![]() |
||||||
|
||||||
![]() |
119 Moskwa Leninskij prospekt 42 Tel: +7(095)938 7312 +7(095)137 0694 Przewodniczący: Mihail Shmakov Afiliacja: MKWZZ, TUAC, VKP www.fnpr.ru E-mail: fnpr@glasnet.ru |
Federacja Niezależnych Związków Zawodowych Rosji powstała w 1990 roku na zjeździe Ogólnorosyjskiej Rady Centralnej Związków Zawodowych, po wielu sesjach plenarnych poświęconych przebudowie ruchu związkowego w ZSRR. Zjazd rozpatrzył i przyjął "Podstawowe zasady struktury organizacyjnej i działalności oraz zasady wstępowania organizacji do FNPR". Pierwszym przewodniczącym wybrano byłego wiceprzewodniczącego dawnej centrali, I. Kłoczkova. Kolejny etap Zjazdu przyjął postanowienie "O tworzeniu FNPR i programie jej działania". W 1991 FNPR wstępuje do VKP czyli Konfederacji Związków Zawodowych zrzeszającej organizacje związkowe krajów WNP. Powstają poszczególne elementy struktury organizacyjnej Federacji. Na II nadzwyczajnym Zjeździe FNPR w 1993 wybrano nowego przewodniczącego - został nim Mihaił Shmakov. FNPR zdecydowanie włącza się w akcję na rzecz wypłacania zaległych wynagrodzeń. Na arenie międzynarodowej rozmawia z MKWZZ i uczestniczy w kolejnych Zjazdach VKP. W 1995 roku związek podejmuje decyzję o udziale w wyborach do Dumy państwowej powołując do życia ruch społeczny "Związki zawodowe Rosji idą do wyborów", a następnie decyzję o utworzeniu bloku wyborczego "Związki zawodowe i rzemieślnicy Rosji - sojusz pracy". Z inicjatywy FNPR w Dumie państwowej odbywają się przesłuchania parlamentarne na temat "Ustawowej obrony praw pracowniczych", które zaowocowały poparciem parlamentarzystów dla związkowego projektu kodeksu pracy FR. W listopadzie 2000 FNPR zostaje przyjęta w poczet członków MKWZZ, a w 2004 M. Shmakov zostaje wybrany wiceprzewodniczącym i członkiem Komitetu sterującego, zaś inni reprezentanci FNPR członkami komitetu wykonawczego, komitetu kobiet i młodzieży. We wrześniu 2004 FNPR podpisał z frakcją Dumy "Jedinaja Rossija" "Porozumienie o współpracy i współdziałaniu".
FNPR jest największą organizacją związkową w Rosji liczącą ok. 31 milionów członków, co stanowi 93% wszystkich członków związków w kraju.
FNPR jest organizacją o strukturze federacyjnej, pełni funkcję koordynującą, nie zarządzającą.
W jej skład wchodzą:
W okręgach federalnych Federacji Rosyjskiej współpracę z wykonawczymi i ustawodawczymi organami władzy realizują Sekretarze FNPR.
Najwyższym organem władzy jest Zjazd, który zbiera się co 5 lat. Ostatni odbył się z okazji 100 rocznicy ruchu związkowego i 15 rocznicy FNPR w październiku 2005 i był zjazdem nadzwyczajnym, statutowy IV Zjazd miał miejsce w listopadzie 2001. Pomiędzy Kongresami władzę sprawuje Rada Generalna FNPR składająca się z liderów organizacji członkowskich, która zbiera się nie rzadziej niż 2 razy w roku. W celu bardziej operatywnego zarządzania działalnością Federacji spośród członków Rady wybiera się Komitet Wykonawczy, który obraduje raz na 2 miesiące.
od 1992 w Rosji funkcjonuje system partnerstwa społecznego w ramach którego na szczeblu federalnym działa Komisja Trójstronna regulująca stosunki pracy i sprawy socjalne złożona z przedstawicieli ogólnorosyjskich zrzeszeń związków zawodowych, pracodawców i rządu, działająca na postawie Ustawy o Rosyjskiej Komisji Trójstronnej ds. regulacji stosunków pracy i spraw socjalnych. System ten obejmuje umowę generalną pomiędzy wszystkimi partnerami społecznymi, 65 umów branżowych, 78 trójstronnych umów regionalnych, ok. 175 tys. umów szczebla zakładowego. Ostatnia umowa generalna została podpisana w grudniu 2004 na lata 2005 - 2007. Podstawowym instrumentem chroniącym interesy członków związku w przedsiębiorstwie jest umowa zbiorowa, która obejmuje obecnie 85% zakładów pracy, w których działają podstawowe organizacje związkowe. FNPR odgrywa wiodącą role w działaniach strony związkowej Rosyjskiej Komisji Trójstronnej mając 24 spośród 30 miejsc przypadających związkom zawodowym.
FNPR jest związkiem posiadającym własną sieć związkowych instytucji szkoleniowych i rozwinięty system edukacji związkowej, przy czym wiodącą rolę odgrywa tutaj do Akademii Pracy i Stosunków Społecznych posiadająca certyfikat UNESCO. Akademia ma 15 oddziałów, w tym w Azerbejdżanie, Kazachstanie i na Ukrainie. Bardzo dobrze rozwija się także Uniwersytet Związkowy w St. - Petersburgu. Uniwersytet prowadzi edukację w 15 specjalnościach wyższego szkolnictwa zawodowego i w 10 specjalnościach podyplomowego szkolnictwa zawodowego.
Adres: 117119, Leninsky Prospekt, 42
k. 32-03, Moskwa, Federacja Rosji
tel./fax: +7 (095) 915 27 81
E-mail: dur-moscow@mtu-net.ru
www.trud.org/guide/KTR
Przewodniczący: Aleksander Shepel
Afiliacja: MKWZZ, ITF
KTR została założona w kwietniu 1995.Członkami założycielami były następujące związki: Federacja Kontrolerów Ruchu Lotniczego, Rosyjska Unia Dokerów, Unia Brygad Lokomotyw Kolejowych, Rosyjska Unia Marynarzy, Asocjacja Załóg Lotniczych oraz ugrupowania regionalne.
Poprzez swoje ciała wybieralne konfederacja:
liczebność: 1,250 tys.
statut wyklucza członkostwo osób z zarządu przedsiębiorstwa
1. wybieralne ciała konfederacji to:
na poziomie federalnym:
na poziomie regionalnym:
2. Organy wykonawcze Konfederacji:
na poziomie federalnym:
na poziomie regionalnym:
Komisja Rewizyjna KTR działa zgodnie z regulacją zatwierdzoną przez Radę Konfederacji.
wynoszą 1% płacy od każdego członka związku. Jednakże biorąc pod uwagę zróżnicowaną sytuację płacową w poszczególnych związkach istnieje możliwość indywidualnych zniżek określanych każdorazowo przez Prezydium KTR wraz z organem kierującym organizacji członkowskiej. W skrajnych przypadkach stosuje się system prolongaty i zwolnień od składek członkowskich. Część składki zostaje w organizacji zakładowej. Dla Konfederacji przypada 0,5 rubla ze składki każdego członka.
większość federacji podpisała umowę zbiorową na poziomie krajowym, co w dużej mierze, zwłaszcza w regionie północnym kraju zapobiegło redukcjom miejsc pracy.
intensywna współpraca z FNPR, VKT i innymi większymi organizacjami związkowymi Rosji.
KTR nie ma formalnych związków z jakąkolwiek partią polityczną, nie występowała też z poparciem dla partii politycznych, jednakże przedstawiciele KTR kandydowali w wyborach do Dumy. Deklaruje gotowość współpracy z tymi partiami politycznymi, które będą gotowe wesprzeć ich w obronie praw pracowniczych dot. kwestii ekonomicznych i socjalnych oraz pomóc związkowi w reformowaniu prawa pracy.
![]() |
Adres: Bld 5, office 485, Gazetniy pereulok RUS-125993 Moscow Russian Federation Tel: (7) 095 - 5105771 Fax: (7) 095 - 5105772 E-mail: vkt-union@yandex.ru www.vkt.org.ru Przewodniczący: Boris Kravchenko afiliacja: MKWZZ |
związek został założony 12. sierpnia 1995 roku łącząc Niezależny Związek Górników Rosji NPG, kilka ugrupowań regionalnych i branżowych, które ukształtowały się jako "alternatywne" lub nowe związki. Większość wyłoniła się z komitetów strajkowych podczas konfliktów branżowych. Pierwszym prezydentem został wybrany Aleksandr Sergeyev, przewodniczący Niezależnego Związku Górników Rosji. Już w tym samym roku miała miejsce akcja solidarnościowa VKT w postaci pikiety pod ambasadą Białorusi w Moskwie na rzecz wsparcia poddawanych represjom wolnych związków na Białorusi. Jako krajowa centrala związkowa VKT prowadziła kampanię masowego wsparcia dla akcji górników latem i jesienią 1995, gdy ci protestowali przeciwko spadkowi poziomu życia i planom zamykania kopalni. Organizacje członkowskie VKT uczestniczyły także w wielu akcjach przeciwko naruszaniu praw związkowych. Wiosną 1997 VKT była inicjatorką akcji protestacyjnej, która podjęta przez FNPR i KTR rozszerzyła się na poszczególne regiony Rosji. W latach 1997 - 1998 wraz z dwiema ww. krajowymi centralami związkowymi VKT uczestniczy w międzynarodowej kampanii przeciwko niewypłacaniu wynagrodzeń w Federacji Rosyjskiej. W 1999 VKT zostaje członkiem Komisji Trójstronnej ds. regulacji stosunków pracy i spraw socjalnych i bierze udział w tworzeniu i podpisaniu Umowy Generalnej pomiędzy związkami zawodowymi Rosji, stowarzyszeniami pracodawców i rządem rosyjskim. W wyniku wyborów parlamentarnych jeden z wiceprezydentów VKT zostaje posłem, członkiem międzyfrakcyjnej związkowej grupy parlamentarnej "Solidarność". W 2000 roku VKT tworzy wspólny Komitet Koordynacyjny z Konfederacją Pracy KTR, którego zadaniem było utworzenie legalnej bazy ideologicznej i organizacyjnej. 22. kwietnia 2000 roku odbył się III Kongres VKT, którego decyzją związek wspólnie z KTR złożył akces do MKWZZ..
W celu realizacji tych funkcji VKT i organizacje członkowskie:
na poziomie regionalnym i federalnym w zakresie negocjacji zbiorowych VKT współpracuje z FNPR;
liczba członków: 1,270.000 (co stanowi 1,5% ogółu siły roboczej)
w tym mężczyźni: 70,6%, kobiety: 29,4%
w skład Konfederacji wchodzą zrzeszenia branżowe (Związek Zaw. Pracowników Naukowych i Inżynieryjno - Technicznych, Rosyjski Związek Zawodowy Metalowców, Związek Zaw. Pracowników Służb Publicznych, Niezależny Związek Górników Rosji, Związek Zaw. Przedsiębiorstwa Państwowego "Moskowskij Metropolitan"
Regionalne organizacje członkowskie istnieją w 80 podmiotach Federacji Rosji;
współpraca z FNPR i KTR w Komisji Trójstronnej, a także w organizacji wspólnych akcji związkowych.
VKT jest niezależna od rządu i partii politycznych, w wyborach parlamentarnych VKT nie poparła żadnego z kandydatów ale wystawiła własnych i ma reprezentantów w Dumie, gdzie działają oni w międzyfrakcyjnej związkowej grupie parlamentarnej "Solidarność".
Przygotowała: Joanna Posmyk, Dział Zagraniczny KK, grudzień 2005 r.