Dzisiaj w siedzibie "Solidarności" w Warszawie doszło do podpisania umowy programowej między przewodniczącym Komisji Krajowej NSZZ Solidarność a prezydentem Andrzejem Dudą. Komisja Krajowa udzieliła poparcia Andrzejowi Dudzie w wyborach prezydenckich. W trakcie uroczystości głos zabrał przewodniczący związku Piotr Duda.
 

29 stycznia bieżącego roku na zaproszenie Prezydenta Andrzeja Dudy w Pałacu Prezydenckim odbyło się posiedzenie Komisji Krajowej. To było dla nas bardzo ważne, bo to właśnie tym roku obchodzimy 40. urodziny Solidarności

- rozpoczął Piotr Duda. 
 

Później nastąpiła część robocza, na której omówiliśmy podpisaną 5 lat temu z Panem Prezydentem umowę programową. Oceniliśmy to, co udało się zrobić, w dyskusji Pan Prezydent usłyszał od Solidarności, co słychać w zakładach pracy, czego oczekują pracownicy. Dziś mogę powiedzieć z dumą, że mamy to. Ten dokument który za chwilę podpiszemy jest kontynuacją tej umowy programowej, którą podpisaliśmy w 2015 roku. Chciałbym podziękować Panu Prezydentowi, także ministrowi Pawłowi Musze, a także Henrykowi Nakoniecznemu za wielki wkład merytoryczny w to, że dzisiaj w naszym biurze mogliśmy się spotkać i podpisać ten dokument. Nasza 5-letnia współpraca z Panem Prezydentem wychodziła poza ramy umowy programowej. W 2015 roku nie mogliśmy przewidzieć wielu rzeczy, które stały się przez te 5 lat. W ciągu tego czasu zawsze mogliśmy liczyć na Pana Prezydenta

- podkreślił przewodniczący.
 

Umowa programowa z 2015 roku, której realizację jako Komisja Krajowa oceniliśmy w sposób pozytywny, to dla nas było zielone światło do przygotowania nowej umowy programowej. Bo dla nas liczą się nie słowa, ale czyny, bo politycy dużo mówią, a potem o tym zapominają. Dla mnie ten dokument jest bardzo ważny i to co stało się na przełomie 2015/2016 roku, czyli przywrócenie wieku emerytalnego było dla nas najważniejszym punktem. Mało kto wierzył w to, że uda się nam odkręcić tę złą reformę. Ale w tym punkcie były także wpisane emerytury stażowe. Niestety, łagodnie rzecz ujmując nie znalazło to przychylności większości parlamentarnej, dlatego w nowej umowie programowej konsekwentnie wpisujemy ten element - tego oczekują pracownicy i to znajdzie się w podpisanym dzisiaj dokumencie. Ale chciałbym tutaj zatrzymać się i wrócić do roku 2012. Dziś jest kilku kandydatów w wyborach prezydenckich, którzy uczestniczyli w złym procederze, który podniósł wiek emerytalny. Brylował wtedy pan Władysław Kosiniak-Kamysz, który dzisiaj mówi, że nie podniósłby wieku emerytalnego! Pamiętamy nasze próby rozmów z premierem Tuskiem, z ministrem Kosiniakiem-Kamyszem, wicepremierem Pawlakiem. Prosiliśmy, nasza argumentacja była merytoryczna, zebraliśmy 3,5 miliona podpisów. Doczekaliśmy się tego, że wyzwano nas w Sejmie od pętaków przez premiera Tuska. Ale dziś możemy powiedzieć z dumą, że byliśmy konsekwentni i dzięki podpisaniu umowy programowej z Andrzejem Dudą wykonaliśmy nasze zadanie. I tak wygramy! To jest nasze hasło, hasło Solidarności

- mówił Piotr Duda.
 

W tym dokumencie znajduje się wiele innych bardzo ważnych spraw. Choćby propozycja dodatku solidarnościowego - to my od początku mówiliśmy, już przy pierwszych konsultacjach tarczy antykryzysowej, że trzeba zwiększyć zasiłek dla bezrobotnych. I to jest wpisane w dokumencie. To pierwszy punkt, który zostanie bardzo szybko zrealizowany, za co serdecznie Panu Prezydentowi dziękujemy. Oprócz tego wzmocnienie dialogu społecznego; Pan Prezydent pokazał, że jest człowiekiem dialogu, który widzi Solidarność. W odmrożeniu gospodarki dialog jest bardzo potrzebny.

Dziękuję Panie Prezydencie za wstawienie się za Solidarnością, za związkami zawodowymi ws. propozycji Tarczy 3.0. Niektóre rozwiązania proponowane przez rząd były nie tylko antypracownicze, ale także antyzwiązkowe, likwidowały związki zawodowe. Bo jeżeli odbiera się nam prawo do rokowań zbiorowych, do układów zbiorowych pracy, to sytuacja wygląda dramatycznie. Dlatego w tej umowie programowej zostanie także potwierdzona i wpisana promocja układów zbiorowych pracy. Jako argument, który otworzy nam drogę do zrealizowania art. 20 konstytucji, który mówi o społecznej gospodarce rynkowej. W tym dokumencie znajduje się wiele pozytywnych aspektów, które zostaną odczytane.

Panie Prezydencie, dziękuję za te 5 lat. Te 5 lat wychodziło poza ramy umowy programowej. Działania na linii NSZZ Solidarność - Pałac Prezydencki były na wzorowym poziomie. Cieszymy się, że możemy Pana tutaj gościć i podpisać dokument. Jeśli chcemy utrzymać uprawnienia i rozwiązania pro-pracownicze, to Pan Prezydent jest jedynym człowiekiem, który może dać nam tę gwarancję. Dziękuję bardzo 

- podsumował przewodniczący NSZZ Solidarność.

Dwie idee stoją za Konwencją nr 102 MOP dotycząca minimalnych norm zabezpieczenia społecznego:

- Konwencja nr 102 jest jedynym międzynarodowym instrumentem, który ustanawia powszechnie uzgodnione minimalne standardy jakościowe i ilościowe dla wszystkich dziewięciu działów zabezpieczenia społecznego.

Konwencja ustanawia również wspólne zasady organizacji zbiorowej, finansowania i zarządzania systemami zabezpieczenia społecznego, jak również zasady dobrego zarządzania systemami, w tym reprezentacji przedstawicieli pracowników, w ramach ogólnej odpowiedzialności państwa.

Konwencja nr 102, wraz z Zaleceniem nr 202, odgrywa główną rolę w osiąganiu Celów Zrównoważonego Rozwoju (SDG) 1 i 3.

- Skuteczny dialog społeczny umożliwia osobom bezpośrednio zainteresowanym reprezentatywny udział w procesie kształtowania polityki. Zaangażowanie partnerów społecznych zapewnia sprawiedliwą i dostosowaną do rzeczywistych potrzeb i priorytetów pracowników i pracodawców politykę ochrony socjalnej. Konwencja nr 102 przyczynia się do budowania kultury dialogu społecznego szczególnie użytecznego w okresach kryzysu.

Z tych dwóch powodów zasadnicze znaczenie ma zaangażowanie organizacji pracowników w tworzenie sposobów reagowania na sytuacje kryzysowe:

skutki pandemii COVID-19 leżą u podstaw ich racji bytu, a ich zaangażowanie zapewni w przyszłości społeczeństwu lepsze dostosowane do jego potrzeb i wymagań.

Konwencja nr 102 jest traktatem międzynarodowym. W przypadku ratyfikacji, rządy są prawnie zobowiązane do przestrzegania jego postanowień, co przyczynia się do zapobiegania wprowadzania „uwsteczniających” zapisów krajowych. Organizacje pracownicze powinny zatem promować ratyfikację tej konwencji. W krajach, w których nie jest ona ratyfikowana, powinna ona stanowić dla rządów wytyczne przy opracowywaniu polityki i prawodawstwa w zakresie zabezpieczenia społecznego. W związku z tym organizacje pracownicze mogą oprzeć się na zapisach Konwencji, przypominając państwom członkowskim o ich zobowiązaniu wynikającym z przyjęcia tej konwencji większością głosów w czasie Międzynarodowej Konferencji Pracy.

Znaczenie Konwencji nr 102 w czasach kryzysu COVID-19 Pandemia COVID-19, początkowo będąca kryzysem zdrowia publicznego, przerodziła się w globalny kryzys społeczny i gospodarczy, mający poważny i potencjalnie trwały wpływ na gospodarkę, zatrudnienie i źródła utrzymania. Obecnie zagrożone są setki tysięcy miejsc pracy. Kryzys prawdopodobnie pociągnie za sobą ogromne koszty ludzkie, a w przypadku braku odpowiednich systemów ochrony socjalnej pogłębi ubóstwo i nierówności, dotykając jeszcze bardziej tych, którzy już są w trudnej sytuacji.

Systemy zabezpieczenia społecznego okazały się skutecznymi mechanizmami łagodzenia negatywnych skutków kryzysów i nie tylko. Zabezpieczenia społeczne chronią i wzmacniają pozycję ludzi, zwiększają odporność psychiczną, a jednocześnie przyczyniają się do zwiększenia popytu gospodarczego i przyspieszenia ożywienia gospodarczego. Odgrywa ono kluczową rolę w zwiększaniu spójności społecznej i włączeniu społecznym, w równości i sprawiedliwości społecznej, a także dla zrównoważonego rozwoju społecznego i gospodarczego.

Aby złagodzić najgorsze bezpośrednie skutki tego kryzysu, rządy rozszerzają dostęp do opieki zdrowotnej, a także do świadczeń z tytułu nagłych chorób i bezrobocia. Powinien to być jednak tylko pierwszy krok.

Rządy muszą wykorzystać impet wywołany przez obecny kryzys, aby dokonać szybkiego postępu w kierunku wspólnie finansowanych, kompleksowych i uniwersalnych systemów ochrony socjalnej.

Konwencja nr 102 jest uznawana na całym świecie za kluczowy punkt odniesienia dla tworzenia opartych na prawach, solidnych i zrównoważonych systemów ochrony socjalnej. Określa ona ramy wspólnych zasad zabezpieczenia społecznego, na których powinien opierać się każdy taki system. Dostarcza państwom wskazówek, jak zapewnić skuteczny dostęp do opieki zdrowotnej, a także określa minimalne standardy dla dziewięciu działów zabezpieczenia społecznego, które obejmują świadczenia chorobowe i ochronę przed bezrobociem. Ponadto umożliwia ona stopniowe rozszerzanie zakresu zabezpieczenia społecznego przez państwa ratyfikujące.

Dla przypomnienia Konwencja nr 102 w pigułce Obejmuje ona wszystkie dziewięć działów zabezpieczenia społecznego, którymi są:

- opieka medyczna;

- zasiłek chorobowy;

- zasiłek dla bezrobotnych;

- zasiłek emerytalny;

- zasiłek z tytułu wypadku przy pracy;

- zasiłek rodzinny;

- zasiłek macierzyński;

- świadczenie z tytułu inwalidztwa; oraz

- renty rodzinne.

Podczas gdy Konwencja nr 102 zawiera postanowienia dotyczące każdej z tych dziedzin, od państw członkowskich wymaga się ratyfikacji tylko trzech z nich, co pozwala na stopniowe rozszerzanie zakresu zabezpieczenia społecznego przez państwa ratyfikujące.

Minimalne cele K onwencji odnoszą się - dotyczy to wszystkich dziewięciu działów - do odsetka ludności chronionej przez systemy zabezpieczenia społecznego, poziomu minimalnego świadczenia, które ma być zagwarantowane osobom chronionym, a także do warunków i okresu uprawnienia do świadczeń.

Konwencja nr 102 nie określa sposobu osiągnięcia tych celów, ale pozostawia państwu członkowskiemu pewną elastyczność. Można je osiągnąć

poprzez:

• systemy uniwersalne;

• systemy ubezpieczeń społecznych zawierające składniki związane z zarobkami lub składniki ryczałtowe lub oba te elementy; • systemy pomocy społecznej.

Zasady zakotwiczone w Konwencji nr 102 to:

• gwarancja określonych świadczeń;

• udział pracowników i pracodawców w administrowaniu systemami; • ogólna odpowiedzialność państwa za należyte zabezpieczenia świadczeń i właściwe administrowanie instytucjami; • zbiorowe finansowanie świadczeń poprzez składki ubezpieczeniowe lub podatki.

Konwencja nr 102 wymaga również regularnego przeprowadzania ocen aktuarialnych w celu zapewnienia długoterminowej stabilności systemów.

Konwencja nr 102 zawiera silny komponent dialogu społecznego, ponieważ stanowi, że systemy zabezpieczenia społecznego są zarządzane w sposób reprezentatywny, gwarantujący w procesie podejmowania decyzji uwzględnianie potrzeb pracowników. Ma on również na celu wzmocnienie dialogu społecznego między rządami, pracownikami i pracodawcami, czyniąc go jeszcze bardziej istotnym dla pracowników i ich przedstawicieli.

Jeżeli Konwencja nr 102 został ratyfikowana przez dane państwo, krajowe organizacje pracownicze mają obowiązek skomentowania regularnego sprawozdania przygotowywanego dla MOP przez rząd na temat wdrażania Konwencji (art. 23 Konstytucji MOP). Pracownicy odgrywają zatem kluczową rolę w dostarczaniu informacji z pierwszej ręki na potrzeby oceny prawnej i korygowania przypadków gdzie występują niezgodności z Konwencją.

ACTRAV, 2 maja 2020

Krajowa Sekcja Oświaty i Wychowania NSZZ "Solidarność" skutecznie zablokowała nowelizację art. 50 Karty Nauczyciela wprowadzających działania osłonowe w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (druk sejmowy nr 344). Swoją opinię przekazała wszystkim zainteresowanym stronom. Sejm odrzucił niekorzystne zmiany.

O co chodzi? Przepis art. 50 nadaje ministrowi właściwemu do spraw oświaty i wychowania kompetencje "wyłączenia" w drodze rozporządzenia, stosowania niektórych przepisów ustawy Karta nauczyciela, w tym dotyczących awansu zawodowego i urlopu wypoczynkowego nauczycieli w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla zapewnienia właściwego funkcjonowania jednostek systemu oświaty w roku szkolnym 2019/2020 oraz przygotowania nowego roku szkolnego, w tym przeprowadzenia egzaminów.

W ostatniej audycji „Głos pracownika” na antenie Radia Gdańsk poruszono kwestię tarcz antykryzysowych wprowadzonych przez rząd. Jednym z gości, który komentował zapisy ustawy był Tadeusz Majchrowicz, wiceprzewodniczący Komisji Krajowej NSZZ Solidarność.