2015-03-17 12:41Jubileusz Kapelana Solidarności

Jubileusz kapłaństwa najstarszego polskiego redemptorysty

O. Tadeusz Sitko, najstarszy polski redemptorysta, w niedzielÄ™ 15 marca obchodziÅ‚ w Warszawie jubileusz 70-lecia kapÅ‚aÅ„stwa. Uroczystej Mszy Å›w. w koÅ›ciele Å›w. Klemensa Hofbauera na Woli przewodniczyÅ‚ prowincjaÅ‚ redemptorystów o. Janusz Sok przy udziale współbraci, kapÅ‚anów dekanatu wolskiego, przyjaciół i rodziny. Przy tej okazji dostojny Jubilat otrzymaÅ‚ z rÄ…k Burmistrza Dzielnicy Wola medal pamiÄ…tkowy „PRO MASOVIA” nadany przez MarszaÅ‚ka Województwa Mazowieckiego Adama Struzika za wybitne zasÅ‚ugi oraz caÅ‚oksztaÅ‚t dziaÅ‚alnoÅ›ci na rzecz województwa mazowieckiego.

Blask Å›wiadectwa 

Było to świadectwo wiary z rzadkiego rodzaju tych, które kruszą serca. Poparte 70 latami ofiarnej posługi kapłańskiej.

 

Najmniejszy uczestnik tej uroczystoÅ›ci miaÅ‚ może trzy miesiÄ…ce. Także on na wÅ‚asnÄ… melodiÄ™ z caÅ‚ych siÅ‚ wÅ‚Ä…czyÅ‚ siÄ™ w potężne „Te Deum” za dar kapÅ‚aÅ„stwa o. Tadeusza Sitko, redemptorysty, który w niedzielÄ™ Å›wiÄ™towaÅ‚ jubileusz 70-lecia Å›wiÄ™ceÅ„.

 

 

Wszystko działo się przy ul. Karolkowej w Warszawie, w szczelnie wypełnionym kościele, w dniu odpustu ku czci św. Klemensa Hofbauera, patrona naszej parafii. W tym właśnie miejscu o. Tadeusz Sitko był przez wiele lat (1963-1990) proboszczem. Mieszka w tutejszym klasztorze.

 

- Dalszych jubileuszów na tym Å›wiecie chyba odprawiaÅ‚ nie bÄ™dÄ™. Ale jest jeszcze przede mnÄ… jeden jubileusz - w przyszÅ‚ym Å›wiecie – powiedziaÅ‚ Ojciec Jubilat. 95-latek ma marzenie, aby celebrować go ze Å›wiÄ™tym Klemensem i innymi Å›wiÄ™tymi w Królestwie Niebieskim.

 

Perspektywa wiecznoÅ›ci powracaÅ‚a tego dnia wielokrotnie. - Å»ycie kapÅ‚ana, a szczególnie życie zakonnika to nieustanne patrzenie w niebo, nieustanna tÄ™sknota za niebem – stwierdziÅ‚ w homilii o. Janusz Sok, prowincjaÅ‚ redemptorystów, który przewodniczyÅ‚ sumie odpustowej. - Ojcze Tadeuszu, takiej nadziei Ci życzÄ™: najlepsze dopiero przed nami – dodaÅ‚.

 

Przyszliśmy podziękować

 

Najstarszy redemptorysta w Polsce nigdy siebie nie oszczędzał. Jak mówi z uśmiechem o sobie, choć pamięć go czasem zawodzi, to serce ma jeszcze mocne, zwłaszcza że wzmacnia je rozrusznik.

 

Dowody na siÅ‚Ä™ tego serca znajÄ… chociażby czÅ‚onkowie „SolidarnoÅ›ci”, którym mimo zagrożenia życia pomagaÅ‚ w okresie stanu wojennego. ZnajÄ… to serce współbracia i parafianie, wszyscy, których prowadziÅ‚ do wiary i spowiadaÅ‚. CaÅ‚e pokolenia ludzi ciÄ…gle przywoÅ‚ujÄ…cych sÅ‚ynne na caÅ‚Ä… stolicÄ™ homilie. Wielu z nich przyszÅ‚o siÄ™ modlić w intencji Ojca Jubilata.

 

- Wasza obecność to dla mnie dowód, że to jest wielki czÅ‚owiek, który tyle dla tej parafii, dla tej dzielnicy i dla caÅ‚ego miasta zrobiÅ‚ – powiedziaÅ‚ o. proboszcz Andrzej Kryger.

 

Życzeniom, podziękowaniom i odznaczeniom nie było końca. Jedni przypominali zapał, z jakim o. Tadeusz Sitko odbudowywał kościół św. Benona na Starym Mieście, inni podkreślali umiłowanie Matki Bożej Nieustającej Pomocy, wrażliwość duszpasterską i niezmordowaną miłość.

 

Podwójny jubileusz

 

PowracaÅ‚y sÅ‚owa: „autorytet”, „chluba”, „duma”. PrzebogatÄ… historiÄ™ życia streÅ›ciÅ‚ list gratulacyjny od ks. kard. Kazimierza Nycza.

 

- Tyle przepiÄ™knych miÅ‚ych słów pod moim adresem, tyle modlitw, tyle miÅ‚oÅ›ci – dziÄ™kowaÅ‚ zgromadzonym Ojciec Jubilat, który poza mocnym sercem nadal ma mocny gÅ‚os.

 

Nagle zmieniÅ‚ ton. - Teraz poważniej. Uroczystość jubileuszowa odnosiÅ‚a siÄ™ do mnie, byÅ‚a to jak wiadomo uroczystość jubileuszowa Tadeusza. A w rzeczywistoÅ›ci muszÄ™ sprzeciwić siÄ™: to nie byÅ‚a moja uroczystość – powiedziaÅ‚. - To byÅ‚a uroczystość ArcykapÅ‚ana Jezusa Chrystusa! On bowiem ma peÅ‚niÄ™ kapÅ‚aÅ„stwa – zaznaczyÅ‚, przywoÅ‚ujÄ…c sÅ‚owa z Ewangelii: „Tak Bóg umiÅ‚owaÅ‚ Å›wiat, że Syna swego Jednorodzonego daÅ‚, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginÄ…Å‚, ale miaÅ‚ życie wieczne”.

 

Jak tÅ‚umaczyÅ‚ Ojciec Jubilat, Syn Boży przyszedÅ‚ na ziemiÄ™, aby nas oÅ›wiecić, wskazać nam drogÄ™, wyplenić zÅ‚o z naszego życia, odpokutować za nasz grzech i wybawić od niebezpieczeÅ„stwa piekÅ‚a. - Dlatego też Chrystus jest jedynym, najwspanialszym ArcykapÅ‚anem. Nasze kapÅ‚aÅ„stwo i moje kapÅ‚aÅ„stwo jest tylko kapÅ‚aÅ„stwem - udziaÅ‚em – wskazaÅ‚ o. Tadeusz Sitko.

 

- Mam ja i wszyscy kapÅ‚ani udziaÅ‚ w kapÅ‚aÅ„stwie Jezusa Chrystusa. A wiÄ™c nie jest ono peÅ‚niÄ…, ale jest Jego ogromnym darem. Za ten dar w dniu dzisiejszym musimy wszyscy kapÅ‚ani podziÄ™kować. Ja to czyniÄ™ tu wobec wszystkich jeszcze raz: dziÄ™kujÄ™ za wspaniaÅ‚y dar kapÅ‚aÅ„stwa! - powiedziaÅ‚ z gÅ‚Ä™bokim wzruszeniem Ojciec Jubilat. - Bo to jest dar ponad wszystko – dodaÅ‚.

 

Korzenie w Chrystusie

 

Nawet gdyby na tych bardzo ciepÅ‚o przyjÄ™tych sÅ‚owach skoÅ„czyÅ‚, pewnie nie daÅ‚oby siÄ™ zapomnieć tego Å›wiadectwa. Ale w planach byÅ‚a jeszcze część dalsza. Po „dziÄ™kujÄ™” – „przepraszam”.

 

- RównoczeÅ›nie uÅ›wiadamiam sobie, że z tego daru kapÅ‚aÅ„stwa nie w peÅ‚ni skorzystaÅ‚em. PrzyznajÄ™ to wobec wszystkich. MogÅ‚em lepiej wykorzystać dar kapÅ‚aÅ„stwa w różnoraki sposób – mówiÅ‚ o. Tadeusz Sitko. - I dlatego gdy mój jubileusz dobiega koÅ„ca, chciaÅ‚em ArcykapÅ‚ana Jezusa Chrystusa i was wszystkich, i caÅ‚y KoÅ›ciół za moje zaniedbania przeprosić, chÄ™tnie to czyniÄ…c: niech mi Bóg za wszystko zÅ‚e w moim życiu kapÅ‚aÅ„skim przebaczy – modliÅ‚ siÄ™.

 

Ojcu Tadeuszowi Sitko zależaÅ‚o na tym, żeby z jubileuszem kapÅ‚aÅ„stwa poÅ‚Ä…czyć modlitwÄ™ „o dobre i liczne powoÅ‚ania kapÅ‚aÅ„skie i zakonne zwÅ‚aszcza dla Zgromadzenia Redemptorystów”.

 

DoÅ›wiadczony kapÅ‚an dobrze zna aktualne potrzeby KoÅ›cioÅ‚a. - Bogu dziÄ™kujÄ™, Ojcze Tadeuszu, za TwojÄ… wiarÄ™ i za Twój rozsÄ…dek – mówiÅ‚ o. Janusz Sok. - Zawsze byÅ‚eÅ› nam potrzebny i jesteÅ›. WiedzÄ… o tym księża biskupi, którzy tak bardzo CiÄ™ ceniÄ… i wspominajÄ…. KapÅ‚ani, których spowiadaÅ‚eÅ› i którym pomagaÅ‚eÅ›. WiedzÄ… parafianie, nie majÄ… wÄ…tpliwoÅ›ci, jak byÅ‚eÅ› i jesteÅ› ważny w tej parafii. I wiemy to my, redemptoryÅ›ci – zapewniÅ‚.

 

Ojciec ProwincjaÅ‚ porównaÅ‚ Jubilata do potężnego drzewa, mocno zakorzenionego w wierze, rozroÅ›niÄ™tego mÄ…droÅ›ciÄ… i wewnÄ™trznym spokojem. - Dobrze, że sÄ… ludzie jak potężne drzewa. Możemy przy nich odpocząć, możemy siÄ™ na nich oprzeć. Nawet nie wiedzÄ… czasem, jak wiele z nich czerpiemy, jak sÄ… nam niezwykle potrzebni – zaznaczyÅ‚ o. Janusz Sok. – Bogu niech bÄ™dÄ… dziÄ™ki za Ciebie, Ojcze Tadeuszu – dodaÅ‚.

Żródło:http://www.redemptor.pl/aktualnosci.php?id=964&typ=1