{"id":507,"date":"1991-09-27T19:18:11","date_gmt":"1991-09-27T17:18:11","guid":{"rendered":"http:\/\/www.solidarnosc.org.pl\/dok\/?p=507"},"modified":"2012-09-28T19:21:24","modified_gmt":"2012-09-28T17:21:24","slug":"kazanie-czas-zakorzenienia-3481","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.solidarnosc.org.pl\/dok\/1991\/09\/27\/kazanie-czas-zakorzenienia-3481\/","title":{"rendered":"(Kazanie) – Czas zakorzenienia (34\/81)"},"content":{"rendered":"

CZAS ZAKORZENIENIA<\/strong><\/strong><\/p>\n

Znajdujemy si\u0119 dzi\u015b na progu drugiego etapu naszej pracy nad prac\u0105. Tak\u017ce dzi\u015b chcemy
\nw modlitewnej zadumie powierzy\u0107 Bogu to, co B\u00f3g z\u0142o\u017cy\u0142 w nasze r\u0119ce \u2014 nasze nadzieje.<\/p>\n

Kierujemy si\u0119 dzi\u015b ku przysz\u0142o\u015bci, jak ci, kt\u00f3rzy sadz\u0105 las. Od tego, jak zasadz\u0105 dzi\u015b drzewa b\u0119dzie zale\u017ca\u0142 wzrost lasu jutro. Jeste\u015bmy w pe\u0142ni nadziei i zarazem niepokoju. To normalne. Chodzi wszak o to, by nie zmar\u00adnowa\u0107 drzew ani ziemi. Czujemy skierowane na nas oczy rodak\u00f3w. Jedni spogl\u0105daj\u0105 z ufno\u015bci\u0105, inni z niepokojem, jeszcze inni z niedowierzaniem
\na nawet l\u0119kiem. Wy\u0142ania si\u0119 kluczowe dla wszystkich pytanie: czy potrafi\u00admy zamieni\u0107 w rzeczywisto\u015b\u0107 nasze polskie nadzieje, a szczeg\u00f3lnie nadziej\u0119 na prac\u0119 m\u0105dr\u0105 i niepodleg\u0142\u0105? Bo drzewa nadziei maj\u0105 wiele kwiat\u00f3w, kwiaty rozkwitaj\u0105 na nich i n\u0119c\u0105 oczy do\u015b\u0107 \u0142atwo. Problemem istotnym jest zakorzenienie. Je\u015bli drzewo nadziei nie znajdzie odpowiedniej ziemi, zwi\u0119d\u00adnie bez wzgl\u0119du na to, jak pi\u0119kne by\u0142yby jego kwiaty. Nadszed\u0142 czas zakorzenienia. Czy podo\u0142amy temu zadaniu?<\/p>\n

To zdumiewaj\u0105ce! Zdumiewaj\u0105ce, jak bardzo nasza praca nad prac\u0105 upo\u00addobnia si\u0119 do tej pracy, kt\u00f3rej nadano kiedy\u015b imi\u0119.: \u201eewangelizacja\u201d, czy\u00adli \u201eg\u0142oszenie dobrej nowiny\u201d. Ewangelizacja to tak\u017ce praca oko\u0142o zakorze\u00adnienia nadziei. Nadziei by\u0142o wiele, jak kwiat\u00f3w na drzewie, nie wszystkie jednak by\u0142y rzetelne. Chrystus m\u00f3wi\u0142; \u017ce s\u0142owa Dobrej Nowiny s\u0105 jak ziar\u00adno, kt\u00f3re pada na ziemi\u0119 \u2014 jedno na piasek, inne na drog\u0119, inne na ska\u0142\u0119. Ile wysi\u0142ku by\u0142o potrzeba, by uporz\u0105dkowa\u0107 nadzieje skupionych wok\u00f3\u0142 Jezusa ludzi! Jedni chcieli znale\u017a\u0107 si\u0119 w kr\u00f3lestwie Jezusa tu obok Jego tronu. Inni chcieli nowych rozmno\u017ce\u0144 chleba. Piotr doby\u0142 miecza, by walczy\u0107. Za\u015b nad ca\u0142ym krajobrazem unosi\u0142 si\u0119 niby z\u0142owrogi cie\u0144 \u2014 obraz nadziei martwej, nadziei faryzeusz\u00f3w, nadziei utopionej w formie. Jak zakorzeni\u0107 nadziej\u0119, aby j\u0105 ocali\u0107 od ba\u015bni i od skostnienia? To by\u0142a troska Chrystusa, to wci\u0105\u017c pozostaje trosk\u0105 tych, kt\u00f3rzy pracuj\u0105 oko\u0142o Dobrej Nowiny.<\/p>\n

Dzi\u015b podczas modlitwy nasza praca nad prac\u0105 styka si\u0119 z trosk\u0105 Chry\u00adstusa i pragnie zaczerpn\u0105\u0107 co\u015b z jej m\u0105dro\u015bci. Jaka\u017c prawda wynika z tego spotkania? Ods\u0142ania si\u0119 przed nami prawda o sile ludzkiej nadziei. Mo\u017cna cz\u0142owiekowi odebra\u0107 chleb, i cz\u0142owiek d\u0142ugo mo\u017ce wytrzymywa\u0107 g\u0142\u00f3d, je\u015bli tylko podtrzyma go przy \u017cyciu jego nadzieja. I cz\u0142owiek mo\u017ce mie\u0107 du\u017co chleba a jednak umrze, je\u015bli si\u0119 go pozbawi jego nadziei. \u201eNie wiemy, kto tu kogo wybiera. Czasem nam si\u0119 wydaje, \u017ce to my wybrali\u015bmy sobie nasz\u0105 nadziej\u0119, ale gdy si\u0119 lepiej przyjrze\u0107, okazuje si\u0119, \u017ce to ona wybra\u0142a nas\u201d. Powiedziano w Ewangelii: \u201eNie wy\u015bcie mnie wybrali, ale ja was wybra\u0142em, aby\u015bcie szli i owoc przynie\u015bli i owoc wasz trwa\u0142\u201d. To nie my\u015bmy sobie wybrali polsk\u0105 nadziej\u0119, to ona wybra\u0142a nas, a my\u015bmy si\u0119 uradowali tym wyborem. Tak pocz\u0119\u0142a si\u0119 nasza s\u0142u\u017cba owej nadziei. Dzi\u015b zbli\u017caj\u0105 si\u0119 do siebie wielkie epoki dziej\u00f3w. Na zakr\u0119tach historii prawdy podstawowe s\u0105 wsp\u00f3lne. Wsp\u00f3lna jest przede wszystkim prawda o sile nadziei. Gdzie, w jakiej ziemi, w jakiej, w jakiej glebie trzeba zakorzeni\u0107 nasze nadzieje, aby by\u0142y silniejsze ni\u017c \u015bmier\u0107? Pytanie takie trzeba sobie postawi\u0107 w chwili, w kt\u00f3rej ci\u0105\u017cy nam troska o zakorzenienie.<\/p>\n

Jan Pawe\u0142 II napisa\u0142 w ostatniej swej Encyklice: \u201ePraca ma to do siebie, \u017ce przede wszystkim \u0142\u0105czy ludzi \u2014 i na tym polega jej si\u0142a spo\u0142eczna: si\u0142a budowania wsp\u00f3lnoty.
\nW ostateczno\u015bci we wsp\u00f3lnocie tej musz\u0105 si\u0119 w jaki\u015b spos\u00f3b po\u0142\u0105czy\u0107 i ci, kt\u00f3rzy pracuj\u0105,
\ni ci, kt\u00f3rzy dysponuj\u0105 \u015brodkami pro\u00addukcji lub s\u0105 ich posiadaczami\u201d. Powiedziano tu: praca jest si\u0142\u0105. Sama praca jest si\u0142\u0105. Jest w pracy jaka\u015b wewn\u0119trzna logika, jaki\u015b duch pracy.
\nW \u0142onie pracy \u017cyje jej rozum. Ku czemu d\u0105\u017cy rozum wcielony w prac\u0119? D\u0105\u017cy ku wsp\u00f3lnocie ludzi. Praca jest przede wszystkim porozumieniem. Im bardziej praca jest prac\u0105, tym bardziej praca jest prac\u0105 niepodleg\u0142\u0105, tym bardziej te\u017c jest porozumieniem. Duchem pracy jest duch solidarno\u015bci. Soli\u00addarno\u015b\u0107 ludzka nie jest dodatkiem do pracy, lecz wykwitem jej rozumu, rz\u0105dz\u0105cym prac\u0105, w logice pracy, w jej duchu. Praca zawsze b\u0119dzie wo\u0142a\u0107 o to, by by\u0107 naprawd\u0119 prac\u0105. Praca nie chce by\u0107 zak\u0142amaniem, iluzj\u0105, zdra\u00add\u0105. Praca z natury d\u0105\u017cy ku swej niepodleg\u0142o\u015bci, czyli ku porozumieniu. Nasze nadzieje, nasze nadzieje solidarne, winny sta\u0107 si\u0119 wyk\u0142adni\u0105 tego wo\u0142ania. To nie my wo\u0142amy, to logika pracy, jej rozum m\u00f3wi naszym g\u0142osem.<\/p>\n

Moc naszych nadziei b\u0119dzie wi\u0119ksza ni\u017c \u015bmier\u0107, je\u015bli zdo\u0142amy je zako\u00adrzeni\u0107 w sile porozumienia pracy. Wtedy las sam b\u0119dzie r\u00f3s\u0142, bo tak b\u0119dzie chcia\u0142 rozum lasu.<\/p>\n

Jest jeszcze jedno \u017ar\u00f3d\u0142o si\u0142y ludzkich nadziei. \u0179r\u00f3d\u0142em tym jest rodzaj ziemi, na kt\u00f3rej rosn\u0105 owe nadzieje. Szlachetne drzewa domagaj\u0105 si\u0119 szla\u00adchetnej ziemi. C\u00f3\u017c jest t\u0105 ziemi\u0105, na kt\u00f3rej ma rosn\u0105\u0107 nasza nadzieja na prac\u0119 niepodleg\u0142\u0105? Trzeba t\u0119 ziemi\u0119 nazwa\u0107 jednym s\u0142owem: sumienie.<\/p>\n

Wszelkie dzie\u0142o jest wtedy tylko dzie\u0142em trwa\u0142ym, gdy jest oparte na sile ludzkiego sumienia. Dzie\u0142o oparte o inne si\u0142y, jest przemijaj\u0105ce i z g\u00f3ry skazane na zniszczenie. Nasze dzisiejsze sprawy \u2014 sprawy niepodleg\u0142o\u015bci pracy, sprawy i porozumienia poprzez prac\u0119 \u2014 wtedy \u2014 wtedy b\u0119d\u0105 mia\u0142y szans\u0119 na rozwi\u0105zanie, gdy stan\u0105 si\u0119 spraw\u0105 sumie\u0144 ludzi ma\u0142ych i du\u017cych, m\u0142odych i doros\u0142ych, dzisiejszych i przysz\u0142ych. Nasz problem istotny nie jest problemem ekonomicznym i nie jest problemem politycznym. Ekono\u00admia i polityka to sprawy pochodne. Nasz\u0105 spraw\u0105 istotn\u0105 jest sprawa su\u00admienia. Idzie o to, by ono zacz\u0119\u0142o rz\u0105dzi\u0107 ca\u0142\u0105 nasz\u0105 prac\u0105. Powtarzam: ca\u0142\u0105, a nie tylko prac\u0105 niekt\u00f3rych.<\/p>\n

Tylko te nadzieje maj\u0105 moc trwania, kt\u00f3re dadz\u0105 si\u0119 oprze\u0107 na naszym ludzkim sumieniu.
\nI my\u015bl\u0119, \u017ce wszystko mo\u017cemy przegra\u0107, dzi\u015b, ale je\u015bli osi\u0105gniemy to jedno, \u017ce spraw\u0119 polskiej pracy niepodleg\u0142ej oprzemy na ludzkim sumieniu \u2014 spe\u0142nimy nasze zadanie. Lecz je\u015bli tego nie osi\u0105gniemy, c\u00f3\u017c nam przyjdzie z innych wygranych?<\/p>\n

Ka\u017cdej pracy nad zakorzenieniem nadziei towarzyszy jako jakie\u015b ostrze\u00ad\u017cenie cie\u0144 palesty\u0144skiego faryzeizmu. Faryzeizm \u2014 to tak\u017ce na pocz\u0105tku by\u0142a nadzieja Izraela.
\nA potem nadziej\u0119 t\u0119 zgubi\u0142a forma. Nadzieja zamiast o\u017cywi\u0107 serca, zacz\u0119\u0142a tworzy\u0107 wi\u0119zienia dla serc i tak przemieni\u0142a si\u0119 w formalizowanie form. To powtarza\u0142o si\u0119 jeszcze nie jeden raz. Na pocz\u0105tku XIX wieku, w czasach rewolucji i wojen napoleo\u0144skich G. W. HEGEL, znakomity filozof \u00f3wczesnych nadziei, krytykowa\u0142 ostro tych, kt\u00f3rzy beztrosko wiedli ludzkie nadzieje na bezdro\u017ca ku ba\u015bni i skostnieniu. Pisa\u0142: \u201e… tego rodzaju idealne istoty i cele krusz\u0105 si\u0119 jak puste s\u0142owa, kt\u00f3re pod\u00adnosz\u0105 serca, ale pozostawiaj\u0105 rozum pustym, kt\u00f3re buduj\u0105ce, niczego nie buduj\u0105\u201d. Nadzieja na bezdro\u017cach… Sztuczny kwiat przypi\u0119ty do drzewa…<\/p>\n

Taki widok wzrusza by\u0107 mo\u017ce serce, ale rozum pozostawia pustym. Kru\u00adszy si\u0119 ta nadzieja, jak nadzieja tych, kt\u00f3rzy chcieli znale\u017a\u0107 si\u0119 obok tronu Jezusa. Albo tych, kt\u00f3rzy \u017c\u0105dali powt\u00f3rnego cudu rozmno\u017cenia chleba… Albo jak nadzieja Piotra, kt\u00f3ry si\u0119gn\u0105\u0142 po miecz\u2026 Uniesione serce, ale pusty rozum.<\/p>\n

Nadzieja rzetelna jest inna. Jej si\u0142\u0105 jest si\u0142a budowania wsp\u00f3lnoty. Jej g\u0142osem jest g\u0142os sumienia.<\/p>\n

Jeste\u015bmy tu po to, aby si\u0119 wsp\u00f3lnie i zgodnie z sumieniem pomodli\u0107. Podczas modlitwy stajemy w obliczu Boga. Ale nie tylko. Podczas modlitwy cz\u0142owiek staje si\u0119 te\u017c w obliczu drugiego cz\u0142owieka. Nie zapomnijmy o tym. Pami\u0119tamy dzie\u0144, kiedy zbierali\u015bmy si\u0119 tu po raz pierwszy. Pami\u0119tamy twarze ludzi wok\u00f3\u0142 katedry i na ulicach, b\u0119dziemy do ko\u0144ca \u017cycia mie\u0107 przed oczyma te twarze i t\u0119 nadzieje, kt\u00f3ra by\u0142a w oczach. Na modlitwie stajemy r\u00f3wnie\u017c w obliczu tych ludzi. Stoimy w obliczu ca\u0142ej Polski.<\/p>\n

Nie zapominajmy o tym: oni z naszej solidarno\u015bci b\u0119d\u0105 bra\u0107 miar\u0119 swojej solidarno\u015bci; miar\u0105 ich rozumu b\u0119dzie rozum tego zgromadzenia; oni b\u0119d\u0105 g\u0142os swego sumienia kszta\u0142towa\u0107 wed\u0142ug g\u0142osu waszego sumienia.<\/p>\n

Pami\u0119tajmy o tym: na modlitwie cz\u0142owiek staje nie tylko w obliczu Boga, ale r\u00f3wnie\u017c
\nw obliczu cz\u0142owieka. Ten drugi cz\u0142owiek chce w nim widzie\u0107 miar\u0119 dla siebie. Nie zapominajcie o tym: cokolwiek m\u00f3wicie i robicie \u2014 jeste\u015bcie dzi\u015b miar\u0105.<\/p>\n

Ks. J\u00f3zef Tischner<\/p>\n

Gda\u0144sk, 27 wrze\u015bnia 1981 r.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 I Krajowy Zjazd Delegat\u00f3w<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

CZAS ZAKORZENIENIA Znajdujemy si\u0119 dzi\u015b na progu drugiego etapu naszej pracy nad prac\u0105. Tak\u017ce dzi\u015b chcemy w modlitewnej zadumie powierzy\u0107 Bogu to, co B\u00f3g z\u0142o\u017cy\u0142 w nasze r\u0119ce \u2014 nasze nadzieje. Kierujemy si\u0119 dzi\u015b ku przysz\u0142o\u015bci, jak ci, kt\u00f3rzy sadz\u0105 las. Od tego, jak zasadz\u0105 dzi\u015b drzewa b\u0119dzie zale\u017ca\u0142 wzrost lasu jutro. Jeste\u015bmy w pe\u0142ni […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[17,16],"tags":[2726,2744,2636],"class_list":["post-507","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-1kzd","category-dokkzd","tag-2726","tag-34-81","tag-kzd"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.solidarnosc.org.pl\/dok\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/507","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.solidarnosc.org.pl\/dok\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.solidarnosc.org.pl\/dok\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.solidarnosc.org.pl\/dok\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.solidarnosc.org.pl\/dok\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=507"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.solidarnosc.org.pl\/dok\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/507\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":508,"href":"https:\/\/www.solidarnosc.org.pl\/dok\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/507\/revisions\/508"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.solidarnosc.org.pl\/dok\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=507"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.solidarnosc.org.pl\/dok\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=507"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.solidarnosc.org.pl\/dok\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=507"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}