Praca tymczasowa. W założeniu ma trwać jedynie przez pewien okres, w którym pracownik wykonuje powierzone zadania, takie jak prace sezonowe lub obowiązki czasowo nieobecnej osoby. Jednak, jak pokazuje praktyka, nierzadko zdarza się, że ludzie pracują w ten sposób latami, wykonując stałe zadania, ramię w ramię z etatowymi pracownikami. Czy tak być powinno?

Agencje pracy tymczasowej pojawiły się w Polsce w połowie lat 90. W Europie Zachodniej - już w latach 20. Były odpowiedzią na problemy fabryk i przedsiębiorstw z utrzymaniem ciągłości pracy. Konieczność szybkiego znalezienia dużej liczby pracowników na zastępstwo lub do zadań czasowych stworzyła potrzebę istnienia firm, które mogłyby pomóc w rekrutacji.
Z założenia system był idealny. Osoby poszukujące zatrudnienia, zgłaszając się do agencji, zyskiwały szybki dostęp do ofert, bez konieczności pytania o nie w wielu miejsach. Jeśli w danym zakładzie pracy produkcja stanęła, agencja mogła skierować swoich pracowników do innego pracodawcy użytkownika. Firmy zaś nie musiały martwić się o ciągłość produkcji czy zastępowanie pracowników na urlopach i zwolnieniach lekarskich. Liczba agencji pracy tymczasowej oraz pracowników zewnętrznych rosła z dekady na dekadę.

A to Polska właśnie

Według raportów przygotowywanych dla Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, w 2003 roku w Polsce istniało 56 zarejestrowanych agencji pośrednictwa pracy świadczących usługi z zakresu zatrudniania pracowników tymczasowych. W wyniku działalności agencji pracy tymczasowej pracę w kraju uzyskało wtedy około 23,5 tys. osób. W 2014 roku, ostatnim, który obejmuje raport, działały w Polsce już 1762 agencje. Zatrudniały około 294 tysięcy osób. To ponad dziesięciokrotnie więcej niż 11 lat wcześniej!

Tadeusz Majchrowicz, wiceprzewodniczący "S", jest zaniepokojony skalą zjawiska.
– To zatrważające, że obecnie mamy w Polsce około sześć tysięcy agencji zatrudnienia (biorąc pod uwagę również te, które świadczą usługi doradztwa personalnego, kierują do pracy za granicą lub świadczą inne usługi z zakresu pośrednictwa pracy – przyp. red.). Rocznie znika ich około 600, a powstaje 1600 nowych.
Jak wynika z artykułów na stronie Forum HR, coraz większa liczba pracowników tymczasowych związana jest z poprawą sytuacji na rynku pracy, zaś rok 2014 oceniany jest jako „dobry rok dla agencji zatrudnienia”. Firmy tej branży osiągnęły rekordowe wyniki.

Cały artykuł w najnowszym numerze "TS" (15/2016)  - do kupienia również w wersji cyfrowej TUTAJ


Tygodnik Solidarność/Anna Walczak

Polskie koszty pracy są trzy razy niższe niż średnia unijna. W stosunku do krajów starej unii nawet pięć razy niższe. Niskie są też pozapłacowe koszty pracy. Najnowszy raport Eurostatu nie pozostawia złudzeń – mówienie o wysokich kosztach pracy w Polsce to bajki.

Europejski Urząd Statystyczny przedstawił raport na temat kosztów pracy w Unii Europejskiej. Wynika z niego, że w 2015 r. godzinowe koszty pracy (nie licząc rolnictwa i administracji)  wynosiły średnio 25,0 Euro.

Najwyższe były w Danii i wyniosły 41,3 Euro za godzinę, w Belgii – 39,1, w Szwecji – 37,4, w Luksemburgu – 36,2, we Francji – 35,1 oraz w Holandii – 34,1. Najniższe były w Bułgarii – 4,1 Euro, w Rumunii – 5,0 na Litwie – 6,8, na Łotwie – 7,1, na Węgrzech – 7,5 oraz w Polsce – 8,6.

Odnosząc się do pozapłacowych kosztów pracy liczonych jako procent całości wynagrodzenia Eurostat wskazał, że w 2015 r. średnio wynosiły one 24,0%. Największe były we Francji – 35,1%, w Szwecji – 32,1%, we Włoszech – 27,9% oraz na Litwie – 27,8%. Najniższe były na Malcie – 6,6%, w Luksemburgu – 13,5%, w Irlandii – 13,7% oraz w Danii – 13,9%. Wg Eurostatu Polskie koszty plasują się znacznie niżej od średniej unijnej i wynosiły 18,3%. Ale tu ważna uwaga, Eurostat nie uwzględnił części płaconej bezpośrednio przez pracownika, co nie zmienia faktu, że nawet wyższe procenty liczone od małych kwot polskich wynagrodzeń generują po stronie pracodawców niskie koszty.

Wyniki raportu nie wymagają komentarza.

ml