Ułatwienia dostępu

W dniach 11–12 września 2026 roku w Osadzie Danków w Miłomłynie odbyło się XXXII Walne Zebranie Delegatów Regionu Elbląskiego NSZZ „Solidarność”. Były to dwa intensywne dni obrad, dyskusji, wymiany doświadczeń oraz rozmów o aktualnej sytuacji pracowników i wyzwaniach stojących dziś przed Związkiem.

W Walnym Zebraniu uczestniczyli delegaci reprezentujący organizacje związkowe Regionu Elbląskiego, a także zaproszeni goście. Swoją obecnością obrady zaszczycili m.in. Józef Dziki – przewodniczący Regionu Warmińsko-Mazurskiego NSZZ „Solidarność”, Krzysztof Dośla – przewodniczący Regionu Gdańskiego NSZZ „Solidarność”, Jan Fiodorowicz – były przewodniczący Regionu Elbląskiego NSZZ „Solidarność” oraz Grzegorz Adamowicz – zastępca przewodniczącego i sekretarz Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, będący jednocześnie delegatem na Walne Zebranie.

Do udziału w merytorycznej części XXXII Walnego Zebrania Delegatów zaproszeni zostali również paneliści: Sebastian Gawronek – przewodniczący Zarządu Regionu Bydgoskiego NSZZ „Solidarność”, radca prawny Piotr Głogowski z Kancelarii Prawnej Legitime, Jacek Mazur – prawnik Regionu Elbląskiego NSZZ „Solidarność” oraz Andrzej Świerczek – długoletni działacz NSZZ „Solidarność” i doświadczony trener związkowy.

Dziękujemy naszym Gościom za przyjęcie zaproszenia, obecność oraz słowa skierowane do uczestników XXXII Walnego Zebrania Delegatów.

Pierwszy dzień – obrady, sprawozdania i uchwały

XXXII Walne Zebranie Delegatów rozpoczęło się wspólną modlitwą, którą poprowadził ks. Radosław Kostecki, wikariusz parafii pw. św. Bartłomieja w Miłomłynie. Dziękujemy Księdzu za przyjęcie zaproszenia, obecność oraz wspólną modlitwę na rozpoczęcie obrad.

Następnie stwierdzono wymaganą liczbę obecnych delegatów, a tym samym prawomocność XXXII Walnego Zebrania Delegatów Regionu Elbląskiego NSZZ „Solidarność”.

Warto w tym miejscu przypomnieć, że mandat delegata jest nie tylko wyrazem zaufania, ale także odpowiedzialnością. Udział w Walnym Zebraniu daje realny wpływ na działalność Regionu, podejmowane uchwały i kierunki dalszych działań Związku. Dlatego obecność delegatów podczas obrad ma szczególne znaczenie – to właśnie oni zostali wybrani, aby reprezentować swoje organizacje i ich członków.

Uczestników powitał przewodniczący Zarządu Regionu Elbląskiego NSZZ „Solidarność” Zbigniew Koban. Podczas obrad głos zabrali również zaproszeni goście.

Przewodnicząca Regionalnej Sekcji Emerytów i Rencistów NSZZ „Solidarność” w Elblągu Teresa Bubel przedstawiła sprawozdanie z działalności Sekcji, natomiast sprawozdanie Regionalnej Komisji Rewizyjnej przedstawił Sławomir Tkaczyk.

Pierwszy dzień poświęcony był przede wszystkim statutowej pracy delegatów, podsumowaniu działalności Regionu, sprawozdaniom oraz dyskusji dotyczącej funkcjonowania Związku. Nie brakowało różnych opinii, pytań i momentami burzliwej wymiany zdań.

Jednym z najważniejszych elementów pierwszego dnia było podjęcie przez delegatów dwóch uchwał sprawozdawczych.

Uchwałą nr 1 WZDR z dnia 11 września 2026 r. XXXII Walne Zebranie Delegatów Regionu Elbląskiego NSZZ „Solidarność” przyjęło sprawozdanie Zarządu Regionu Elbląskiego NSZZ „Solidarność” z działalności w okresie od czerwca 2023 r. do czerwca 2026 r.

Uchwałą nr 2 WZDR z dnia 11 września 2026 r. delegaci przyjęli sprawozdanie Regionalnej Komisji Rewizyjnej Regionu Elbląskiego NSZZ „Solidarność” z działalności w okresie od czerwca 2023 r. do czerwca 2026 r.

Obie uchwały zostały podjęte na podstawie § 37 pkt 4 Statutu NSZZ „Solidarność”.

Pierwszy dzień Walnego Zebrania był więc zarówno czasem formalnego podsumowania działalności Regionu, jak i szerokiej dyskusji delegatów o bieżących problemach, potrzebach organizacji zakładowych oraz kierunkach dalszej działalności.

Po zakończeniu części oficjalnej przyszedł czas na mniej formalne spotkanie. Wieczorem uczestnicy spotkali się podczas wspólnego grilla integracyjnego. Była to okazja do rozmów już poza salą obrad, wymiany doświadczeń pomiędzy przedstawicielami różnych organizacji, lepszego poznania się i budowania relacji, które w codziennej działalności związkowej mają ogromne znaczenie.

Drugi dzień – rozmowa o wyzwaniach pracowników i przyszłości Związku

Drugi dzień XXXII Walnego Zebrania Delegatów miał przede wszystkim charakter dyskusyjny. Odbyły się dwa panele poświęcone zagadnieniom, które mają bezpośredni wpływ zarówno na sytuację pracowników, jak i na przyszłość oraz skuteczność organizacji związkowych.

Panele zostały przygotowane i zorganizowane przy aktywnym udziale członków Sekcji Młodych Regionu Elbląskiego NSZZ „Solidarność”. To doskonały przykład tego, że młodzi związkowcy włączają się w działalność Regionu.

Moderowania dyskusji podjęli się dwaj członkowie Sekcji Młodych – Michał Czaiński i Michał Rutkowski.

Michał Czaiński jest przewodniczącym organizacji NSZZ „Solidarność” w Areszcie Śledczym w Elblągu oraz Oddziale Zewnętrznym w Braniewie. Od momentu wprowadzenia pluralizmu związkowego w Służbie Więziennej w październiku 2019 roku współpracuje również z zapleczem Krajowej Sekcji Służby Więziennej NSZZ „Solidarność”.

Michał Rutkowski jest członkiem Sekcji Młodych Regionu Elbląskiego NSZZ „Solidarność” oraz radnym Rady Miejskiej w Elblągu oraz mianowanym członkiem Rady Samorządu Terytorialnego przy Prezydencie RP. Swoje doświadczenie związane z działalnością publiczną i społeczną wykorzystuje również w aktywności związkowej.

Formuła panelowa pozwoliła połączyć doświadczenia działaczy związkowych, wiedzę prawną oraz praktykę codziennej działalności w zakładach pracy.

Panel I: „Bezpieczeństwo i zdrowie psychiczne w pracy”

Pierwszy panel poprowadził Michał Czaiński, a w dyskusji udział wzięli:

Sebastian Gawronek – przewodniczący Zarządu Regionu Bydgoskiego NSZZ „Solidarność”,
Piotr Głogowski – radca prawny Kancelarii Prawnej Legitime,
Zbigniew Koban – przewodniczący Zarządu Regionu Elbląskiego NSZZ „Solidarność”.

Rozmowa pokazała, że współczesne bezpieczeństwo w pracy nie może być rozumiane wyłącznie jako ochrona przed wypadkami czy zagrożeniami technicznymi. Coraz większego znaczenia nabiera także zdrowie psychiczne pracowników, przeciążenie obowiązkami, nadmierna liczba nadgodzin, presja dyspozycyjności, praca zmianowa, brak odpowiedniego odpoczynku i wypalenie zawodowe.

Paneliści zwracali uwagę, że zdrowie – zarówno fizyczne, jak i psychiczne – zbyt często traktowane jest jak niewyczerpany zasób. Wielogodzinna praca, łączenie kilku miejsc zatrudnienia, brak czasu na regenerację oraz długotrwała presja wpływają nie tylko na samego pracownika, ale również na jego życie rodzinne i społeczne.

Mówiono również o konkretnych problemach związanych z bezpieczeństwem i higieną pracy: prawidłowości badań środowiska pracy, zapewnianiu odpowiednich warunków pracownikom, dostępie do wody pitnej czy możliwości kontrolowania przez organizacje związkowe przestrzegania obowiązujących norm.

Jednym z poruszonych tematów był także monitoring pracowników. Podkreślano, że systemy służące bezpieczeństwu nie mogą stawać się narzędziem nieuzasadnionej kontroli czy inwigilacji.

Dużo miejsca poświęcono mobbingowi, dyskryminacji i ochronie dóbr osobistych pracowników. Zwrócono uwagę na konieczność znajomości przepisów przez przedstawicieli organizacji związkowych oraz aktywnego udziału Związku w tworzeniu i kontrolowaniu zakładowych procedur przeciwdziałania nieprawidłowościom.

Istotnym wnioskiem była potrzeba reagowania, zanim problem osiągnie skalę kryzysu. Organizacja związkowa powinna być dla pracownika miejscem, do którego może zwrócić się odpowiednio wcześnie – zanim konflikt, presja czy problemy związane z warunkami pracy doprowadzą do poważnych konsekwencji.

Podczas dyskusji podkreślono także rolę samego związkowca. Przewodniczący czy członek komisji zakładowej często jest pierwszą osobą, do której pracownik przychodzi ze swoim problemem. Dlatego tak ważne są umiejętność słuchania, wiedza, dostęp do profesjonalnej pomocy prawnej oraz właściwe rozpoznanie, czy dana sytuacja dotyczy jednej osoby, czy ma charakter szerszego problemu w zakładzie pracy.

Ważnym elementem rozmowy była również regeneracja pracowników. Praca nie kończy się wraz z opuszczeniem zakładu. Człowiek wraca do swoich obowiązków rodzinnych i codziennego życia. Dlatego odpowiedni czas odpoczynku nie jest przywilejem, lecz jednym z podstawowych elementów ochrony zdrowia pracownika.

Panel pokazał, że dzisiejsze bezpieczeństwo pracy trzeba postrzegać kompleksowo – jako ochronę zarówno zdrowia fizycznego, jak i psychicznego.

Panel II: „Jak odbudować aktywność i zaangażowanie w organizacjach zakładowych?”

Drugi panel poprowadził Michał Rutkowski, a do dyskusji zaproszeni zostali:

Grzegorz Adamowicz – zastępca przewodniczącego i sekretarz Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”,
Jacek Mazur – prawnik Regionu Elbląskiego NSZZ „Solidarność”, od blisko 30 lat związany z prawem pracy,
Andrzej Świerczek – długoletni działacz NSZZ „Solidarność” i doświadczony trener związkowy.

Punktem wyjścia do rozmowy było pytanie: jak budować aktywne organizacje zakładowe, angażować członków, wspierać liderów oraz przygotować Solidarność na zmiany pokoleniowe i technologiczne?

Jednym z pierwszych tematów była pomoc prawna i świadomość praw pracowniczych. Zwrócono uwagę, że pracownicy bardzo często zgłaszają się do prawnika dopiero po podpisaniu dokumentów lub podjęciu decyzji, których konsekwencje trudno później odwrócić.

W dyskusji padło trafne porównanie: prawnik powinien być dla organizacji jak ubezpieczenie, a nie jak strażak wzywany dopiero wtedy, kiedy już się pali. Konsultowanie trudnych spraw przed podjęciem decyzji powinno być zatem naturalną częścią działalności organizacji związkowej.

Mówiono także o przypadkach skutecznej obrony pracowników przed sądami i sytuacjach, w których konsekwentne wsparcie organizacji oraz profesjonalna pomoc prawna doprowadziły do przywrócenia pracowników do pracy. Takie przykłady najlepiej pokazują, co w praktyce oznacza możliwość skorzystania z zaplecza silnej organizacji związkowej.

Paneliści podkreślali jednocześnie, że Solidarność musi lepiej mówić o swoich sukcesach. Negocjacje, interwencje, porozumienia, obrona pracowników, pomoc prawna czy poprawa warunków zatrudnienia często pozostają niewidoczne dla szerszej grupy członków. Tymczasem pokazywanie efektów pracy organizacji jest jednym z najważniejszych sposobów budowania zaufania i poczucia wartości członkostwa.

Dużo miejsca podczas drugiego panelu zajęła cyfryzacja i sposób komunikowania się z młodszymi pokoleniami.

Rozmawiano o aplikacji Solidarność, elektronicznej legitymacji związkowej, cyfrowym dostępie do informacji oraz benefitów wynikających z członkostwa. Wskazywano, że młodsi pracownicy oczekują szybkiej, konkretnej i łatwo dostępnej informacji, dlatego Związek musi rozwijać narzędzia odpowiadające ich sposobowi komunikowania się.

Technologia nie może jednak zastąpić bezpośrednich relacji. Młodych ludzi trzeba zapraszać na szkolenia, spotkania, rozmowy i negocjacje. Powinni mieć możliwość obserwowania bardziej doświadczonych działaczy, zadawania pytań, uczenia się i stopniowego przejmowania odpowiedzialności.

Następców nie znajduje się w ostatniej chwili. Następców trzeba przygotowywać.

Dużo uwagi poświęcono także sytuacji przewodniczących organizacji zakładowych.

Liderzy związkowi często działają pod dużą presją i biorą na siebie odpowiedzialność za znaczną część funkcjonowania organizacji. Podczas panelu wyraźnie podkreślano, że przewodniczący nie powinien pozostawać sam – ani podczas trudnych rozmów z pracodawcą, ani w codziennym prowadzeniu organizacji.

Komisja zakładowa powinna być zespołem, którego członkowie dzielą się zadaniami i odpowiedzialnością. Równie ważne jest zaplecze zapewniane przez Region – pomoc prawna, szkolenia, doświadczenie innych działaczy i możliwość konsultowania trudnych sytuacji.

Jednym z najbardziej praktycznych zaleceń było, aby na spotkania z pracodawcami nie chodzić samemu, ale zabierać ze sobą drugiego członka organizacji. Daje to nie tylko wsparcie, ale także możliwość zdobywania doświadczenia przez kolejnych działaczy.

Istotnym elementem drugiego panelu była również kwestia współpracy międzypokoleniowej.

Rozwój Związku nie może oznaczać przeciwstawiania młodych starszym. Przeciwnie – przyszłość Solidarności powinna opierać się na łączeniu energii młodszych członków z wiedzą i doświadczeniem osób, które przez wiele lat budowały organizacje związkowe.

Emeryci i dawni działacze nadal mogą odgrywać ważną rolę – jako mentorzy, uczestnicy szkoleń i osoby przekazujące kolejnym pokoleniom doświadczenie oraz pamięć o historii Związku.

Solidarność potrzebuje wszystkich pokoleń.

„Nie idź sam. Zabieraj kogoś.”

Te słowa stały się jednym z najważniejszych przesłań drugiego panelu:

Nie dotyczą one wyłącznie spotkań z pracodawcą. To znacznie szersza zasada działalności związkowej.

Trzeba dzielić się wiedzą, doświadczeniem i odpowiedzialnością. Trzeba przygotowywać kolejnych ludzi do działania, wspierać nowych członków, korzystać z doświadczenia starszych i budować organizacje, w których odpowiedzialność nie spoczywa wyłącznie na jednej osobie.

Bo Solidarność z definicji oznacza wspólne działanie.

Dwa dni wspólnej pracy

XXXII Walne Zebranie Delegatów Regionu Elbląskiego pokazało, jak wiele tematów i wyzwań stoi dziś przed organizacjami związkowymi.

Pierwszy dzień był czasem statutowych obrad, podsumowania działalności, przyjęcia sprawozdań oraz dyskusji delegatów. Drugi pozwolił spojrzeć szerzej na dwa niezwykle ważne obszary – bezpieczeństwo i zdrowie pracowników oraz przyszłość i rozwój organizacji zakładowych.

Dwa dni w Miłomłynie były czasem otwartej rozmowy, wymiany doświadczeń i poszukiwania odpowiedzi na pytanie, jak jeszcze skuteczniej działać na rzecz pracowników.

Dziękujemy wszystkim Delegatom za obecność i udział w obradach, dyskusjach i panelach.

Dziękujemy naszym Gościom za przyjęcie zaproszenia i uczestnictwo w XXXII Walnym Zebraniu Delegatów Regionu Elbląskiego NSZZ „Solidarność”.

Dziękujemy panelistom oraz prowadzącym oba panele za podzielenie się wiedzą, doświadczeniem i praktycznymi spostrzeżeniami.

Podziękowania kierujemy również do wszystkich osób zaangażowanych w przygotowanie i organizację wydarzenia.

XXXII Walne Zebranie Delegatów Regionu Elbląskiego NSZZ „Solidarność” pokazało przede wszystkim jedno: różne doświadczenia, różne spojrzenia i otwarta dyskusja są potrzebne, jeśli chcemy budować Związek, który potrafi odpowiadać na rzeczywiste problemy pracowników i wyzwania zmieniającego się świata pracy.

Solidarność to nie tylko nazwa. To sposób działania.

Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć: