MKZZ wzywa rządy do zaangażowania się w tworzenie świata pracy wolnego od przemocy i prześladowań.

W Międzynarodowym Dniu Eliminacji Przemocy wobec Kobiet, 25 listopada, związki zawodowe na całym świecie wzywają rządy do ratyfikowania i wdrożenia Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) nr 190 i Zalecenia 206, aby położyć kres pladze przemocy i nękania ze względu na płeć w świecie pracy.

Kryzys COVID-19 zwiększył ryzyko przemocy i nękania, zarówno w pracy, jak i w domu, i podkreślił znaczenie skutecznych środków zapobiegawczych i ochronnych w celu zapewnienia bezpiecznego, zdrowego, godnego i pełnego szacunku środowiska pracy.

Pojawiły się alarmujące doniesienia, że pracownicy służby zdrowia i opieki oraz inni pracownicy pierwszej pomocy, tacy jak sprzedawcy detaliczni żywności, pracownicy transportu i pracownicy sprzątający, są obiektem przemocy i nękania ze strony pracodawców, współpracowników lub zdenerwowanych klientów i pacjentów.

Od początku kryzysu wzrosły wskaźniki przemocy domowej - zjawisko określane przez Organizację Narodów Zjednoczonych jako pandemia cienia, ponieważ wielu pracowników, w szczególności kobiet, zmuszonych do pracy w domu, znalazło się w pułapce swoich sprawców. Jednocześnie rozwój telepracy sprawia, że pracownicy są bardziej narażeni na nękanie związane z technologią, taką jak cyberprzemoc.

Kobiety pracujące w gospodarce nieformalnej, czy to jako sprzedawczynie uliczne, handlarki, zbieraczki śmieci, osoby pracujące w domu, czy też osoby pracujące w gospodarstwie domowym, widzą, że ich egzystencja jest niszczona, ponieważ spotykają się z coraz większą przemocą i prześladowaniami ze strony pracodawców, członków społeczeństwa lub władz lokalnych. W niektórych przypadkach ich działalność została uznana za przestępstwo.

Związki zawodowe odegrały kluczową rolę w przeciwdziałaniu przemocy ze względu na płeć w czasie pandemii poprzez:

• opracowanie wytycznych dla przedstawicieli związków zawodowych wspierających ofiary przemocy domowej,
• lobbowanie na rzecz większego finansowania usług związanych z przemocą domową,
• udzielanie schronienia ofiarom przemocy domowej,
• prowadzenie kampanii uświadamiających,
• wzywanie do podjęcia pilnych działań przez rząd i pracodawców w celu rozwiązania problemu rosnącej liczby przypadków przemocy i nękania pracowników na linii frontu.

Związki zawodowe przyłączyły się również do apeli o natychmiastową pomoc w zakresie żywności i bezpieczeństwa oraz ochronę socjalną dla gospodarki nieformalnej i pracowników migrujących, w tym tych, którzy utknęli poza domem, a także o zaprzestanie przemocy, nękania i kryminalizacji. W dniu 25 listopada okazujemy naszą solidarność z kobietami pracującymi w gospodarce nieformalnej, które stanowią podstawę tak wielu gospodarek krajowych.

Konwencja MOP nr 190 dotycząca przemocy i molestowania oraz Zalecenie nr 206 stanowią wyraźne ramy dla rządów, pracodawców i pracowników oraz ich przedstawicieli dotyczące sposobów skutecznego zapobiegania, reagowania i zaradzania przemocy i molestowaniu w świecie pracy. Instrumenty te dostarczają również ważnych wskazówek w zakresie łagodzenia skutków przemocy domowej w świecie pracy.

Podczas gdy pandemia z konieczności skupiła uwagę rządów na zajmowaniu się skutkami zdrowotnymi, gospodarczymi i społecznymi, pandemia skłania do przyspieszenia ratyfikacji, a nie do dalszego jej opóźniania. Ratyfikacja i skuteczne wdrożenie tych instrumentów powinny być integralną częścią trwałej odbudowy i budowania odporności w obliczu tego i przyszłych kryzysów.

Urugwaj i Fidżi dały przykład, stając się pierwszymi dwoma krajami, które ratyfikowały konwencję. Argentyna ma stać się trzecim z nich. Teraz więcej rządów musi pójść za tym przykładem!

W dniu 25 listopada wzywamy rządy na całym świecie do wypełnienia zobowiązań podjętych na jubileuszowej Międzynarodowej Konferencji Pracy w czerwcu 2019 roku, dotyczących świata pracy wolnego od przemocy i prześladowań.

źródło: https://www.ituc-csi.org/free-from-violence-and-harassment?lang=en

Przesłanie Sekretarza Generalnego ONZ, 25 listopada 2020 r.

Przemoc wobec kobiet i dziewcząt jest globalnym wyzwaniem w zakresie praw człowieka.  Pandemia COVID-19 ukazała, że mamy do czynienia z sytuacją kryzysową, która wymaga pilnych działań na wszystkich szczeblach, we wszystkich przestrzeniach i przez wszystkich ludzi.  Wyłączenie kobiet z udziału w życiu społecznym i gospodarczym w czasach pandemii popycha znacznie więcej kobiet i dziewcząt do ubóstwa, a ryzyko przemocy wobec nich rośnie.

W kwietniu tego roku wezwałem społeczność międzynarodową do zakończenia raz na zawsze przemocy ze względu na płeć, która rozpowszechnia się w cieniu pandemii. Dziś powtarzam i ponownie wznawiam ten apel.

Społeczność międzynarodowa musi usłyszeć głos i poznać doświadczenia kobiet i dziewcząt oraz uwzględniać ich potrzeby. Trzeba wysłuchać zwłaszcza te kobiety, które doznały przemocy oraz te, które borykają się z wieloma formami dyskryminacji.  Musimy również nadać priorytet przywództwu kobiet w poszukiwaniu rozwiązań i angażować mężczyzn w walkę z przemocą.  

Działania muszą obejmować przewidywalne i elastyczne finansowanie organizacji zajmujących się prawami kobiet, ponieważ to one jako pierwsze udzielają pomocy w czasie kryzysu.  Bardzo ważne jest, aby ośrodki dla osób doświadczających przemocy pozostały otwarte oraz dysponowały odpowiednimi środkami i mechanizmami ułatwiającymi dostęp do służby zdrowia, instytucji społecznych i wymiaru sprawiedliwości. 

Działania te nie powinny koncentrować się jedynie na podejmowaniu interwencji na skutek przemocy wobec kobiety. Powinny one przede wszystkim zapobiegać przemocy, dążyć do zmiany norm społecznych i nierównowagi sił, a systemy policyjne i sądowe muszą zwiększyć odpowiedzialność sprawców przemocy i położyć kres bezkarności.

W tym międzynarodowym dniu podwójmy nasze wysiłki na rzecz wyeliminowania przemocy ze względu na płeć, raz na zawsze.

źródło: https://www.unic.un.org.pl/oionz/miedzynarodowy-dzien-eliminacji-przemocy-wobec-kobiet-2020/3388

aw