czolowka.gif (28330 bytes)

Związki zawodowe na świecie

Związki zawodowe
i4.gif (1290 bytes) Austria
i4.gif (1290 bytes) Belgia
i4.gif (1290 bytes) Białoruś
i4.gif (1290 bytes) Bułgaria
i4.gif (1290 bytes) Czechy
i4.gif (1290 bytes) Finlandia
i4.gif (1290 bytes) Dania
i4.gif (1290 bytes) Finlandia
i4.gif (1290 bytes) Francja
i4.gif (1290 bytes) Irlandia
i4.gif (1290 bytes) Japonia
i4.gif (1290 bytes) Kanada
i4.gif (1290 bytes) Luksemburg
i4.gif (1290 bytes) Niemcy
i4.gif (1290 bytes) Rosja
i4.gif (1290 bytes) Słowacja
i4.gif (1290 bytes) Słowenia
i4.gif (1290 bytes) Stany Zjednoczone
i4.gif (1290 bytes) Szwecja
i4.gif (1290 bytes) Ukraina
i4.gif (1290 bytes) Węgry
i4.gif (1290 bytes) Wielka Brytania
i4.gif (1290 bytes) Ruch związkowy na świecie

 Niemcy

Zatrudnienie:

ludność: 81.661 mln
zatrudnienie: 38 mln
bezrobocie: 3,662 (9,6%)
bezrobocie młodzieży: 11,6%
bezrobocie długookresowe: 4,6%

Układy zbiorowe: prawo do negocjowania i zwierania układów zbiorowych mają tylko związki zrzeszone w DGB - najbardziej reprezentatywny związek w Niemczech. Zawiera się je dla zakładów pracy, okręgów, krajów związkowych lub, jak to ma miejsce w służbach publicznych, także dla całych Niemiec. Większość układów zbiorowych w przemyśle zawiera się na poziomie okręgów. Jeżeli negocjacje nie prowadzą do zawarcia nowego układu zbiorowego i kończą się niepowodzeniem, wdrożona zostaje procedura rozjemcza. W wielu branżach uzgadnia się umowę rozjemczą, która przewiduje, iż parytetowo obsadzone gremium przez przedstawicieli związku i pracodawcy i neutralny przewodniczący próbuje wypracować propozycję pojednawczą która, jeżeli zostanie przyjęta, ma moc układu zbiorowego. Jeżeli negocjacje i procedura rozjemcza nie doprowadzi do nowego układu zbiorowego, pracownik ma jeszcze tylko jedną możliwość: doprowadzić do zawarcia układu poprzez użycie najostrzejszej broni związków zawodowych - strajku. Prawo do strajku gwarantuje pracownikom ustawa zasadnicza, a decyzje o jego podjęciu uchwala zarząd danego związku po odbyciu referendum wśród załogi, o ile wypowiedziała się ona w 75% za strajkiem. W czasie strajku jego uczestnicy nie otrzymują płacy; członkowie związku otrzymują pomoc strajkową od swojego związku, a nie zorganizowani nie otrzymują ani pomocy strajkowej, ani zasiłku dla bezrobotnych.

butt1.jpg (764 bytes) DEUTSCHER GEWERKSCHAFTSBUND - DGB
FEDERACJA NIEMIECKICH ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH

dgb_logo.jpg (1487 bytes) Henriette-Herz-Platz 2
10178 Berlin
tel: 00 4930/24060-0
fax:00 4930/24060 408
e-mail: karin.alleweldt@bundesvorstand.dgb.de
www.dgb.de
Przewodniczący: Michael Sommer
Afiliacje międzynarodowe: MKWZZ, EKZZ, MOP, Związkowy Komitet Doradczy przy OECD.

Historia: początek ruchu związkowego w Niemczech miał miejsce 14. marca 1892 w Halberstadt, gdzie odbyła się konferencja założycielska pierwszej centrali związkowej, czyli Komisji Generalnej Związków Zawodowych Niemiec, utworzonej przez przedstawicieli 57 zrzeszeń związkowych. 57 lat później, w 1949 roku w Monachium socjaldemokrata Hans Boeckler otworzył kongres założycielski Niemieckiej Federacji Związków Zawodowych DGB i tym samym otworzył nową kartę w historii ruchu związkowego Niemiec.

Cel i zadania: DGB jest centralą zrzeszonych w niej 8 związków branżowych, reprezentującą ich interesy wobec politycznych decydentów, partii i zrzeszeń na poziomie federalnym, krajów związkowych i gmin, a także na płaszczyźnie międzynarodowej. DGB koordynuje działania związkowe, ale jako centrala nie zawiera układów zbiorowych. Centrala, podobnie jak związki w niej zrzeszone, deklaruje niezależność od rządów, partii politycznych, wspólnot religijnych, administracji i pracodawców, kieruje się zasadą pluralizmu, ale nie można jej określić jako politycznie neutralnej. Zajmując stanowisko w obronie pracowników, DGB reprezentuje wspólne interesy zrzeszonych związków w dziedzinie polityki związkowej i społecznej, a także polityki socjalnej, gospodarczej i kulturalnej. Obok zadań politycznych stoi przed centralą szereg zadań organizacyjnych, jak np. kształcenie i dokształcanie członków i działaczy, tworzenie placówek pomocy prawnej, jak i praca ideologiczna.

Związki zrzeszone w DGB: negocjują z pracodawcami układy zbiorowe, m.in. w zakresie płac, czasu pracy, urlopów. W przypadku sporu zbiorowego organizują strajk i wypłacają członkom zasiłek strajkowy. Związki pomagają przy zakładaniu Rad Zakładowych (Rady te działają na terenie zakładów pracy, a w ich skład wchodzą zarówno przedstawiciele związków, jak i osób nie zrzeszonych), wspierają zatrudnionych w przypadku konfliktów w zakładzie pracy i reprezentują ich w sprawach spornych z pracodawcą. Członkowie związku korzystają z bezpłatnej pomocy prawnej.

Związki branżowe według liczebności:

  1. ver.di (35,5%), służby publiczne
  2. IG Metall (34,3%), metalowcy
  3. IG Bergbau, Chemie, Energie (10,9%), górnicy, chemicy, energetycy
  4. IG Bauen-Agrar-Umwelt (6,3%), budownictwo, rolnictwo, ochrona środowiska
  5. TRANSNET (3,8%), transport
  6. GEW (3,5%), oświata i wychowanie
  7. GNGG (3,2%), przemysł spożywczy, używki, gastronomia
  8. GdP (2,5%), policja

Struktura organizacyjna:

DGB jest zorganizowany w sposób demokratyczny. Stanowi on centralę związkową dla swoich 8 związków branżowych. Ich delegaci wybierają zarządy na różnych szczeblach - w 94 regionach, 9 okręgach i na szczeblu federalnym. Jako reprezentacja wszystkich członków związku co 4 lata 400 delegatów zbiera się na Kongresie Federalnym DGB, który jest najwyższym gremium decyzyjnym DGB. Tam podejmują delegaci decyzje strategiczne na następne 4 lata i wybierają 5.osobowe prezydium Zarządu Federalnego. Wspólnie z przewodniczącymi 8 związków branżowych zrzeszonych w DGB tworzy ono Zarząd Federalny DGB.

W okresie pomiędzy kongresami główne decyzje podejmuje raz w roku Komisja Federalna. Do niej, oprócz 70 członków związku, należą także członkowie Zarządu Federalnego i przewodniczący okręgów DGB.

Członkostwo: rok 2003 - zatrudnienie: 38 248 mln, członkostwo: ponad 7 mln, uzwiązkowienie: ponad 18%, przy czym do najsilniejszych liczebnie należą: służby publiczne ver.di (ponad 2,6 mln - 35,5%.) i IG Metall (2,5 mln - 34,3%) oraz IG BCE (górnicy, chemicy, energetycy) - ponad 800 tys.- 10,9% wszystkich członków.

Składki: wynoszą one 1% zarobków miesięcznych, z czego 12% kieruje się do centrali. Na fundusz solidarnościowy (finansowanie szczególnych akcji związkowych) przekazuje się 0,15 Euro od członka.

Program i polityka związku: w roku 1996 przyjęła DGB nowe założenia programowe pod hasłem "Ukształtować przyszłość", formułując tym samym wolę ukształtowania zmieniającego się szybko społeczeństwa. Najważniejsze wśród zadań:

  • wezwanie społeczeństwa do współpracy
  • ukształtowanie ekonomii (-urzeczywistnienie pełnego zatrudnienia, -konieczność zmian w polityce ochrony środowiska, -podwyższenie poziomu sprawiedliwości socjalnej, -stworzenie równoważnych warunków życia w regionach, -rynek a państwo, współdecydowanie a kształtowanie, -o sprawiedliwy ład gospodarczy świata)
  • wymagania wobec społeczeństwa demokratycznego: (-rozszerzenie politycznych praw wolnościowych, -prawa człowieka, pokój i rozbrojenie, -wspieranie różnorodności kulturowej i mediów demokratycznych, -kształcenie jest kluczem do przyszłości)
  • przyszłość pracy: (-pracę tworzyć i dzielić, -zmiana w procesie pracy, -chcemy kształtować przyszłość pracy, -kształtowanie poprzez prawne zabezpieczenie i układ zbiorowy, -rozszerzenie współudziału i współdecydowania)
  • zagwarantowanie państwa socjalnego poprzez reformy: (-ścisła więź służb publicznych i jakości życia, -umocnienie i odnowa socjalnego systemu zabezpieczeń poprzez reformy)
  • przyszłość związków zawodowych: (-urzeczywistnienie różnorodności w jedności, ----rozszerzenie kompetencji i współudziału, -odnowa kultury organizacji, -przyszłość związkowej reprezentacji interesów pracowniczych w Europie).

Związki z partiami politycznymi: nie istnieją żądne formalne związki pomiędzy DGB i partiami politycznymi w Niemczech. Od momentu utworzenia DGB wierna jest zasadzie jednolitości związkowej: deklaruje pluralizm i niezależność od partii politycznych, ale nie neutralność - związek zajmuje stanowisko, kierując się interesem pracowników. Historycznie jednak zawsze istniały szczególne związki pomiędzy DGB a SPD.

Kontakty z NSZZ "S": po 1989 roku podpisana została umowa o współpracy pomiędzy działami ds. zagranicznych obu central dotycząca regularnych spotkań poświęconych wymianie informacji, współpracy w zakresie szkoleń, itp. W marcu 1999, w okresie przygotowań Polski do wstąpienia do UE doszło do wydania wspólnego oświadczenia ówczesnych przewodniczących obu związków, tzw. "Deklaracji Krzaklewski - Schulte", w której związkowcy deklarując dalsze pogłębienie współpracy, zgodzili się co do konieczności jednoczesnego wprowadzenia wszystkich czterech swobód unijnych do traktatu stowarzyszeniowego z UE, nie blokując swobody przepływu pracowników, z czego potem zresztą DGB wycofał się, co z kolei na pewien czas ochłodziło wzajemne stosunki. Od dawna współpracują ze związkami DGB nasze sekretariaty branżowe, od ponad 10 lat trwa współpraca przygraniczna w ramach wspólnych Międzyregionalnych Rad Związkowych (sierpień 2003 - spotkanie przedstawicieli wszystkich Rad w Słubicach). Ścisła współpraca przedstawicieli obu central odbywa się na płaszczyźnie MKWZZ i EKZZ.

Aktualnie: do największych problemów, z którymi boryka się DGB należy ochrona świata pracy w Niemczech przed skutkami kryzysu gospodarczego, a zwłaszcza kryzysu na rynku pracy oraz walka o utrzymanie jednego z największych osiągnięć niemieckich, jakim jest Ustawa o współdecydowaniu na poziomie zakładu pracy i przedsiębiorstwa.

  • Opracowała: Joanna Posmyk, Dział Zagraniczny KK, marzec 2005 r.