. – Mam nadzieję, że rząd przyjrzy się naszej propozycji i da przyzwolenie PGE na wejście w tę inicjatywę. My robimy swoje. Jesteśmy w trakcie rejestracji spółdzielni. Czekamy na wpis do Krajowego Rejestru Sądowego – dodaje Banisz.

 

Przewodniczący zwraca uwagę, że Makoszowy są kopalnią z sukcesywnie wdrażanym programem naprawczym, zmienionym schematem organizacyjnym i zredukowanym zatrudnieniem. Obecnie zakład zatrudnia 1300 osób, czyli o około 30 proc. mniej niż kilkanaście miesięcy temu. Argumentują, że w ich kopalni węgiel jest wysokiej jakości, złoża są położone stosunkowo płytko, na poziomach od 660 do 850, a wielkość złóż szacuje się na ok. 50 mln ton. – Węgla nadającego się do poddania przeróbce chemicznej mamy na mniej więcej 25-30 lat i mówię w tej chwili o złożach udostępnionych, czyli takich, które nie wymagają olbrzymich inwestycji – podkreśla Artur Banisz. Krytycznie ocenia postawę polityków wobec kopalni Makoszowy i przypomina, że podczas kampanii wyborczej przyjeżdżali do zakładu zabiegając o poparcie. – Teraz pracownicy Makoszów oczekują pomocy od rządu, od pani premier,

od pana ministra energii i jego zastępcy odpowiedzialnego za górnictwo – mówi szef zakładowej Solidarności. 

 

Więcej na www.solidarnosckatowice.pl