Z głębokim smutkiem przyjęliśmy wiadomość, że 19 kwietnia 2026 roku zmarł nasz przyjaciel Kazimierz Grajcarek, jeden z najważniejszych działaczy „Solidarności” – zarówno tej podbeskidzkiej jak i ogólnopolskiej i przede wszystkim górniczej. Dwa dni wcześniej ukończył 74 lata…
Żonie, dzieciom, wszystkim krewnym, przyjaciołom i współpracownikom Zmarłego składamy wyrazy szczerego współczucia i solidarności w bólu.
Wieczny odpoczynek racz Mu dać Panie…
* * *
Kazimierz Grajcarek, urodził się 17 IV 1952 r. w Międzybrodziu Bialskim. Ukończył ZSZ przy Zakładach Przemysłu Włókienniczego w Bielsku-Białej (1969). W latach 1966–1979 pracował jako uczeń, później ślusarz-mechanik w ZPW Bielska Dzianina. Od 1979 roku pracował jako górnik, a później jako ratownik górniczy w KWK Silesia w Czechowicach-Dziedzicach.
W „Solidarności” był od września 1980 roku, był członkiem Komitetu Założycielskiego w KWK Silesia, a od I 1981 r. wiceprzewodniczącym Komisji Zakładowej, był również delegatem na pierwszy zjazd „Solidarności” Regionu Śląsko-Dąbrowskiego.
W stanie wojennym kierował podziemną „Solidarnością” w KWK Silesia, był też kolporterem prasy podziemnej. Za swą działalność był internowany w Ośr. Odosobnienia w Zabrzu-Zaborzu od 28 VIII do 2 XII 1982. W sierpniu 1988 był organizatorem strajku i przewodniczącym Komitetu Strajkowego w KWK Silesia, a następnie przewodniczącym Tymczasowej KZ.
Od 19 X 1988 r. wszedł w skład Regionalnej Komisji Organizacyjnej NSZZ „S” Regionu Podbeskidzie, od 22 II 1989 r. pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Prezydium RKO ds. przestrzegania prawa i praworządności, w latach 1989–2018 delegat na WZD Regionu Podbeskidzie i KZD, w latach 1989–1992 był wiceprzewodniczącym Regionu Podbeskidzie.
W latach 1992–1995 był członkiem Krajowej Komisji Rewizyjnej, a w latach 1996–2018 członkiem Komisji Krajowej. W latach 1993–1998 był wiceprzewodniczącym Sekcji Krajowej Górnictwa Węgla Kamiennego NSZZ „S”, a w latach 1998–2018 szefem Rady Sekretariatu Górnictwa i Energetyki NSZZ „S”. W 2002 roku kandydował na funkcję przewodniczącego Komisji Krajowej.
Od 2018 roku przebywał na emeryturze, ale wciąż był aktywnym jako związkowiec i komentator życia społecznego i gospodarczego. Był jednym z najbardziej zagorzałych przeciwników tzw. „Zielonego Ładu” i obrońcą przemysłu górniczego. W grudniu 2025 roku zaangażował się w obronę swego zakładu – Przedsiębiorstwa Górniczego „Silesia” w Czechowicach-Dziedzicach jako rzecznik górników prowadzących podziemny protest.
