Krajowy Sekretariat Górnictwa i Energetyki

Najważniejszy jest człowiek

Warszawa, dnia 16.12.2009 r.

Wiceprezes Rady Ministrów                     

Minister Gospodarki

Waldemar Pawlak

 

Pan

Aleksander Grad
Minister Skarbu Państwa

 

Pozwalam sobie przekazać na ręce Pana Ministra przesłane przez Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów przy piśmie z dnia 21. października 2009 r. o znakach: SDT-2120 -16(9)/09/MS/AP wystąpienie Przewodniczącego Sekretariatu Górnictwa i Energetyki NSZZ „Solidarność" z dnia 12. października 2009 r., skierowane do Pana Donalda Tuska Prezesa Rady Ministrów, wraz z całym dołączonym kompletem załączników, notatek i informacji z okresu ostatnich kilku lat.

 

Ze względu na podjętą w tym wystąpieniu problematykę, związaną bądź wynikającą w pewnej części z właściwych Ministrowi Skarbu Państwa wieloletnich procesów przekształceń organizacyjnych oraz prywatyzacji spółek Skarbu Państwa i towarzyszących tym procesom stosownym zobowiązaniom, umowom oraz pakietom społecznym, w tym również w zakresie spraw obejmujących problematykę przydziału i konwersji akcji pracowniczych oraz gwarancji zatrudnienia, uprzejmie proszę Pana Ministra o odpowiednie odniesienie się do kwestii prowadzenia szeroko rozumianego dialogu społecznego w kontekście realizowanych zadań przez Ministerstwo Skarbu Państwa i przesłanie swojego stanowiska do Przewodniczącego Sekretariatu Górnictwa i Energetyki NSZZ „Solidarność" Pana Kazimierza Grajcarka, z uwzględnieniem przedstawionego poniżej poglądu Ministra Gospodarki.

 

Ze swej strony pragnę wyraźnie podkreślić, że w moim przekonaniu w naszym kraju mamy wypracowane właściwe fora do powszechnego i wszechstronnego prowadzenia dialogu społecznego pomiędzy stroną związkową i rządową. Organizacyjnym trzonem tego dialogu jest Trójstronna Komisja ds. Społeczno-Gospodarczych, powołana do życia w 1994 r. uchwałą rządową, posiadająca dziewięć zespołów problemowych oraz jeden doraźny.

 

Natomiast dla godzenia interesów pracowników, pracodawców oraz strony rządowej przy wypracowywaniu stanowisk w najważniejszych sprawach z punktu widzenia polityki państwa wobec szeregu istotnych branż przemysłowych, ustanowiona została formuła trójstronnego dialogu sektorowego, działającego poza Trójstronną Komisją ds. Społeczno-Gospodarczych. W ramach tej formuły funkcjonuje obecnie piętnaście zespołów trójstronnych, działających w oparciu o regulaminy, opracowane i zatwierdzone odpowiednio przez wszystkie strony branżowego dialogu.

 

W branżach górnictwa i energetyki działają:

  • Zespół Trójstronny ds. Bezpieczeństwa Socjalnego Górników (od grudnia 1992 r.),
  • Zespół   Trójstronny   ds.   Społeczno-Gospodarczych, Restrukturyzacji   Górnictwa i  Przetwórstwa Siarki (od listopada 1998 r.),
  • Trójstronny Zespół ds. Branży Węgla Brunatnego (od września 2006 r.),
  • Zespół Trójstronny ds. Branży Energetycznej (od marca 1998 r.).

 

W pracach każdego z tych zespołów po stronie społecznej uczestniczą przedstawiciele kilku organizacji związkowych (po trzech z każdej), w tym przedstawiciele wyznaczeni przez odpowiednią sekcję branżową Sekretariatu Górnictwa i Energetyki NSZZ „Solidarność". A zatem w moim przekonaniu jakiekolwiek oddzielne spotkania i dyskusje z tą organizacją związkową, łącznie ze spisaniem proponowanego w załączniku nr l „Porozumienia Rady Ministrów i Komisji Krajowej NSZZ ,,Solidarność" w sprawie reguł postępowania przy rozwiązywaniu sporów między administracją państwową i NSZZ „Solidarność1", byłyby ze strony rządowej naruszeniem ustanowionych i powszechnie szanowanych reguł prowadzenia dialogu społecznego, w tym w szczególności sektorowego. W konsekwencji wywołałyby zarówno lawinę protestów wszystkich innych organizacji związkowych, reprezentowanych w zespołach trójstronnych i obarczanie strony rządowej winą za to, że w sposób szczególny traktuje jedną organizację związkową. Sytuacja taka w prosty sposób mogłaby również prowadzić do podjęcia prób demontażu dobrze moim zdaniem funkcjonującej formuła trójstronnego dialogu sektorowego, z oczywistą polityczną szkodą dla rządu.

 

Pragnę jednocześnie zauważyć, że szczególnie w sektorze energetycznym ogólna sytuacja pracowników - w porównaniu z wieloma innymi, jest co najmniej dobra. Ze względu na korzystną od lat sytuację ekonomiczną przedsiębiorstw energetycznych oraz przewidywany dynamiczny rozwój elektroenergetyki w kolejnych latach i dekadach, na co między innymi w sposób jednoznaczny wskazuje niedawno przyjęty rządowy dokument „Polityka energetyczna Polski do 2030 roku", zatrudnieni w tym sektorze pracownicy uzyskali profity finansowe i gwarancje zatrudnienia niedostępne innym grupom społecznym. Osiągnięto to na drodze dotychczasowych negocjacji pomiędzy związkami zawodowymi i zarządami spółek, a w niektórych przypadkach również z przedstawicielami rządu, w szczególności w sprawach dotyczących prowadzenia przekształceń organizacyjnych oraz realizacji procesu zmian własnościowych.

 

 

Waldemar Pawlak

/............../

 

Do wiadomości:

- Pan Tomasz Arabski, Szef kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

- Pan Kazimierz Grajcarek, Przewodniczący Sekretariatu Górnictwa i Energetyki NSZZ „Solidarność”

 

Załącznik:

- pismo SDT-2120-16(9)/09/MS/AP wraz załącznikami – 35 str.

Zostaw swój komentarz

Komentarze (32)

Załaduj wcześniejsze komentarze