• Jedną z przyczyn tych różnic są uwarunkowania historyczne.
• Dopiero zmiany w gospodarce po II wojnie światowej spowodowały zwiększenie aktywności zawodowej kobiet. Odbywało się to stopniowo, jednak systematycznie.

Główny Urząd Statystyczny po raz kolejny publikuje opracowanie syntetycznie opisujące sytuację kobiet i mężczyzn na rynku pracy. Dane prezentowane publikacji zostały zaczerpnięte przede wszystkim z reprezentacyjnego Badania Aktywności Ekonomicznej Ludności (BAEL, dane pochodzą z IV kwartału każdego roku), obejmującego osoby w wieku 15 lat i więcej, a także z rejestrów bezrobotnych prowadzonych w urzędach pracy, badania struktury wynagrodzeń według zawodów, badania warunków pracy i innych źródeł wymienionych przy każdym wykresie i tablicy. Jak wynika z analizy GUS – zarówno w przypadku kobiet, jak i mężczyzn, stale rośnie współczynnik aktywności zawodowej. Niezmiennie większa dynamika występuje w przypadku mężczyzn. 17 pkt proc. – o tyle niższy jest odsetek pracujących kobiet od mężczyzn. Poniżej 20 lat oraz 45-54 lata – w tych grupach wieku różnica w aktywności kobiet i mężczyzn jest najmniejsza. Osoby z wykształceniem wyższym – w tej grupie różnica w aktywności kobiet i mężczyzn jest najmniejsza. 79 tys. – o tyle zmniejszyła się liczba pracujących kobiet w wieku produkcyjnym między 2011 a 2017. W tym czasie liczba pracujących mężczyzn wzrosła o 90 tys. Na podstawie danych GUS