Trwają prace w Komisji Europejskiej nad aktualizacją przepisów dotyczących bezpiecznych i zdrowych warunków pracy z użyciem monitorów ekranowych. Nowelizacja dyrektywy 90/270/EWG jest konieczna ze względu na postęp technologiczny w zakresie narzędzi teleinformatycznych i sposobach świadczenia pracy, jaki dokonał się w ostatniej dekadzie. Należy jak najszybciej dostosować przepisy, tak europejskie jak i krajowe, do nowoczesnego środowiska pracy.

Aktualnie obowiązujące regulacje dotyczące bhp pracy z użyciem urządzeń wyposażonych w monitor ekranowy sięgają lat 90-tych XX wieku i są określone w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 grudnia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe. Na poziomie UE zasady bhp w tym zakresie są zdefiniowane w dyrektywie Rady z dnia 29 maja 1990 r. w sprawie minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia przy pracy z urządzeniami wyposażonymi w monitory ekranowe (90/270/EWG).Przepisy te określają zasady organizacji i ergonomii pracy z monitorem ekranowym w czasach, kiedy praca z komputerem była świadczona w znacznie mniejszym stopniu niż ma to miejsce aktualnie.

– Postęp technologiczny, jaki dokonał się w ostatniej dekadzie w zakresie urządzeń teleinformatycznych, całkowicie zrewolucjonizował sposób świadczenia pracy w większości sektorów gospodarki, stwarzając nowe zagrożenia w środowisku pracy” – zauważa Paulina Barańska, Pełnomocnik ds. BHP KK NSZZ „Solidarność”.

– Coraz częściej pracujemy z wieloma monitorami jednocześnie, będącymi zarówno wyposażeniem komputerów stacjonarnych w pracy biurowej czy też produkcyjnej (interfejs człowiek-maszyna), jak również urządzeń mobilnych takich jak laptopy, tablety, smartfony.  Co istotne, brak regulacji dotyczących ergonomii wyposażenia nowoczesnego stanowiska pracy, ale także  warunków psychospołecznych takich jak podwyższone wymagania pracy, tempo pracy czy obciążenia poznawcze – dodaje ekspertka.

Praca z uzyciem monitorów ekranowych wiąże się z następującymi zagrożeniami w środowisku pracy:
-  zwiększone obciążenie układu mięśniowo-szkieletowego;
-  zwiększone obciążenie narządu wzroku;
-  zwiększone obciążenie układu sercowo-naczyniowego;
-  bóle głowy;
-  technostres.

W 2017 r. Komisja Europejska przeprowadziła ewaluację przepisów dotyczących BHP (REFIT), w ramach której stwierdzono, że kilka dyrektyw w tym zakresie nie odzwierciedla ostatnich zmian społeczno-gospodarczych i technologicznych. W związku z tym KE rozpoczęła prace nad nowelizacją m.in. dyrektywy 90/270/EWG, które nabrały tempa w ostatnim czasie w związku z upowszechnieniem pracy zdalnej w obliczu pandemii COVID-19. Aktualnie prowadzone są konsultacje w ramach dialogu społecznego nad szczegółami nowelizacji dyrektywy. Jak informuje Barbara Surdykowska z Biura Eksperckiego KK NSZZ „Solidarność”: Związki zawodowe  zabiegają, aby znowelizowane przepisy w jak największym stopniu odzwierciedlały dzisiejsze i przyszłe środowisko pracy. W szczególności priorytetem powinny być takie aspekty jak:  

●    świadczenie pracy zdalnej i poza siedzibą pracodawcy;
●    zapisy precyzyjnie określające ‘ustalone stanowisko pracy’, które to stanowisko musi być odpowiednio wyposażone w sprzęt zapewniający ergonomię pracy;
●    objęcie przepisami pracowników zatrudnionych w oparciu o samozatrudnienie i nowe formy pracy;
●    ergonomia korzystania z kilku monitorów jednocześnie, urządzeń przenośnych - laptopów, tabletów, smartfonów (również w ruchu); oraz nowoczesnych urządzeń takich jak inteligentne okulary, ekrany dotykowe, interfejs człowiek-maszyna;
●    ocena ryzyka narażenia zawodowego, w tym zagrożeń psychospołecznych, która powinna obejmować wszystkie miejsca i sytuacje, w których pracownicy korzystają z monitorów ekranowych;
●    zapisy regulujące zakres monitorowania i kontroli pracy pracowników w przypadku pracy zdalnej, jak również prawo do nieużywania sprzętu poza godzinami (prawo do ‘odłączenia się’, inaczej ‘bycia offline’);
●    zapisy precyzujące przerwy na odpoczynek od monitoru ekranowego, pozwalające na poruszanie się;
●    ergonomia systemów komputerowych wykorzystywanych w codziennej pracy, we współpracy z programistami;
●    ulepszony program szkoleń i przykłady dobrych praktyk dla pracowników w zakresie bhp w pracy z monitorami ekranowymi;
●    zapewnienie udziału pracowników i ich przedstawicieli w wyborze mebli, sprzętu i innych aspektów związanych z pracą, które mogą mieć wpływ na zdrowie pracowników;
●    ułatwienie udziału pracowników i ich przedstawicieli we wszelkich działaniach prewencyjnych.

– NSZZ “Solidarność”  liczy, że nowelizacja dyrektywy da impuls do sprawnego przeprowadzenia procesu legislacyjnego, skutkującego korzystnymi zmianami w krajowym rozporządzeniu dotyczącym BHP na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe” – dodaje ekspertka.

pb

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” podjęła decyzję o skorzystaniu z obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej w temacie emerytur stażowych. Dlatego w warszawskiej siedzibie KK odbyło się dziś inaugurujące spotkanie komitetu inicjatywy ustawodawczej.

– To spotkanie jest po to, by dokonać wszystkich formalności  w kierunku przystąpienia do komitetu inicjatywy ustawodawczej. Na budynku Komisji Krajowej w Warszawie pojawił się już duży billboard związany z tą inicjatywą. Tu, w porównaniu do Gdańska, jeszcze możemy wieszać billboardy, tu jeszcze nas za to nie karzą – rozpoczął spotkanie Piotr Duda, przewodniczący Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”. – Nie ma co dłużej czekać, trzeba ludzi zdeterminować! Dzisiejszą decyzją powołujemy komitet obywatelski, jako obywatele, a nie jako członkowie Komisji Krajowej. Każdy obywatel ma prawo korzystać z demokracji bezpośredniej, każdy może się zaangażować w ten projekt – dodał Piotr Duda. Na samym początku należy zebrać minimum 1000 głosów, jednak Piotr Duda podkreślił, że komitet chciałaby zebrać ok. 2000 podpisów.

Postępowanie w związku z chęcią skorzystania z  gwarantowanego art. 118 ust. 2 Konstytucji prawa wystąpienia z inicjatywą ustawodawczą przez grupę co najmniej 100 000 obywateli reguluje w pierwszym rzędzie ustawa z dnia 24 czerwca 1999 r. o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2120), a częściowo także ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1319).

Etapy postepowania przedstawiają się następująco: 1. Utworzenie komitetu inicjatywy ustawodawczej przez grupę co najmniej 15 obywateli polskich. 2. Wyznaczenie pełnomocnika komitetu i jego zastępcy. 3. Zebranie 1000 podpisów obywateli popierających projekt - udzielenie poparcia projektowi ustawy polega na złożeniu na wykazie, obok swojego imienia i nazwiska, adresu zamieszkania oraz numeru ewidencyjnego PESEL, własnoręcznego podpisu. 4. Zawiadomienie przez pełnomocnika komitetu Marszałka Sejmu o utworzeniu komitetu, wraz z dołączonym projektem ustawy i podpisami obywateli. 5. W razie spełnienia wszystkich wymogów Marszalek Sejmu w ciągu 14 dni od doręczenia zawiadomienia postanawia o jego przyjęciu. 6. Po otrzymaniu zawiadomienia komitet ogłasza, w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim, fakt nabycia osobowości prawnej, adres komitetu oraz miejsca udostępnienia projektu ustawy do publicznego wglądu. 7. Rozpoczęcie kampanii promocyjnej w celu uzbierania poparcia 100 000 obywateli (do liczby tej zalicza się wcześniej zebranych 1000 podpisów) – kampania i zbieranie podpisów nie może rozpocząć się wcześniej niż po ogłoszeniu o którym mowa w pkt. 6.  8. W miejscu zbierania podpisów obywateli musi być wyłożony do wglądu projekt ustawy – podobnie jak wcześniej udzielenie poparcia projektowi ustawy polega na złożeniu na wykazie, obok swojego imienia i nazwiska, adresu zamieszkania oraz numeru ewidencyjnego PESEL, własnoręcznego podpisu. 9. Wzór wzoru wykazu obywateli, którzy udzielają poparcia projektowi ustawy stanowiącej przedmiot inicjatywy ustawodawczej określony jest w Rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 września 1999 r. (Dz.U. Nr 79, poz. 893).

Projekt ustawy przygotowany przez Solidarność, który zostanie złożony u marszałek Sejmu “jasno mówi, że jest tylko jedno obostrzenie – 40 lat pracy składowej mężczyzn, 35 lat pracy składkowej kobiet i uzbierany minimalny kapitał”. Tak, aby pracownik czy pracownica, którzy zdecydują się odejść na emeryturę mieli zapewnioną minimalną emeryturę, a państwo nie musiało do niej dopłacać.

– Jeśli chodzi o kampanie informacyjną możemy ją rozpocząć, dopiero po ukazaniu się informacji w dzienniku. Mamy nadzieje, że nie będzie żadnych odwołań. Naszym zdaniem nasz wniosek spełnia wszystkie warunki. Rozpoczynając pierwszą zbiórkę, musimy dokonywać weryfikacji list, najważniejsze, żeby nie powtarzały się numery PESEL – przypomniał zebranym Henryk Nakonieczny, członek Komisji Krajowej.

Spotkanie komitetu inicjatywy ustawodawczej, ze względu na obostrzenia pandemiczne, zostało podzielone na kilka tur. Członkowie Solidarności, by złożyć swoje podpisy, przybywali do siedziby KK w kilkunastoosobowych grupach.

www.tysol.pl

Od ponad roku zmagamy się z pandemią, która zmieniła rynek pracy i warunki pracy w poszczególnych sektorach gospodarki. Jakie są odczucia i doświadczenia poszczególnych stron wynikające z przeniesienia na pracę zdalną? 

Poniżej nagranie z ekspertami na temat różnych aspektów pracy zdalnej :
przedstawiciel pracowników: Łukasz Mickiewicz (Z-ca Przewodniczącego Krajowej Sekcji Pracowników Telekomunikacji),
przedstawiciel pracodawców: Robert Lisicki (Konfederacja Lewiatan),
członek Rady Dialogu Społecznego: Anna Reda (Biuro Eksperckie KK NSZZ "Solidarność"),
pełnomocnik ds. BHP: Paulina Barańska (Biuro Eksperckie KK NSZZ "Solidarność").

www.tysol.pl

Międzynarodowa konferencja podsumowująca projekt „Inicjowanie działań wdrażających autonomiczne porozumienie ramowe europejskich partnerów społecznych dotyczące aktywnego starzenia i podejścia międzypokoleniowego” odbyła się 24 maja w hybrydowej formule.

Część uczestników zgromadziła się w biurze Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” przy ul. Prostej w Warszawie. Pozostali, w tym goście z zagranicy: Włoch, Łotwy i Macedonii Północnej, połączyli się z Warszawą poprzez platformy internetowe. Konferencję rozpoczął i uczestników przywitał Jerzy Jaworski, zastępca przewodniczącego KK NSZZ „S”. – Serdecznie witam wszystkich gości, zarówno zgromadzonych w Warszawie, jak i naszych przyjaciół w różnych częściach Europy. Nie podejrzewaliśmy, że nasz projekt będziemy realizowali w tak trudnych i ekstremalnych czasach pandemii Covid-19. Mam jednak nadzieje, że efekty, które uda nam się wypracować, będą jeszcze ciekawsze. W czasie pandemii widzimy jak różne grupy wiekowe musiał przystosować się do zmieniających się warunków pracy, które w czasie pandemii w dużej części odbywają się na łączach internetowych. Bardzo się cieszymy, że udało nam się doprowadzić go do szczęśliwego finału projektu i mamy nadzieje, że będzie on dalej propagowany w naszych organizacjach – podkreślił Jerzy Jaworski.

Następnie głos zabrał Andrea Cuccello, Sekretarz Konfederalny CISL, który na wstępie podziękował za współpracę całej Solidarności. – Staraliśmy się stworzyć wspólne ramy działań, które byłyby praktyczne. Chodzi przede wszystkim o to, żebyśmy mieli pewne instrumenty na poziomie ogólnokrajowym, regionalnym i zakładowym. Dlatego trwają właśnie prace nad dokumentem dotyczącym aktywnego starzenia się i podejścia międzypokoleniowego. Musimy zapewnić odpowiednią opiekę starszym pracownikom, dlatego cały czas prowadzimy działania na rzecz starszych pracowników. Trzeba pobudzać zasoby ludzkie, żeby polepszyć integrację miedzy młodymi pracownikami, którzy dopiero wchodzą na rynek pracy, a starszymi i doświadczonymi, którzy na tym rynku są już od dłuższego czasu. Zmiana pokoleniowa to możliwości i tak trzeba to traktować. Trzeba się też zastanowić nad tym, jak wykorzystać osoby starsze wiekiem i jak doprowadzić do współpracy międzypokoleniowej. Na całym świecie pracuje się nad tym, żeby dokonywać oceny poszczególnych branż w tym zakresie. Chcemy doprowadzić do znaczących zmian w zakresie prawa pracy – wyjaśnił Andrea Cuccello.

Z kolei Maria Żytko, koordynator projektu, przypomniała m.in. o tym, że projekt „Inicjowanie działań wdrażających autonomiczne porozumienie ramowe europejskich partnerów społecznych dotyczące aktywnego starzenia i podejścia międzypokoleniowego” ma również rolę propagatorską. – Przeprowadziliśmy międzynarodowe szkolenia. Powstał też filmik o roli mentora. Dzisiejsza konferencja ma na celu podsumowanie projektu i przedstawienie jego wyników. Powstał bowiem specjalny raport – dodała Maria Żytko. Wnioski wypracowane w ramach raportu odczytała następnie Małgorzata Pęciłło z CIOP, a przemawiająca po niej Barbara Surdykowska z biura eksperckiego NSZZ „Solidarność” podkreśliła, że pandemia koronawirusa miała niezwykle duży wpływ na warunki zatrudnienia wszystkich pracowników w ostatnim czasie, w tym też zatrudnienia osób starszych. – Wiele młodych osób straciło ostatnio prace, a okres pandemii wskazał ponadto na pewne braki umiejętności i kompetencji cyfrowych w czasie pracy zdalnej wśród starszych pracowników. Rok epidemii stał się pewnym wyzwalaczem problemów, które stały się jeszcze bardziej wyraziste – zauważyła Barbara Surdykowska.

Kolejnym etapem międzynarodowej konferencji był cykl paneli dyskusyjnych. W czasie  pierwszego z nich odbyło się przedstawienie krajowych planów działania, sposobów ich wdrażania oraz szans i zagrożeń dla ich realizacji. – Zawarliśmy porozumienie miedzy partnerami społecznymi w sprawie aktywnego starzenia się pracowników. Organizujemy szkolenia online dla pracodawców i pracowników. Odbywają się one bardzo często, nawet 4-5 razy w miesiącu – mówiła Irina Semjonova z łotewskiego LBAS. – Trzeba doprowadzić do  odpowiedniego traktowania osób starszych. Jako związki zawodowe powinniśmy też rozmawiać o organizacji pracy, bezpieczeństwie i zarzadzaniem kwalifikacji, bo Covid-19 przyspieszył niektóre procesy, takie jak cyfryzacja czy praca zdalna – dodała Ilaria Carlino, z włoskiego CISL. – Zależy nam na tym, żeby lepiej chronić pracowników przed niepożądanym promieniowaniem. Jest to kluczowa kwestia szczególnie tam, gdzie pracownicy mają do czynienia z wieloma ekranami elektronicznymi. Jednak najważniejsze jest to, że muszą powstać odpowiednie przepisy, które nie pozwolą na zwalnianie pracowników 55+ – podkreśliła Maja Stefkovska-Paneva, z KSS w Macedonii Północnej. Z kolei Barbara Surdykowska przypomniała, że Solidarność była krytycznie nastawiona do tekstu europejskiego porozumienia, nie obejmującego kluczowych zagadnień z polskiej perspektywy. – Chodziło m.in. o starszych pracowników - kobiety, które dodatkowo mają obowiązki opiekuńcze wobec osób przewlekle chorych, rodziców, teściów, czy rodzeństwa – mówiła Surdykowska.

Kolejne panele dyskusyjne poświęcone były zarządzaniu wiekiem wobec zagrożenia Covid-19 oraz wyzwaniom związanym z zarządzaniem wiekiem wobec zmian demograficznych, gospodarczych i technologicznych.

www.tysol.pl