Praca jako jeden z najważniejszych aspektów ludzkiego życia powinna być w centrum nowej, napisanej wspólnie przez obywateli Konstytucji RP – wynika ze spotkania w ramach ogólnopolskiej kampanii społeczno-informacyjnej „Wspólnie o konstytucji”.

– Solidarność jest zaangażowana w projekt zmian, bo obywatelska konstytucja przygotowana przez związek nie została przed ponad 20 laty dopuszczona do referendum. Ówczesne elity polityczne zrobiły konstytucję dla siebie. Skutkiem tego jest słabość dzisiejszej ustawy zasadniczej. Wystarczy zwrócić uwagę, że im silniejsze jest lobby prawnicze i im więcej się zapłaci, tym lepsza jest – dla tego, kto płaci – interpretacja obecnie obowiązującej konstytucji – mówił szef Regionu Śląsko-Dąbrowskiego „S” Dominik Kolorz, gospodarz spotkania.
Witając zgromadzonych gości, szczególnie zwrócił się do posłów z ugrupowania Kukiz ’15: – Dobrze będzie, jeśli nurt liberalny posłucha, jak konstytucja ma chronić pracownika, a jak [obecnie] broni. Wolnościowcom to się przyda – mówił.

Prawo a codzienność

– Kiedy mamy przekonanie, że prawo nie przystaje do rzeczywistości, trzeba je zmienić. Mamy już 20 lat doświadczenia tej konstytucji. Tymczasem konstytucje – zarówno 3 maja, jak i marcowa – zakładały, że po 25 latach od ich przyjęcia odbędzie się debata nad ewentualnymi w nich zmianami. A dziś? Widzimy niedostatki naszej ustawy zasadniczej. Konstytucja zdezaktualizowała się w niektórych obszarach – przekonywał Paweł Mucha, wiceszef Kancelarii Prezydenta i pełnomocnik prezydenta ds. referendum konsultacyjnego. Zwracał uwagę, że z badań przeprowadzonych w roku 1997 wynikało, że Polacy chcieli mieć możliwość wyboru między konstytucją przygotowaną przez lewicowo-liberalne elity a konstytucją przygotowaną przez Solidarność. Kolejną ważną kwestią pozostaje obecność Polski w NATO i strukturach Unii Europejskiej. To sprawy z punktu widzenia Polski więcej niż kluczowe, determinujące naszą pozycję międzynarodową. Tymczasem w obowiązującej ustawie zasadniczej nie ma o nich słowa. – Konstytucja nie jest suwerenem, tylko wy nim, państwo, jesteście – zwrócił się do osób przysłuchujących się debacie.

Cały artykuł w Tygodniku Solidarność
 

www.tysol.pl

„W kierunku ochrony pracowników delegowanych” pod takim tytułem odbywała się 19-20 października 2017 r. w Sali BHP w Gdańsku międzynarodowa konferencja poświęcona delegowaniu pracowników. Konferencja kończyła cykl dziewięciu spotkań w ramach projektu VS/2016/0024, które były doskonałą okazją przedyskutowania problemów pracowników delegowanych do innych państw członkowskich.

W materiale video prof. Monika Tomaszewska z Uniwersytetu Gdańskiego podkreśliła, że konferencja była doskonałym wydarzeniem naukowym i możliwością omówienia problemów praktycznych, a dyskusja na takie tematy jak rozróżnienie podróży służbowej i delegowania oraz problematyka minimalnych stawek wynagrodzenia stanowią wartościowy materiał do dyskusji.

Z kolei Ramune Mereckiene, jako przedstawiciel partnera projektu z Litwy (Centrum Szkoleń i Zarządzania Projektami) podziękowała za udział NSZZ „Solidarność” w projekcie. Udział przedstawicieli Inspekcji Pracy z Litwy, Łotwy, Estonii i Polski oraz przedstawicieli nauki spowodował, że konferencja była okazją dostrzeżenia, że mamy podobne problemy w tym obszarze geograficznym, podsumowała Ramune Mereckiene.

Dr Marek Benio (UEK, IMP), specjalizujący się w badaniach porównawczych w zakresie delegowania pracowników w ramach swobody świadczenia usług oraz w koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, wskazał na rodzaje mobilności pracy. Zwrócił także uwagę na niewątpliwe korzyści z delegowania dla Polaków, którzy za granicą zarabiają więcej ale także na korzyści jakie odnosi polski system ubezpieczeń społecznych i podatkowy.

O problemach w praktyce stosowania przepisów o delegowaniu pracowników mówił prof. Leszek Mitrus z Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego zdaniem w przepisach krajowych nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie jak technicznie, organizacyjnie i finansowo rozwiązać delegowanie pracowników w ramach świadczenia usług przez co dochodzi do szeregu problemów.

Dr Ewa Podgórska-Rakiel z Zespołu Prawnego KK (Uczelnia Łazarskiego) wskazała na jedną z podstawowych wątpliwości, która w praktyce prowadzi do zastępowania delegowania w ramach świadczenia usług przepisami o podróży służbowej z Kodeksu pracy. Zwróciła uwagę, że przydałaby się definicja delegowania pracowników do innych państw członkowskich i wyraźne odróżnienie delegowania od zawartej w Kp podróży służbowej.

Językoznawca, dr Dorota Majewicz (UG) specjalizująca się w mediacjach transgranicznych, uznała pokonanie bariery językowej za istotną przesłankę poprawy delegowania w praktyce, wskazując również na konieczność kształcenia mediatorów językoznawców.

Beata Krajewska z Departamentu Legalności Zatrudnienia Głównego Inspektoratu Pracy, która od początku uczestniczyła we wszystkich seminariach w ramach projektu tzw. litewskiego, podkreśliła, że cały projekt był udany i potrzebny ze względu na nawiązanie współpracy z partnerami społecznymi oraz ze względu na możliwość poznania doświadczeń inspektorów pracy z Litwy, Łotwy i Estonii. Konferencja stanowiła doskonałe źródło wiedzy na temat aktualnych problemów w zakresie delegowania pracowników.

Tutaj zobacz galerię zdjęć

KK NSZZ "S"

27 października w Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych im. Stanisława Kryzana w Starogardzie Gdańskim odbył się dwugodzinny strajk ostrzegawczy. O formie protestu przesądziło referendum, w którym wzięło udział 390 pracowników (ponad połowa wszystkich zatrudnionych), z których 386 opowiedziało się za jego przeprowadzeniem, a czworo było przeciwnych. Protestujący domagali się poprawy warunków płacowych pracowników niemedycznych szpitala.

17 sierpnia 2017 Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” weszła w spór zbiorowy z dyrekcją szpitala. Spór dotyczył braku porozumienia w sprawie płac pracowników niemedycznych. Problem wynika z faktu, że ustawa „o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych” z 8 czerwca 2017 r. pomija pracowników niemedycznych.

Ustawodawca w art. 5 wspomnianej wyżej ustawy zakłada, że współczynniki pracy do regulaminu wynagrodzeń dla pracowników niemedycznych opracuje pracodawca w uzgodnieniu ze związkami zawodowymi. Powstały dwie propozycje: dyrekcji i związkowców. Związkowcy wypracowali je na podstawie poprzedniego regulaminu i współczynników dla zawodów medycznych. Różnią się one od tych, które zaproponowała dyrekcja (do 2021 r.) kwotą docelowo 400 zł na minus dla pracowników niemedycznych.

Ponadto związkowcy domagali się przyznania dodatku 230 zł do płacy zasadniczej dla pracowników niemedycznych. Trzeci postulat dotyczył wprowadzenia do regulaminu wynagradzania w taryfikatorze kwalifikacyjnym i tabeli zaszeregowania IX kategorii „starszy salowy” po trzech latach pracy w szpitalu.

Na dzień przed planowanym strajkiem udało się dojść do porozumienia w sprawie dodatku i statusu salowych, niestety, nie ma zgody co do postulatu wprowadzenia współczynników pracy w regulaminie wynagradzania dla zawodów niemedycznych analogicznych jak w ustawie o sposobie ustalenia najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiocie leczniczym.

– Nie spodziewałem się tak licznego udziału pracowników w proteście. Na pikiecie przed budynkiem dyrekcji szpitala, a także potem w sali zebrań, gdzie odbywał się dwugodzinny strajk, przybyło bardzo wielu z nich. Część osób popierających nasz protest musiała zostać na oddziałach, aby zapewnić bezpieczeństwo chorym. Pokazuje to zdesperowanie pracowników – mówi Edmund Zieliński, przewodniczący Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w szpitalu. Sytuacja pracowników niemedycznych jest bardzo zła. Zarobki salowych na oddziale dla podsądnych wynoszą 1,6-1,7 tys. zł na rękę. Pracownicy na lżejszych oddziałach otrzymują jeszcze mniej – ok. 1,4 tys. zł. – Coraz więcej osób rezygnuje z pracy u nas. Praca jest bardzo ciężka i stresująca, a wynagrodzenie nie pozwala na godne życie. W szpitalu około 80 pracowników na umowie o pracę ma dopłaty do minimalnego wynagrodzenia – podsumowuje przewodniczący Zieliński

Po zakończeniu strajku ostrzegawczego związkowcy wysłali petycję dotyczącą sytuacji pracowników niemedycznych w szpitalu do marszałka pomorskiego, ministra zdrowia oraz posła na Sejm RP Jana Kiliana. – Liczymy na wsparcie dla rozwiązania systemowego i zwiększenia nakładów finansowych dla pracowników niemedycznych. Naszym zdaniem niezbędny jest nowy kontrakt dla szpitala – mówi przewodniczący zakładowej „Solidarności”.
 

www.solidarnosc.gda.pl