Październik tradycyjnie jest miesiącem w szczególny sposób poświęconym modlitwie różańcowej. Jest to modlitwa, która przemienia świat, zwłaszcza gdy jest odmawiana wspólnie. „Odmawiajmy wytrwale Różaniec we wspólnotach kościelnych i naszych rodzinach. W trakcie powtarzanych wezwań zjednoczy on serca, doprowadzi do zgody, ożywi nadzieję i obdarzy nas wszystkich pokojem i radością Chrystusa, który dla nas się narodził, umarł i zmartwychwstał.” – wzywał św. Jan Paweł II. 
Niezwykłym dowodem potwierdzającym przemieniający charakter tej modlitwy oraz jej skuteczność jest książeczka Żywy Różaniec – Obozowe Votum przechowywane w zbiorach rzymskiego Ośrodka Dokumentacji i Studium Pontyfikatu - sporządzona w 1963 r. w Płocku po upływie dwudziestu lat od przedstawionych wydarzeń. Podpisało go ośmiu żyjących jeszcze byłych więźniów obozu w Gusen, którzy obok podpisów podali również swoje numery obozowe. Treść książeczki można przeczytać TUTAJ - POLECAM.
Obóz ten znajdował się w Górnej Austrii na lewym brzegu Dunaju, w odległości kilku kilometrów od głównego obozu koncentracyjnego Mauthausen i był jego podobozem. Założony został w celu wyniszczenia polskich patriotów, głównie inteligencji, poprzez przymusową wyniszczającą pracę w kamieniołomach Gusen i Kastenhofen.

Wiedza o niemieckich obozach koncentracyjnych jest - mimo wielu publikacji na ten temat - wciąż ograniczona. Do zapomnianych miejsc kaźni polskiej inteligencji należy obóz Mathausen-Gusen. To wstęp do artykułu Anny Jagodzińskiej, pracownika Biura Upamiętniania Walk i Męczeństwa IPN, pt. "Szansa przetrwania. Historia różańców z Gusen", który w całości znajdziemy w Biuletynie IPN Nr 5, maj 2017. Fragmenty: