2013-05-06 12:10Postępująca prywatyzacja szpitali. "Biznesy na służbie zdrowia będą robione" - mówiła kilka lat temu Beata Sawicka

W wojewĂłdztwie pomorskim – mateczniku Platformy Obywatelskiej – właśnie przyspiesza proces nieodwracalnej prywatyzacji kościerskiego szpitala. W ostatni piątek na Sejmiku WojewĂłdzkim rządząca PO, nie oglądając się na protesty licznych środowisk, przeforsowała uchwałę w sprawie wyraĹźenia zgody na obciążenie hipoteki szpitala częścią jego długu. Zabezpieczono w ten sposĂłb wierzytelności na rzecz spółki Magellan z Łodzi. Tym samym rozpoczyna się proces prywatyzacji szpitala. Nie jest to jednak problem tylko jednej placĂłwki. Za rządĂłw Platformy tego typu sytuacje stają się coraz powszechniejsze.

 

Nieodwracalny proces

W piątek, na posiedzeniu Sejmiku, Marszałek Województwa Pomorskiego przyznał, że brak środków w systemie ochrony zdrowia i niskie kontrakty z NFZ nie dają nadziei na spłatę zadłużenia szpitala w Kościerzynie. Obciążenie hipoteki ma więc pozwolić nieco zyskać na czasie i zawrzeć ugodę z wierzycielami. Oznacza to, że głosami radnych PO rozpoczął się właśnie proces wyzbywania mienia publicznego, powierzonego samorządowi województwa do realizacji konstytucyjnego obowiązku państwa: zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego obywateli. Przewodniczący Klubu Radnych Prawa i Sprawiedliwości zapytał Marszałka o deklarację, że nie jest intencją Platformy prywatyzacja szpitala w Kościerzynie. Marszałek uchylił się od odpowiedzi na to wciąż ponawiane pytanie. Jak widać, Platforma Obywatelska przestaje już nawet zaprzeczać, że zmierza do prywatyzacji szpitali. Obciążanie hipotek to bowiem procesy z zasady niezwykle trudno odwracalne. Jest prawie pewne, że skończą się przejęciem choćby części mienia przez prywatnego inwestora.

Cierpliwa Platforma

Biznes na służbie zdrowia będzie robiony

– zapewniała Beata Sawicka, posłanka PO, niedawno wyrokiem sądu uniewinniona z zarzutĂłw o korupcję, mimo licznych dowodĂłw, w tym nagrań CBA. Posłanka niestety dobrze opisała dzisiejszą sytuację słuĹźby zdrowia. Proces przymusowej komercjalizacji (czytaj: prywatyzacji) przez samorządy zadłuĹźających się szpitali został uruchomiony latem 2011 roku dzięki przyjętej głosami koalicji tzw. ustawie o działalności leczniczej. Finansowanie szpitali miały zapewniać kontrakty, ktĂłre będą zawierać z Narodowym Funduszem Zdrowia. Jak się jednak okazuje, kontrakty nie pokrywają kosztĂłw działalności placĂłwek – muszą się one zadłuĹźać coraz bardziej – jak ma to miejsce w przykładzie z Kościerzyna. Czas robi swoje. Platforma cierpliwie obserwuje rosnące zadłuĹźenie polskich szpitali. W tym szaleństwie jest metoda: im gorzej, tym lepiej. Doprowadzeni do rozpaczy pogłębiającym się chaosem i miesiącami oczekiwania w kolejkach pacjenci w końcu zgodzą się na kaĹźdą propozycję ze strony władzy – nawet prywatyzację placĂłwek leczniczych, mając złudną nadzieją na poprawę. W ten sposĂłb PO nie tylko zdejmuje z rządu odpowiedzialność za stan szpitali, ale takĹźe stwarza przestrzeń do, opisując sytuację językiem Sawickiej, robienia opłacalnych dla niej biznesĂłw na słuĹźbie zdrowia.

Biznesy na służbie zdrowia

Jeszcze na początku 2007 roku w programie PO znajdowały się stwierdzenia:

Szpitale rządzą się takimi samymi prawami jak inne podmioty gospodarcze (…). Prywatyzacja będzie słuĹźyła poprawie efektywności, a więc podniesieniu jakości usług oraz obniĹźaniu kosztu.

Przed ostatnimi wyborami Platforma usunęła te zdania z oficjalnego programu i zaczęła wypierać się takich zamiarĂłw. Wobec Prawa i Sprawiedliwości wytoczyła procesy wyborcze za przypisywanie takich intencji. Jak się jednak szybko okazało, deklaracje wyborcze sobie, a Ĺźycie sobie. Oczywiście na samym początku poprzedniej kadencji rząd Platformy dbał jeszcze o pozorowanie dialogu społecznego. Zorganizowano na przykład tzw. Biały Szczyt SłuĹźby Zdrowia, a ministrowie bywali na spotkaniach Komisji TrĂłjstronnej, gdzie spotykali się z partnerami społecznymi. To właśnie na Prezydium TrĂłjstronnej Komisji ds. Społeczno-Gospodarczych minister zdrowia Ewa Kopacz prezentując pakiet ustaw – nazywany planem A – wygłosiła pogląd, Ĺźe jedynym lekarstwem na bolączki polskiej słuĹźby zdrowia jest Kodeks Handlowy. Konsekwencją załoĹźenia minister Kopacz był projekt przekształcenia publicznych placĂłwek słuĹźby zdrowia w spółki prawa handlowego. Przekształcenia te i tak musiałyby się kończyć prywatyzacją, bowiem przekształcone szpitale nadal się zadłuĹźają i trzeba wpuścić prywatnego inwestora, aby placĂłwki były zdolne się utrzymać. Uchwalone przez koalicję ustawy (plan A) zawetował na szczęście śp. pamięci Prezydent Lech Kaczyński. Kiedy jednak go zabrakło, w lipcu 2011 roku ustawa o działalności leczniczej została przyjęta, umoĹźliwiając pełzającą prywatyzację polskiej słuĹźby zdrowia. MoĹźe ona przynieść katastrofalne skutki. JuĹź teraz opina publiczna w Polsce poruszana jest doniesieniami o zgonie pacjentĂłw (czasem dzieci) w wyniku zaniechań spowodowanych poszukiwaniem przez placĂłwki zdrowotne oszczędności. Coraz bardziej zbliĹźamy się do sytuacji, gdy konstytucyjne gwarancje ochrony zdrowia będą dotyczyć tylko tych PolakĂłw, ktĂłrzy są w stanie odpowiednio duĹźo zapłacić systemowi. W tym kontekście wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie w sprawie pani Sawickiej podjęty wbrew orzeczeniom niĹźszych instancji – Ĺźe osoby związane z obozem władzy za domaganie się i wzięcie łapĂłwki ponoszą tylko odpowiedzialność moralną – musi napawać lękiem. Wszystko wskazuje na to, Ĺźe biznesy na słuĹźbie zdrowia będą robione.

Źródło: www.wpolityce.pl